Alle inzendingen over vluchtigheid

861 resultaten.

Sorteren op:

liefkozen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.360
Als ik even vluchtig achterom kijk weet ik dat je daar zult staan we kunnen steeds minder zonder elkaar en toch ook niet samen het is gevoel niet te doorgronden gewoon van liefde en het spel ik kijk je aan en glimlach omdat ik weet dat het goed zal gaan ik temper geen gevoelens meer want waarom zou ik het verbergen ik voel me er gewoon…

Gedichten

netgedicht
2.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.115
Gedichten zijn als van fluweel Zo zacht, zo teder Rank en luchtig Van lange duur in de herinnering Of soms zo eventjes maar aangetipt en vluchtig Gedichten zijn als messen Gemeen en scherp Zo taai als leder Bot en kluchtig Snijden door het merg en door het been Kwellen soms jaren lang geduchtig Gedichten Zijn slechts woorden opgeschreven…

een zee vol zomerrozen

hartenkreet
4.3 met 43 stemmen aantal keer bekeken 10.912
in de zomerzee van jullie liefde tekenen zon en wolken witte golven van de branding als vluchtige sluiers over het strand waar zandkorrels jullie harten in een tintelende beweging voortdurend omhelzen verenigen zielen zich op het ritme van hooggewelfde woorden en vlechten dagen zich in een beminde gloed laat de bindende klank…

Leeftijd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 918
De jaren tellen: een zomer in Een tuin, eendjes in het park, Hondjes om mee te spelen; Hij is weer thuis geweest, heeft De wijzers van de klok gespeld, Vluchtig woorden gekust. De vrijheid; om terug te zwaaien, Het korenveld te zien bloeien, Het water zien stromen, als een Beek, als een beek.…

Romantisch Determinisme

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.030
Soms denk ik maandenlang aan een onmogelijke uitweg gevangen, onderworpen aan een straf die ik mij willoos opleg Als hart niet doet wat hoofd gebiedt is al het denken zinloos het ogenblik illusie, ik een marionet zo merk ik na een poos Overtuiging wie ik ben, elk houvast dat ik vind vergaat onder jouw adem tot vluchtig stof in koude wind…
Oculus Noctis11 december 2008Lees meer >

De vroege ochtend in de stad

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.112
Regen, kou en duisternis Een enkel licht, een ritseling Voorzichtig fluiten van een vogel toch is er stilte Betonnen warmte, gemetselde geborgenheid krioel geleid, in goede banen De ander als gezelligheid een groet of glimlach, vluchtig.…
bram wanrooij27 februari 2009Lees meer >

Pinksterbloemen

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 906
ik reed de weg van Zwolle naar het zuiden en zag de pinksterbloemen staan zo luchtig en zo vluchtig met zo veel zijdezachte schoonheid tussen de vlakke groene wei als dat wat nog spontaan wil opengaan en ik zag mezelf als kind met blote benen in diezelfde wei zo opgetogen, blij dat ik ze toch weer wilde plukken veel liever nog en meer…
annabel19 april 2009Lees meer >

waar zijn de meeuwen

netgedicht
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 731
ik was even, in het vluchtige van tijd, compleet zoals een glimlach en een bijzondere plek, waardig aan het leven nederig aan de dood even was ik een gezicht tussen sleutelbloemen en volmaakte ramen een lichte zin in zonneglans, in water van weggegleden zeeën verbonden door het begeren nu draag ik het gemis, vele dagen…

bestemming

netgedicht
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 697
nergens in de wijde omtrek kwam ik stilte tegen toen zag ik jou en raapte je op, wist niets van je vluchtige reis of de wereld waaruit je werd geboren ik kende zelfs je naam niet zag enkel buien en het draaien van de duinen innerlijk ontwricht, met bleek gelaat een tiental vogels vloog op uit de wind tot dicht bij het water, hees…

Nooit meer

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.532
nu jij er niet meer bent en alles plots lijkt stil te staan je adem en de tijd het kind van glas dat je in feite altijd al was gebroken, weggegaan af en toe nog aai je vluchtig mijn gedachten en fluister je mijn naam zie ik de scherven weer terug aan elkaar anders dan vroeger wieg ik je nog strijk ik met zachte vingers door je haar vervaagt…

avec le temps 2

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
bij de laatste rustplaats van Albert Camus ik had de eer aan zijn graf te staan zijn sobere steen te betasten de sfeer te ademen van het vergaan in het zuiden van Frankrijk mag de tijd misschien trager lijken doch vluchtigheid is ook hier van alle dag wij wanen ons onaantastbaar en klampen vast aan het leven en kijken bewust niet naar…

Onbereikbaar

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
Soms blijven ze even vluchtig hangen meestal kijken ze langs je heen als altijd op zoek naar het leven voor de dood ach kon ik ze weer blij maken in m’n armen nemen je grote trieste ogen kon ik ze slechts troosten met woorden of zinnen zinnige woorden die de dood passeren en achterom zwaaien naar wat is geweest om daarna weer te leven…

water

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
water, ik drink je in al mijn tijd zelfs in vluchtige momenten benevel jij mijn werkelijkheid en staar ik bodemloos naar het einde van deze rit zelfs het sterven wordt door jou begeleid in nissen waar schaduw en rijkdom zich vermommen tot een strak gelaat, er is geen leven in de wolk waarin je drijft, doch jouw trots zijn de eonen…
elze27 juli 2013Lees meer >

Het oude kerkhof

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 947
Jaren vluchtig aan het leven staan hier vast gebeiteld, alle seizoenen komt hij zich warmen warmen aan de late middagzon, met gesloten ogen een wereld van verschil bij een gedenksteen even stil, ruimte en tijd doen er alleen toe te vergezellen verder van hier..…
Rob van Tol5 augustus 2013Lees meer >

Entelecheia

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
Verleden vergleden naar diepe meren, waarop het heden vaart schatten van levens vergaard en roeit door nieuwe nevels van begeren Arme Eroos, een blijvend streven onrustig en broos als de vluchtige woestijnroos met feeëriek licht: alles vergeven.…

De reiziger

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
ik onteigen mijn verleden waar alles begon verdwaal in de wildernis van mijn bloed ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing klinken naden van de rails als het hart met vluchtige tikken, een gedempte siddering kloppend in vleesgeworden, zachte smart…
Iniduo7 november 2013Lees meer >

Vervliegen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 778
Echter zij zijn vluchtig waar jij niet kan vervliegen of wil vervliegen wellicht, hou ik teveel vast aan wat was of nooit is geweest.…
A. Lans20 november 2013Lees meer >

open wond

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
wie nog droomt in avontuur wollen zoetigheden en het zekerheidssyndroom ontwaakt met stille wensen en vluchtige kijkers gaan van klok naar deur voorspoed in het lied raakt het lijden het schalmt de wereld rond het nestelt zich in duurzaamheid maar vergeet de gulle lach de kapstok volgehangen met beelden van krijsende oorden haakt het…
elze29 december 2013Lees meer >

Zwaar

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
verzwaard van weemoedig verlangen naar de verlichte dagen waar elke dood nog ver leek keuzes luxe problemen waren liefde lichtvoetig vanzelfsprekend wensen zelfvervullende voorspellingen Nachten van de lange twijfel vullen nu diepe zwarte gaten alleen de dromen zijn soms wit met vederlichte beelden die soms blijven hangen maar meestal vluchtig…

Discutabel

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 490
Dansten vluchtig in die luchtkastelen, waar de ijlheid ons, uiteindelijk, benauwd. We stichtten vuren. pookten woorden tot een brei, slechten muren, totdat wij, in minder meer, geworden zijn. - Ik zag je, naakt. Voelde je, als nooit tevoren. Ontbloot van alles keerden wij, de nacht in ons.…

Matineuze wonderen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
Levens die zich verplaatsen over de grauwe routineuze wegen van ons vluchtige bestaan. Zonder goede gronden bij het omzien reeds de treurigen tot zoutpilaren doen vergaan. Zulke morgens vragen om matineuze wonderen. Die wat kleur teruggeven op menig ochtendgezicht.…

Verboden vruchten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
ogen ontmoeten ogen vluchtig in ’t voorbijgaan steeds duidelijker zoeken jouwe de mijne gedachten spinnen verhalen voor rode oortjes jouw glimlach verraadt je de mijne doet er niets voor onder ook al ben je met hem vinden steeds opnieuw jouw ogen de mijne uitgebreid stift ik mijn lippen rood in het voorbijgaan knipoog je en sla…
LadyLove30 april 2017Lees meer >

Paradijselijk verwilderen

netgedicht
4.0 met 126 stemmen aantal keer bekeken 421
heb de noten laten horen van de muziek die ik geschilderd heb in een vluchtig bekoren stuurde jij mij woorden zonder pigment in die muziek existeerden vorm en melodie zonder vloekende dissonant zij contrasteerden waar normaal harmonie te ijken is aan wat gewoon vergelijkbaar vindt waar nu nieuw welluidend klinkt in geluid…

wat ik zoek is niet gevonden

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 532
F.R.David) wat ik zoek is niet gevonden het woord dat alles zal verklaren is tot op heden nooit vernomen maar toch blijf ik ervan dromen de kilte te verjagen elkander te behagen de vluchtigheid vertragen om intenser te bestaan het geluk weer te beleven de verschraling te verslaan...…

MOTORGERONK

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
Nog hoor ik het dat geronk van die motor toen je plaatsnam op dat bruine zadel en zei dat je gauw weer terugkwam om te blijven ik wist dat het niet zo was dat een belofte werd gemaakt om meer dan duizendmaal te breken en dat bleek ook zo te zijn nooit beter heb ik je gekend dan in flitsen van komen en gaan in woorden als lucht zo vluchtig…

moederdag

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 638
Een vluchtige zoen dat zou kunnen, en een van bijeengelegd zakgeld betaald boeketje. Maar diep in ons hart was het warm door de zachte aanblik van ons mama.…

Puberteit

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 116
met onbekende bezigheden en nu is het omgekeerd, nu is mijn kennis een vaag soort achtergrond bij wat ik doe een brij waar ik erg op moet turen om er iets in te onderscheiden Puberteit: weinig geleerd hebben en denken dat je veel weet Volwassenheid: veel geleerd hebben en weten dat je weinig weet, alleen dat alles teer en vluchtig…
Zywa28 juli 2026Lees meer >

Vluchtige nimf, waarheen zo snel?

poëzie
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.364
Vluchtige nimf, waarheen zo snel? Galathea, wacht u wel, dat uw vlechten niet en hechten met haar opgesnoerde goud* onder de takken van dit hout. Wakkere nimfe, wendt en ziet eens terdeeg van wie gij vliedt, sneller dan de herten van de honden, die ’r* met open keel volgen tot hun achterdeel*.…

VOORUITZICHT

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 982
Ik weet het herfst nog voor het vallen van de blaren het grijs van grauwe ganzen in regen vluchtig afgepunt de zee die zich in druppels zaait op kleur van lappendekens fluisteringen tussen dreven hoor door kalende kruinen schuurt de wind zijn kille adem ongehinderd wint hij veld op de stilte van de warme dagen het tiktakt op de…

Herfst mag komen.

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.104
Zomerzon met korte benen, voeten zoeken traag hun eigen weg, tussen vluchtige nevel flarden, langs een spinneweb in dauw. Herfst met navelstreng verbonden, komt traag uit z,n barensnood, een vogel schelle welkoms schreeuw, bomen wachten stam aan stam.…
Werner Noorda22 september 2003Lees meer >