Alle inzendingen over ademen

5126 resultaten.

Sorteren op:

uitgewit

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 763
Het wit strekt zich over de wereld der mensen de meningsverschillen uitvlakkend van het eigenste einde beginnend tot over de daken van je vrienden heen alsof de aarde haar mantel aantrekt en zich op haar kinderen wil verlaten nu ze nog eens van huis is de adem onttrokken, verstoken van warmte de bundels hout wachtend onder hun ijshutten…

- Het Ochtendgloren -

netgedicht
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 581
ochtendgloren, het warme rood van troostende gedachten omarmde stevig deze eerste prille dag liet gaan wat ongewenst geboren was de zware harde nachtelijke vorst, vrijwel geheel uit het zicht verdwenen zoals een passant in overstromingstijd de weg geplukt door eigen nemen zo leeg geraakt in maagdelijkheid zo vastgehouden, ontleent de eigen adem…

La Dame Blanche

netgedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 650
grauwe sepia dagen geruisloos omslaan scheer ik lager onder jouw wervelende vrouwenwolkendek als de zuidenwind voluit duinen uiteen barst mijn stem met fluweel stoffeert ( en al wat eb was over mijn strand woest vloed blinkend als kind met vlinders in handen verborgen lacht zo beef ik des nacht in volle vallende sterren mijn adem…
Claire24 april 2010Lees meer >

rozengeur en maneschijn

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 748
`k hoor jouw stem in het zoemen van een bij een fluistering roze wolken op de wind waar ik het vlinderlichte zuchten vind en voel haar adem als een zachte dag in mei daar valt de nacht als een satijnen laken en bloeit de liefde als een roos in mij al wat in mijn vezels leeft ben jij iets kleins kan een mens gelukkig maken jouw linkerarm…

Bevel is bevel

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 947
Ik sta stil, adem diep, en kijk. Dan plots een luide “Legt an!” van hun luitenant. Het hele peloton slingert het wapen van de schouder en legt het geweer aan. Dan worden er schoten gelost, onbegrijpelijk voor mijn verstand. Ik kan niets doen en blijf stokstijf staan. Niets kan ik doen. Niets.…
Tim de Jonge20 september 2010Lees meer >

WIJ

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 904
Rode en gele herfsttinten stemmen me mild en zacht Diep adem halen, genieten van al die zoete pracht. Automatisch prevelen: hé, Papa, wat fijn bij je te zijn Vertoeven bij de liefste man, dat proeft als goede wijn. Een voorbijganger merkt mijn glanzende glimlach Ja, op een kerkhof is dit niet bepaald gebruikelijk gedrag.…
sweetje21 oktober 2010Lees meer >

éénoog het tegenlicht

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 847
kantlijn de cyclus van de aarde knipperend met haar ogen op maat van een cycloop kunnen de sneeuwtapijten het helen voorspellen bovenop het gewicht 't glinsterende tegenlicht zal dan straks de regen de oude woorden schoonspoelen in het gewas hangen van kiemende lenteverzen of komen de wonden terug de botte natte keien die naar adem…

Duizend en één,

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 557
Samen vloeien in één adem, in een moment van tijd die even niet bestaat, op zachte kousenvoeten verder gaat, vermomd achter de uitgeworpen kleren op de plankenvloer, onderworpen aan de glimlach rond je mond, jou zo uit duizend en één nacht te herkennen.…
pama21 januari 2011Lees meer >

BUITENLUST

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 720
(1962 - 2012) Vrije adem van vroeger boerenleven waait al een halve eeuw over de grond, waar heerlijk toeven bij rustige stond samen gaat met luisterrijk beleven. Hier mogen mensen zich overgeven aan kampeervreugd, eenvoudig en gezond. Blije stemmen, gejoel klinken in het rond, door wild woud en dierenrijk omgeven.…
Han Messie16 september 2011Lees meer >

Heerenveen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
Ik draafde als een slanke antilope door de bossen van Oranjewoud, op jacht naar geheimen die ik onbewust beminde, verzopen in een mesttobbe door brute moordenaarshanden, die mij intimiderend de adem benamen.…

De dichters droom

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 605
Mijn ogen zwerven langs de oevers van versteende silhouetten Zij zijn de roerdomp op mijn stoutste dromen, de stuurlui aan lager wal Ik zucht de dag voorbij, strek mijn handen uit naar de tastbaarheid van alledag en pluk de bloem der vergetelheid om aan mezelf te ontsnappen Hoe vluchtig is de geur van een laatste adem in het…

's Nachts

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 750
Dan voel ik zijn warme adem in mijn hals, zijn kloppende hart tegen mijn borst als hij mijn voorhoofd kust. ’s nachts, dan zal hij zijn armen om mij heen slaan, mijn jankende, bonkende hart kalmeren.…
Jasmijn1 september 2012Lees meer >

tijd

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 641
Hoewel de tijd, op zich gezien, niet concreet is te pakken, heeft ze toch door de eeuwen heen, ons doen naar adem snakken. De een zegt: ik heb tijd genoeg, een ander heeft het niet, niemand heeft het nog ooit gezien, misschien bestaat het niet.…
wim rhebergen22 november 2012Lees meer >

Gesprek

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.897
Op straat zegt een man in zijn telefoon nee zegt niet schreeuwt wie denk je eigenlijk, haalt adem, ziet mij staan, wie denk je dat je bent met je goede manieren zogenaamd die rijke vrienden van je met je vol geplande week je goede baan zijn stem breekt het toestel open die vrouw rolt ineens half over straat, half aangekleed, mascara uitgelopen…

Mijn schaduw

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Mijn adem stokte Een donkere gedaante achter mij. Met elke stap trapte ik de zandkorrels uiteen Mijn voeten voelden nog de tinteling, maar mijn lichaam was versteend, door de dreiging achter mij. Ik wou me omdraaien, hem vastpinnen op mijn netvlies, zo zou ik hem altijd herkennen.…

Intelligentie

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
Jij was daar gebleven als steen en water, adem en lucht, gelijk de kerk, waar ik je trof. Door jou leerde ik mezelf kennen: gelijk mijn naam, 'de rots'... die ergens voor ging staan. De holte en leegte in me werden voorgoed ingevuld.…

Gesponnen geluk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
Spinrag vangt de stemmen, uit de verste nissen van de kamers, opgerakeld door mijn adem, hoewel ik al vertrokken was blijft er een vage afdruk achter op een leeg en naakt matras.…
Pama12 juni 2013Lees meer >

Kalme gemoedsrust.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 676
Dan later pas als het duister wordt, kleuren vervagen en de wil verzwakt, men meer zwijgt dan spreekt, terwijl de adem afneemt met de dag en ijdel- heid verdwijnt, dan blijkt het leven dat zo hard leek te zijn niet meer dan schijn. Spijt is dikwijls wat je hoort en ziet.…

In dagen die voorbij razen..

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
In dagen die voorbij razen stokt mijn adem bij het proeven van warme lippen in 't versmelten van lichamelijk vertalen waarbij ijskoude leegte 't leven in luttele seconden doet verschalen. In dagen die voorbij raasden, de storm ging liggen, stapelden kleren schaamteloze hoopjes met nog slechts twee zielen in het eindeloos beminnen.…
katty31 juli 2013Lees meer >

Herfstregens op het Dodenhof

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 812
Ogen liggen verscholen, diep in een ovaal van liefde en handen priemen frontaal in de nacht onder koude dekens die wenken Met vereende kracht sijpelt verlatenheid uit een loden last Als kadavers liggen zij daar, herinneringen aaneengeregen door de tijd Ik hoor een adem kuchen, scherp dissonant in het schrapen van een rauwe keel Ligt…

Metamorfose

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
1 Bladeren kolken aan de bomen ruisen als golven van de wind op zee Ik zou nu hier willen zijn als de geluiden me niet dragen konden maar de herfst voert me mee En ik reis over daden en dromen dalen en zomen Hier zo ver vandaan kwam ik in een adem en een zucht gedreven in een stilte oceaan badend in een zwoele vlucht…
Riiiv26 oktober 2013Lees meer >

ontaarden

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
De adem is verstikkend, ze grijpt je bij de strot, dwingt je te buigen voor haar waarden, want moeder zal bloeien op de dag dat jij bent uitgestorven op aarde.…
bimo24 december 2013Lees meer >

De kleine tranen in het linnen leed

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.283
Nieuwe geuren ademen in, ze glijden in vrije val, de kleuren van mijn nieuw begin. De geuren van mijn bemin Het wijdse Het zilte Het zijn Het is Nieuwe geuren, ze kleuren nog wat vreemd.…

in alles en altijd

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 627
mijn ziel tast verder dan jouw lijf en handen omvatten, langs dorpen en steden, akkers en weiden, voorbij wolken, sterren en maan overal huis ik, in struik en bloem, in krekel en spin, zweef boven bergen en wouden adem zon en wind ik toef in de blinde en ziener, bedelaar en vrek speelman en zwijger, wijsgeer en gek schuil in het kind…

Verstilling

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 721
Zij ligt op bed als een verstilde pop maar met de ogen half gesloten, de wilde roos op het netvlies geboren, magisch beeld tussen het alles of het niets een bekend gezicht verschiet van tint als zij uit de transparante ogen kijkt als zij in haar droom de pijn verliet de milde adem vervliegt op die onverwachte morgen waarin een…
Pama20 november 2014Lees meer >

De Schepping 3

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
Genesis 1 - 9:13 Toen God zijn adem weer hervond Ging Hij dra aan de slag Het was al water wat er stond Geen enkel vruchtbaar stukje grond Dat op het droge lag Hij zei: ~Hier moet iets aan gedaan Met al die nattigheid Kan er geen boom of plantje staan Ik pak het met de dragline aan Er is maar één dag tijd~ Hij groef wat kuilen in…

Het leven is een wonder

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 731
We hebben een mond om mee te ademen en te praten We hebben handen gekregen om dingen te maken, dingen vast te pakken, dingen te verzamelen We hebben benen en voeten waar we ons mee voort kunnen bewegen kunnen weg rennen voor gevaarlijke problemen Is ons leven dan geen wonder Kijk in de spiegel en begrijp één ding jij bent bijzonder Waardeer…

Thuiskomst

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.971
Ik had geen adem. Er trilde een spanning alsof de aarde bleef stilstaan op haar weg door het heelal.…

mijn zoon

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 544
af van alles wat kan snijden en zelfs jouw woorden raken bevreemd wanneer jij als man tot mij spreekt, ik volg dan de wolken in de lucht en maak zinnen van vogels die nestelen in mijn gehoor mijn zoon, ik zie nog steeds de nacht in de bekken van jouw moeder, jouw beschutte paradijs waar ik als een god over waakte en onbevreesd mijn adem…
elze1 augustus 2015Lees meer >