5143 resultaten.
MEER VAN GENEVE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 levens
al mijn oevers sierden
thans
ben ik ingesloten
door harde wegen en kaden
waar geraas en gejoel klinkt
drukke steden en steigers
allerlei mensen in boten
mijn golven opsturen
wind uit de Alpen
schenkt verlangde koelte
fluistert me blij strelend toe
je bent omgeven door een ring
van de vernieuwde wereld
maar mijn opbeurende adem…
Verknipt sonnet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
617 De winter is reeds ongezien vergangen
Maar in de schaduw van
de landingsbaan
Zet in april een ram plots
een faux pas
Teugelloos verrijzend na
de pasen
Door zen te ademen al spelevarend,
Niet naar de letter maar
naar maakbaarheid
Liefdes kantelpunt - warme magie
Hoe kan zo'n lhasavlinder
zonder vleugels
In 't voorjaar op een…
Zomeravond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
402 Een zoele wind houdt zijn adem in,
ritselend klimop bedekt bemoste muren,
donkere struiken voeren weemoed aan,
zacht klinken de stemmen van de buren.
Ik hoor hun inhoudend gefluister,
ruik de zware geur van de seringen,
verderop, in het toenemend duister,
begint aarzelend een vrouw te zingen:
Summertime and the living is easy.…
WENTELWOORDEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Koude adem strijkt over kale bomen
van 't Olterterper bos, danst als luchtkolk
tussen kruin en grauwe, lage wolk,
laat beeldhouwersdenken in zich stromen.
Sierlijk zwaaiende gereedschappen komen:
fijzinnige beitels, soms een harde dolk,
treffen tere twijgen, zijn alle een tolk
voor arbeidsklank voorbij de boszomen.…
Herinnering aan mam
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
574 Ik vind jou in mij
Adem jou
In
Uit
Daar woon jij
Daar leef jij
Daar diep in mij
Daar ben jij dichter bij mij
Dan bij mij vandaan.…
eeuwige glimlach
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 wijngaard
als seizoenen verstrijken
rijpt zich de liefde
tot donkerrood fruit
witte chocolade
dan wel kruidige rosé
van druif tot glas
prachtig en uitdagend
bloeit de wijngaard
met pittig de helling soms
tussen het dal en de top
zij brouwt een glimlach
door samen te genieten
tot plots het afscheid
in de kleurrijke herfst
haar de adem…
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
612 Wanneer de avond langzaam om ons heen valt,
en jouw stem de stilte even raakt,
lijkt zelfs de tijd haar adem in te houden,
zodat dit moment niet hoeft te verdwijnen.
Je nabijheid is een plek zonder grenzen,
waar kwetsbaarheid zacht mag bestaan,
waar een blik soms meer kan zeggen
dan woorden ooit zouden kunnen dragen.…
Dromenvangers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
658 Lentegek
zomergast
herfstdraad
winterblues
Winternacht
adem en ijs
bitter en koud
slapeloosheid
Luchtgaten
brandhaarden
dromenvangers
acrobaten
Sluimerwolken
suikerspinnen
lust voor leven
opnieuw beginnen
(refrein)
Verhalen zingen
dromen dwalen
en verwaaien in de wind
in de wind
Bijenkorven
honingbazen
mantelzorgers…
Schoonheid en stilte (3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 omhoog
vorst en kou
trotserend om
het intense wit
van de eerste
zonnestralen te zien
ik gleed uit
in een peilloos
diepe spleet
vol donker en
begon te rollen
met ijs sneeuw en
divers formaten
steenslag steeds
sneller in een bocht
aan de buitenkant
in vertraging
duwde ik me van
de stroom verder
weg zag een
inham om even
bij adem…
oktober
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
750 zorgt voor een nieuw decorum
betrapt door terugkerende
betoverde herfstdagen
zwarte kraaien vliegen
onder grauwe wolkenluchten
oude vlinders dansen
uitgeblust het sprookje uit
oktober laat laatste verlangens zwijgen
een man verdwaalt
in een woordenblos
eenzaam
door zijn weifelende wichelroede
zuchtend haalt
het landschap adem…
lichtpuntjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 zijn het
die geen woorden nodig hebben
alleen een menselijke blik
een stad die zingt na storm en strijd
vervangt de dodelijke stilte
met hartverwarmend vreugdevuur
een soldaat het strijden moe
die de wapens neer- en weglegt
als eerste stap van hoop
een jochie dat met een paar planten
een plein of straat vergroent
om de wereld weer adem…
Ik, Fien Krediet had de Duitse Minister van Onderwijs kunnen worden.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
695 Ze had rood haar, een vurig type
ze hield van Duitsland en de Duitse taal
ze had Minister van Onderwijs kunnen worden
Net als de roodharige zo gelijkende
Karin Prien, geboren in Amsterdam
kandidaat voor het kabinet van Merz
Vandaag 28 februari is Fiens geboortedag
ze werd maar 76 jaar oud en versleten
ik zag haar heengaan, haar laatste adem…
Zomer in zachte vlucht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
503 staan
bij de dans van paarse bloemen
en een vlindervlucht
Licht valt op de struik
tussen blad en vlinderkleur
vleugels vangen lucht
Op het middaguur
stilte trilt tussen kleuren
nectar wordt gedeeld
Onder warme lucht
zweven schaduwen voorbij
niets weegt in dit licht
Een zachte landing
op de rand van paarse rust
tuin houdt haar adem…
Omdat ik bij jou altijd mezelf mag zijn
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
519 Je laat me ademen
zoals ik ooit bedoeld ben – zonder filter, zonder vorm, zonder verweer.
Wanneer de wereld weer
te scherp binnenkomt, haar lichten fel,
haar tempo nietsontziend, ben je het zachte dat me niet
overweldigt, maar me in omhullende geborgenheid draagt tot ik weer sta.…
Gesprek in het parkrestaurant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 Ik kneep in mijn glas,
mijn adem brak:
ik was nog niet eens begonnen.
We gaven handen,
warmte, kort en echt,
een belofte voor later
die hij meenam in de wind.
Thuis lijnde ik de teckel aan,
groette de tuinman,
en droeg de stroom
van herinneringen
als water langs een eend.…
De kleine karekiet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 O kleine karekiet, zo vluchtig,
zo trouw aan riet en zonneschijn,
jouw lied laat water zacht weer ademen,
en maakt de wereld even klein.…
De schoonmakers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
217 En in de lucht hangt nog een adem,
een naam die niemand noemt, maar kent.
Geen einde is ooit het antwoord,
maar een roep om wat je bent.…
Je bent
netgedicht
2.6 met 28 stemmen
509 Je bent het zachte licht dat mijn schaduwen kust,
het geluid van adem dat ik voel in mijn borst.
Je bent de ruimte tussen woorden, stil en groot,
waar ik durf te zijn zonder masker, zonder schroom.
Je bent de regen die mijn stormen zacht weghaalt.
Het geduld dat mijn hart in rust laat landen.…
Langzaam uitgedoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 Alleen mijn adem en mijn hartslag,
die me door de dagen heen blijven sleuren.
De wereld heb ik nooit begrepen,
de schoonheid van het leven nooit bemind.
De essentie van het bestaan blijft voor mij verborgen,
voor het licht dat ooit scheen ben ik nu blijkbaar blind.
Mijn vermoeide ziel smacht naar rust,
een vredige plek zonder pijn.…
Eigen Erf
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
437 een gloeiende kachel:
tussen adem en herinnering
zat hoop.
en ik leerde langzaam
dat mijn lichaam
een huis is,
zonder sloten,
en dat de toekomst
binnenwandelt
zoals regen dat doet—
ongevraagd,
maar noodzakelijk.
===================
============…
Verjaren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
351 Vandaag verjaar ik,
en niemand merkt het,
behalve de muren
die mijn adem tellen.
De klok tikt stil, blijft stil,
zoals een hond
die niet meer blaft.
De geur van vroeger
in het koude brood,
in het glas dat ik niet vul.
Er komen berichten,
woorden vol goede bedoelingen,
maar ik hoor mezelf niet antwoorden.…
Nabijheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
427 We zitten,
ademen,
luisteren.
Het verhaal komt,
met haperingen en stiltes,
met tranen en zuchten —
en precies dáár leeft iets van hoop.
Hoop is geen belofte.
Het is blijven,
ook als de ander niet meer kan.
“Dan draag ik even mee,”
fluistert iets in ons allebei.…
Bijten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
401 Elke adem een echo, elke stap een lied,
en alles wat blijft is wat niemand ziet.
Elke dag een gebroken melodie,
elke nacht een echo van wat was.
Ik vecht, ik huil, ik verlang —
maar alles verdwijnt in een koude plas.
Ik bijt op het leven, ik kijk, ik zwijg,
ik dans met de pijn, ik lach terwijl ik huil.…
Angstig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
299 In mijn adem,
in de ruimte tussen twee gedachten
waar niets durft te spreken.
Het noemt zich voorzichtigheid,
legt zijn hand op mijn schouder
en duwt me langzaam
uit elk verlangen.
Angst leert je buigen
voor er iets breekt.
Het noemt zichzelf wijsheid.
Maar het is slijtage
met een geruststellende stem.…
Wijsneus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
318 Waar stilte ooit adem vond,
wint nu het vonkje
dat hij zelf ontsteekt.
We kijken niet ondanks de wrijving,
maar om het schuren
van stem en geest,
omdat many people are saying
dat dit het spel moet zijn.
De wijsneus wint geen waarheid —
wel aandacht.
En noemt dát winnen.…
Openheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
379 Geluiden die mij bereiken
komen niet meer binnen als scherpte
maar als open golven die eerst langs mijn adem
glijden vooraleer ze zich nestelen in de ruimte die ik ben geworden.…
Veronderstelling
netgedicht
2.5 met 21 stemmen
1.082 Hij leert dat aanrakingen
korter duren dan adem,
dat woorden verdwalen
nog voor ze aankomen,
dat liefde soms slechts
een echo is
van wat hij nooit kreeg.
En toch beweegt hij voort,
tussen kamers en schaduwen,
met een hart dat langzaam
leert wat overleven betekent:
niet vasthouden,
maar blijven.
Hij huilt niet.
Hij observeert.…
De zoekgeraakte sleutel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
494 Het dressoir staat vol
niet rommelig eerder verzadigd
van jaren die zich niet
lieten ordenen
brieven die ooit dringend waren
foto's waarvan de gezichten
nog net ademen tussen
het papier
een sleutelbos zonder naam
een horloge dat allang
niet meer weet
welk uur het was
alsof alles wacht
rust in het hout
daarachter dat wat nooit
aan…
WILDGROEI EN BOUW
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
280 De dwergrimboe werkt samen met bemesten
van omringend boerenland, zal steeds streven
naar jonge adem van Breda 's noordwesten.…
Thermodynamica
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
308 Mijn adem vriest op
de verbrijzelde ruiten,
mijn hart slaat traag,
een riem die is gebroken.
Geen troost, geen melodie,
geen placebo die de pijn verzacht.
Kou is de enige eerlijkheid.
Warmte bedriegt.
Het blijft.
Een spiegel die alles breekt,
behalve de stilte.
Het glas splijt in gedachten,
niet in handen.…