4375 resultaten.
Tegen half september werd het
gedicht
3.1 met 32 stemmen
19.650 Tegen half september werd het
na een legendarisch lange zomer
opnieuw snikheet. In een stenen kamertje
waar ze aan een zuurstof-apparaat geklonken lag
daalde toepasselijk de schemering.…
Vuur in de regen
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.427 kleding is doorweekt
Doorschijnend wit haar hemd
Hartstochtelijk beweegt haar lichaam
Vurig de bewegingen die zij spreekt
Fel haar passie die ontsteekt
We glijden door het natte gras
Kleren nat klevend aan haar huid
Natte plooien rondom haar lichaam
Haren wiegend in een waterplas
Door de liefde herken ik de schoonheid
Van slecht weer in de zomer…
Mijn geloof is niet doof
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.080 Mijn herfst is begonnen
toch is de lente nog in mij
ook nog niet overwonnen
is de zomer zonnig en blij
toch voel ik al wat gebreken
en hier en daar wat pijn
maar het is niet gebleken
dat het herfstpijnen zijn.…
Sinterklaas incognito
gedicht
2.4 met 1567 stemmen
114.630 Je had hem nimmer zo herkend
in z'n geklede jas;
temeer, daar 't in de junimaand
en volop zomer was.
Hij nam als menig sterveling,
die zomerdag een bad;
en ieder vroeg, wat witte baard
daar in 't ondiepe zat.
Dan dreef hij, op een gummiband,
de pierenbak in 't rond,
en 't rare was dat ieder kind
dit niet bevreemdend vond.…
Kerst 2ooo
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
3.386 Al dragen zij niet meer die zomerse glans en geuren
voor Kerstmis bloeien ze in steekschuim.
Waar rozenbottels,rode bessen en klimop moest prijken
staat nu een verkeerd kleurenboeket.
de kerstboom die kan het niet begrijpen
die vindt dit maar een raar gezicht.…
Een jaar in een dag
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
953 de zomer is de middag van het jaar.
de wereld is op z’n heetst
en harten smelten voor elkaar.
mensen zijn snel aangebrand
en het mooie meisje is gaar
ze wil mij voor de lunch,
en ik zit in mijn zandstoel naast haar.
de herfst is de avond van het jaar.
vallende bladeren zorgen voor schemering
en het licht van de bloemen is klaar.…
Vonk
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.713 Dan vlucht het gestrafte kind in de hoek
Een vloek ontglipt haar lippen
Het moet weerloos klinken
Nu de zomer zwelt in een ijle bel van ongeduld.
Gespreid als een zwanevleugel
Verzamel je de troepen
Verdedig je de bruidschat
(het parelmoer van jouw oor)
Tegen de dief die woekert met vertoon
Tot de naden van haar pantser scheuren.…
Hartstocht
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.198 te schreeuwen
tot de echo bij je terugkwam
jij mijn stem daarin hoorde
Zelfs tegen rotsen, bomen
begon te praten, mij proefde
in het water dat je dronk
mijn hart voelde kloppen
in de schelpen van je oren
Ik ging niet verloren
in de bitterheden van de weg
het schijnen van de maan
de koude van winter en herfst
de warmte van lente en zomer…
Oogsteen
gedicht
2.3 met 22 stemmen
9.744 En het werd om te blozen zo warm in haar zomer
het werd om te blozen zo warm in oktober: het werd
nu. Op de stoepen verschenen lijnen en vakken
getrokken met krijt, op de pleinen stonden de linden buut vrij
en kinderen schopten scherven opzij, holden naar morgen, vonden
een oogsteen, haalden de stroom van het schrikdraad.…
Donkere Ogen.
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.724 U te zien, is schoonheid zelve ontwaren,
En, waar zij op donzige englen-schacht
Nederstrijkt, om zeegnend rond te waren,
Daar versterft de haat, en geurt de zomer-pracht
Der liefde.... Donker oog, blijf dikwijls op mij staren!…
Luchtgaten
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
528 Hij neemt afscheid van z’n eigen zomer
die te nat was, veel te koud
een seizoen moet zijn zoals het zijn moet
teveel compromissen maken het leven slap
een aftreksel van de eigenwaarde
Het regent gekleurde bladeren
steeds meer hemel verschijnt
tussen kaler wordende bomen
zodat hij het bos weer kan zien
Alles bestaat uit fasen
vandaag bedrukt…
o Perenboom belaên
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.695 De zomer ging voorbij,
en dan bekroondet gij
uw edel hoofd met bruine,
zoetvleesde peren, van
daar schier mijn hand aan kan
tot in uw hoogste kruine.
Nu staat gij daar en treurt,
ontkinderd en ontkleurd,
en schijnt alom te vragen:
zal niemand, die mij zag
in mijne schone dag,
me een meêlijend herte dragen?…
Betoverend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Plezierig plasma van verheven liefde,
als een nog nooit gefloten klanklint in de lente,
als maanlicht in een zwoele zomer, mijn geliefde.…
Het oude liedje
gedicht
5.0 met 5 stemmen
8.636 De zomer is voorbij en jij voorgoed van mij genezen.
Morgen zal het winter wezen.
De blaad'ren sterven en de laatste oogst wordt ingehaald.
Nog even en het vee gaat weer verdwijnen uit de weiden
en nu al lijkt het, door de flarden ochtendmist, bij tijden
tot wangedrochten uit het schimmenrijk te zijn vervaald.…
AFSCHEID
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.469 Ik weet de zomer is voorbij,
Mijn hart roept niet terug om Mei,
En dit is dan de avondzon –
Maar o
Vertoon u laatst in ’t klare vuur
Van dit hel uur,
Of ik u zó
Onthouden kon!…
DE DICHTER
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.050 Geen zomer-schaâuwe is schoon als 't beeld, in volle teilen,
der welv'ge melk die ront, van roerig licht ommaald.
Mijn schamel huis, waar zoel een geur van peren draalt,
weegt teerder in mijn schroom dan 't hele herfst-verwijlen.…
HEIMWEE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.083 Als de weiden
Fonklen van morgenschijn,
Denk ik in vroom verbeiden:
Hier zal mijn zomer zijn.
Soms beeft mijn voet bij 't treden
Over de vlonderplank;
Het water daar beneden
Gaf zulk een wondre klank;
En aarzlend, waar twee wegen
Zich delen tot een kruis,
Bid ik mijn God om zegen,
Want één voert vast naar huis.…
Een troost
gedicht
3.7 met 6 stemmen
5.500 Kijk naar zomers
die nooit overgaan, roestvrijstalen keukenmessen, daarnaast
bewegen we getalenteerd, feilloos in het niet-bestaan.
Er is geen sprake van, dat valt eenvoudig aan te tonen.
Wij hebben A) geen tijd en B) geen materiaal.
We leven tussen de bepaling van een plaats
en een gedachte.
De duur hiervan is puur geluk.…
Een groene kerst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
824 om geen rode haard vraagt en glühwein
ook dikke jassen, mutsen blijven in de kast
brengen bij het drukke winkelen alleen maar last
het lijkt of wij Kerstmis vieren in oktober
met kerstballen en glitter als gouden lover
geen berijmde bomen en bevroren grachten
in de kortste dagen en de langste nachten
de geraniums bloeien nog alsof het zomer…
Zoals een blad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 Toen je dreigde weg te gaan
maakte ik foto's van blaad'ren
die geel, rood verkleurd, dreigden te vallen
en zoals jij nog telkens een laatste wandeling wou
zo nam ik het blad nog één laatste keer,
voordat het afvallen zou
En nu dat je lichaam verteert,
zoals ook het blad is verdwenen
er nieuwe lentes en zomers verschenen
zo dienden zich…
Peperkoeken huisje.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
674 Dat knusse peperkoeken huisje maakt me steeds weer blij ook vrolijk
's Zomers de speeltuin in met ijskoud water, is dat olijk.
Zon streelt en zoent huid en pels; prikkelt de zinnen
Stekje waar het belangrijkste werkwoord heerst: beminnen!
De kleurige warme bloemen op het tapijt van veld
Een sprookje dat nimmer of nooit wordt verteld.…
Schoolfoto
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
689 Het was zomer,
met iedereen in vrolijk kort, zonder
mouwen en met geknipt haar.
En dan zij op rubberlaarzen, in lange
broek en coltrui. Ongekamd. Ik vind haar
stoer, ze lacht niet. Dat
doet ze nooit, dat springt van haar af.
Ik ken haar niet. Dat moet ik zijn.…
Een hemels festijn
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
671 vlug begieten
de courgettes en pompoenen zijn gegroeid
snijboontjes gerijpt, en de tomaten kleuren
tussen basilicum en tijm die zalig geuren
de kleine moestuin lijkt helemaal volgroeid
augustus ; de maand om rijk te oogsten
volle korven vruchten als voorraad op te slaan
met een glas wijn uit Zijn wijngaard toasten
op een geslaagde zomer…
Seksueel geweld, een spoor van geweld
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
501 In het zes pagina's grote weekend-artikel
Julian Franky Andeweg van de Lauriersgracht, hoek Prinsegracht, Grachtengodel
Een getalenteerd kunstenaar vooral geliefd in de moderne kunstwereld
En onder mijn appartement in de Hazenstraat ( het tiende straatje) in de Amsterdam-Jordaan
Vaak te gast van Martin van Zomeren in zijn galery en in die van…
De vleugelnootboom spreekt
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.016 In de zomers een dicht bladerdak.
Tussen twee vleugels mijn vrucht.
Keer om en loop naar links.
Ik wijs je de weg. Je ziet
de wandelpaden van mijn labyrint.
Loop van mij weg. Mis je me al?
Straks loop je weer naar mij toe
en zie je de veelarmigheid van mijn kroon.
Kijk naar de andere kant, lage beplanting.…
CONCREET
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
512 ============================
07.00 uur: een vrachtwagen rammelt en remt
de werksoldaten starten de machines
hameren in putten, lachen in loopgraven
mager onkruid verlangt stilletjes
naar de platonische kus van een bui
of het eind van deze zomer
van god verlaten mensen rennen
als honden in de regen,
afgeplakte ramen, waar weduwen en…
Windhoos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
443 siddderend en met een dreun ter aarde
Respect voor dit ontzagwekkend natuurgeweld
overtreft alle andere aandacht
voor menselijke invloed
Een kosmoligische seconde
verstrijkt als een oneindige macht
van gevoelde tijd, van angst en vertwijfeling
Striemende hagel snijdt in horizontale nevel
als de zeis van Hein door het groen
wordt zomer…
Afscheid van mijn jeugd
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
538 Wolken als witte schapen tekenen af aan een helderblauwe lucht
Een zomerse herfstdag vormt het decor van het afscheid van mijn jeugd
De wind waait speels de bladeren in een wervelende begroeting omhoog
Ja ik weet, jullie lopen met mij mee
Jullie zijn niet meer hier, en toch altijd bij me
Hier heb ik samen met jullie mijn jeugd doorgebracht…
Herinneringen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
507 De caleidoscoop van mijn vader,
het gouden licht van de Oude wijven zomer,
dat dooft in Luscofusco, wanneer het licht
het verliest van de duisternis
en die strijd de hemel kleurt…
Aan de winter
die alle narigheid van de voorbije jaren
met puurheid wist te bedekken
en waar ‘het gedwongen normaal’
in dik ijs haar rust kon vinden.…
De jaren vergaren
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
650 Je ziet je eeuwige zomer snel vervagen
Dus grijp je om je heen naar van
die schimmen
Die jij lang bij je denkt te kunnen dragen
Eerst liet ik jou aan dingen die jij kostbaar vindt nog wennen
Zelfs in je hand zie jij hem niet eens glimmen
Je zou die diamant niet eens herkennen
Ben jij nu alle jaren van je leven
aan 't vergaren
De tijd…