503 resultaten.
WEGEBBENDE KRACHT VOL PASSIE
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
631 mijn daden
altijd was er een vertekend beeld
jij paste daarin, intense nachten
het was steeds die kleur
geluiden waren in overeenstemming
de atmosfeer was hemels
mijn neus snoof de heerlijkste geuren
je lichaam voelde aan als zijde
mijn handen lazen de boekdelen van je hartstocht
opgewonden gaf ik toe
de extase,die we beleefden was
bliksem…
Zomermorgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
733 Het heeft zin vager wordende herinnering
een koolmees, die hartverscheurend zingt
geur van de aarde na een regenbui
de smaak van bliksem in de lucht
Jouw lichaam in mijn armen houden
opnieuw het praten in kindertaal
hoog van toon opdat je me hoort
nu los kan laten om weg te gaan
Summer morning
It has sense slipping memory
a big tit…
Overgewaaid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 We bliksemen onze blokkades.
Zwart is de zwaan die zwierend voorbij vliegt.
Doña Marquesa zingt het lied van Mama Sirena;
een stem uit de Andes, een anjerklank
die afkomstig lijkt uit de gevleugelde verten van
de Pleiaden.…
Het horrorspel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Het hemels horrorspel
doet mij schrikken
doet mij bibberen
doet mij zwijgen
doet mij kijken
naar bliksems als spots en stratoskopen
in zalen vol volk,
binnengestoven lijk druppels,
voor de grote vlaag op de vlucht.
Onwennig doe ik m’n cel open
uit angst voor het vonnis.…
White rabbit
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
585 Aan boord van Fragile
op weg naar haar tweelingzus gaia, het moederschip der blauwe planeet
ontwaart het eye in the sky
een wit konijn, moederziel alleen
en van zijn god verlaten
die de hele bliksemse heksenketel met een welgemikte worp smeet
in het zwarte gat in de rok
van het almaar slinkende terugplooiende heelal
het multicolor…
Feminine kiemen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
554 waar Eva's eeuwenoude waarheid
in pathos en langs passiewegen
van al haar voorgangsters de moed
en ontmoedigde volgelingen
in klare rode wijn hier
ten tonele wordt gevoerd
op podia waar militia en
ecclesia patriarchalia
op veldslachtelijke wijze
tezamen in homerisch
pantheïstisch lachen uitbarsten
als echo's van Zeus' bliksem…
WINTERNACHT
poëzie
3.9 met 14 stemmen
5.096 De sterren staan en bliksemen,
als ogen, ongeteld,
van boven, uit de koppen van
die reuzen vol geweld.
Ze groeien immer groter, en
de witheid van de snee
verzwaart de zwarte stammen. Zich!
van één zo wordt er twee!…
Het huis alleen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
950 van het strand
over het warme zand het huis in
Krakend houtwerk van zwellende sponningen
tikken van gespannen glas
Op de overloop draait het stof
zijn rituele rondjes in het licht
vallend vanuit een bovenraam
Een deur smakt dicht en haast
gelijkertijd ruziemakende stemmen
de één hoog, de ander bassend laag
totdat de donder rommelt
de bliksem…
In weer en wind
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
926 Voor vandaag blijft de bliksem mij
als een schijnwerper verlichten.
En blijft het voor mij,
dromen over een droge dag.
Want geloof mij,
storm wou ik nooit stichten.
ik had alleen een antwoord verwacht.
Ik wou alleen de hemel verlichten
want de vraag blijft voor mij:
'Waar ben jij?'
Tot welke wolk moet ik mij
richten?…
Wie 't Christendom verdrukt
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.669 Wat ook de bliksem vell', zij laat die ceder staan.
Zijn loof hange al eens slap; de kruin blijft opwaarts gaan.
De wortel breidt zich uit; de groei duurt onbezweken.
Ik sta op dit geloof gegrond.
Ik weet, wie Jezus is. Die nooit beloften schond,
Zal ook zijn doel niet missen.…
Zwijgen in de ovt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Het heden heeft een overschot
in plaats van energietekort
kijk maar, het barst van een surplus
Aan wat verleden is, geen prul
maar savoir vivre, rijk en gul
een hervertelling van ons lot
Waar Jupiter de oppergod
diens Saturnalia ten hemel
spreidt met donderend geweld
en bliksems schicht uit het gewelf
Achter een horizon van tijd…
Als… Grote Geelstaart
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
308 Als een Atlas die de wereld niet meer torsen kan,
als een onkusbare prinses in deze modderpoel,
als een vergaloppeerde pony in de onbestaanbare stad,
als een inhoudsloze boodschapper van alle goden los,
als een To-To in het bos van boos geworden dromen,
als een uitgefaseerde donder- & bliksem-winterstorm,
als een vorm verzand in onwelluidend leiderschap…
Het broeien van de kim
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
199 De bliksem splijt het vlakke, grijze rijk.
Het water stijgt, het breekt de strakke kom,
de storm herovert wat de angst bezat.…
Vandaag donderdag 29/02/2024 schrikkeldag
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
622 Lentetijd tropische kalendertijd
Springtij
Schrikkeldag
Het jaar dat langer wordt
De lente die op zich wacht
Weekdieren
Rustgetijden weekenden inluiden
Schrikkeldag weekdagnamen doen opschuiven
Donderspreuken bliksems geplensde regendruppels in
tropische stormen
tijd verstommen
voor en najaarstormen
herbronnen houdgreep herwonnen…
de reis
hartenkreet
2.7 met 30 stemmen
4.660 hoever ik ben
door massaalheid der bomen
de rug wordt mij reeds toegekeerd
en vastberaden zijn de stemmen
die mij gebiedend terugsturen
alsof ze me niet meer kennen
wat mij altijd belangrijk leek
gaat nu finaal tegen de vlakte
ik uitte mijn gevoeligheid
voor hun was dat een zwakte
onverwachts trekt de lucht nu dicht
en met bliksem…
ZOMERONWEER
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
526 randen,
trekken wolken langs het loden uitspansel,
en de kleine, dappere gespikkelde lijster
- sommigen noemen deze vogel de regenroeper -
is hoog opgeklommen naar de zwiepende top
van een zilvergrijze, jonge berk,
dit zwerk is nu vol en zwaar, zo vochtig,
zo warm en broeierig, vol onbekende erotiek,
intens scherp doorklieft een felle bliksem…
Betoverend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Vanuit mijn opgebolde burcht van onweer,
met eigen dichterlijke hand gekneed,
daar flitst krakend bliksem van inzicht;
melancholie verdwijnt nu zonder omkeer.
Het is alsof de zon doorbreekt op
een nevelige morgen, de zon in mijn hart.…
De laatste straatsteen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
625 Ik ga lopen,
Totdat ik de laatste steen heb geraakt
Laatst kijk ik achterom
Naar de toekomst die is stukgemaakt
Die donkere wolk in je hoofd
Treft me als bliksem met je woorden
Ik hoor de echo van je woede
Iets wat mijn liefde heeft verdoofd
En wat doet het pijn
Maar mij laat het koud
En ik hoop dat ik je liefde vergeet
Wanneer ik uit…
De wereld bestaat in mij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 Naast mijn vader met een mond die net
zo rap kon bliksemen als huilen. Hij zei:
‘onrecht voedt de vete.’ Hij gaf om goed
en gaf en staat in mij in een wereld
waar hoofden worden geschild als fruit.
De wereld doet mij aan als vraag: wat draag
ik verder? Waar raak ik thuis?…
Goden, bergen en woestijnen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
630 De zonen van het rijk van Donar,
god der bliksem, zoon van Wodan,
dondren luid in de arena's
in hun strijd tegen Japan.
De godenduistering zet in
met het ontbreken der Azzuri...…
overvloed
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
481 roept zeeën van ideeën op
zwart en rood en…
de dood
’t einde van ’t lot
de pijnlijke liefde
en de verdwenen schoonheid
van haar ogen
die mij niet meer zien
die mij niet meer lezen
maar da’s niet waar ik wezen wil
ik wil tussen de argonauten zweven
bondjes weven met gelijkende goden
ik wil de nimfen laten vrezen
en de mensen met bliksem…
radicale ridiculiteitserupties
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 Was het maar wat tegenwind:
als kind van de genenrekening
is leven op onvoorspelbaarste
radicale ridiculiteitserupties
van de heersende opperbaas,
kracht bijgezet met de dwaze
vlagen van gedonder, bliksem,
razernij in velerlei waanvormen,
de allesoverkoepelende cultuur
geworden, door traag sudderen
in de stilte van het zelf denken,
de schrijnende…
Zelfdruk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 Plaats,
waar al het zwart belijnde eenvoud werd,
en tijd zich in zichzelf ontsloot
en bliksem in de bliksem het zegel
van het zwijgen brandde.
Wie maakt welk onderscheid? Waarin
schuilt het meesterschap? De kenner weet:
de zelfdrukkunst kent alle vragen,
maar een antwoord kent het niet.…
De Oude Boom Zegt
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
536 kijk me aan
zie me staan
en voel mee met wat
me is aangedaan
zie mijn ijzige schreeuw
verbeeld door Munch
wil ik slapen is
het slechts een geeuw
misschien van verbazing
of met nog een andere lading?
als je goed naar me kijkt
zie je dat je op me lijkt
men zegt over bomen dat ze
maar wat staan te dromen
toch echt geloof me van…
Kijk in je hart en je zult me zien
hartenkreet
1.7 met 31 stemmen
4.553 Als een bliksem viel het nieuws mijn leven binnen
Wilde zoveel zeggen maar wist niet waar te beginnen
Terwijl jij jouw zonsverduistering voor je zag
Leefde ik verder, zonder iets te vermoeden die dag
De dood kwam op je af als een losgeslagen wild beest
Het is een wonder maar jij bent het lot te slim afgeweest
Mijn engel, vergeet alle ruzies…
Herman Gorter
poëzie
3.7 met 36 stemmen
5.817 de bliksem sloeg
en van de bergen dreunde het naar zee,
met echo's naar de sterren en de sneeuw
en door de bloemen drong het in de grond:
- 'hij, die voor jaren in ons midden stond
en afscheid nam om in de taal
der mensen, juichend en kermend,
niets dan het verhaal
te zingen van het geluk,
hij keert terug,
hij is al doorgedrongen
in aarde…
Het weer en alles wat erbij hoort
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
835 warm is, puft iedereen
De warmte kan echt nergens heen
Airco’s en ook ventilatoren
Zijn bij ons bestaan gaan horen
Als het waait krijgen we stormalarm
Blijf dan binnen, daar is het warm
Je waait niet uit je berenvel
Oh wat zijn we uit ons doen, zo snel
Als het onweert, schuil niet onder bomen
Want dat kan je duur te staan komen
De bliksem…
zolang als een man zijn dromen nog heeft (uit "hoelang duurt geduld?")
hartenkreet
5.0 met 9 stemmen
706 we zijn verdwaald in een wolk
vol bliksem en donder
gevangen in een wereld
en we kunnen niet zonder
maar zolang als een man
zijn dromen nog heeft
dan is zijn ziel nog niet geleefd
diep in mijn hart zit een vraag voor het leven
toch weet ik zeker dat het antwoord er komt
eens komt
want daar in het donker
schijnt een heel klein kaarsje…
Gods aangezicht het is...
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.276 ,
Het zijn de bomen, is der wolken veer,
De akkers en de gronden en de dalen,
De bergen en de schitterende schalen
Der zeeën, waar de zilvervis in school,
Gods aangezicht is in de veldviool,
In struik en plant en in der dieren oog,
Het is Gods beeltenis, die uit de takken vloog,
Wanneer de vogel op de lucht zich heft,
God is de bliksem…
De moed der wanhoop ( voor : R. en J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Telkens als regen, bliksem en onweer,
orkanen en stormen opstreken, liet ik blijken,
niet klein te krijgen, worden of lijken.
Nee, ik stond op. Dan weer, als moed der wanhoop
mij naar beneden, in duistere spelonken leek te doen
verdwijnen...
was er dat éne Licht; o God, wèlk een Licht !
Het was en is mijn Licht.…