510 resultaten.
FENIKS
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.771 achterblijvend
vooruitlopend geloof in de vogel feniks
op het Sint Pieterplein dacht ik even
je gezicht te zien in het voorbijgaan
toen de TV de terugkeer van de Paus
uitzond de wachtende massa zegenend
jij tussen velen een dag later in Glasgow
te midden van treintoeristen in de Zoo
verstild blijmoedige blik in de glansogen
in een flits mijn bewustzijn…
Mind over matter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 In mijn bijkans betraand
bewustzijn: een goddelijk
aardkleurig kannetje in
een stilleven van Chardin.*
--------------------------------------------------
*18e- eeuwse Franse schilder
van prachtige potjes en pannetjes
waarin de eeuwigheid zichtbaar
wordt.…
Inspiratie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
844 half slapen;
staat de zon hoog aan de hemel
dwalen mijn gedachten al traag
en inefficiënt over vage paden
creatief denken is 't combineren
oude kennis tot ‘n nieuwe creatie;
onbedwingbare zin creatief te zijn
is met mystiek omgeven inspiratie
informatie wordt gearchiveerd
achter coulissen in ‘t onbewuste
buiten voetlicht van ’t bewustzijn…
Gewortelde waarheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
444 zaadje van de dood
toen we weer herrezen
als opgestaan uit bittere diepte
ons het lot lieten bepalen
door onze wil die sterker was
dan leedvermaak ons deed denken
door het onnadenkende toedoen
van anderen die in het spiegelbeeld
verbleekten zonder inhoud
of enige reden van bestaan
en het was nog niet klaar
de bedoeling van ons bewustzijn…
Nekpijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 achterhoofdsgat
de pijn was hels
hoe ik ook lag of zat
ik kon geen slaap meer vatten
en elk bewegen maakte mij
tot kotsen toe onwel
de uren duurden
en voor het eerst in tientallen jaren
kwam ik nu met mijn leeftijd overeen
tot
gedurende de dag
ik na een warme douche
een uurtje of zo in Morpheus armen lag
of korte tijd door Hypnos
aan bewustzijn…
Genadevol
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 het was er niet geruisloos
daar op de bank bij de sloot
(eigenlijk verworden tot greppel)
maar geluid ontbrak, de innerlijke
stilte groot, die eeuwige ruimte bood,
het was dicht bij de rust in mijn leven
waar vind je dat nog, in deze tijd
waar het hart het enige is dat slaat;
als in een symbolisch gewelf, in de droom
bij volle bewustzijn…
Echo’s in de Wind
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
421 Woorden, helder als water,
laat zij zachtjes resoneren
in de onderstromen van mijn bewustzijn.
De intrinsieke waarden
die deze wereld in zich draagt,
worden nu gevoed door immense pijn.
Een bezwerende melodie
klinkt door in haar toorn,
als een laatste, waarschuwend akkoord.…
Ruimte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
310 Was net bezig alles te benoemen waar ik zo tegenaan liep in mijn huis,
de volle kast bijvoorbeeld,
de enorme overvloed,
alles dat ik bewaarde,
toch geordend,
of die wil het te ordenen
zelfs touwtjes, eindjes wol,
garens,
elastiekjes,
de zaden en takken die wortelen in een vaas,
dankte dat alles
want ieder ding had ook ergens bewustzijn…
Waslijn ?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
539 Geketend aan het prisma van
voortschrijdend inzicht,uit de
plooien van het bewustzijn stromen
tranen naar de horizon, worden
residuen van eigenwaarde uit het
duistere slib gezeefd, gebleekte
schuim van de blauwe oceanen en
de dartele dolfijnen van de dromen.…
O schone kracht Geestdrift
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.392 O schone kracht Geestdrift die doet vergeten
alle aardse ellende, elke lichaamsnood,
en het sidderend lijf voedt met de beten
van uw zonne-gerijpte goden-brood,
die uw stroom door de lam-gewerkte leden
en door de moe-gedachte hersens stuwt,
en ze op-richt tot de gespannenheden
waarvoor het laag en klein bewustzijn gruwt; –
gij heerlijke,…
Zintuigen des leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
513 We zijn in het leven gekomen,
Zonder bewustzijn,
Toch ervaar ik vreugde,
En voelt je bestaan veel te fijn.
We zijn in het leven gekomen,
Zonder doel,
Toch is geluk,
Alles wat ik bij jou voel.
We zijn in het leven gekomen,
Zonder verklaring,
Toch maak jij mijn leven,
Was je maar meer dan een eenmalige ervaring…
Even blijven zitten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
394 Of is er kans op een onverhoeds
ontstaan van een lek in de dam
die ik in mijn bewustzijn waande?
Er zijn momenten die ik terug zou
willen halen voor een herbeleving.
Ik zoek dan naar een weg erheen,
vrezend een dwaling, een doolhof.
Nee, niemand kan mij hierbij helpen.
Ondeelbaar is het verzonkene in mij.…
‘Comment arr-(êter)’
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
512 In de kantlijnen van dit ondoordringbare
dichten,
(regensluiers zijn een zegen voor hen die poëzie willen plegen)
opent doorzichtig chagrijn
de dagkoersen plichtmatig
in fletse toonladders;
veroordeeld tot dat afbladderend bewustzijn,
het schrijnend tekort
op deze vuilstort,
waar de mestvaalt van Opa Boer
(die hij nooit had)
een golfresort…
Gekte der narcose
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
369 De anesthesist zegt
dat ik de controle
mag loslaten
alsof controle een jas is
die je even aan een haakje
hangt
naast de deur van de operatie
kamer
mijn lichaam knikt beleefd
mijn hoofd twijfelt
zeker nog
over eigendomsrechten
op bewustzijn
een slangetje, een getal
op een scherm
en dan horen-
we tellen tot tien
de gekte…
De Orpheusspotvogel
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
502 Uit het bladerdak stijgt een
toon op die niet vraagt om aandacht maar
mij toch vindt, een dunne klankdraad die zich hecht aan
de rand van mijn bewustzijn en daar een oude herinnering losmaakt.…
Leven onder een steen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
5.226 theorieën beaamt
straks kan de mensheid nergens meer heen
en toch kiest men massaal voor leven onder een steen
Niet op de hoogte van wat er in de wereld gebeurt
kiezen voor eigen welzijn en verder niet getreurd
we weten dat het allemaal een beetje minder kan
en toch weer iedere dag een stuk vlees in de pan
Want verandering schuurt en bewustzijn…
Boven het teiltje
gedicht
1.5 met 19 stemmen
6.787 De vader
stelt vast dat haar gewaarwordingen de zijne worden,
dat ze veranderen in wanhoop
die zo af en toe overgaat in opwinding
wanneer hij zich de borsten van zijn vrouw herinnert:
als twee roomblanke ruimteschepen vliegen ze statig door zijn bewustzijn.
Is de wanhoop van deze ervaring de overweldigendste?…
Lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
880 De wens geeft geboorte aan de gedachte
Kransslagader voor het bloed dat jij laat stromen,
In het zachte weefsel van mijn gemoed
Kans lag nader dat wat moest komen,
Wat we zonder bewustzijn zochten
Onvermijdbaar door ons te ontginnen,
Nooit beginnen mocht
Na worstelen, klungelen
Ons gewroet
Stampend, pompend, elke slag
Slaan we samen het…
HET TEGEMOET ZIEN VAN DE DOOD.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.248 Voor wie verwacht een zijn
in leven na de dood, bewustzijn
of zelfs een geheel onbewustzijn:
het is een afwachten in kalme
moedige berusting geheel.
Elk mens moet overgeven zoveel...
En evenzeer afwachten zoveel...
Voor een ieder is het opzien
tegen de dood een spanning
vol angst en niet te overzien.…
Natuur verandert in cultuur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
609 Ja, zij vertolken hoger-dimensionele taal in klank,
ons aards bewustzijn loopt hierbij nog mank.…
Mijmering?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Omschrijf die God of religie en geef het
in het denken of verbaal een naam of nog
beter wordt het zelf, verleg het samen -
zijn in de kromming van ons bewustzijn,
zover je ziet, meer hoeft er niet te zijn.…
Ons Huis ...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 Is mijn bewustzijn dat?
Het volgen van zonnekoningen?
Ons gezamenlijk ontwaken?
Biologen weten behoorlijk veel,
maar tasten in het duister. Astronomen kennen de wegen,
maar zijn verdwaald geraakt.
Natuurkundigen experimenteren,
maar lopen in het kleinste vast.
Kunstenaars scheppen kunst.…
Toen de Werkelijkheid Week
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
326 Aan de rand van mijn bewustzijn
herken ik onaangeraakte dromen
die bevangen in desillusie
wervelen als een razende tornado
Onaantastbare naakte fantomen
beschimpen mij ongenadig
door mijn angsten bloot te leggen,
diep genesteld in mijn wezen
In een draaikolk van bevroren beelden
waarin alles verloren lijkt,
zoekend naar een verborgen…
wie is god?
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.002 god is het
diepste punt
in onze
gedachten
het laagste punt
is echter
ook nog niet
geheel en al
van god los
in onze
gedachten
is god
namelijk altijd
het middelpunt
vandaar dat we
eigenlijk nooit
een lekker
echt losse gedachte
kunnen verwachten…
Wonderwel genoeg ?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 In eindeloos verre ruimten,
die verstand te boven gaan,
leven onbewuste mensen.
Temidden van sterrenevels,
zijn wij op aarde nu.
Onvoorstelbaar nabij zijn wij,
want wij zijn nu hier.
Jij en ik en zij.
Harten die in ons kloppen.
Breinen die in ons denken.
Longen die in ons ademen.
Bloed dat in ons stroomt.
Mensen zijn organen.
Wij…
Groot en uitgestrekt
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.180 Hoe klein zijn mijn sporen in de velden van het bewustzijn.
Ach mocht ik worden gedragen in genegenheid.
Wie ik, ik ben uw geschiedenis, ik ben uw verleden.
Zo weinig tijd hebt u met mij door gebracht,
werd ik vergeten, weggeduwd in grijsheid der denken.
Wees toch uw heden bewust, geniet van het heden,
want spoedig bent u slechts verleden.…
RETOUR VERLEDEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
867 is niet meer dan bundeltje kleren
onder het bloed continu kermend
aan de hand van pseudo-foto’s
registreert zijn bewustzijn een
snel driftige vader die deur intrapt
na gymuitvoering uitermate boos
de beelden gidsen terug naar heden
ver weg van het verleden toen jeugd
garant stond voor illusies en idealen
verschrompeld nu toén aanbeden…
De aarde wentelt voort
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Stormwind
die "ik en dromen"
uit het bewustzijn blaast
En een nieuwe ochtend
gloort in de straat
in zondagsmist gehuld
En de aarde wentelt voort
En ik loop verder
althans in mijn verbeelding
want ik zit in mijn stoel
verzen te schrijven
die uit het mysterie verrijzen
Eigenlijk sterven we niet
maar verdwijnen
in een andere verschijning…
Sneeuwuil
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
924 O, zo in het
bewustzijn van het innerlijke licht, helder als
de scherpe ogen van een sneeuwuil in haar wijdse
vlucht, indringend klapwiekend, geborgen in haar
warme verendracht met intense schutkleuren, trots
als de kusten van Israël, waar mooie mensen in
mooie huizen wonen en mooie kunsten vertonen.…
Hoe jij de Ouse inliep...
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
452 Woedend smeet je de stok van je af, verdoofd
door je geestesleed gleed je het water in,
je dook diep, je stikte in het water, terwijl
je alle eruditie liet varen, je vrouwelijke
schoonheid opgaf, beelden van geliefde doden
inhaleerde bij iedere slok water, totdat er
ineens geen bewustzijn meer was, slechts een
beeld van hoe jij de Ouse inliep…