562 resultaten.
Dank je
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.087 Liefde, niet alleen als allerdiepste gevoelens,
maar als genezende genegenheid
dat heb ik bij die naaste toch gevonden,
geen leven van wederzijdse gebondenheid.
Liefde, die op deze manier beleefd kan worden
werkt heel helend voor een somb're ziel
daar kan ik vol dankbaarheid aan denken
dat was 't wat mij zo goed beviel.…
Stuk gruiz'len, 't strand op, van de horizont
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.800 Aan 't wereldoppervlak stormen de dingen:
Zelfs geen gedruis zal tot in de afgrond dringen,
Want stil de ziel aan 't hart van Brahman kleeft;
Al kan het oud verdriet niet meer genezen,
Hij weet: gezonken naar zijn eigen Wezen,
Nu bloedt hij verzen, waar Zijn licht op beeft.
-----------------------------------------
uit: Brahman I, p. 99…
Je geweten spreekt
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.376 gaten
Wees niet bang voor mij
Ik ben je geweten
Je onbewuste jij
Jij hebt moeten doorstaan
Waar de rest geen weet van heeft
Veel te veel pijn en verdriet
Heb jij onverdiend beleefd
dus ga naar je rustplek
dat stukje wereld voor jou alleen
toe maar, wees niet bang
ga er maar rustig heen
je bent aan het breken
het is tijd om te genezen…
Merk-ziek
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
2.030 Platvoeten zijn echter nooit meer te genezen,
net als het trauma in een tere kinderziel.…
pijlen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
600 de woorden die jij tot mij hebt gericht
waren scherp als de punt van een speer
een harde klap in ‘t gezicht
doet vele keren minder zeer
je hebt zeker nooit gelezen
dat die wonden niet genezen
pleisters plakken op mijn wonden
ze verzachten niet jouw zonden
verhullen dat jij me bedroog
onttrekken ze slechts aan het oog
je ziet ze niet,…
Spijt
hartenkreet
3.2 met 25 stemmen
2.499 Ik wil je nog zoveel vertellen
- wat ik heb gedaan vandaag
Ik wil je nog zoveel vragen
- wat heb jij gedaan vandaag
Ik wil nog zoveel met je delen
- verdriet en pijn
Ik wil je troosten
- heel dicht bij je zijn
Ik wil weten wat jij voelde
- toen jij mijn smsje las
Ik wil weten wat jij dacht
- of jij mij echt meteen vergaf
Ik wil genezen…
Wat is het goed dat Gij
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
792 Wat is het goed dat Gij barmhartig zijt
en dat Gij weet hoe wij het lijden vrezen,
want nu de herfst ons hart weer wil genezen
van al te helder licht en zeeën tijd,
nu schenkt Gij valer tinten in het bos
en stuurt Gij wind die snoeit zonder te breken.…
Bellen blazen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.103 Ze zal nooit de bloemen laten verdorren
in haar wezen, waarmee zij haar omgeving
heeft bevrijd, het beste medicijn om te
genezen, om zelf weer bellen te gaan blazen.…
Morgenrood
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
734 geef mij geen sneeuwjacht meer
dat herinnert aan oude tijden
laat poëzie geboren worden
"hier en nu"
boven het papier van onschuld
(nog slaapt het uur, tot de krakeelnacht valt,
van eigen woord, woord voor woord)
waarin ik mij terug trek in de maand van Maart
tederheid zal genezen
in het diepe gras aan mijn mond
de stilte is mij welbekend…
AAN MIJN ENGEL
poëzie
2.7 met 9 stemmen
2.101 O huis, dat ik ten leste heb gevonden,
Dat ik zo lange jaren heb gezocht,
Dat gij met liefde hebt gewrocht
En waar ik ben genezen van mijn wonden.
Met welk een smaak hebt gij dit al vermocht?
Gij hebt de schoonheid met het nut verbonden,
Het leed, dat ons van jaar tot jaar bezocht,
Is thans in deze rust geheel verzwonden.…
wanneer een mens
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
648 ik zie kleine meisjes kruipen uit aangeraakte bladeren, van wat er nog rest
in dode ogen en de waanzin, gebalde vuistjes en dat ene streepje blauwe hemel
vooruitgeworpen en daarna nooit meer
letters krassen samen zoals zwarte kraaien
aan de andere kant van duisternis, wervelen tot een genadeloze zweep
de eerste slag weerklinkt
ze genezen…
schuilen.....
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
895 Mijn liefde is voor altijd, mijn Lief, streel nu mijn
onrustig, angstig kloppend hart
totdat zij genezen is van deze smart.…
De soldaten en ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
672 dat moeten we niet zomaar gaan verscheuren,
we dobbelen en zien wel wie er wint,
wie nooit eens moedig waagt zal altijd treuren,
we spreken af: wie 't hoogste gooit begint,
-------------------------------------------
hoe zou het zijn als ik soldaat zou wezen
en ik met hen zou zitten aan de voet
van 't kruis; mijn hart moet evenzeer genezen…
ONSCHULDIGE ARMOE
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.871 Die zendt, wat hij voorziet elk te zijn van node:
Zalig zijn die armen, die zich des niet en belgen,
Die 't onschuldig gebrek van Gods hand ontvangen,
En als bitter drank, met zeker verlangen
Naar 's gemoeds genezing, blijdelijk inzwelgen.…
Herfstsonate
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
416 Nooit ben ik meer in mijn gedachten groot,
steeds zelden denk ik dat mijn werkelijk wezen
zich tonen zal en zich zal durven te genezen
in de sporen van de steeds nader sluipende
duidelijker dood. Vandaag zag ik de hemel
door het kalend lover, licht verbleekt tot
een ongebluste helderheid.…
Blauwe maandag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 Je bent lief, charmant en als het nodig is, attent,
toch denk ik dat jij meer dan alleen aardig bent,
of kunt zijn; een hoofdstuk dat ik niet kan lezen,
voor een hechte relatie is openheid broodnodig,
slechts dan kunnen we elkaars verwondingen genezen.…
Vertel me
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Hoe de warmte te kunnen voelen
Intens verlangend en wensend
Helaas op het moment daar
Onmogelijk om binnen te laten komen
Vertel me
Hoe trots te zijn
Terwijl onzeker en stuurloos
Tastend in het donker
Hopend op blindelings vertrouwen
Vertel me
Hoe het donker te verlaten
Een warme hand daar
Wijzend me de weg
En eindelijk genezen…
De troost
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
903 De troost die ik vind
In de geluiden van de natuur
Zijn echte vrienden
Vogels die fluiten
Bewegingen van wat natuurlijk leeft
Daar hou ik van
ze maken mijn geluk
hun levenslied
Ze groeten ‘s morgens vroeg
Zijn altijd een beetje genezend
De kauwen gaan nu gaan slapen
In het bosje
Vaak met een eresaluut
Zonder deze helden
Zou ik veerkommeren…
Vrijlating
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
338 Jouw handen genezen niets
wat zichzelf heeft leren aanbidden,
een pijn die gelooft
dat ze dieper wordt door betekenis.
Ik hou woorden vast
tot mijn hart terugdeinst,
alsof stilte een arts is
die weigert te komen.
Ik wil je vereren
vlak vóór de hoop verdampt—
een kleine ironie:
Ik kniel voor wat mij niet redt.…
Maar dan - want nooit kan sterven, wat eens diep
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.554 Maar dan - want nooit kan sterven, wat eens diep,
Diep uit tijdeloze afgrond van mijn Wezen
Naar 't golvend vlak van 't schijn-Ik is gerezen,
Maar 't zinkt naar de oorsprong, waar het heilig sliep,
Tot verre^herrinering het wakker riep
Naar schomm'lende balans van hoop en vrezen:
Dus vind ik 't, als 'k van 't leven ben genezen,
Dat wereldschijn…
Dank je
hartenkreet
3.7 met 43 stemmen
17.289 Liefde, niet alleen als allerdiepste gevoelens,
maar als genezende genegenheid
dat heb ik bij die naaste toch gevonden
en geen leven van wederzijdse gebondenheid.
Liefde, die op deze manier beleefd kan worden
werkt zeer helend voor een somb're ziel,
daar kan ik vol dankbaarheid aan denken
dat was 't, wat mij zo goed beviel.…
Salient Ieper
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
914 nog in mijn haar
rond je nachtlamp vliegt een mot
dat ik je liefheb mijn oude soldaat
als je je kaken van vroeger scheert
tussen kin en keel het mes niet beweegt
wij ons kwetsen aan elkaar
je horrelvoet een loden klomp die in de kamer hapert
ik hoor je stromatras weer ritselen
als mijn handen onder je nachthemd glijden
en wij elkaar genezen…
verdriet
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.608 Hoop op genezing en verlichting
Het licht is pure kracht,
mijn wens is dat het pijn en verdriet verzacht.
Het wordt je met veel liefde gegeven, niet alleen
door mij maar door allen die met je meeleven…
Jouw onsterfelijkheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.548 Ik wil hier niet meer zijn
moe van het onderdrukken
van al mijn kinderlijke angsten
Jouw aanwezigheid hangt hier
nog steeds rond en laat mij nog
altijd niet alleen
De wonden zullen niet genezen
deze pijn is veel te echt
zelfs tijd kan het niet wissen
Wanneer jij huilde
veegde ik al jouw tranen weg
wanneer jij gilde
vocht ik voor jouw…
Onmacht & Hoop
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.326 Die niet genezen kan
nooit meer gezond.
Toch blijf ik smeken
om veel tijd en kracht
Jouw vertrouwen kweken
een teken waar ik op wacht.
Is er nog iets van leven
te vinden in jouw ziel.
Ik wil het zo graag geven
de reden dat ik kniel.
Maar ooit, ja dan
gaat jouw hart van slot.
Datgene wat niemand kan
kreeg ook hij niet kapot.…
ZWAAN
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
576 Zal een droom me weer genezen
tot het uur van het ontwaken?
Zal ik in die droom dan gapen
'Kon ik altijd maar zo dromen...'?
net als vroeger wanneer Klaas
vroeg: 'Mijn lief, mag ik de kaas?'
Komt ervan wat er mag komen:
ik peddel zacht, de huizen slapen.…
Metathese
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
723 Ik vond een rijm van John O'Mill,
dat mij bijzonder raakt,
niet om de clou van het verhaal,
maar om de woorden die hij "maakt"
en waar ik mij zó in herken,
dat 'k vrees met gróte vrezen,
dat ik aan metathese lijd;
best lastig te genezen.…
letsel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
490 papier
maar verder
dan luttele woorden
kom ik niet
de onmacht blijft
wordt zilte weemoed
die welt en luwt
in wisselend getij
ik tel
nog steeds
de vele dagen sedert jou
getal dat veel te traagzaam groeit
tot lang geleden
- en misschien ooit: voorbij-
terwijl ik uitdoof
als een kaarswiek
die smoort
in eigen vloeibaarheid
ik ben genezen…
Moeder Meera op tournee in Europa
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 Tevredenheid verschijnt in borst en buik,
genezend,
alsof alle problemen verdwenen zijn.
Eilandje van verstild geluk, verre van de roes
bij een dronkaard of eigen aan een dromer
en zelfs anders dan een hapje paddo santo,
restant uit Gaia, de oercultuur van weleer:
vandaag, staan yin en yang naast elkaar.…
moeders liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 kunnen
tot er een glimlach verschijnt
om de mond van kinderen
grenzeloos is ook het geduld
van de moeders als docenten
die ons voluit leren te leven
door op het juiste moment
de beslissende zet te doen
volhardend is de verpleging
van de moeders als dokteren
die pleisters plakken blijven
tot van schaven en schuren
de laatste wond genezen…