Alle inzendingen over broos

539 resultaten.

Sorteren op:

Zinloos geweld

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
het leven is al zo kostbaar en broos, bekommert men zich nergens meer om ? Geen geweld meer op straat, maar streven naar recht en gerechtigheid. Niemand is bij geweld gebaat, maar veel meer bij rust en veiligheid.…

Voelbare liefde.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 750
Liefde is broos, je moet haar onderhouden, want voor je het weet: is er niks meer om VAN TE HOUDEN.…
An Terlouw21 februari 2016Lees meer >

De Heerlijkheid Grijsoord

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 464
het moet gezegd en de waarheid duidt dat de Heer daar toch ook is geland en hetzelfde soort licht verspreidt spijtig genoeg heeft in Oude Tonge het water ooit duivels en genadeloos toegeslagen, en nog heden ten dage houdt het harten aldaar immer broos van Nieuwe Tonge weet ik enkel de blazoenering van het wapen in deftige woorden luidt…

Etherisch

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 447
Allez, malenka aquarel bezing het licht der zonnebaan de solarplexus zonnevlek ellips der aequatoriale vederlichtheid der humaine condition van 't tien dizaines broos en vluchtig mensbestaan In 't onderzonse ondermaans waar zomerzot en zomertaling 's winters koning winter paaien in de lente lissen laaien met trompet en narcissen…
Maxim10 september 2023Lees meer >

Novemberroos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Eens zo krachtig, nu zo broos, het is slechts een verwelkte bloem die ik zal erven. Ben jij het ideaal, dat wreedheid tegenover zich vindt? Pijn en schade en intens verdriet verblind door schoonheid, ik zie het niet. Ongeschonden, als de puurheid van een kind. Ook jij zult moeten buigen, je blaadjes laten vallen.…
Cees Sleven28 oktober 2023Lees meer >

Zandloper met zwarte vogels

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 143
mijn gelaat angst gaat dikwijls samen met onverholen overmoed trekt een wankel vierkant tot onzichtbare ruit maar een krom schot hangt onverwacht uit het venster   Een rijke vrouw belooft mij een geile buit maar ikzelf had het liever andersom gezien zij voelt de stormbel van de ijzeren vogel het stampvoeten van pegasus maakt haar broos…

Bekentenis

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Lispelend als een kind dat biecht De voorgekauwde zonde verraadt Schijnzwanger van haar lied Met ronde klemtonen opwaaiend Beken ik dat ik broos ben Met de lage altstem die vloekt Om het simpel gebed van de mens Ik lees de welving van haar bovenlip De groef die ik te gretig openwoel Haar dubbele tong die een glimp onthult De tand die glanst…
Wim Veen11 april 2005Lees meer >

Eerste hartaanval

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 722
In een holle spier liggen ze zij aan zij Twee gelijkgestemde pompen Die hun kamers met kleppen scheiden Een zuigende, stuwende, lillende brij Zo broos achter dat borstbeen Bestuurd door een knoop van cellen Het plant zich door vezels verder Tot het verste kootje van mijn kleine teen Het eerste bloed stroomt naar de long Wisselt van stof…

Herfstbloei

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 976
Ik adem de kille lucht in teugen en schoon mijn brosse longen. Het zal me niet meer heugen wat de zomer heeft bezongen. Verlammend was mij het aaien van zoele tocht op hondse dagen. De hitte deed mij somber laaien van onlust en loos piekerzagen.…

Wat vrouwen kunnen

hartenkreet
1.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.353
Wat vrouwen kunnen met niets dan levendige lichaamswarmte: het met hun vingers bezingen van aangename dingen omdat ze alle tien durven leven in en met emotie –hij verbrokkelt en is bangelijk broos.…
Frederik14 februari 2007Lees meer >

ontgoocheling.

gedicht
2.6 met 196 stemmen aantal keer bekeken 45.378
Uw hoofd, in mijne arm gedoken lijkt als een vrucht zo broos en klein; gij houdt uw ogen vroom geloken; kan daar mijn héle wereld zijn? Er ligt een troost van rustig weten in uwer handen vaste druk. Maanden van hunkring, fel verbeten, heeft rustloos mij de drang bezeten naar dit onmogelijk geluk.…

Bovenal

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 895
liefde en bovenal trouw Mijn kwetsbaarheid getoond zoals nooit tevoren Innige warmte, tederheid ik was in jou verloren De passie vurig en vragend om meer Het pijnlijke afscheid telkens weer Het emotiespel fel en ongekend diep in mijn ziel Verwarring bovenal toen ik voelde dat ik viel Onbegrepen in een waas van mist beland Mijn hart zo broos…
car30 juni 2004Lees meer >

Opvoeding

hartenkreet
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.226
Verlangend om te voelen dat ik er zijn mocht deed ik mijn best om te presteren want ieder kind wil immers toch zijn bestaansrecht niet negeren Mijn gevoel mocht er niet zijn geplaagd door vernedering, was ik radeloos, maar voor de buitenwereld een schone schijn inwendig gekrenkt, kwetsbaar en broos Vragend om liefde en aandacht zoekend…

groene mamba

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.760
ooit kwam hij uit het ei gekropen genesteld in een vermolmde stronk onder een dun bladerdak nu kruipt hij uit de winterslaap over een tak in de tropen in een woud dat dagelijks kaler wordt het broos skelet houdt hem lenig gladde schubben dekken zijn leren vel als vingernagels die elkaar overlappen er spant een vlies over ogen die zwijgen…
Wim Veen18 januari 2006Lees meer >

Zeester

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 588
(voor Bob van Tiel) Blind en te broos zijn wij voor de ware vruchten van de geest, nieuwe heelallen doemen op in jouw onbevangen oogbollen van profetessen uit een ver, onzichtbaar gebied, blind ben ik, om te zien waar jij uit voortkomt, grens ik wellicht, maar kan niet spiegelen wat op zich te breekbaar is, te zacht, of het kan in stilte…
Joanan Rutgers10 september 2009Lees meer >

Gewichtloos ?

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 613
Herfstbladeren zo bros, er waren tranen opgedroogd, strijden stralen in zeeën licht, gericht op komend seizoen, de boezem van ander zicht, gaat het gerucht dat de zomer daar sterven wil, kiemt zaad onzichtbaar uit de prille vrucht, onomkoombaar voor elke vloek of zucht in een bekend bestaan, veegt de laatste zon de sproeten van mijn…
pama10 september 2010Lees meer >

70

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Valt in het niets Met die pijn Door hen ervaren Ik zeur Over geestelijke pijn Over blauw gestoten tenen Over te vroeg vertrokken zangers Over kortsluiting in mijn hoofd Zij rouwen Over vergaste moeders Over uitputting Over gegeselde helden … Vandaag belde ik mijn moeder Zoals ik dat elke dag doe Ze nam op, Sprak broos…
Maux27 januari 2015Lees meer >

Vrij

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Laag, na laag, Broos en weerloos, machteloos, valt de entourage van me af. Het is, wat dit beleven, heel het treurspel, mij al tijden weder gaf. Het doek vervalt. De mantel leegt zich in zichzelf. Vrij, laat alles, nu maar vrij.. - Het is tijd. Tijd om licht te zoeken.…

Kwetsbaar of ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
Choreografie van angst, het falen een trein net niet te kunnen halen, lege mand vol levensidealen, uitgegleden op de medeklinkers, uiteen gespat in zinneloze verhalen, steeds voor dezelfde droom te moeten betalen, spoorboom die niet open gaat, vandalen op de hoeken van elke straat, talrijk zijn de klinkers met een broos verleden…
Pama18 mei 2019Lees meer >

levenswater

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
als vanuit de bron ver in de hoogte het pure water wordt geboren is zij nog pril van aard en sprakeloos alwaar de hemel de aarde ons met een levensader wil bekoren is de aanschijn van 's mensen beleving nog o zo vluchtig en broos door de stroming te breken in fasen schenkt dat tevens inzicht op onze levensweg regelmatig wordt er onderweg…

ZAARTPARK

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
Tussen Breda ´s buurten Boeimeer en Heuvelkwartier waait wilde woudadem over een ruime wandeltuin waar trotse kastanjes bomen omkruld met slingerplant verkwikkende adem werpen over ruige weitjes modderpoelen bergen reine kraamkamers van broos komend leven langs rietvelden wordt het riviertje Aa of Weerijs licht aangeraakt…

Ruw fatsoen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 302
Vuilnis staat weer in een rij alsof het wacht en kijkt naar mij wat werd verworpen achteloos, ligt daar nog steeds verrassend broos een lepel buigt een sok alleen een brood dat hard werd, droog als steen zij liggen daar zonder verband vormen toch een vreemd bestand de deksel sluit maar nooit geheel er blijft altijd iets…

Gevonden herinnering

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 121
De doos ging open, de tijd stond even stil bij het zien van die bladzijden, broos en grijs het was de liefde, intens en grillig in haar wil een herinnering aan onze gezamenlijke reis ik weet nog hoe de waanzin teder regeerde in nachten waarin de wereld om ons heen verdween hoe de zoete ernst ons telkens weer bezeerde maar we zochten troost,…

Coming out

netgedicht
3.1 met 25 stemmen aantal keer bekeken 81
Ik breek het pantser, zo broos en zo teder, zoals een vlinder haar cocon achterlaat. In pure verbinding vind ik mezelf nu weder, vrij van de schijn die in de wereld bestaat. Dit is mijn waarheid, getooid in zachte kleuren, ik open de poort naar wie ik werkelijk ben.…
CB11 oktober 2026Lees meer >

Voorjaarsrief

gedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 17.237
Gerrit ik schrijf je het wordt lente, er ligt bros ijs op de tafel - gaan we dit jaar weer van rotsblokken springen, vrolijke rookvanen wegblazen, verdwenen dichters bezingen? Nu, het wordt lente, het schrijnt waar zij weggescheurd werden, de onzen, we staan nog te trillen; veel vocht verloren, pijn onder de kleren.…

El Repilado (Alpajaras)

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 912
Een mager kerkje staat middeleeuws te peinzen ontdaan van ereschuld broos als eierschaal gebroken wit gebarsten muren in granieten trance als een fossielen oester als parel in ballance verweven in de gouden handpalm van een geduldig dal.…
pama24 februari 2008Lees meer >

Euthanasie

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.576
Als ik eens broos en zwak zal zijn. En niet meer slapen kan van pijn. Doe dan wat nodig is want och, Die laatste slag verliest men toch. Ik weet dat het je bedroefd zal maken. Dwing toch jezelf niet te verzaken. Dan nog meer, dan enig andere dag. Blijkt wat je liefde echt vermag. Wij hadden 't jarenlang zo goed.…
Ria12 maart 2004Lees meer >

Dode dag

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Broos als brokklig staal Slaan ze elkaar stuk, waar kil de wind er vaart. Uit vijver, gepolijst, rood koper, staart De bodem op, door rimpling zilver-vaal. In struiken schuren schor, of knarsen schraal, De bladers; roestig, rul bijeen-gegaard Langs berm en tronk....…

Generaties later

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.887
Verleden week echter, zeven dagen nadat wij ons hadden gezien, elkaar gesproken, gaf jouw lichaam, teer en broos het op – dit heeft ons hart gebroken. Vier en negentig jaar; mentaal een sterke vrouw die, meestal helder was van geest, nog van geen wijken wilde weten… Maar lieve moeder: zo is het goed geweest!…

De herfst leert mij

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 630
De herfst leert mij barmhartigheid: Het eindeloos opnieuw vergeven Aan al wat zwak is,en zo broos Dat dood bekroont het leven. Ik wil niets meer, ik baan geen weg Maar volg Uw spoor verloren.…
Adeleyd2 november 2013Lees meer >