6828 resultaten.
Teveel hoop
netgedicht
1.0 met 348 stemmen
736 hun blikken
opstandig
handen nerveus
nog zijn de
vonken niet
overgeslagen
heeft de
overheid
enige grip
zonder slagen
ze bedaren
in samen door
de somberte
weg te zingen
op het pad dat
een stem in het
donker beschijnt
waar handen
tassen pakken
van het strand
zonder elkaar
aan te kijken
want contact
is de ziel zien
die met…
Wegen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
504 Aan jouw hand
volgen
mijn voeten
de weg naar het licht
dat blootgelegd is
door de zon (jouw kus),
mijn weg
naar de horizon
waarachter jouw hart wacht -
mijn hart klopt
aan jouw hand,
hunkerend naar leven
(verwonderd ontwaak ik
hier en nu in een land
achter de doorgang
door het donker dat
aan jouw hand
is doorkruisd…)
en…
Mijmering in trein
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
522 Ik zat in de trein
En las de gedichten van ieder
Sloot m'n ogen en
vroeg mezelf af waarom
ik ze las en hoezo
overdacht wat dit wel was
Keek uit het raam toen
en zag de bomen als de gedichten,
de sloten ertussen,
gedichten als weilanden
als donkere wolken
dan weer electriciteitspalen
Als een gezellige bossage,
een kale industriewijk…
Kanttekening
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 ik zag
de contrasten
valer worden
waar het groen
en donker
gestippeld
werd door
lichtgele tinten
stengels zonder
blad domineerden
het struikgewas
gaf ruimte aan
tal van soorten
extensies waar
de wind nog leven
bracht in 3d
met kanttekening
van magie dromen
en mystiek in
sprookjes die in
het bosdecor
levendig floreren
al dan…
als ik jouw liefde niet had
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 als ik jouw liefde niet had
zou de zon nooit schijnen
als de zon haar licht
zou ik alles verliezen
eindeloos en donker
zou mij het leven zijn
als ik jouw liefde niet
zou geen ster nog schijnen
bitter en guur de wind
mij de adem benemen
koud en diepgevroren
zou mij het leven zijn
als ik jouw liefde niet had
bleven bomen bladerloos
was…
De elfde van de elfde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 landde in
de liters bier
die proostend
van de lach
fris schuimend
genuttigd werden
want tussen
dansende benen
waren al de
eerste staarten
van langzaam
groeiende katers
verschenen ook
hier en daar was
al een eerste snib
te horen nog zonder
nagels om niet
kattig te worden
het ijle plezier
vervloog en kleurde
langzaam het
donkere…
Moment (iii) ik zie hen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
517 Voor het eerst
buiten het nu
omarm ik de bomen
van het bos dat ik zie
omarm ik de stroming
van het water dat zij drinken
het water van het stille ven
dat hen tot aan de voeten staat
het donkere water dat hen tijdloos
rimpelloos weerspiegelt
de bomen dragen het bos
de stilte in
en het bos luistert
geeft hun stilte weer
in de ruimte…
Cirkels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
667 Zwart en wit,
angst voor het donker.
Heftig wanneer je er alleen mee zit,
wachtend op dat ene kleine wonder.
Waar je soms vanuit de verte eventjes naar mag kijken,
een dartelende vlinder ronddansend in stralend oogverblindend licht.…
sonos animalis
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
578 in de schemering
het weemoedig loeien
van een koe
twee houtduiven
in een zacht
aanroepend koeren
een kwakend kikkerkoor
verschuilt zich
in het riet
krassende kraaien
zoeken zwermend naar
de ultieme plek
in het struikgewas
betovert de nachtegaal
met melodieuze zang
in het donker tolt
de slapeloze
tobbend in zijn bed…
Spiegelende vlakken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
481 toen splinters
mijn vingers
rood kleurden
waarschuwden
helscherpe pijnen
mij ongenadig
de rode waas
in mijn hoofd
trok op en weer
bij zinnen depte
ik het bloed van
sneden in mijn huid
het kunstwerk
was verdwenen
in het rood van
geleden pijn en op
een witte a4 zag ik
het bebloede heden
waarin ik de
ziel zocht gestold
in donker…
Foto op startscherm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Katwijk, de bocht
Ervoor een hondenoppasser
met zeven honden
die lekker vrij lopen
daarachter wij, met z'n drie,
maar niet op de foto
Jij draagt die wollen pet
en hij denkt waar gaat dit naartoe
‘k Wist niet dat ik zo zou genieten
van dit uitzicht
toen ik hem nam,
‘t strand elke dag zien zou
haar verte,
een lichtende duinpan
donkere…
Stadsleven
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
483 mezelf zijn
hoe ware liefde voelt zal ik nooit weten
het einde van het nachtboek ben ik vergeten
mijn oude haven is een bloedende wond
geheime gedachten zeggen nee tegen het bestaan
stille duisternis, gebroken maskers, vastgelegd
hoe echte liefde voelt
heb ik nooit gekend
gedachten zijn geschonden
geniale beginsels ontstaan
in de donkere…
ZWARTE AARDE (Chernozem)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
482 Zou hij, Zelensky, ook niet kunnen slapen
En wakker liggen in de donkere nacht
Om Vladimir's en Donald's megamacht
Twee Pitbulls met een bange kudde schapen?
Is Trump vergeten dat de Indianen
Gedood zijn en verdreven van hun land
Door pionier, goudzoeker en migrant
Die allen zich Amerikanen wanen?…
Het ongeboren niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
984 toen was er nog niets
slechts donkere leegte
zonder licht noch iets
in omvangrijke dichtheid
geen sterren, geen aarde
geen leven en tijd
eindeloze leegte
zonder honger of strijd
een vonk van bestaan
was nimmer uitgedoofd
uit een andere dimensie
werd het zaad geroofd
de knal kwam onverwacht
heeft licht terug gebracht
in een dans…
zelfredzaam
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
523 onder bruggen van steen, op banken van hout
waar de stad hem vergeet en de kou hem onthoudt
geen sleutel, geen huis, geen bed dat hem wacht
maar een wil die niet breekt in donkere nachten
hij loopt door de straten, zijn rug recht en trots
met dromen die gloeien als vuur in zijn borst
elke munt in zijn hand is een stap, hoe klein ook
naar morgen…
Een scharlaken fel exposé
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
372 het was moeilijker
dan ik dacht
de zware pigmenten
hadden nog zoveel
spirit en kracht
dat met frivoliteiten
het oplichten geen
succes zou worden
ook met de wat
gedateerde
donkere lijst
kon ik er geen
luchtigheid in krijgen
pas na het opfrissen
van mijn jeugd
perspectieven
met geloof hoop
en intens warme liefde
op niet…
Heerlijk seizoen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
335 Kijk toch niet naar die donkere luchten
geniet toch van die zonnige dag
loop niet over regen en kou te zuchten
zie toch al die kleuren, die je zo zelden zag.…
Kunst van de zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 De zee breit haar golven en getijden,
kluwt in de voeten van het witte strand,
ze boetseert het schuim en het akkerland,
die langzaam aan in het donker glijden.
In haar handen spannen zich de golven,
die in de vezels van schepen snijden,
soms de ankers van hun ziel vermijden,
en onder vloeken worden bedolven.…
rukwind
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
442 met mijn woorden kun je
donkere wolken stapelen
boven alles wat je lief is
wat ons perspectief is
de zorgeloosheid
plotseling
laten varen op een rukwind
en de zonovergoten toekomst-
tijdzeeën
ook met z’n tweeën
even
in angst lijken te vergeten
in diezelfde zinnen vind je
bouwstenen voor de tempel
voor wat we houden willen
waar vertrouwen…
Het gewicht van zwijgen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
158 Wegen zijn ondoorgrondelijk,
als er tunnels zijn
weet je zeker vóór
het donker wordt
dat je je licht moet
bewegen,
dat ergens
een doorgang bestaat,
maar degene die
bezwijkt
is pas zichtbaar
op de grond
daar
wegende
verschijnt
het gewicht,
niet in de bagage
niet in de auto
maar in de hoop
dat de tunnel
verlicht is…
Frisia
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
125 Frisia droeg de zee diep
in haar bloed
waar wind nog sprak in zout
en oude stenen
waar storm zich mengde
met het oerbegin
zij kende de kracht die
uit de bodem groeide
een stil instinct ouder
dan het land
wanneer de zwarte schepen
nader schoven
de Vikingen kwamen
donker op het water
met ijzer vuur en honger
op hun kiel
frisia week…
De rekening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
18 Hij doet het licht uit en rekent in het donker nog eens na.…
Moeder natuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Dat mooie
Kunstwerk
Iedere dag
Weer in de
Lucht
De kleuren pracht
Die de natuur
Ons laat zien
De afwisseling
In kleur en beweging
Van de lucht
De wind
De warmte
De koude
De zon
Het bos
De zee
De aarde
Moeder natuur
Laat zich
In alle pracht
Zien…
Mijn zwarte bruid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.205 In deze donkere nacht van gedragen bezinning
Verdampt ras de wijn tot een bloedrode lust.
Het kaarslicht vervormt tot haar fraaie verschijning
Door de bloedrode lippen van schoonheid gekust.
Beneveld vervlieg ik door de krochten des tijds
Aanschouw in haar ogen de vragende lach.…
Snoepwinkeltje
poëzie
3.2 met 81 stemmen
28.397 In de donkere straat
Waar-et belletje gaat,
Kletst-et deurtje al rinkelend open:
Komen in ’t kamertje klein
Bij-et lampegeschijn
De kleutertjes binnengeslopen.…
veluwe
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
890 veluwse wouden donker en vol gevaren
zwervende heidenen als kraaien op rooftocht
plunderend met niets onziende wreedheid
wind kreunt door takken van sombere beuken
en fluistert hees het oude verhaal
van moord geweld en wetteloosheid
duizendjarige eiken heilige plekken
offerplaatsen de bodem doordrenkt met bloed
wodan en donar rijdend door…
De krokusjes
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.638 Uit donker gewemeld,
In straling verhemeld,
Hun eigen schaduw tot gloor;
Verdrievoud, ontstoken,
Gemond en vol sproke,
Ze blinken hun bloeidag door.
Hoe stijf ze er prangen
En dringen ze en drangen
Al winterse winter voort.
0, dat is wel zeker,
Dat nooit gouden beker
Als zij bij het ogenblik hoort.…
Voorzang
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.361 En toen is 't of zij, als een gordijn, hief de
Lucht, en ik zag daar voor ons als kristal,
Stralend en donker, en donker als de straal
Van licht in sneeuw en regen, Mensen die leefden.
‘Ziet gij die slaven in hun zwarte ellende?’…
Ze is een ster
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
910 Ik zie je vechten op het ritme van het licht
Te vaak denk ik aan jou, maar hou mijn ogen dicht
We wachten op een ogenblik
Waar jij krachtig aan voorbij schicht
Daar sla jij je door, hoopvol als een groot licht
Als ik naar boven kijk zie ik pas hoe lang jouw weg is
Je baant een weg waar geen wet is
Slechts jezelf hebt en ontkent niks
Door donkere…
De kijk op mijn visie en beleving hoe ik leef
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
549 heeft een reden ook al blijf ik steeds malen
Denken,analyseren,ontkennen en proberen
Mezelf te innoveren en verheffen naar hogere sferen
Maar nooit staand boven anderen beiden benen op aarde
Zie mezelf als kosteloos een mens zonder eigen waarde
De wereld lijkt vertroebeld mijn fiducie is geslonken
We leven in de schemer nog 1 minuut dan is het donker…