557 resultaten.
't Is zomer, zondagmorgen, een toneel
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.677 Een toneel
Zie 'k plots'ling voor me uit verre jongensjaren:
Ik lig in 't gras; er liggen rozeblaren
Overal om me, roze en wit en geel;
Mijn moeder speelt piano, 't laatste deel
Van Gounod's Faust. En 't leek op eens, als waren
Aan 't trillen ergens in mij zelf de snaren,
En 't bonsde door mijn borst tot aan mijn keel.…
alles alleen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.440 altijd aan het stralen
Nooit donker, er is altijd wel licht
Ze heeft een geweldig leven
Iedereen zou met haar willen ruilen
Ze zouden er alles voor geven
Zodat ze nooit meer hoeven te huilen
Ze is nu niet meer om ons heen
Ze had niet zo’n geweldig leven
Ze deed altijd alles alleen
Nu heeft ze voor altijd opgegeven
Ze bleek gewoon goed toneel…
alweer 2 jaar...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
813 2 jaar …alleen
2 jaar….verdriet
2 jaar….pijn
2 jaar….ongeloof
2 jaar….onwerkelijkheid
2 jaar….verslagenheid
2 jaar….geen woorden
2 jaar….waarom
zo zullen er nog vele jaren volgen
en gaat m'n leven door
al weet ik niet waarvoor
'k weet zeker dat het nooit went
nu jij er niet meer bent
'k doe maar alsof en speel toneel
maar diep…
feestgroei
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
938 al ben ik een naamloze dichter
een mens van weinig gewicht
toch ziet u, zelfs zonder top
enige wildgroei van het licht
dat, gedoodvierd en geverfd,
mij ontslaat van enige plicht
kom, feest mee
en laat het vieren beginnen
hang slingers op vol talent
wanneer u mijn ijdelheid bejubelt
nog voor ik mij bezin
want op dit literair toneel…
De oude brug
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
560 De dagen slijten
de jaren
Duizenden schoenen
het toneel
Alles echter gecorrigeerd
Nooit was het teveel
Tijd heelt veel wonden
niet alle
Medici de meest
van alle
Daar zij dus voorhanden hebben
Liefde voor hun vak
't Verdriet in dagen
van de week
Onuitgesproken
geheimen
Bigg'lende geharde tranen
Stuit'rend tot de kern
Gepelde…
zwart- wit gedicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
945 Beschenen worden op het toneel
is krijgen het voornaamste deel.
Het voorrecht in het licht te staan
met goud omrand door volle maan.
Aandachtig bekeken
Waar ieder over zal spreken.
De zwakkelingen blijven
langs koude gevels wrijven
met spriet en blinde stok
betasten zij de kerkklok.
Als diepe grot witvis
in eeuwige duisternis.…
Prettige feestdagen!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
799 en zoveel
de blijheid boven het toneel te staan
en dan te kijken, hoe,
ja hoe wij nèt op mensen lijken.…
Internationale vrouwendag en Maghan's dochter
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
472 Gescheiden Amerikaanse vrouw op oorlogspad
Ook al is ze weer en luisterend getrouwd
En wel met de Britse prins Harry
Die van z’n vrouw geen kwaad weet
Zij heeft een lange broek aan
Hij werd gebroken als broekie
En wel door een dode prinses
Zijn moeder: ‘The People’s Princess’
Het spel tussen mannen en vrouwen
Of te wel tussen vrouwen…
Onheilvoorspellend
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
641 gesproken angstig bezweet
met spoed mijn hielen zou hebben gelicht
wervelende wind verwaait zijden herfstdraad
als het pad donker en onheilspellend wordt
het daglicht in razend tempo verkort
en de omgeving gaat ruiken naar onraad
vanaf hier is elke stap er één teveel
om te verdwalen in grillige schaduwen
die spontaan verschijnen op het toneel…
Blasé
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
692 Maar Shakespeare zei het al: Het leven
Speelt toneel. Halverwege komt hij op, welgesteld
En grijsgetint, en cynisch als Dickens’ vrek,
Weggezet door Oscar Wilde als iemand
Die wel kosten maar geen waarden telt.…
08-09-10
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.623 Zie de tranen vloeien van geluk,
want het glimt vandaag weer even
als parels van verbondenheid waarin
ook de twee tortelduifjes worden losgelaten
op zoek naar het geluk in hun nieuwe leven,
want de liefde spat van het witte doek
speciaal geplaatst als een mooie dans
op het toneel waarin de twee personen
een hoofdrol hebben in hun eigen stuk…
Oost west, thuis best
poëzie
5.0 met 3 stemmen
4.496 De bloem in mijn venster,
het vuur op mijn haard
Zijn al uw tonelen
en lustoorden waard.…
Vriendschap
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
682 zal ik nog eens verhalen
over hoe ik en jij
langzaam overgingen in wij
zwim en zwam uit Zwammerdam
samen op toneel, onze passie was geboren
ballet, muziekinstrument bespeeld
daar waar ik ging, daar was jij
een geheimtaal gemaakt
alleen voor jou en mij
wie zou ons nou kunnen begrijpen
zo dichtbij elkaar zijn, dat konden alleen wij
samen naar…
Als een deur geen deur is
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
462 Of echter nog, als geluk
nagespeeld wordt in een stuk
want trouw en twijfel lijken veel
authentieker op toneel
lijken daar meer zin te geven
dan mogelijk is in mijn eigen leven…
Dader
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
755 Gedrag,
Dader,
Gedachtegoed - zo maar
Wat termen uit het
Handboek der psychiatrie
Die duiding moeten geven
Aan wat er in je omging,
Mens die zichzelf en ook
De weg kwijt was en dingen
Deed waarvan je nooit
Had gedacht dat ze binnen
Jouw bereik zouden liggen,
Mens van goede wil die
Je altijd geweest bent
En nu terechtstaat…
Wij op de Buhne
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
376 tussen ons
dansten de woorden
op een eigen melodie
twee mannen op
de bühne nog
zonder publiek
de uitnodigingen
waren niet verstuurd
de schoonheid
als publiekstrekker
zat op de enige stoel
zij was gevraagd
mocht interrumperen
op ieder moment
vandaar haar blanco
script en vrije blik
zij had geschiedenis
met de blonde zonder
dat…
Alles is anders
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.242 korte mettenmaker kwam het toneel
op viel over een kink in de kabel moord
en brand schreeuwend waarop politie
en brandweer vakkundig lik op stuk
gaven (voorzien van KEMA-keur) woord
en blad kozen supersnel het hazenpad
hun nekvel hoog geprijsd in het bevel
tot opsporing: dom geweld vrij entree…
fluitgenot
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.326 als ik fiets door de straat
op mijn eigen houtje
dan fluit ik op snaakse wijze
naar elk zichtbaar vrouwtje
intens geniet ik dan:
aandacht geven is een lust
geen mens die dat onkent
voor mij een echte must
ik dwaal van hoek tot hoek
en aanschouw het lokaal toneel
niets ervan wil ik missen
noch het schoons in het bordeel
mijn fluit is…
het is een kwestie van geduld ...
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
731 fraaie tongval heeft dat geniale
zo kort, zo krachtig, snedig en direct
bewijs van educatie ... intellect
fameus door het benoemen veler kwalen
het groene boekje is straks groen en geel
de woordenschat is zwaar edoch verlicht
perfect voor een roman of een gedicht
maar denkt u bij het spreken aan uw keel
de zachte G verdwijnt van het toneel…
Een rukkie paradys
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
702 Een houtslag in een sloot geswaai
sloopt dit toneel weens my vertoon.
Sy speel een stewig ewig trou.
Die deur lui terug in my gesig.
(een rukkie paradys op aard.)
Ek smeek God aldeur straf skreeu sy
en enigiets met bly daar in.
Ek byt iets sondig geen oorweeg
knoop daarna gou skattie as sal
daardie woord agterstal maak.…
brieven aan ene onbekende I
poëzie
2.7 met 11 stemmen
3.947 wellicht naar schoner kust,
Tot lichter glans van wereldse tonelen,
Met andere geest in schoonst verzaam te delen
-Tot scherpste strijd in strenge tucht gerust,-
De diepste kern de wereld-schijn ontdolven.…
Niet altijd pais en vree!
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
984 Tot dan speel voor jezelf met jezelf,
toneel voor de spiegel
of voor de zoveelste die stinkt in je allures.
Gij vals loeder uw moeders hoeder
zou zich schamen voor zo’n wanproduct
als gij zijt.
Ik beklaag u niet eens,
dat is niet mijn aard,
ik verafschuw u en doe dit bedaard
zodat U weet, dat ik uw kaart lees!…
het masker
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
967 probeer de dingen te overzien
proberend om de stukjes
samen te laten komen
m’n masker is breder als de Berlijnse muur
langer dan de Chinese muur
hoger dan een wolkenkrabber
en breekbaarder dan glas
maar liever lieg ik dan
te praten over dat
wat me zo zwaar valt
maar dat maakt me geen leugenaar
alles behalve dat
ik speel gewoon toneel…
De oppervlakte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Europa
Onze cultuur
Schept bewondering
Maar er is een muur
Naar andere culturen
Die
Verwoestingen
oorlog
En armoede hebben te verduren
Wat we niet willen weten
Is buiten onze grenzen
ver van ons af
Europa wil weer
Blinken, schitteren
Maar ten koste van hoeveel
Als medespeler
Op het wereldse toneel
Europa
Het continent
zijn burgers…
Nachttoneel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Kunnen we elkaar aanraken
en laten blozen, of zijn we
schimmen op het lege toneel
van onze vervreemding?
Wat doen we hier, in dit decor
van gestorven vrede? Dromen we
van laatste meesterzetten?…
Gestolen schat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 de mensheid eigenmachtig beelden
die met de behoeftige niet deelden
De god van luxe macht en weelde
waaraan de dag van misdaad ontsteeg
het verdorven vlees dat de Waarheid haat
o, onnatuurlijke lust dat de kinderen schaadt
Met Waarheid verhullende vrome handen
en gestolen schat; de rijkdom die de arme bezat
het podium betrad van het toneel…
Versluierd verleid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
488 Zo'n prinses uit het oosten
cleopatra thisbe
roxanne, gelijk
aphrodite astarte
al vóór echnaton
toet-anch-amon
als oog en verstand
verblindende sfinks
hart en ziel
verbijsterend
ten tonele gevoerd
zelfs aeneas en caesar
als een weke pyramus
kort of lang bezweken
voor haar diepste mysterie:
haar schoonheid
was volgens de bronnen…
compositie I
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
179 Als Alien
uit die ene enge
Ridley Scott-film
schranst de kennisinflatie
om zich heen
één enkele scène
op dit toneel
maakt zeker geen
zomerhitkans
te land, ter zee
of in de lucht
noch als
lichtend voorbeeld
moeten wij daar
beducht voor zijn.…
Het oordeel
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.616 Zie hoe hier de vrouw de man
Van achteren vastpakt, kijk die
Schim daar eens, op die gedroogde treden,
Waar iets waars op het toneel lijkt te staan.
Saturnus staat voor de poort met gordijnen om zijn schouders.
Dit alles daalt neder als een troostend beeld:
Het azuur dat boven het oordeel uitstijgt.…
Gepasseerd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.635 horden die het verleden bracht
weerkaats het geluid van gebroken en verloren
Langs de regels wandelen mijn gedachten
te vaak stokt deze trage gang
daar was het duister en wat was ik toch bang
lees niets van schoonheid of een blij verwachten
Ik zie dat mijn vingers
de dans weer ontdekken
langs lijnen van nu
op het wit van de lach
op het toneel…