5126 resultaten.
uitgewit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
763 Het wit strekt zich
over de wereld der mensen
de meningsverschillen uitvlakkend
van het eigenste einde beginnend
tot over de daken van je vrienden heen
alsof de aarde haar mantel aantrekt
en zich op haar kinderen wil verlaten
nu ze nog eens van huis is
de adem onttrokken, verstoken van warmte
de bundels hout wachtend onder hun ijshutten…
- Het Ochtendgloren -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
581 ochtendgloren,
het warme rood van troostende gedachten
omarmde stevig deze eerste prille dag
liet gaan wat ongewenst geboren was
de zware harde nachtelijke vorst,
vrijwel geheel uit het zicht verdwenen
zoals een passant in overstromingstijd
de weg geplukt door eigen nemen
zo leeg geraakt in maagdelijkheid
zo vastgehouden, ontleent de eigen adem…
La Dame Blanche
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
650 grauwe sepia dagen geruisloos omslaan
scheer ik lager onder jouw wervelende vrouwenwolkendek
als de zuidenwind voluit duinen uiteen barst
mijn stem met fluweel stoffeert
( en al wat eb was
over mijn strand
woest vloed
blinkend als kind
met vlinders in handen
verborgen lacht
zo beef ik des nacht
in volle vallende sterren
mijn adem…
rozengeur en maneschijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 `k hoor jouw stem in het zoemen van een bij
een fluistering roze wolken op de wind
waar ik het vlinderlichte zuchten vind
en voel haar adem als een zachte dag in mei
daar valt de nacht als een satijnen laken
en bloeit de liefde als een roos in mij
al wat in mijn vezels leeft ben jij
iets kleins kan een mens gelukkig maken
jouw linkerarm…
Bevel is bevel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
947 Ik sta stil, adem diep, en kijk.
Dan plots een luide “Legt an!” van hun luitenant.
Het hele peloton slingert het wapen van de schouder en legt het geweer aan.
Dan worden er schoten gelost, onbegrijpelijk voor mijn verstand.
Ik kan niets doen en blijf stokstijf staan.
Niets kan ik doen.
Niets.…
WIJ
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
904 Rode en gele herfsttinten stemmen me mild en zacht
Diep adem halen, genieten van al die zoete pracht.
Automatisch prevelen: hé, Papa, wat fijn bij je te zijn
Vertoeven bij de liefste man, dat proeft als goede wijn.
Een voorbijganger merkt mijn glanzende glimlach
Ja, op een kerkhof is dit niet bepaald gebruikelijk gedrag.…
éénoog het tegenlicht
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
847 kantlijn
de cyclus van de aarde
knipperend met haar ogen
op maat van een cycloop
kunnen de sneeuwtapijten
het helen voorspellen
bovenop het gewicht
't glinsterende tegenlicht
zal dan straks de regen
de oude woorden schoonspoelen
in het gewas hangen
van kiemende lenteverzen
of komen de wonden terug
de botte natte keien
die naar adem…
Duizend en één,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
557 Samen vloeien in één adem, in een
moment van tijd die even niet bestaat,
op zachte kousenvoeten verder gaat,
vermomd achter de uitgeworpen kleren
op de plankenvloer, onderworpen aan
de glimlach rond je mond, jou zo uit
duizend en één nacht te herkennen.…
BUITENLUST
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 (1962 - 2012)
Vrije adem van vroeger boerenleven
waait al een halve eeuw over de grond,
waar heerlijk toeven bij rustige stond
samen gaat met luisterrijk beleven.
Hier mogen mensen zich overgeven
aan kampeervreugd, eenvoudig en gezond.
Blije stemmen, gejoel klinken in het rond,
door wild woud en dierenrijk omgeven.…
Heerenveen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
529 Ik draafde als een slanke antilope
door de bossen van Oranjewoud,
op jacht naar geheimen
die ik onbewust beminde,
verzopen in een mesttobbe
door brute moordenaarshanden,
die mij intimiderend de adem benamen.…
De dichters droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
605 Mijn ogen zwerven
langs de oevers
van versteende silhouetten
Zij zijn de roerdomp
op mijn stoutste dromen,
de stuurlui aan lager wal
Ik zucht de dag voorbij,
strek mijn handen uit
naar de tastbaarheid van alledag
en pluk de bloem der vergetelheid
om aan mezelf te ontsnappen
Hoe vluchtig is de geur
van een laatste adem
in het…
's Nachts
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
750 Dan voel ik zijn warme adem in mijn hals,
zijn kloppende hart tegen mijn borst
als hij mijn voorhoofd kust.
’s nachts,
dan zal hij zijn armen om mij heen slaan,
mijn jankende, bonkende hart kalmeren.…
tijd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
641 Hoewel de tijd, op zich gezien,
niet concreet is te pakken,
heeft ze toch door de eeuwen heen,
ons doen naar adem snakken.
De een zegt: ik heb tijd genoeg,
een ander heeft het niet,
niemand heeft het nog ooit gezien,
misschien bestaat het niet.…
Gesprek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.897 Op straat zegt een man in zijn telefoon nee zegt niet schreeuwt
wie denk je eigenlijk, haalt adem, ziet mij staan,
wie denk je dat je bent
met je goede manieren zogenaamd die rijke vrienden van je
met je vol geplande week je goede baan
zijn stem breekt het toestel open
die vrouw rolt ineens half over straat, half aangekleed, mascara
uitgelopen…
Mijn schaduw
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
541 Mijn adem stokte
Een donkere gedaante achter mij.
Met elke stap trapte ik de zandkorrels uiteen
Mijn voeten voelden nog de tinteling,
maar mijn lichaam was versteend,
door de dreiging achter mij.
Ik wou me omdraaien,
hem vastpinnen op mijn netvlies,
zo zou ik hem altijd herkennen.…
Intelligentie
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
584 Jij was daar gebleven
als steen en water,
adem en lucht, gelijk
de kerk, waar ik je trof.
Door jou leerde ik mezelf kennen: gelijk mijn naam,
'de rots'... die ergens voor ging staan.
De holte en leegte in me werden voorgoed ingevuld.…
Gesponnen geluk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 Spinrag vangt de stemmen,
uit de verste nissen van
de kamers, opgerakeld
door mijn adem, hoewel
ik al vertrokken was blijft
er een vage afdruk achter
op een leeg en naakt matras.…
Kalme gemoedsrust.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 Dan later pas als het duister wordt,
kleuren vervagen en de wil verzwakt,
men meer zwijgt dan spreekt, terwijl
de adem afneemt met de dag en ijdel-
heid verdwijnt, dan blijkt het leven
dat zo hard leek te zijn niet meer
dan schijn.
Spijt is dikwijls wat je hoort en ziet.…
In dagen die voorbij razen..
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 In dagen die voorbij razen
stokt mijn adem
bij het proeven van warme lippen
in 't versmelten van lichamelijk vertalen
waarbij ijskoude leegte
't leven in luttele seconden doet verschalen.
In dagen die voorbij raasden,
de storm ging liggen,
stapelden kleren schaamteloze hoopjes
met nog slechts twee zielen
in het eindeloos beminnen.…
Herfstregens op het Dodenhof
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
812 Ogen liggen verscholen, diep
in een ovaal van liefde
en handen priemen frontaal in de nacht
onder koude dekens die wenken
Met vereende kracht
sijpelt verlatenheid uit een loden last
Als kadavers liggen zij daar, herinneringen
aaneengeregen door de tijd
Ik hoor een adem kuchen, scherp dissonant
in het schrapen van een rauwe keel
Ligt…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 1
Bladeren kolken aan de bomen
ruisen als golven
van de wind op zee
Ik zou nu hier willen zijn
als de geluiden
me niet dragen konden
maar de herfst
voert me mee
En ik reis
over daden en dromen
dalen en zomen
Hier zo ver vandaan
kwam ik in een adem
en een zucht
gedreven in een stilte oceaan
badend in een zwoele vlucht…
ontaarden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 De adem is verstikkend, ze grijpt je bij de strot,
dwingt je te buigen voor haar waarden,
want moeder zal bloeien op de dag
dat jij bent uitgestorven op aarde.…
De kleine tranen in het linnen leed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.283 Nieuwe geuren ademen in, ze glijden in vrije val, de kleuren van mijn nieuw begin. De geuren van mijn bemin
Het wijdse
Het zilte
Het zijn
Het is
Nieuwe geuren, ze kleuren nog wat vreemd.…
in alles en altijd
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
627 mijn ziel tast verder dan jouw lijf en handen
omvatten, langs dorpen en steden, akkers
en weiden, voorbij wolken, sterren en maan
overal huis ik, in struik en bloem, in krekel
en spin, zweef boven bergen en wouden
adem zon en wind
ik toef in de blinde en ziener, bedelaar en vrek
speelman en zwijger, wijsgeer en gek
schuil in het kind…
Verstilling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
721 Zij ligt op bed als een
verstilde pop maar met
de ogen half gesloten,
de wilde roos op het netvlies
geboren, magisch beeld
tussen het alles of het niets
een bekend gezicht verschiet
van tint als zij uit de transparante ogen kijkt
als zij in haar droom de pijn verliet
de milde adem vervliegt
op die onverwachte morgen
waarin een…
De Schepping 3
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
480 Genesis 1 - 9:13
Toen God zijn adem weer hervond
Ging Hij dra aan de slag
Het was al water wat er stond
Geen enkel vruchtbaar stukje grond
Dat op het droge lag
Hij zei: ~Hier moet iets aan gedaan
Met al die nattigheid
Kan er geen boom of plantje staan
Ik pak het met de dragline aan
Er is maar één dag tijd~
Hij groef wat kuilen in…
Het leven is een wonder
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
731 We hebben een mond om mee te ademen en te praten
We hebben handen gekregen om dingen te maken,
dingen vast te pakken, dingen te verzamelen
We hebben benen en voeten waar we ons mee voort kunnen bewegen
kunnen weg rennen voor gevaarlijke problemen
Is ons leven dan geen wonder
Kijk in de spiegel en begrijp één ding jij bent bijzonder
Waardeer…
Thuiskomst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.971 Ik had geen adem.
Er trilde een spanning alsof de aarde
bleef stilstaan op haar weg door het heelal.…
Leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
471 Adem God. Wees eb en vloed, wees
de zee die het leven voedt.…
mijn zoon
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
544 af van alles wat kan snijden en zelfs
jouw woorden raken bevreemd wanneer
jij als man tot mij spreekt, ik volg dan de wolken
in de lucht en maak zinnen van vogels die nestelen
in mijn gehoor
mijn zoon, ik zie nog steeds de nacht in de bekken
van jouw moeder, jouw beschutte paradijs waar ik
als een god over waakte en onbevreesd mijn adem…