861 resultaten.
liefkozen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.360 Als ik even vluchtig achterom kijk
weet ik dat je daar zult staan
we kunnen steeds minder zonder
elkaar en toch ook niet samen
het is gevoel niet te doorgronden
gewoon van liefde en het spel
ik kijk je aan en glimlach
omdat ik weet dat het goed zal gaan
ik temper geen gevoelens meer
want waarom zou ik het verbergen
ik voel me er gewoon…
Gedichten
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
1.115 Gedichten zijn als van fluweel
Zo zacht, zo teder
Rank en luchtig
Van lange duur in de herinnering
Of soms zo eventjes maar aangetipt en vluchtig
Gedichten zijn als messen
Gemeen en scherp
Zo taai als leder
Bot en kluchtig
Snijden door het merg en door het been
Kwellen soms jaren lang geduchtig
Gedichten
Zijn slechts woorden opgeschreven…
een zee vol zomerrozen
hartenkreet
4.3 met 43 stemmen
10.912 in de zomerzee van jullie liefde
tekenen zon en wolken
witte golven van de branding
als vluchtige sluiers over het strand
waar zandkorrels jullie harten
in een tintelende beweging
voortdurend omhelzen
verenigen zielen zich op het ritme
van hooggewelfde woorden
en vlechten dagen zich
in een beminde gloed
laat de bindende klank…
Leeftijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
918 De jaren tellen: een zomer in
Een tuin, eendjes in het park,
Hondjes om mee te spelen;
Hij is weer thuis geweest, heeft
De wijzers van de klok gespeld,
Vluchtig woorden gekust.
De vrijheid; om terug te zwaaien,
Het korenveld te zien bloeien,
Het water zien stromen, als een
Beek, als een beek.…
Romantisch Determinisme
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.030 Soms denk ik maandenlang
aan een onmogelijke uitweg
gevangen, onderworpen aan een straf
die ik mij willoos opleg
Als hart niet doet wat hoofd gebiedt
is al het denken zinloos
het ogenblik illusie, ik een marionet
zo merk ik na een poos
Overtuiging wie ik ben,
elk houvast dat ik vind
vergaat onder jouw adem
tot vluchtig stof in koude wind…
De vroege ochtend in de stad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.112 Regen, kou en duisternis
Een enkel licht, een ritseling
Voorzichtig fluiten van een vogel
toch is er stilte
Betonnen warmte,
gemetselde geborgenheid
krioel geleid, in goede banen
De ander als gezelligheid
een groet of glimlach,
vluchtig.…
Pinksterbloemen
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
906 ik reed de weg van Zwolle naar het zuiden
en zag de pinksterbloemen staan
zo luchtig en zo vluchtig
met zo veel zijdezachte schoonheid
tussen de vlakke groene wei
als dat wat nog spontaan wil opengaan
en ik zag mezelf als kind
met blote benen in diezelfde wei
zo opgetogen, blij
dat ik ze toch weer wilde plukken
veel liever nog en meer…
waar zijn de meeuwen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
731 ik was even, in het vluchtige
van tijd, compleet
zoals een glimlach
en een bijzondere plek, waardig
aan het leven
nederig aan de dood
even was ik een gezicht
tussen sleutelbloemen en volmaakte
ramen
een lichte zin
in zonneglans, in water van weggegleden zeeën
verbonden door het begeren
nu draag ik het gemis, vele dagen…
bestemming
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
697 nergens in de wijde omtrek
kwam ik stilte tegen
toen zag ik jou
en raapte je op, wist niets van je vluchtige reis
of de wereld waaruit je werd geboren
ik kende zelfs je naam niet
zag enkel buien en het draaien van de duinen
innerlijk ontwricht, met bleek gelaat
een tiental vogels vloog op uit de wind
tot dicht bij het water, hees…
Nooit meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.532 nu jij er niet meer bent
en alles plots lijkt stil te staan
je adem en de tijd
het kind van glas
dat je in feite altijd al was
gebroken, weggegaan
af en toe nog
aai je vluchtig mijn gedachten
en fluister je mijn naam
zie ik de scherven
weer terug aan elkaar
anders dan vroeger wieg ik je nog
strijk ik met zachte vingers
door je haar
vervaagt…
avec le temps 2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 bij de laatste rustplaats van Albert Camus
ik had de eer aan zijn graf te staan
zijn sobere steen te betasten
de sfeer te ademen van het vergaan
in het zuiden van Frankrijk
mag de tijd misschien trager lijken
doch vluchtigheid is ook hier van alle dag
wij wanen ons onaantastbaar en klampen
vast aan het leven en kijken bewust niet
naar…
Onbereikbaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
507 Soms blijven ze even vluchtig hangen
meestal kijken ze langs je heen
als altijd op zoek
naar het leven voor de dood
ach kon ik ze weer blij maken
in m’n armen nemen
je grote trieste ogen
kon ik ze slechts troosten
met woorden of zinnen
zinnige woorden
die de dood passeren
en achterom zwaaien
naar wat is geweest
om daarna weer te leven…
water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 water, ik drink je in al mijn tijd
zelfs in vluchtige momenten
benevel jij mijn werkelijkheid en staar
ik bodemloos naar het einde van deze rit
zelfs het sterven wordt door jou begeleid
in nissen waar schaduw en rijkdom
zich vermommen tot een strak gelaat, er is geen
leven in de wolk waarin je drijft,
doch jouw trots zijn de eonen…
Het oude kerkhof
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
947 Jaren vluchtig aan het leven
staan hier vast gebeiteld,
alle seizoenen komt hij zich warmen
warmen aan de late middagzon,
met gesloten ogen
een wereld van verschil
bij een gedenksteen even stil,
ruimte en tijd doen er alleen toe
te vergezellen verder van hier..…
Entelecheia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 Verleden vergleden naar diepe meren,
waarop het heden vaart
schatten van levens vergaard
en roeit door nieuwe nevels van begeren
Arme Eroos, een blijvend streven
onrustig en broos
als de vluchtige woestijnroos
met feeëriek licht: alles vergeven.…
De reiziger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 ik onteigen mijn verleden waar alles begon
verdwaal in de wildernis van mijn bloed
ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon
in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet
eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing
klinken naden van de rails als het hart
met vluchtige tikken, een gedempte siddering
kloppend in vleesgeworden, zachte smart…
Vervliegen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
778 Echter zij zijn vluchtig waar jij niet
kan vervliegen of wil vervliegen
wellicht, hou ik teveel vast aan wat was
of nooit is geweest.…
open wond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 wie nog droomt in avontuur
wollen zoetigheden en het
zekerheidssyndroom ontwaakt
met stille wensen en vluchtige
kijkers gaan van klok naar deur
voorspoed in het lied raakt het
lijden het schalmt de wereld rond
het nestelt zich in duurzaamheid
maar vergeet de gulle lach
de kapstok volgehangen met
beelden van krijsende oorden haakt
het…
Zwaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 verzwaard
van weemoedig verlangen
naar de verlichte dagen
waar elke dood nog ver leek
keuzes luxe problemen waren
liefde lichtvoetig vanzelfsprekend
wensen zelfvervullende voorspellingen
Nachten van de lange twijfel
vullen nu diepe zwarte gaten
alleen de dromen zijn soms wit
met vederlichte beelden
die soms blijven hangen
maar meestal vluchtig…
Discutabel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
490 Dansten vluchtig in die luchtkastelen,
waar de ijlheid ons,
uiteindelijk,
benauwd.
We stichtten vuren.
pookten woorden tot een brei,
slechten muren,
totdat wij,
in minder meer,
geworden zijn.
-
Ik zag je, naakt.
Voelde je, als nooit tevoren.
Ontbloot van alles keerden wij,
de nacht in ons.…
Matineuze wonderen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
415 Levens die zich
verplaatsen over de grauwe routineuze
wegen van ons vluchtige bestaan.
Zonder goede gronden bij het omzien
reeds de treurigen tot zoutpilaren
doen vergaan.
Zulke morgens vragen om matineuze
wonderen. Die wat kleur teruggeven
op menig ochtendgezicht.…
Verboden vruchten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 ogen ontmoeten ogen
vluchtig in ’t voorbijgaan
steeds duidelijker
zoeken jouwe de mijne
gedachten spinnen verhalen
voor rode oortjes
jouw glimlach verraadt je
de mijne doet er niets voor onder
ook al ben je met hem
vinden steeds opnieuw
jouw ogen de mijne
uitgebreid stift ik mijn lippen rood
in het voorbijgaan knipoog je
en sla…
Paradijselijk verwilderen
netgedicht
4.0 met 126 stemmen
421 heb de noten
laten horen van
de muziek die
ik geschilderd heb
in een vluchtig
bekoren stuurde
jij mij woorden
zonder pigment
in die muziek
existeerden vorm
en melodie zonder
vloekende dissonant
zij contrasteerden
waar normaal harmonie
te ijken is aan wat
gewoon vergelijkbaar vindt
waar nu nieuw
welluidend klinkt
in geluid…
wat ik zoek is niet gevonden
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
532 F.R.David)
wat ik zoek is niet gevonden
het woord dat alles zal verklaren
is tot op heden nooit vernomen
maar toch blijf ik ervan dromen
de kilte te verjagen
elkander te behagen
de vluchtigheid vertragen
om intenser te bestaan
het geluk weer te beleven
de verschraling te verslaan...…
MOTORGERONK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
582 Nog hoor ik het
dat geronk van die motor
toen je plaatsnam op dat
bruine zadel en zei dat je gauw
weer terugkwam om te blijven
ik wist dat het niet zo was
dat een belofte werd gemaakt om
meer dan duizendmaal te breken
en dat bleek ook zo te zijn
nooit beter heb ik je gekend
dan in flitsen van komen en gaan
in woorden als lucht zo vluchtig…
moederdag
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
638 Een vluchtige zoen dat zou kunnen, en
een van bijeengelegd zakgeld betaald boeketje.
Maar diep in ons hart was het warm
door de zachte aanblik van ons mama.…
Puberteit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
116 met onbekende bezigheden
en nu is het omgekeerd, nu
is mijn kennis een vaag soort
achtergrond bij wat ik doe
een brij
waar ik erg op moet turen
om er iets in te onderscheiden
Puberteit: weinig
geleerd hebben en denken
dat je veel weet
Volwassenheid: veel
geleerd hebben en weten
dat je weinig weet, alleen
dat alles teer en vluchtig…
Vluchtige nimf, waarheen zo snel?
poëzie
4.4 met 10 stemmen
4.364 Vluchtige nimf, waarheen zo snel?
Galathea, wacht u wel,
dat uw vlechten
niet en hechten
met haar opgesnoerde goud*
onder de takken van dit hout.
Wakkere nimfe, wendt en ziet
eens terdeeg van wie gij vliedt,
sneller dan de
herten van de
honden, die ’r* met open keel
volgen tot hun achterdeel*.…
VOORUITZICHT
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
982 Ik weet het herfst
nog voor het vallen
van de blaren
het grijs van grauwe ganzen
in regen vluchtig afgepunt
de zee die zich in druppels zaait
op kleur van lappendekens
fluisteringen tussen dreven
hoor
door kalende kruinen
schuurt de wind zijn kille adem
ongehinderd wint hij veld
op de stilte van de warme dagen
het tiktakt op de…
Herfst mag komen.
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.104 Zomerzon met korte benen,
voeten zoeken traag hun eigen weg,
tussen vluchtige nevel flarden,
langs een spinneweb in dauw.
Herfst met navelstreng verbonden,
komt traag uit z,n barensnood,
een vogel schelle welkoms schreeuw,
bomen wachten stam aan stam.…