6348 resultaten.
IJskoude
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
641 in hoger sferen
en declameert in de vreemdste talen
de prachtigste gedichten
Het telt niet
De schitterendste verten
verstijven in de koude
van een geforceerde lach
En de kou laat zijn sporen na
al vóór het nieuw leven
zijn intrede doet
Een geraas uit de ruimte
zal je stem doen verstommen
en je voeten doen vastvriezen
aan de eeuwige…
geboren in een stal.
hartenkreet
2.4 met 17 stemmen
2.601 Geloven het is voor eeuwig waar,
Jezus Hij is geboren voor ons allemaal.…
uit liefde, mijn lief
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.102 zelfs gepreveld
toen mijn stem schor
mij ten lange leste verliet
ik stom achterbleef
hier houd ik nu
de leegte bij het hart
vast ik de lange dagen weg
nog wat loze woorden te plengen
meer nog wat kond te doen
in dit heelal zonder
ik kijk naar de tijd die
rimpels trekt door mijn zee
het woelen allengs verdwenen
rest mij nog de eeuwigheid…
Haast niet
netgedicht
4.1 met 49 stemmen
1.534 bederfelijke
weggegooid
Even douchen
neussnuitend proestend
heb ik angst
te verdrinken
Schone onderbroek
en sokken graaiend
mijn borstel
van het dressoir
Mee die cijnen
niet vergeten half zeven
het toilet
haal ik nog net
Een claxon roept
de tijd om
het gevoel
te verdringen
Staar ik nu wezenloos
door ramen
als voor eeuwig…
gekraamd in aardse elementen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
4.959 de lucht strakt blauwer
in een zinderende zon
schaduw krimpt tot
iel bestaan, de hete wind
laat je niet verder gaan
je vingers spelen met de tijd
op rotsen uit de eeuwigheid
je raakt ze strelend aan
met handen die verbanden
leggen in hun stil vergaan
je drukt je lichaam
tegen steen dat weet
en in structuur geen enkel
voorval meer vergeet…
SPROKKEL-ZOMER
poëzie
4.0 met 16 stemmen
2.998 Als een wolk van zalige ogen,
Uit het land waar 't eeuwig zomert
Opgevangen in de teerheid
Van matzilvren spiegels, hangt het
Wonder van de goude middag
Over winterzee en -stranden,
Aureool van weinige uren
Om de lichtheid onzer ogen...…
wind
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
971 steeds harder, ze wil niet weg, het zoete valt stuk en raakt bitter als ze doorgaat met verdriet
't Raakt niet, gaat met een boog om me heen, voel de tikken van de druppels als ze neerkomen op mij
Waarheen moet het gaan als het niet weet hoe, laat de wind de weg nemen zoals ze willen gaan langs mij heen
Neem me mee laat ze verdampen in de eeuwigheid…
adversarius (tegenstander)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.081 de potentaat der potentaten
zelfs zijn vriend de koning
moest wijken voor diens eer
o die bloedige ernst
macht verheft zich tegen macht
en heimelijk draagt thomas
het boetehemd van geitenhaar
wemelend van leven
hij week niet
toen de moordenaars
de kathedraal betraden
de leeuw besloot zich als een lam
te strekken naar het wijde eeuwig…
ik streelde je tot vrouw
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.356 mijn vingers breken glas
vernielen machteloos
het beeld dat jij eens was
scherven kerven diepe wonden
jij hebt mij gevonden
als een vlinder die ontwaakt
je warme adem en je liefde
hebben me toen diep geraakt
je bracht lente na de winterslaap
deed dagen eeuwig duren
je hebt een man van mij gemaakt
in warme passionele uren
ik streelde…
Een paradijs
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
1.789 ontdooide mij
Maakte van mijn leven
Een paradijs
En nu stort mijn wereld weer
Als een kaartenhuisje in elkaar
Je gaat me verlaten
Ik voel me weer
Alleen gelaten
Misschien kom ik er wel overheen
Vind ik een ander
En ben ik niet meer alleen
Maar tot die tijd zal komen
Zal ik verder dromen
Ben ik in gedachten bij jou
Wetend dat ik
Voor eeuwig…
Dit is de tijd
gedicht
3.6 met 56 stemmen
18.121 Zeven maal zeventig keer heb je de tijd
om gissend en missend, door schande en schade
wijs, te ontkomen aan de kwade
droom van de wenteltrap eeuwigheid.…
ik wil
hartenkreet
4.8 met 21 stemmen
1.436 ik wil de zon en ook de maan
ik wil sijpelend van regen
dansend naar de hemel rijken
ik wil op een zeemeeuw lijken
wil op golven voortbewegen
ik wil zilte zwoele zanden
aan een eindeloze zee
ik wil blote voeten stranden
en ik wil mijn hondje mee
ik wil vuur en water temmen
vliegen als een leeuwerik
de orkanen overstemmen
in een eeuwig…
Waagstraat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
3.615 De eeuwig wisselende hemel welfde
zich eeuwenlang boven dezelfde grond,
waar altijd anders en altijd hetzelfde
de stad zichzelf herkende en hervond;
van wat hier door de jaren is verrezen
is veel weer door de jaren neergehaald,
maar altijd werd door deze plek het wezen
van Gronings stad en ommeland bepaald,
dat, steeds als men het nieuwe…
Belofte
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
2.051 Ma's oude klok
Snijdt de warme tijd
In kleine eeuwigheden
Goedkeurend, tevreden
Haar aanwezigheid
Met een blauwe hap
Veilig schuilend
Hoor ik wilde wind
Door de verlaten
Den Helderse straten
Klagelijk huilen
De klok slaat huiswaarts
Terwijl een machtige storm
De Noord-Hollandse kusten plaagt
Mijn kraag hoog opgezet
Warm ademend…
Versmelten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
979 uitdagend kruipt zijn blouse los
-verraad hult hem in gulden kleden
gebed in`t eeuwig, lengt het heden-
onscherp vaarwel in halo`s blos
Ze voert hem uit zijn scha corso
schuift licht zijn zijde noir aan kant
charmeert hem van zijn apropos
ten einder wassend bolster spant
zij slokt vurig dees bleke glans
-neemt over rouge gelijnd email…
Eurydice,
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
615 Tussen lippen van de eeuwigheid,
smart gestort in rijpe morgenstond,
uit mond en schone luit vloot zelfbeklag,
gedoopt in Orpheus smart, tot de veerman
immer als terugkerend zelfverwijt,
smeekt in bittere klacht, slechts éénmaal
z’n hand over hart te strijken, het meest
beminde uit de onderwereld terug te halen,
blijft geloven in dit ultieme…
Aquarium
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.141 Zo drijft mijn vers in mij, zelf deel van God
En iets, dat met verstand en weten spot,
Verbergt zich in kunst’ge doorschijnendheid;
En wie het leest, voelt, voor het ogenblik
Verplaatst, buiten de grenzen van zijn Ik,
Trillen ‘t mysterie van zijn eeuwigheid.…
kruip toch in me
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
804 soms schreeuwt
het kind in mij
hou me vast
kruip toch in me
als mijn kind weer
wordt weggetrokken
in de wereld
van pijn
verlies
en weg, ver weg
zo dichtbij
weg
kom lieve
nestel nog even in
haast verloren gedachten
maar gekerfd in de eeuwigheid
van thans, gister
en de onmogelijke vergetelheid
ik heb
je zo warm
overweldigend…
Het ms.Rotterdam
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
530 ongekende windkracht
De spiegelgladde zee met schitterende sterren nachten
Nu aangekocht om voor altijd te ankeren
Moet dit dan haar roemloos einde zijn
Met een roerloos steven en een hart dat zal nooit meer bonken
En zo heeft haar scheepshoorn voor het laatst geklonken
In een ongehoorde noodkreet hard en schril
Vragend om die verdiende eeuwige…
de tijd in chaos
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
700 beton
lopen onder de nog wat zwakke zon
denken op dit roestige balkon
alleen maar goedheid geef ik u
in deze sociaal onzekere tijd
geef u creatieve spontaniteit
geschreven uit mijn diepste binnenkamer
soms een ongeschreven blad
soms alweer dit en dus en alweer dag
in deze realistische tijd geest
van wat is
en wat is geweest
een eeuwig…
Een kouwe kermis
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
504 Jeugd gevangen in een tuigje
van prangende gevoelens,
gemend door de natuur met
leidsels uit oeroude genen,
denkt door tergend langzame
gevoelstijd eeuwig te leven.
Zinnen der jeugd opgetuigd,
uniek per individu, die tuigage
is de geest en dat zijn we zelf.…
bloemen in haar haar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
555 ze lijkt wel een spraakwaterval
nu ze de angst kwijt is
eerst klopte haar hart in haar keel
maar nu ze dapper overwonnen heeft
kan ze loslaten
ze zegt…..jouw liefde maakt me mooier
jouw warmte doet me glimlachen
in de morgen
jouw vertrouwen in mij
draagt me door de moeilijkere uren
de echo van je stem
heeft me verlost
van eeuwig durende…
Ballade van de man
gedicht
2.3 met 147 stemmen
30.595 ontkoppeld met een koude knip -
sindsdien een satelliet op drift,
vervloekt en vloekend eeuwig zoekend
naar het moederschip.
------------------------
uit: 'Alle goeds', 2003.…
steen in een vijver
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.561 harde kracht die zoveel sterker is
dan het broze klare water dan de spiegel van
het leven waaronder en waarboven het
ritselt en wemelt en buitelt van beweging
van liefde van eten en gegeten worden
op de bodem ligt hij dan de steen hoekig en
bonkig naast die andere steen afgerond en
fijn geslepen door het stromend water dat
door gaat eeuwig…
Licht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
864 “Ik ben het licht” zegt Jezus onze Heer
“Wie in mij gelooft, zal niet sterven
Maar zal het eeuwig leven verwerven.“
En daar heerst geen duisternis meer.
De duisternis gaat voor immer wijken
Vertrouw op Jezus, het ware Licht
Nader tot Zijn vriendelijk aangezicht
Een schone nieuwe dag gaat prijken.…
Cirkelloop
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.161 O dat ik zonder weten eeuwig kon
Wentlen in de onbegrepen stralenroos.
Oneindge wereld, onvoltooid heelal
En onbegonnen, maar waarin elk deel
Beeld van het heel is en een lichtgespeel
Langs de eeuwge banen, zeg, zal eenmaal, zal
Ooit zijn het eind van uw gestage brand,
Gij diamant in 't holle van een hand?…
Waar vlaggen wolken kietelen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
616 Wat gaat schuil in en achter deze bergen
als een ongrijpbare eeuwigheid in stilstand
is het de onveranderlijkheid van het zo volstrekte
is het deze moederschoot die me wekte?
Ik zou het leven hier zomaar willen bezingen
een echo uiten over de toch doodgewone dingen.…
Liefdesspel.....
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.469 "Voor eeuwig" zeggen zij..
en lopen, met gesloten ogen
.. alsof zij anders logen..
aan oude ervaring, voorbij...…
Vijf mei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 “nu er vrijheid langs de straten danst en vlaggen
hoger klimmen, strek ik blij mijn armen naar wat hemelsblauw”
ergens loopt er nog dat kind in een oude jas
ze draagt haar strikken al een eeuwigheid en in haar hand
verstopt een ster zijn punten
de letters kleuren zwarter, door haar schreeuw die
jarenlang van binnen bleef
maar juist vandaag…
De Tour in Zeeland
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
688 de gele trui zwoegt over Zeeuwse dijken
en onvermoeibaar waait de westenwind
de Schelde schuimt zover het oog kan reiken
op akkers groeien suikerbiet en bint
gebeier echoot als ontstemde woorden
de doping maakt een mens niet doopsgezind
wee zij die hier de zondagsrust vermoorden
ze draaien eeuwig rondjes om de kerk
de zware straf des Heren…