2391 resultaten.
In de kringwinkel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 De kleren op de kleerhanger
kleuren klaaglijk en klein
afgeleefd en weggedaan
maar het eind mag niet komen
het verlangen naar
enkel draad te zijn
enkel
stof`
.…
De horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.127 De horizon
Verbloemt in de rook van de stad
De zon
Verdwijnt als een kostbare schat
Het heelal
Rijst op in de nacht
Een duizendtal
Verlicht de donkerte met al hun pracht
De anonimiteit
Is zo groot als het kosmische domein
De kleinheid
Maakt ons tot een zandkorrel in de woestijn
De schemering
Verfoeit de komst van een nieuwe dag…
Bloemen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
981 Crocus en pinksterroos –
Zijn grandioos,
Hortensia en lupine
Klinken als mandoline,
Lelietje-van-dalen en boterbloem
Ze krijgen verdiend hun roem,
Lelie en alpenroos
Zijn net zo mooi als een hartstochtige klaproos,
Pensee en vergeet-me-niet,
Papaver en aconiet,
Lavendel en rozemarijn
Doen mij denken aan een oase in de woestijn.…
dwalend hart/ontheemd
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
629 Als een ontbladerde boom
getakt in zijn naaktheid
ben ik een roepende
in de woestijn
waar geen weg is
om gehoord te worden,
de stroom van de rivier
geeft geen houvast
zij mondt uit in zee.…
In de herfst
gedicht
3.1 met 36 stemmen
16.456 .
------------------------------------
uit: 'Parken en Woestijnen', 1940.…
Vergeten
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.036 Als de wereld stil zou staan,
en de vader neer zou dalen,
dan pas zou, van stof tot stof,
verdriet bedaren.
Vergeten zijn.
Het is als weten dat je niet meer weet
of als voelen dat er iets ontbreekt.
De wind die langs de ramen blaast
heeft de herinneringen meegetrokken.
Je bent op sterven na dood.…
Stilstaan
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.154 Verdriet en tranen die niets meer bedwingen
omdat ze straks weer
het stof zijn dat niemand
van mijn lippen veegt.…
Gebakken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
944 Hij zucht zich gaten in zijn handen
en slaapt zacht
van stof tot stof,
van as tot as.…
overwonnen hart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 De wankele poorten vallen met geraas naar
de grond, als een dier dat door zijn poten zakt
en zich gewonnen geeft, en in het stof bijt.
Stof cirkelt de kale lucht in, het is gedaan.…
Idre Fjaell
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
735 IN DE LEEGTE VERDWENEN
Hoe leeg kan leegte zijn
Voor de mens die zoekend
Zijn weg naar het noorden vindt
Omringd door weemoedige bossen -
En zacht zingende meren -
Over gebarsten asfalt dat
Door stof bedekt de enige
Weg naar het reisdoel in
De verte lijkt - met om
Het uur teken van leven
Van een mens die ons tegemoet komt
Stof…
Boulewaar.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.191 Ik loop hier op een boulevard
het zou zomaar overal kunnen zijn
Waar jij woont, waar ik woon
ik loop hier op een boulevard
Mist en zon, stof en zand
ik hou je stevig bij je hand
zon en mist, zand en stof
het zou zomaar overal kunnen zijn
Het lijkt hier altijd zondag
mijn hoofd is bij de sterren
mijn gedachten bij de maan
waar jij woont…
Kerstreces
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
567 tweeduizend jaar de geboorte feliz navidad
der messias
die ergens op aarde
een lijn had met vader
en voor de zwakken en zieken misdeelden van moeder natuur magie had verricht
De rest van het jaar
buiten het kerstreces
vergaderen wij in alle ernst
over rampen die ons met de dag in steeds vollere vaart belagen
al wolkenkrabbend in de woestijn…
Aftakking richting paradijs
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.049 schittering
in felle stralen
strepen metaal evenwijdig
richting woestijn
haast
een donkere eenzaamheid
verdwijnt
in schone schijn
recht vooruit
niet afdwalen
linten slingeren stromen
op en door
akkers
oevers
richting spoor
en weer
als onzichtbaar
tranen vleugen grijs
aftakking
richting paradijs…
Zandhappen in de Sahara
hartenkreet
1.2 met 6 stemmen
1.016 Eenzaam dwaalt een zielige vent
door de verdroogde woestijnen
niemand die hem nog kent
hier komt hij dus wegkwijnen
Het is zijn eigen domme fout
Dat hij de liefde van zijn leven verloor
Hij was immers ontzettend stout
En wat hij deed was vreselijk goor
Nu heeft hij toch zo’n hartenzeer
Terwijl hij denkt aan zijn vrouwtje Clara
Er rest…
Eenzaamheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.386 Schept vreugd in zandhoekige woestijnen
met spaden van verhulde eenzaamheid.
Al zoudt ge de wereld verkleinen:
blijft staan dat ge geen naam zijt,
en worden zult,
zolang het bestaan uw bestaan niet duldt.
En wanneer gij slechts met luchtledigheid wordt verblijd,
kunt ge op ieder onachtzaam ogenblik verdwijnen.…
Osmose
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
502 Ik zag haar bij de bron
duizend schonen in het gras
oase in bloesem en groen
leek het precies zoals het was
water, satijnen waterplas
gedronken liefde zoveel dat kon,
verdroogd, verdronken in de woestijn,
reeds verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen getemd
in een ander gezicht, om te zien,
je bestemming in een
osmose van licht…
mist afgunst geen inzicht en aanvoelen?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
489 daarentegen wordt hij
achterna gezeten
door gulzige op buit beluste hengelaars,
pretentie en hoogmoed verweten,
door de roddeltantes beladen met alle zonden van israël
en door de goegemeente uitgespuwd
of als een zondebok de woestijn ingestuurd.
afgunst mist inzicht en aanvoelen.…
Schep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 zoals korrels van zand
worden geschud maar
steeds duin blijven of
woestijn of wat aanspoelt
strand, druppels: regen of
nevel of net nog wolk of
waterval, stenen: berg of
pad of huis en hoe kinderen
graaien met open handen als
scheppende kracht graag alles
dooreenschudden en dat ze
nog ontdekken zullen:
er is alleen de wind…
Stenen tafel
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.763 een ronde, stenen tafel
niet zo oud nog
toch getekend
door geborgen stof
het groen in groeven
oogt verzachtend
en ik proef scherp
de stilte in jouw naam…
zegening bij de euthanasie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
848 ga maar gauw
voordat het bestaan
je verder kwelt
ga nou
word geest
word stof
word niets
ga dood
ga…
Verlichting
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
401 als mijn ziel steeds minder zoekt
naar gebaren die woorden uit stof dragen
en licht mijn schaduw niet meer vervloekt
geraakt de geest allengs bevrijd van vragen…
Onderzoek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
547 ik zoek in de bibliotheek van mijn gedachten
loop er met stapels boeken rond
ik ken ze allemaal
maar tot herlezen kom ik niet
veel te veel stof
daaronder
dingen die zichzelf bewaken…
Najaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 Het Leven is moe
De takken verdorren
De bladeren sterven
Onaangeraakt
Tot aards stof vergaan
Om weder te keren
Uit 't hemels' sterrenstof
Bij Lentemaan…
ONGEDULD ( Taal : AFRIKAANS )
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
6.318 met die winter is sy huis toe
die somer brand hartseerdae in my
‘n herfsblaar val af-en-toe in my binneste
die lente lê bitter ver, ek sien dit nie meer
ek wens U kon haar gee
langer, vir ‘n dag of twee_
as die werf om my stil word
wil ek in haar winter lê
weg van die somer, lente of herfs
net stilraak, verdwyn, stof tot stof…
dag in en uit
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
894 sterven wil ik
dag in en uit het stof
opnieuw herrijzen
vliegen, winnen
tegen gisteren
en elke klank
die mij gevangen houdt
en toch slecht schel
huilt naar een maan
al is ‘t geen tijd
voor ziel en zinnenwezens
die zich vergeefs…
Dageraad
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
822 ziet stof
ondanks alles vol van leven
- laat ik zó de dag eens lezen…
Scheikundige Liefde.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.247 Het reageerde met mijn eigen liefde
tot de giftigste stof aller tijden.
Na tachtig jaar ben ik eindelijk genezen,
maar mijn arts voorspelt nog een week.
Het was 'Liefdenium' dat mij in leven hield.…
Kruising
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 het stof van mijn ziel
ik herinner me de drie seconde lijm
welke de jij en ik tot ons verbond…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 ik heb het
laatste licht van
de aarde gevist
nog rest slechts
dwarrelend stof
zielloos
zonder energie
vorm gewist
de structuur
al lang vergeten
omdat leven
zonder ziel geen
herinneringen telt
in een context
zonder reflectie
ooit is ons de
ziel gegeven
kwamen essenties
in de stof
weer tot leven
die spiegelden
in wederzijds…
winterhard
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
489 een woestijnstop
maakt winterhard
de kou gebiedt
in geleidelijke tijd
sta op na het vallen
geef het verlangen een jas
vergaar koude-genen
eist de tijd
het is alles of niets
wordt winterhard…