Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Schaduwrijk verlangen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 408
Jij bepaalt allang mijn gedachte Zowel bij dag als bij nacht ('k Heb hierover niets te zeggen) ('t Wordt voor mij beslist) 'k Geef mij dan ook over Al klinkt dit wellicht pover Jouw schaduw reeds doet mij verlangen Naar een tijd van schoonheid en plezier Zowel in goed als minder (Charme van voorjaar en zomer) (Natuur die zich rijpt) Zowel…

Eeuwige liefde (3)

hartenkreet
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.186
Dan glijdt een schaduw over mijn gezicht wanneer jij overvliegt, de allerlaatste keer een traan ontmoet het ochtendlicht je bent vertrokken, ik kijk je na als stipje aan de horizon verdwijn je uit mijn zicht.…

bril

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 688
buiten scheen de zon, binnen liet schaduw blinde vlekken gelden- zelfs nu twee dozen gebak en tien blije gezichten maar het jouwe dreef terug naar niets... slaap je mama?…

De beminden

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.692
Daar strekten zij zich zoet-vermoeid beneden De fijne schaduws van een ijle boom En streelden traag elkanders warme leden En zuchtten diep: — hun ziel was droef en loom.…

GRETA OVER NABIJHEID EN DOOD

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Samen met Frans een lange nacht gehad In een hotel, twee kamers naast elkaar Dat het gebeuren zou was zonneklaar We zochten en we vonden onze schat Werden de vleugels van één adelaar Die zijn gewicht met wind en wolken mat De kracht en gratie die het dier bezat De schaduw ervan boven ons als paar De bliksemdrager zou verongelukken Uiteenvallen…

Oog in oog

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 640
Verzen vlerken langs mijn schaduw rijmen resten ongeluk waar de liefde mij mag lijmen loopt de tijd zijn wijzers stuk In des mensheid open geesten kranst de ader tomeloos in de hartslag van de Aarde om des wereld's tondeldoos Mensenkind als universum middelpunt van eigenheid speelt zijn hoofdrol tussen sterren aan een zuiver firmament…

Stilleven

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.056
in volheid van leegte vormt een opgerekte schaduw smalle strakke strepen over zand, in uiteinden verbonden, wijzend naar een verhoogd terras daar, verder, onder azuur waar zicht in ongrijpbaarheid landt een transparant glas, verguld met aangeslagen licht, reikt over eigen lengte heen opweg naar een bindend slot echter door de zonnestand…

Wanneer je oud bent *

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.031
Wanneer je oud en grijs en slaperig bent En knikkebolt bij ’t vuur, pak dit gedicht, En lees het langzaam, droom van ‘t zachte licht De schaduw in je ogen ooit gekend; Hoevelen waren op je zwier gesteld, Beminden je oprecht of maar alsof Slechts één maakte je pelgrimsziel het hof En hield van je mimiek door zorg gekweld.…

Voorhoede

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 607
Verkeren in de waan dat een opwapperend gordijn rond het middaguur de schaduw prijs geeft van haar figuur.…

ivoor

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 635
de weg naar God had ik me anders voorgesteld zei mijn tante toen ze uit Afrika terugkeerde en borduurde in een steeds stillere taal verder aan een roodborstje dat tussen schaduwen van een kruis aan een geleende spijker hing in die eerste dagen wachtte ik geduldig op een toegezegd, inheems vogeltje als een teken van haar en Hem om uit mijn…

Ik zou een schouder willen schrijven

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 677
voor de mens die verlangt naar toen, die dagen dat de straten nog vol waren van kinderlijke kleuren de ster aan de hemel stond niet vastgespeld op een jas nog ver van de verbanning de kwelling van paraderende uniformen, de schoeisels in een heerszuchtige pas ik zou een lied willen schrijven een vertroosting van klanken over de schaduw…

Herdenken zonder oordelen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 781
Tot er weer een beloftevolle licht was dat schaduwen klein maakte en demonen naamloos maakte maar niets kon begraven dat nog vol oorlog was. En wonden nog niet kon helen die bleven spreken en schreeuwen in ogen en herinneringen die langzaam uitdoofden maar nog steeds hun eigen vergeving en verlossing blijven zoeken.…

Dialoog met het licht

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 566
De wind kust jouw schaduw en kluistert diep de nacht Je vouwt ontloken vleugels en sluit de ogen zacht Het licht heeft alle schijn verteerd de oester in zichzelf gekeerd De held zit diep gevangen, hervindt z’n rust in adem en fluistert onverwacht: “ Je rouwt om dode teugels, om lang verloren kracht jouw toekomst…

meestal op donderdag

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 631
Zijn schaduwen laten zich vaak gaan in wisselend zwart. Soms duiken ze diep in de tijd. Dan ga ik op een steen liggen en wacht. Volgens Goethe kan je in en met iemand leven. Maar vaak gaat dat niet samen en baart ieder zijn eigen lijden, zijn eigen bast.…

Komedie in mineur

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Als leven overleven wordt in schaars verlichte kamers met enkel hapjes lucht bij nieuwe maan, een peertje schaduwen verspreidt in plaats van licht duurt fluisterende angst verholen eeuwigheid. Elk onverwacht geluid uit het portaal kan de gedode tijd inhalen.…

eeuwig leven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
schimmeldraden nematoden doodgravers en pissebedden mij verkleinen en verteren tot hapklare moleculen in mijn dode hand houd ik een kastanje die ontkiemt terwijl ik verteer die mij van top tot teen doorwortelt en door mij dank zij mij uitgroeit tot een forse boom zodat ik samen met mijn boom elk voorjaar witte bloesems draag elke zomer schaduw…
natuurvinder27 september 2012Lees meer >

HERINNERING LEEFT OP

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 674
de aftandse knol springt briesend weg roffelt uitdagend over harde grond wekt alom verbaasde angst bespeurt vijanden in dicht kreupelhout trotseert dreigende schaduw van hoog lover vrede komt dankzij zegenrijke hartstilstand.…
Han Messie4 november 2012Lees meer >

Het zien van jou

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 743
Alsof de hond weet heeft van haar broosheid, gaat hij zachtjes op haar schaduw liggen. Een handje verdwijnt in de zwarte vacht terwijl haar ogen blauw worden. “Ik had ook een hond maar die is dood”. Waarop ze meteen vervolgt: "Mijn mama ook”. Ik zie een blad geluidloos neervallen. Ik geef haar mijn hand. Er moet meer zijn, toch.…

Gezaaid en geoogst?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.248
Sluipend verval in beelden, de blik omhoog naar de spiegels van het heelal als steungewelf, het baart zijn zwaartekracht in de schaduw van reflectie waarvoor is moegestreden. Het schaakbord van de tijd herhaalt z’n zetten tot de dood is uitgetreden.…
Pama21 januari 2013Lees meer >

Als de vlinders dromen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 986
Als de vlinders komen die de zinnen van je huid mogen vangen, de zinnelijke spirit in de ogen, bron van dromen als de knoppen botten, fluisterend gebaar van vingertoppen in de ravenzwarte haren, de koelte van schaduw op de oogleden, sproeten op de wangen, bloesem van je jeugd in een zijden cocon te spinnen.…
Pama28 januari 2013Lees meer >

dans, dans! voor Pina.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
, tengere lijf tot het uiterste gestrekt botst ze - net niet - tegen de raamloze wanden het weerbarstige koord remt haar, bijna behoedend, af het verliest enkel zijn weerstand als ze stilliggend zittend staand meer het midden kiest de zon zendt haar warme licht door de openstaande deur iemand plant een boom op de kale vloer valt de schaduw…
J.bakx23 maart 2013Lees meer >

Boomvriend

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.059
Ik bezit niet de natuurkracht om jou van bladeren te voorzien winterse koude heeft al mijn zondes blootgelegd in stil verdriet ik praat zelden tegen vreemden omdat jij niet weggaat blijft schaduw naast zon bestaan op hoop van zegen misschien stimuleert het als ik voortaan zwijg over familie en vijand wanneer wolken voorbij drijven voor…
mobar27 maart 2013Lees meer >

Rosarium

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
We braken stukken uit de straat, om uit schaduwen weg te lopen en faalden in heimwee, keer op keer. We gingen inwaarts, om ons niet in verte te verstrooien. We daalden neer, om ons niet in hoogte te verslikken. Eigenlijk deden we maar wat, protesteerden halfzacht, lieten ons met de heideschapen in elk lot schikken. Die tuin.…

Wederkerig lied ?

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 479
Raak z’n pijl de roos van het licht waar de schaduw van de tijd de rug recht in zijn afgesloten kooi. We zijn een theater van geluid, souffleurs van een glorierijk verleden meningen en stemmingen van het heden. Publiek, de dichters op de eerste rij van blinde stoelen, mijn plaats is achteraan onder het gebrandmerkte raam.…
Pama12 juli 2013Lees meer >

Zo graag

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 701
Ze weten het, ze voelen al de kilte van de herfstdag die lange schaduw werpt en bomen laat verdorren. Maar arm als ik zijn er zo velen, hun hart is niet bij machte om het woord te vinden dat oplicht als de dagen grijs en treurig zijn. Is dan de stilte meer gepast en enkel ’t luisteren naar wat onuitgesproken in de ruimte hangt?…
Adeleyd11 september 2013Lees meer >

De boog van de schepper

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
Raakt z’n pijl de roos van het licht waar de schaduw van de tijd de rug recht in zijn afgesloten kooi. We zijn een theater van het geluid, souffleurs van een glorierijk verleden meningen en stemmingen uit het heden.…
Pama28 oktober 2013Lees meer >

Eilandvogel

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 596
dronken werd niet dat gelal, stoutmoedig doen maar zware vleugels, intens verdriet wijsheid die zich niet dromend verpakken liet er dansten rupsen op witte toetsen van de oude liedjespiano in het hotel aan de kust terwijl je rookte, dronk je jenever en vertelde je over het kamperen in een tent op een berg aan het land onder bewolkte schaduwen…
mobar11 december 2013Lees meer >

Arzebia

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
in het deinen van de ochtendziel in wiegende schaduwen in slome jazz van dik bloed wil ik tralies van twijfel ontlopen, giftige kreeften, vale sluiers van onmoed een eiland zonder randen lijkt me wel wat schemerend in eindeloos blauw zoals alleen een hemel of zee diep kan zijn zoals stoffige landkaarten in de geest; daarop lijken alle vergeelde…
Iniduo26 januari 2014Lees meer >

twijgen worden mens

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
weggevaagde beelden strepen zicht voort door mist en dauw, het verglaasde weten kauwt aan de jonge ent die zich veilig voelde in de luwte van het begin stakende takken zonder blad schrapen met lange halen het vernis van de wind, de kou zal in zijn honger blijven zoals de schaduw van de verdwenen pas niets zal de tijd doorstaan in weggelaten…
elze29 januari 2014Lees meer >

Maankompas

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 407
Aan het einde van mijn langste schaduw absorbeert het diepste zwart, onverlichte zuil die de kristallen nacht van stilte zal doorbreken dat het in de gelaagde stenen de wil tot spreken ijler dan nog in de ongeboren dood, gaat de horizon over in een andere horizon, gedragen op een roerloze schaal.…
Pama25 februari 2014Lees meer >