5143 resultaten.
WIJDING AAN MIJN VADER
poëzie
4.0 met 33 stemmen
5.494 uwen baard;
- ik, die thans ben als een, die in den avond vaart,
en moe de riemen rusten laat, alleen gedreven
door zoele zomer-winden in de lage reven,
en die soms avond-zoete water-bloemen gaêrt,
en zingt soms, onverschillig; en zijn zangen glijden
wijd-suizend over 't matte water, en de weiden
zijn luistrend, als naar eigen adem…
GANZENVLUCHT
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
837 sterren,
verwonderd schittert maanlichtzilver,
toont heldere, kristallen bronnen
vol onbekende maar welluidende woorden,
elk synoniem voor lange, mooie zomer
kruidige geuren proeven in weids heelal,
blijven dromen van lente, zomer, herfst tot
roestige bladval, onvermijdelijk ritselend,
fluisterend vertelt hoe koele winter nadert
elke adem…
Stervende Zwaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
749 De Pas de Deux met haar, de grande dame,
Margot, de prima donna van dit ballet,
verschroeit mijn hart, ziel en adem,
verblindt het licht in mijn pupillen,
verdooft mijn gevoel voor elke ritmiek.…
Eens komt de tijd
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.471 vlak
de schaduw zich vertoont
als de vragen die het denken stelt
duiden op het ongewisse in mijzelf,
merk ik, dat door woorden van buiten,
en slechts voor korte duur, de zucht
naar schijnbare stilte wordt beloond
er komt eens een tijd
dat wijsheid slechts groeit
als ik de antwoorden op gemis
allengs vanzelf mijd
en ik erken dat in ademen…
Vlees en Bloed
hartenkreet
3.8 met 71 stemmen
4.809 Ik mis al jouw zaligheden
Jouw adem in mijn lucht
Gedragen op je vleugels
In een volle liefdesvlucht
Ik mis je schattige dialect
Samen verstrengeld slapen
Passie zo verslavend mooi
Hemel vol vlinders rapen
Ik mis je warmte en liefde
De tranen als je mij verlaat
Je glimlach bij terugkomst
Als jij weer voor mij staat
Ik mis de intieme…
Uit schaduw, in het zicht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.327 In de stil verborgen schaduw van de stad
Zie ik lampjes
In de nacht
Achter deuren hoor ik stemmen fluisterzacht
Geef me adem
Geef me kracht
Ik zie muren om te slechten
Hoop om voor te vechten
Een droom om voor te leven
Ik heb goud om weg te geven - laat me streven...…
Omdat het niet kan
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.787 was te eerlijk dus de gevolgen waren voor mij
Maar ik kon niet anders en nu ben ik je kwijt
je vriendschap moet ik missen, toch ik heb geen spijt
Alles wat ik voor je voel is veel te veel
want er is al een ander waar ik m'n leven mee deel
Heb je al weken niet gezien of gesproken
ik huil me in slaap en voel me gebroken
Voel nog je warmte, je adem…
Een land stroomt traag de herinnering in.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
989 In dieper adem speelt de zon met schaduw
langszij een buizerd in fluwelen lucht
voor mij dwaalt een dal groen overladen
een gedrapeerde toonzaal omringt de beek
Mijn oog kijkt op een levend ver verleden
uitgerust kleurt ontluikend de sleutelbloem
herinneren trekt met hondsdraf mij het dal in
verliefd leiden zwaluwen mij langs deze wegen…
KIND VAN DE ZEE
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
988 De golven slaan om,
de kracht is overweldigend
overdenderend en overdonderend
Ze sleurt je mee
en laat nauwelijks los,
verstrikt in haar verzuigingskracht
Opgewonden en vol angst
laat je je weerloos meevoeren
in haar grootsheid
Je voelt het tij keren
en trappelt tegen,
haalt adem tegen de stroom in
Je wilt onnadenkend blijven
waar…
Tralieliefde
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.439 Wat ons door tralies naar elkaar deed lachen,
maar onze harten konden het ijzer niet smeden,
waar onze vingers tussendoor glipten, nipten
aan elkaars adem en elkaars vingertoppen.
Misschien was het gewoon de zon, die ons bloed
sneller deed stromen. De weerkaatsing van het licht
in jouw ogen, groen of zwart; ik weet het niet.…
Ik Schreef Maar Wat
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.197 Het werd een breekbaar valentijnsgedicht
niet te poshy, eerder ontwarend
De waterspiraal in mijn weekbad bevarend
Je leglock en adem om mijn pompende bekken
over al die extra's in mijn gezicht
die de rimpels van de winter rechttrekken
als ik jou zie opstaan in winters strijklicht
Ik schrok van het vuur
in de wending die zat in
jouw wiegende…
Maannacht
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.893 Kon ik mijn hoofd te rusten leggen
naast jou,
kon ik je adem op mijn lippen voelen,
kon ik je vingertoppen kussen
zo zacht, zo zacht
kon ik het licht van toevallige
sterren in je ogen zien deinen...
loop door, loop door!…
Veelzijdig en betrokken
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
625 zocht zich niet in zwijgen
in momenten van
verlatenheid en vreugde
maar juist
door een optelsom
van liefde, van gevoelens
geven emoties kleur
aan het leven
herbergt alles in zich
doorkruist de koersrichting
niets is toevallig
is geen kop of munt
loopt er een rode draad
door het leven
alles heeft zijn uur, zijn tijd
zodat je kunt ademen…
ode aan mijn moeder
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.579 geestelijk niet sterk
maar jij had de veerkracht
in jullie grootse liefde
wisselwerking kwam in jullie leven
in geest van Alzheimer werd je gevangen
het was net dat vader jouw vroegere kracht overnam –
hij moest ook wel
in alle ontreddering en wirwar
probeerde hij nu zich staande te houden
dat deed hij met verve, totdat jij de laatste adem…
Afscheid
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.596 De laatste adem, je mond gaat dicht,
Je kijkt ons nog één keer aan.
Zelfs de muziek valt stil
Als we jou moeten laten gaan.
Je stoel is leeg,
Je mond is stil,
Al die jou kent
Weet wat dat zeggen wil.…
Zonsopkomst
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
605 Hier in mijn hartboezem
ruil ik jouw diepste adem
voor de zee, die rode gloed
van mijn naakte onderlichaam
mijn lijf siddert doorzichtig
door de gaten van het ochtendgordijn
deze dag, al vroeg onder regen gedompeld
is jouw lijf als een rots, bebost
maar onbegrepen, laat ik je gaan
ik was slechts tegenwind
en geef je mijn nachtvracht
voor…
Plaatselijke depressie
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
4.020 dat het mag
Jij zegt dat het goed is
Zo
Dat je me in jouw schaduw koesteren zal
Je verzamelt mijn lelijke woorden
En husselt ze door mijn tranendal
Ik zie nu niet hoe ik uit jouw armen zal geraken
Hoe ik ooit weer de zonneschijn met jou deel
Dat ook mijn dagen weer zullen stralen
Ondertussen vertel jij mij gewoon te lijven ademen…
Momentopname 2009
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
596 Onze verantwoordelijkheid
voor ‘t welzijn van de aarde
wordt met de mond beleden
warme adem zonder waarde
de mens verstoort ‘t milieu
geen auto die zichzelf rijdt
Gaat ‘t om materiele zaken
zoals olie op de noordpool
planten we onze (geur)vlag
renoveren gelijk de vloot
schuwen geen koude oorlog
om het laatste restje…
Vol van genade
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.395 eeuwig verlicht door een fakkel in elke hand
het is haar gelukt een verzonken hek te openen aan de hemelrand
zij strijkt met warme honing over een zwartgeblakerde ziel
en bevrucht opnieuw de zin die reeds vroeg in duisternis verviel
daar de aarde verwoestend had huisgehouden in het engelenkind
middels de duivelse geest die enkel de eigen adem…
- Sprookjesglinsters van een ijskristal -
netgedicht
4.1 met 50 stemmen
690 Ontdooit zacht dampend hete adem,
op een besneeuwd gesloten vensterraam.
Laat dagklaar in volle glaskristallen nacht
winterlicht in opgewekter zielsrust stralen.
Zacht kust de maan met winterglinsters
het diepbevroren hart wakker welk hoopt.
Schaatsend hart het kan niet vallen.
Glinsterpailletjes houden van glinsterkralen.…
uitgewit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
763 Het wit strekt zich
over de wereld der mensen
de meningsverschillen uitvlakkend
van het eigenste einde beginnend
tot over de daken van je vrienden heen
alsof de aarde haar mantel aantrekt
en zich op haar kinderen wil verlaten
nu ze nog eens van huis is
de adem onttrokken, verstoken van warmte
de bundels hout wachtend onder hun ijshutten…
- Het Ochtendgloren -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
581 ochtendgloren,
het warme rood van troostende gedachten
omarmde stevig deze eerste prille dag
liet gaan wat ongewenst geboren was
de zware harde nachtelijke vorst,
vrijwel geheel uit het zicht verdwenen
zoals een passant in overstromingstijd
de weg geplukt door eigen nemen
zo leeg geraakt in maagdelijkheid
zo vastgehouden, ontleent de eigen adem…
La Dame Blanche
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
650 grauwe sepia dagen geruisloos omslaan
scheer ik lager onder jouw wervelende vrouwenwolkendek
als de zuidenwind voluit duinen uiteen barst
mijn stem met fluweel stoffeert
( en al wat eb was
over mijn strand
woest vloed
blinkend als kind
met vlinders in handen
verborgen lacht
zo beef ik des nacht
in volle vallende sterren
mijn adem…
rozengeur en maneschijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 `k hoor jouw stem in het zoemen van een bij
een fluistering roze wolken op de wind
waar ik het vlinderlichte zuchten vind
en voel haar adem als een zachte dag in mei
daar valt de nacht als een satijnen laken
en bloeit de liefde als een roos in mij
al wat in mijn vezels leeft ben jij
iets kleins kan een mens gelukkig maken
jouw linkerarm…
Bevel is bevel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
947 Ik sta stil, adem diep, en kijk.
Dan plots een luide “Legt an!” van hun luitenant.
Het hele peloton slingert het wapen van de schouder en legt het geweer aan.
Dan worden er schoten gelost, onbegrijpelijk voor mijn verstand.
Ik kan niets doen en blijf stokstijf staan.
Niets kan ik doen.
Niets.…
WIJ
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
904 Rode en gele herfsttinten stemmen me mild en zacht
Diep adem halen, genieten van al die zoete pracht.
Automatisch prevelen: hé, Papa, wat fijn bij je te zijn
Vertoeven bij de liefste man, dat proeft als goede wijn.
Een voorbijganger merkt mijn glanzende glimlach
Ja, op een kerkhof is dit niet bepaald gebruikelijk gedrag.…
éénoog het tegenlicht
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
847 kantlijn
de cyclus van de aarde
knipperend met haar ogen
op maat van een cycloop
kunnen de sneeuwtapijten
het helen voorspellen
bovenop het gewicht
't glinsterende tegenlicht
zal dan straks de regen
de oude woorden schoonspoelen
in het gewas hangen
van kiemende lenteverzen
of komen de wonden terug
de botte natte keien
die naar adem…
Duizend en één,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
557 Samen vloeien in één adem, in een
moment van tijd die even niet bestaat,
op zachte kousenvoeten verder gaat,
vermomd achter de uitgeworpen kleren
op de plankenvloer, onderworpen aan
de glimlach rond je mond, jou zo uit
duizend en één nacht te herkennen.…
BUITENLUST
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 (1962 - 2012)
Vrije adem van vroeger boerenleven
waait al een halve eeuw over de grond,
waar heerlijk toeven bij rustige stond
samen gaat met luisterrijk beleven.
Hier mogen mensen zich overgeven
aan kampeervreugd, eenvoudig en gezond.
Blije stemmen, gejoel klinken in het rond,
door wild woud en dierenrijk omgeven.…
Heerenveen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
529 Ik draafde als een slanke antilope
door de bossen van Oranjewoud,
op jacht naar geheimen
die ik onbewust beminde,
verzopen in een mesttobbe
door brute moordenaarshanden,
die mij intimiderend de adem benamen.…