5765 resultaten.
Eenvoudig wonderen
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.144 Wees gelukkig met jezelf
en met je vrienden
feestend door het leven gaan
een paradijs vol inhoud
met bijen en vlinders
bloemen in alle kleuren.
Zie tussen witte wolken
stralend blauw
op aarde tussen schaduw de zon
avondschemer in duister overgaan
’s morgens de kim vol vlammen
heel de wereld is nog steeds één wonder.…
Winter maan
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
677 winter maan
zacht het licht
cirkel van goud
voor je ogen ontvouwt
koude rilling maar je blijft staan
je kijkt naar de winter maan
winter maan
blauwe bloemen bloeien in de nacht
diffuus verlicht door de winter maan
gevoelens van verwantschap
je voelt de vrede bloeden
gedachten van vriendschap
verlangens blijven broeden.…
Voor Dries
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.748 voor melk en slaap
en wat warmte voor elk
ik zal je heldin zijn
je angstdromen verdrijven
de kracht van woorden delen
en ook die van 't zwijgen
ik zal je vriendin zijn
aan het Noordzeestrand
samen spelen met water en zand
vertalen wat vogels en vissen zoal zeggen
ik zal je gezelschap zijn
in onze kleine tuin
vol dieren en bloemen…
Later
netgedicht
3.2 met 27 stemmen
719 Daar geuren bloemen.
Grenzen keren. Niemand dringt binnen.
Naaldbomen, ooit zelf geplant, lopen
langs de jaren, dag aan dag.
Ik groet de vogels, wil even aaien
met mijn duim en het zicht op het heden; voortdurend.
In deze ronding is alles vreemd.
Alleen bladeren vallen op dit gras
als veel te lage, grijze wolken.…
Mijn dorpje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
656 's Ochtends kleuren zonnestralen
er de ramen van de kerk
en de bloemen pronken alle
voor de huizen in hun perk.
In de tuinen en de straten
heerst geen stilte overdag
want de mensen zijn er zelden
zonder praten en gelach.…
Na ons afscheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
699 Eens als ons afscheid lang zal zijn
en van ’t weerzien wij niet weten
dagen vervulD van weemoed en pijn
tijd in angst en zorg versleten
zal dan onze liefde hoogtij vieren
weten we dat toch de tijden keren
dat wij elkaar met bloemen sieren
in die tuin van paradijselijke sferen
leven zal daar opnieuw beginnen
daar in die wonderschone stad…
Lege vaas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
781 Zo galmt het daar,
met zoute randen,
over bloemen die hun pokon misten,
rozen die hun blad verloren,
maar die vaas,
een lege vaas,
met daarop jouw naam.…
VERANDERLIJKE AARD
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
433 bergspits
omringd door het Niets
het uitspansel boven hem gaat schuil
achter één dreigend zware wolk
vol ziedende bliksems
scheurende donderslagen
die
stuiptrekt _ zich zwellend plooit
tot monstergedaantes
dan
krimpt _ verhardt
langzaam neerdaalt
in een wijd zachtglooiend heuveldal
voortbestaat als hechte struik
die altijd roze bloemen…
Hints
gedicht
2.2 met 14 stemmen
4.737 De vorm van een hart is een leugen
maar in haar tuin, het hart van een middag
heeft ze op me gewacht, haar stralende gezicht door licht
omkranst, ze krijgt goudinjecties om kalm te blijven
Ze heeft onze afspraak afgezegd, opnieuw gemaakt
Het gras woekert, bloemen overschreeuwen elkaar,
ranken rond de tafel met blinkend bestek
veldsla omzoomd…
Sentimenteel*
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
4.310 Soms ben ik best wel erg sentimenteel,
verlang ik plots naar de slapeloosheid
van Bloem, "De Moeder de vrouw", de Vuurtijd
verwoord door Nooteboom. Een klein smaldeel
sonnetten brengt mij in hogere sferen.
Ineens ben ik dan in de Dapperstraat,
is poëzie een stoere verzetsdaad,
wil ik Marsmans "Holland" uit mijn hoofd leren.…
Portret van de postbode
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
622 Zomer
Herfst met wind
Witte winters
Raam met bloem
Joseph, krachtig, pakt
dan door
Trotseert vele stormen
Vingert post. Blik alert
Mensen zien uit
Naar bericht
Van geliefde
door Joseph
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
n.a.v. 'Portret van de
postbode Joseph Roulin'
van Vincent van Gogh
gedateerd 1889…
Mijn tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Mijn tuin staat vol met bloeiende bloemen,
die met hun nectar de mooiste vlinders
zullen aantrekken, bevredigen.
Mijn tuin is een Aarde, een Oase
vol warmte en geborgenheid,
voor degene die erin wil kijken,
voelen, wandelen.
Mijn tuin herbergt nestjes
voor de allerliefste vogels ...…
Een staande plant
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.397 Een staande plant waar van de bloem verdort?
Ik blijf wel leven, dat is geen probleem:
nieuwsgierigheid drijft mij al jaren voort.
Maar zonder jou word ik niet meer gehoord
en raak ik van mijn eigen ik vervreemd.
Het lijkt wat egoïstisch dat ik wil
dat jij als laatste van ons achterblijft,
met stilte om je heen van jou alleen.…
Boven klif op pad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
623 Het pad leidt jou
naar nog zeer veel onontdekt
Eeuwig geheim van 't Eiland
Vele bloemen die geuren
met een zee die ruist...
Guernsey, 1999…
Het stuift...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Het stuift…
In mijn hoofd stuit het verstand op de greppel die ik als kind groef
tussen stekelige kruisbessenstruiken en margrieten in,
en waar een kruis een graf benoemt
en nog een steen met eeuwige letters
aan die kant waar de bloemen zijn.…
Sporen van sprookjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
550 je bent nooit overladen
met bloemen en grote cadeaus
jij wilt het kleine
verwondering over het fijne
een wolk die
aan de hemel zeilt
krijgt een warme lach
terwijl je ogen zich verblijden
hand in hand
zomaar lopen onder bomen
open plekken ontdekken
sporen van sprookjes op mos
het weidse zicht genieten
in scheiding met de hei
nog…
- In Eeuwigheid -
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.062 Een kleine engelenziel
omarmde liefde met twee werelden
lijk in eeuwigheid straalt de lichte dag
vulde geest het huis met kinderlach
sprookjesachtige mooiste regenboogkleuren
ruiken naar bloemen
wolken wenen
weldoordacht
vullen dimensionen eeuwigheid
er komt nooit een eind
aan het verdict
wegglijden in een andere mooiere wereld…
Mei
gedicht
3.7 met 3 stemmen
5.452 De kersenstam
Is met de teed're bloesem volgeregen,
Die als een kostbaar uitgestrooide zegen
Mèt lam en madelief de leiding nam:
Tezamen zullen zij het weiland vegen,
De bloem, de bloesem en het witte lam!…
Zwart wit
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
784 Zij tekent bloemen en hartjes.
Alle prinsessen lachen tevreden,
en de vlinders en dolfijnen ook.
Vrolijke kleuren bijeen gekozen,
zorgvuldig tussen de lijntjes,
in opperste concentratie aangebracht.
Maar als het donker wordt
komen de enge gedachtes
vanonder het bed aanwaaien.…
DODENKLACHT
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.469 Ik wil haar dodensponde sieren
met bloemen der herinring. Liefste,
zij bloeien vroeg!
Kon met mijn hartbloed ik u 't leven
hergeven, u de zonnige ogen
weer op doen slaan,
of in mijn armen door het duister
der stille dodengangen dragen,
en met u gaan...…
Herfstwandeling met broeder Lucas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 en
kleur ons een weldaad doet
zo verlaten we de kloostertuin
herfsttinten strelen onze ogen
je kunt goed zwijgen zegt hij
dat is een kunst van God gegeven
als we stil zijn
is er een wacht voor de lippen
want soms in ons spreken
praten we onze mond voorbij
hoor en kijk toch eens zegt hij
alles spreekt voor zich bomen
bloemen…
Lieve Mammie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
651 Zag ik je weer gisteren
Wat een klap zo door die val
in september nog zo helder
Hoor je muziek nu
Zie je dieren overal
Wat ben je snel veranderd
Van kordaat en zelfstandig
Naar afhankelijk van zorg
Kan je zomaar zijn vergleden
Is er op een dag geen morgen
Nog geniet je van het leven
Van een bloem en van de zon
Van de kaarten, lieve…
ouderhuis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
669 nog eenmaal was ik in het huis terug
het oude huis waarin mijn ouders woonden
waarin zij mij hun binnenwereld toonden
met alles op zijn plaats, zijn eigen lucht
het was het huis waar zij hun vrede vonden
en wilden blijven tot hun laatste zucht
de akkers brachten hen voldoende vrucht
en veel meer bloemen dan zij plukken konden
ik was er kind…
Zijn eeuwenoude dromen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
562 en hun ecodroom
wilde het uitgestrekte land
onder mijn strakke hand
tot grotere bloei zien komen
maar ging respectloos om
met wat al eonenlang
bestond in de vruchtbare grond
probeerde gras groener te maken
maar het groeien staakte
door een gans en muizenplaag
ben eindelijk gaan luisteren
naar de vogels en de wind
liet weer de bloemen…
Op de boot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
579 Je bloemen van de uitvaart,
verjaard, geurden nu als een wildboeket,
en dreven na
droge rozeblaadjes, takjes mochten met je mee
oplossen in de zee tot fijnste stof.…
Herfstgeest
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
552 Nu de dagen kleurrijk korten
zwerft hij door halflege bossen
groet de eik, buigt voor de beuk
eet een overgebleven zoete bes
verzamelt een berg met nootjes
voor het wat luiere mededier
Zwaait naar overtrekkende vogels
met hun kompas richting zuiden
kijkt naar een fladdervlinder
die speurt naar een laatste bloem
Mijmert languit in een varenbed…
Humanistische zandtaart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 Geef ons een wijs hart om na te denken
Voordat het kwaad in volheid wordt gewettigd
Ontspoord bedorven bloed dat door bloemen
Kruipt tot wanhoop gedreven laat wankelen
Allen die met licht leven onderscheiden
Krokodillentranen van de dood de geest
Van het beest en de in boeien geslagen
Dwalende devoten in kooien gekluisterd
Het is de…
Onnodig te zeggen hoe zeer het weer spijt.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
724 Haar leven aan
de bloemen gaf in de volheid van
hun pracht. Haar dood zal sterven
in de kaalheid van het najaars
ontgroenen.
Hoewel wij weten dat dat het
lot is van elk jaar.
Accepteren wij haar lot in het
vooruitzicht zonder gevaar;
dat zij uniek was onder wat haar
onveranderlijk kenmerkte in haar
gang door de tijd.…
Onbestendig voorjaarsfruit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 Wat je met jouw hart
niet wist te bekoren
geilheid van jouw libido
benauwend in mijn denken
nostalgie van droomvlinders
op stoffige oude meubels
geur van verwelkte bloemen
naast onbestendig voorjaarsfruit
in de schaal van de markt in Portugal
toen we afscheid namen van de winter
en dat je mij geen gedag zei
in de nacht, was een vederdroom…
Lammetjes in d wei
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
531 Dankbaar mogen we zijn in deze tijd
Dat alles in de natuur weer gaat groeien
Dat de bloemen en planten gaan bloeien
Het geeft zo veel kleur en fleurigheid.
Geloofd zij God met diep ontzag
Die alles zo mooi tot stand heeft gebracht
En ook aan Zijn schepselen heeft gedacht
Hij zorgt nog steeds voor ons, elke dag…