Alle inzendingen

Binnen handbereik is de teruggedraaide fantasie dat wij sterven, en zij dwaalt door dromen maar wij raken de weg niet kwijt in ‘de profundis’ ondanks de pech van de overwonnenen tot in de verloren hel doelloos stilstaan en zijn is nu ons leven doelloos leven voor de geopende muren was deze leugen vandaag ook onherroepelijk? luide wortels…

Storm loeit door het bos. De boom ligt plat, ontworteld: de ree vindt zijn hol.…

“je eigen ogen staren je al weken aan van het onbedoelde zelfportret egostrelende verzetjes doen daar niets aan af noch jouw knikkenbollen boven mij” zo zei de onbedorven vijver verder vrij van oordelen voordat alle zonnebaadganzen doorgakten tot zonsondergang “maar jij” de aangestaarde schoof de verdenking van externaliseren per…

ik ben een anomalie een stille afwijking in lijn geen buigpunt dat zich voegt geen scharnier zegt zo moet het zijn maar in mij keert iets om een trager innerlijk bestaan verdragen wordt hier Anders geen last die buiten blijft staan maar een dalen naar binnen waar elke stap zich herschrijft want voor zij wordt gezet lost de beweging…

Een oorlog om de aandacht af te leiden? Of eentje om regimeverandering? Of om Iraanse kernbewapening Of Bibi Netanyahu te verblijden? Trump kwam met deze oorlog op de proppen Zodat hij er tenminste één kan stoppen…

als je vooruit kijkt, zie je de toekomst nu even donker gekleurd, geen vergezicht als je naar achteren ziet, bemerk je de zuchten van een aangeslagen bril; in dracht een zwaar of lichtgewicht kijk eens naar links of rechts daar beweegt iets op voeten kijk eens naar binnen en schep daar een wereld die dichter bij je ligt pak je vingers…

Op weg naar zus zat in bus naast mij vrouw die uitstappen wou waar ‘k ook zou We liepen even samen naar het strand ‘t Was nationale schelp teldag vandaag zei zij O, als vlinders tellen, bijen tellen, vogels tellen zei mijn onserieuze ik Het stikte er van messen, krakend onder elke stap De vissers zaten lui op klapstoeltjes Veel…

Onbetaalbaar is de omgekeerde werkelijkheid hoe overleeft hij, rust zij langs de zee vindt hij ooit een weg naar haar, Melopee waar geluk alsnog wordt herboren jij en ik in a paradise regained? naar hoop de weg vragen was toen mijn zorg hoop werd zorg achter gesloten luiken is die werkelijkheid ooit nog herstelbaar? stille breuken…

Het geweldige dorp haalt welwillende wervelwind van stuwen en vorsen vol verlangen naar zich toe gebouwen met daadkracht en strijd om het geld rijzen tussen woningen en wijd boerenland zenden hun stem en waren over heel de wereld nijvere trots van Fryslân schalt door Azië en Zuid-Amerika kunst van beeldhouw- en schilderwerk…

we dragen je naar de ladder de klim naar de sterren doe je alleen we wachten totdat jij Agapi Mou de ster wordt die onze hemel verlicht…

de fee sprak in wat nauwelijks nog woog alsof het lichte zonder grens kon zijn alsof betekenis zich daar bewoog waar vorm verdween en oploste in schijn maar onder dat wat geen gewicht droeg verschoof een orde en zonder naam iets dat zich niet liet vangen maar toch vroeg om ruimte die zich sloot in eigen raam nu is de fee verdwenen…

De onvrijheid van de bedreigde - de vluchteling, de burger... De stress van de onderdrukte - de ongelovige, de zondebok... De angst van de minderheid - de jood, de intellectueel... De wanhoop van de verjaagde - de nonconformist, de immigrant... De dood van de aangevallene - de vrouw, de vreemde... wil niet, kan niet, mag niet anders…

Nu is de lente echt begonnen, de vroege vogels melden ‘t al; ik zing met hen een morgenliedje en zie de bloesems overal. Hoe jammer dat er toch nog oorlog en ruzie is, nu hier, dan daar. Er is ons zoveel moois gegeven maar wij zijn dwaas en in gevaar. Nu is de lente echt begonnen, dus laat ons vredevol en zacht elkaar toch tegemoet te…

Kwetsbaar op de grond vleugels drinken zacht het licht veilig in het nu De geur van natte aarde stijgt langzaam op, een uitnodiging om de adem diep te laten zakken. Het ruisen van bladeren filtert het lawaai, totdat alleen de hartslag van het bos nog overblijft. Mijn vingertoppen tasten naar mos, een textuur die langzaam de wirwar in…

Opnieuw moesten wij, noodlot, op een stille morgen in maart elkaar zien staan, de straat waar zij stond achterin, voor ik, de handen langs de vensterbank, voorbij het holle der portieken, haar tegenging, ontving wat zij tot het midden had bewaard: een lachje zijdelings, o god hoe dapper kunnen wij dan verder! Wat rest er echter van ons samenzijn…

O, gij voor wie de driften zwijgen Wanneer de droppels door uw borst Als door een doek der liefde zijgen Ter lessing van des kindjes dorst, Wat zijt ge schoon en opgetogen, Iets zoets ontstraalt uw dromende ogen. Iets, dat getuigt hoe gij geniet, Iets, als in ‘t oge der gazelle, Wanneer zij in de klare welle Met lust zich rein weerspiegeld…

Gisteren lachte hij nog, Vandaag is’t lachen hem vergaan, Duistre wolken overal, En dat alles komt door haar. Alle lief en leed Voorbij, voorgoed verleden tijd. Liefde kent ’n hoge prijs, Die eens moet worden betaald, Hades kent geen genâ, Elke oversteek van de Styx Wordt door hem verhaald.…

Eén zuivere toon weeft de stilte aan elkaar de dag ademt in De stilte is niet leeg, ze wacht op de eerste toon, een verre merel die de grijze lucht voorzichtig kleurt. Ik voel de trilling in de koele ochtendwind, nog voordat het verstand de dag bij naam heeft genoemd. Het geluid als een weefsel van losse draden, elk fluittoon een…

Kamers van Koophandel Nederland de ondernemersbanken ook voor de 'Biblebelts' van 48 Kerk en Evangeliegemeentes (2016) naar 111 Handelsregister-inschrijvingen (2026) geloven, 't Evangelie zit in de lift Jezus is 'hot'; men kijkt graag naar boven hier beneden kommer en kwel dan gaat het snel het geloven tot Jezus Christus, de zoon…

Morgen gaan we buitenspelen zet ik de zon op mijn schouders en jou ernaast worden we zwanger van stoute gedachtes en foute woordgrappen krijgt de driehoeksverhouding geen vervolg stopt de groenteboer met werken lopen kerken leeg is de straat groener dan normaal bezwijkt niemand aan drankgebruik of druk blijven mama’s leven krijgt rechts…

Ik lees het nieuws maar kan het niet geloven Is hier soms sprake van een misverstand? Het staat in kapitalen in de krant Mijn land is weer naar rechts toe opgeschoven Die boodschap roept wat vragen op bij mij Krijgt Nederland er een stuk Duitsland bij?…

hij draaide zich om met een waardigheid die nergens op sloeg achter hem een klein biologisch rampgebied ik- zogenaamd opgeleid gewapend met kennis en...een schaar de schaar twijfelde zichtbaar alsof ze dacht dat dit niet stond in het studieboek hij keek me aan alsof ik dit had veroorzaakt, ik knipte met de ernst van…

uit riante woordenschat te kunnen putten voor een gedicht over verwondering het zwijgen in verzwegen woorden uitgeschreven in blokletters schuinschrift of goedlopende zinnen is zoals u merkt niet simpel doch daar aan beginnen vergt nog heel wat angstzweet daar je oude kroontjespen in dopen en in schoonschrift en verwondering verdergaan…

World Poetry Day: ik luister naar de stilte. Woorden ontwapend, vormen zinnen van vrede. Gedichten: een reddingsboei.…

Mijn hart moet wijken voor de kracht die het ontmoet, waardoor het zal bezwijken en zal doen drogen alle bloed. In de dood zal zij herrijzen, zal zij zingen haar liefdeslied, waarmee zij mij zal bewijzen, dat zij mij nooit verliet. Ik ontwaak uit haar droom. Droom en werkelijkheid ontspruiten uit één stroom, tot elk compromis bereid…

Woorden die opengaan als licht dat zijn oorsprong nog niet heeft gevonden. Warmte die belooft dat ze komen zal, kreet uit gesloten monden. Een merel heeft vanmorgen bericht: de seizoenen draaien verder, de schaapjes zijn reeds op zoek naar weiden en een herder. Kan vrede dan niet geboren zijn? Of merkten we niet de weeën? Er is zoveel…

In het scharlakenrood van de schemering waar de avond stil ontwaakt Schaduwen die zich langzaam lengen tot het licht in verval geraakt volgt hij een betreden pad door vergeten straten waar het licht niet langer schijnt Hier klinkt de weergalm van het verleden dat langzaam oplost en dan verdwijnt Herinneringen blijven heimelijk hangen, een…

Hij wil helemaal niet bezig zijn met dagelijkse aardse zaken hij wil een godenleven lang de tijd hebben zich af te vragen waarom Medusa juist hem niet in steen veranderen kon hoe het komt dat deze pijl wel feilloos en zonder gif het bijpassende hart vond. De nachten wil hij nog altijd niet doorbrengen met de dichtgevallen ogen…

vrede groeit niet in het staal van zwaarden niet in het dreunen van laarzen op koude grond zij woont stiller in het zachte wegen van woorden in het luisteren dat verder reikt dan het eigen gelijk waar handen niet grijpen maar openen waar grenzen vervagen in het licht van begrip daar ademt zij breekbaar en toch standvastig niet…

hier rust het water dat tijdens het leven tegen wil en dank, vroeger of later van taken werd ontheven in robuuste armen gevangen tot stilte gedwongen neigend naar onderhuids verlangen het avondlijk vuurlicht verdrongen maar bootsman noch wachter geven zich prijs dan klinkt het alsmaar zachter; waarheen gaat de reis?…