628 resultaten.
Pluimagehommage
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.852 want je blijft achter buiten zacht-te veren
het ganse feest zal langs je hene migreren
zonder ooit te zijn beschoten
Werp dan niet plots een zwanenzang op
of een eender naar ’t zwevend gesnater
het blinde laaien maakt de jager kippig
Stop met vogelen, schiet met scherp
haan de duivelse vluchten terug in ‘t water
meester het kraaien…
Leemte (ode aan Toon Hermans, overl. 22-4-2000)
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
3.125 Wie belicht nú simpelweg
de lelie, lis en roos
de boterbloem, de bosframboos
de heide, groen en gras
de vlinderstruik, het struikgewas
Wie bezingt nú simpelweg
de vlinder, vlieg en mier
de watervlo, de regenpier
de lijster, spreeuw en kraai
de roepie-roepie, vlaamse gaai
Wie omlijst nú simpelweg
het wonder, land…
kamikaze
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
752 bakens van gekreukt blik
zo blijf ik in de waan dat ik op een motor zit
mijn enkel aan het chroom verbrandt
trappen is gas geven
een gat in de dag heb ik nodig
om het prut uit de ooghoek te wrijven
om de koorts van mij af te spoelen
maar dan kraak ik mijn wervels
en recht mijn rug
ik hoor de krassende stem
stokken in de krop van de kraai…
een zachte landing
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.593 ik ga voorwaarts, de linker voet eerst
kan ook de rechter zijn, 't is om het even
een schrede die men voorziet en beheerst
en traag een afdruk in het steengruis ververst
zoals de dode even de adem mocht beleven
het spoor naar de laatste toekomst wordt getrokken
in de stoet vergezeld van verstilde zwarte kraaien
zij kennen de mimiek van een…
zondagsrust
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
922 in Zoutelande was
zo stil en verlaten oogde het naburige
dorpje Biggekerke
enkel een versteende Walcherse boerin
staarde onbewogen langs me heen terwijl
ik ‘n eenzaam rondje om de kerk reed
leek in de verwaaide geur van een oude
smederij en bakkerij bij het zogeheten
‘klokhuus’ de tijd voorgoed verzonken
daar waar geen mens of kraai…
Slakkengangetje
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.303 Ik ben op weg van kwart voor zeven,
nu nog effe alles geven,
'k mag mij al gelukkig achten
dat geen kraai mij overviel.
Oh, my god, een autowiel...!
That was close! Die vloog laag!
auto's!... 't is een echte plaag,
maar ik ga niet langer dralen,
ik drink me 'n stuk in m'n kraag
als... ik er nog arriveer vandaag.…
in woorden uit een leven
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
744 vochtige aarde, de onverdraaglijke eeuwigheid
waarin de dood het licht
laat opbranden
soms roerloos wacht en wensen breekt
in het niet willen schreien
een boom kraakt, blijft in mij trillen
als teken van verdriet, van achterlaten
en alles wat zich opent
ik neem mijn gum
totdat het allerlaatste streepje verdwijnt
ook de donkere kraaien…
de eerste zondag
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
771 de stilte wordt jouw lichaam, mijn lief
nog groter dan de neerwaartse gloed tussen leven
en onbegrepen graven
waar kraaien om zich heen kijken
naderbij
tot in mijn aardse spiegel
een rij mensen met bewaarde ogen
geloven even in zichzelf, lijfelijk
en laatst
tot plicht, vredig in zicht
het huis is rommelig en huivert bloemen
tot…
Onbenul
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
660 Het is een koude oorlog
De wolf huilt, de wind schreeuwt
Bomen, van hun blad ontdaan
Staan naakt in lijdende rijen opgesteld
Ingesneeuwd
Massieve nevel bevriest op boomschors
Takken hangen verlamd in het ochtendgrauw
Het gekras van koukleumende kraaien
Weerklinkt in de harteloze winterkou
Omgeven door seizoensgebonden gebreken
Smult een…
HOLLANDER IN ARLES
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 Menselijk skelet met je weke delen
Samengehouden door spieren en huid
Overgevoelig voor licht en geluid
Stillend je stemmingen met penselen
Je kon het voelen niet langer verhelen
Hebt dat in koren met kraaien geuit
Evangelist wou je zijn naar verluidt
Hoop bieden wilde je, God aanbevelen
Maar in de kunst lag je geestelijk heil
Tekenen deed…
IJzel en brem
gedicht
3.2 met 11 stemmen
6.648 In de hoekjes van de ogen huilt het
Zienderogen werd de winter een keel
Het is de keel van de winter die krast
De brem op de akkerrand lijkt bevroren
De brem op de akkerrand leek geelzwart
Winter hurkte als een kraai op het dak
Zwart en geel en kraste uitzinnig
Toen ijzel op de straatweg tokkelde
IJzel tokkelde op de straatwegen toen
De…
Badwater
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 Hij schudt de modder en de druppels van
z’n huid, ik schudt het hoofd maar de
gronderige gedachten willen er niet uit,
door de polder over akkers, in het riet
fluiten zwarte kraaien maar ik zie ze niet.…
Dorstig ?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
435 Onderga de aderlating
die de stilte reanimeert,
gewit in de kleuren van
zwartgalligheid, gestold
in de ongewelde tranen
van weerbarstigheid, ik
navigeer langs het decor
van kerkhoven, omcirkeld
door een vlucht van kraaien
boven het ongekuiste gras.…
Van eijen en ouauwen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
436 Het ei van kip of kraai wordt kort gespeld,
maar dan weer lang in ’t Amsterdamse IJ.
De logica gaat echt aan mij voorbij,
ik snap niet welke regel of hier geldt.
Met ~ou~ en ~au~ is het geen haartje beter:
een vogelkooitje heet ook wel een kouw,
maar ’t beestje dat er in zit is een kauw.
Zie aan, hier is de chaos nog completer.…
De tweehonderdjarige eik
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.506 onbeweeglijk staat hij al
tweehonderd jaar
stil te staan
geen soortgenoten
om hem heen
mistflarden draaien rond
zijn kale bol
twee kraaien krijsen
plotseling zijn naam
op de smalle landweg komt
een bestelauto aan
vormt al jaren een
richtpunt voor
't verkeer in de zon,
de regen en de
grauwe, natte duisternis
gespaard voor
de open…
alles heeft zijn uur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
624 zonlicht valt
op de lege tafel
kruimels blijven over
gaten glippen ongezien
naar binnen in deze
rafelige dag
buiten kronkel je
je een weg
door de wei die
kleurt in zoveel
tinten groen
je loopt jezelf voorbij
verbeten zoek je
de draak
het veelkoppige monster
dat je pijnlijk uitholt
en de dood
buigend begroet
krassende kraaien…
Umbra Nihili
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
955 wanneer mijn laatste ademtocht
ontsnapt op 't onverwachte uur
in mijn gesloten huis
en ik geen kind noch kraai
geen lief om leed te delen
niet mond op mond
niet hand in hand
niet samen sterk
niemand en niets……….
helemaal niets
dan het sterven en ik
hoe zou dat zijn….…
Stammenstrijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
472 Gevelde bomen bij een asfaltmeer
Vanuit de hemel heeft het glas geregend
God staat erbij, de vele zielen wegend
Een engel knielt bij ledematen neer
De afgerukte takken doen hem zeer
De schors, de bomenhuid,nu zwartgeblakerd
Werd ooit in beige juten stof gebakerd
Gestut tegen de grillen van het weer
De kraai rouwt om zijn nu verloren nest…
Terwijl de praatjesmaker zijn eigen veren gladstrijkt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
429 bevederd in 't hemellicht
Zangers zingen het lied van alle tijd
Dat U wil geschiede tot in alle eeuwigheid
Doorheen verdriet en lijden de hongerige spreeuwen
Die ons belagen als wij in diepe ootmoed buigen
Met nieuwe longen gaan jubelen en juichen
Terwijl de praatjesmaker zijn eigen veren
Schoonpoetst en glad strijkt gelijktijdig met
De kraai…
Doodlopend?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
506 Het zwerft eenzelvig op de werf
snijdt diepe krassen met zijn stem
het scherpst in elke vlucht en trede
breng de huivering in het lichaam,
huivering van onbekenden op ons erf,
een zwarte kraai die schipbreuk leed
die mij met beide klauwen beet, in
eigen ziel zijn thuisland meed, toen
ik zijn gouden kooi weer open deed,
werd het een vogel…
Over leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
625 Een vlieg in mijn gezicht
blaast,
haren opwaaien, eksters
uit bomen,
zwarte kraaien.
Ik koud tot binnen in
mijzelf ben,
het ademen mij moeite kost, maar dat ik
ademen moet.
Dat jij er bent, zegt dat
je me nodig hebt,
wat ik betwijfel.
Ik soms een lied hoor. Dat me
meeneemt, meevoert.
Breekt.
In stukken.…
Satijn?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
416 Achter de vergrijsde wolken
die zich spiegelen in de sloot
haar buren zijn de kraaien van
de velden waarin aan de
onbesliste einder zich in
een kleur verbond met
nevel en de schemering in alle
tinten grijs, een nuance bood
men zou wel schilder willen zijn
om dit gebrek of overvloed
van deze kleur op linnen te
bewaren of op te…
In Memoriam H.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
618 Enkel het krassen van kraaien, doen de wielewaal vergeten.
Zal bij vroege maan, de jeugd nog ontluiken?
Het nest is nu verlaten
en talmend valt de nacht
maar ik hoor je nimmer praten!
Hoe lang ik ook zoek en wacht,
ik vind nooit de plek waar we samen zaten.
Ik prevel aarzelend :”mijn broer rust zacht…”.…
Kaatsen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
566 zielloze beloftes
zoals een boer
zaad op droog zand
mijn vriend
je zei
als de dagen gaan lengen
zullen de vogels weer kauwen
en ook
dat het de schuld
van de schildpad is
ik zei
vandaag kom ik je halen
want het is nog niet november
vandaag doen we de gordijnen open
schuiven we mee aan tafel
er zal niets te eten zijn
alleen kraaien…
Potpourri
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
461 soms voel ik mij een kraai
dan weer een raaf en graai
wat deksels bij elkaar
Of ik een papegaai
met bontgeelblauwe kleuren
ben of een Vlaamse gaai
ik ruik aan alle geuren
En woel ze door elkaar
net als mijn krullen, maar
met schik en jool en luim
zuig ik dan uit mijn duim
Zet alles op een rij
als een adventgeschenk
(meer vent dan…
Het afscheid voorbij
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.145 Als de lente in jouw lichaam herleeft
als vlijtige liesjes op een rij
die jij gezwind en dartel water geeft
denk dan nog eens aan mij
Als de open haard gezelligheid dicteert
het warme 'ons'-gevoel zo broos nabij
en jij alléén de koude winter trotseert
denk dan nog eens aan mij
Als de zon zo zalig zacht de zomer zingt
de kind'ren kraaien…
LATE WINTER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.186 kunstwerk steil gewand ongerept
met overhangende witte waaisels
de dammen met roestige hekken
wedijveren in fotogenieke uitstraling
op afstand gevolgd door knotwilgen
in de berm tussen plaatselijk glad
fietspad en schoongepekelde snelweg
esthetiseren molshopen grauw vuil
schrikbulten vanwege onverwacht
late winteroprisping zwarte kraaien…
NEDERLAND BEWEEGT
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.484 Zwanen als sneeuwwitte vlekken stuurloos
in het koude water, gekoppelde eenden
opvliegend, kraaien loensend roofbewust.
Thuis in de gematigd warme huiskamer
ontdoe ik mij van wollen muts en wanten,
ontdooi en zie buiten de olijke capriolen
van mees en mus: Nederland Beweegt!…
WINTER of wat daarvoor door moet gaan
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.261 De zwarte kraaien krijsen contrasterend
met aanzwellend geluid op de snelweg.
De kleuren op vier of meer autowielen
slaan vloekend het ruimtelijke grauw weg.
De sloten voorzien van onbetrouwbaar ijs
lijken afwerend, de ree naar de boerderij
glad nog, onbepekeld, nors inviterend,
ziet Jan en Alleman aan zich voorbij gaan.…
Normen en Waarden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.015 Normen en Waarden beklimmen
de molshopen in het weidegebied
houden zich met moeite staande
vallen voor Pampus schuilen in ’t riet
langs de uiterwaarden zien kraaien
niet noch eksters en Vlaamse gaaien
die integriteit belagen driftig pikkend
angst verspreiden onrust zaaien
Hoofd-Norm probeert een toespraak
te houden vanaf een mestvaalt zet…