Alle inzendingen over beelden

4767 resultaten.

Sorteren op:

paasgevoel

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 865
bloedbaan steeds verse fotoreceptoren rond blijdorp zelfs puntlipneushoren orthodoxe diensten wreed verstoren van echte bisschoppen in Stompetoren loodgieters leegden volle radiatoren Ze zochten in stadstuinen met detectoren tussen gave stukken bij curatoren met vergrootglazen onder ezelsoren in graven op kerkhoven met ratelboren op oude beelden…

OERSTILTE

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 819
satelliet zijn spoor langs Grote Beer en Poolster, in geluidloos, zilver blinkend metaal, nu alle vogels zwijgen, geen ritseling geen bladerfluisteren meer, een stille nacht, terwijl met een helder, zilvereren silhouet, de blinkende maansikkel de nacht beheerst, als het zo stil is geworden en zo oneindig, fluistert je hart je onbekende beelden…
Tjoke28 juni 2009Lees meer >

Wat kan meer omkluisteren dan naar zee en d’ aard te luisteren.

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 537
Dit beeld is niet te verstoren het is als een teder heden. Als liefde voor regels boerenland nabij ’t Noordzeestrand. Wat kan meer omkluisteren dan naar zee en d’ aard te luisteren.…

Kinderleed

netgedicht
4.1 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.014
Getekend in haar kinderleven zijn de beelden bijgebleven, geradbraakt in haar kleine zijn. Elke hand die haar nu raakt al is het in een warm gebaar verstrakt haar kleine lijfje en vindt ze nu heel raar. Haar oogjes zijn nu nog gebroken door zoveel kinderleed en zeer.…
Katty29 november 2009Lees meer >

Sneu-witje

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 697
Het sneeuwt Het sneeuwt Een prachtig beeld Wat vlokjes hier Wat vlokjes daar Op ieder strookje Als in een sprookje Een zacht tapijt van sneeuwpophaar Zeg Sneeuwwitje Meid, waar zit je?…
Hookie15 januari 2010Lees meer >

De kast

netgedicht
3.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 617
van wit af lees het verhaal in de deuren als levend hout dat vertelt over wat is geweest en in nerven en kieren soms doorgezakt de ruimte kleurt in dagen, zelfs jaren planken zijn gestapeld naar de laatste behoeften zichtbaar aangedaan door wisselingen over generaties heen ik leg mijn gedachten onder in het flatgebouw met beelden…

Wonderlijk bos

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 622
Dromerig laat ik mijn ogen dwalen om zachte innige beelden naar boven te halen. Ik kan er luisteren naar het gefluister van het water, het spel van kabouters en elfengeschater. Een pimpelmees, rijkelijk geel gekleurd, zie ik aan het water nippen, voorbij zwemmend met kroost, vlugge watersnippen.…
Katty5 oktober 2010Lees meer >

Het is mijn tijd nog niet...

hartenkreet
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 704
Beelden, gedachten, herinneringen waaieren voorbij; slechts sprakeloze woorden spelen een spel tussen jou en mij.…
Katty26 april 2011Lees meer >

Haar hoofd woog aan mijn borst

poëzie
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.488
toen zonk dit beeld; de dageraad was véér, Die 'k had nabij gedroomd sliep vèr van mij gescheiden. 't Hart zei: ‘verbórgen brood geurt zoeter en mondt méér.’ Ik rees van 't slaaploos bed, de liefde zou mij leiden. En voor haar open raam stond peinzende ik te beiden; De welke vlam der kaars waakte op de kandeleer.…

Ritje

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 637
Sleutels zoeken In welke zak ook alweer Al die bergplaatsen Vaak gedacht Dezelfde plaats iedere keer Zoeken wordt dan eenvoud Ergernis vermeden Onbewogen instappen Richting thuis rijden Snel verder Maar eerst muziek Drie maal knopje USB in het scherm En play Al rijdend bekende klanken Herinnering beelden sfeer Snelheid neemt af Thuis…

Niet alleen stof.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
Gelaten wachtend, wie mijn laatste strofe strooid, waarmee de aarde wordt vernist, die vraag is vroeg gaan branden, het antwoord is een lampion in de flarden mist, vertraagt de tred van oude beelden, bepaalt in welk hoofdstuk ik beland niet wetend welke worden gewist.…
Pama5 februari 2013Lees meer >

Kalme kracht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 653
Het lijkt een beeld van een apocalyptische toestand, maar vreemd genoeg kalmeert het me. De zee en het besef van nietigheid. De golven die in een eindeloos ritme op het strand slaan. Brengen mij tot rust, turend naar een verte die niet te zien is. Vanuit een wereld met z’n dagelijkse beslommeringen wordt ik losgeweekt.…

'k Stond midden in het land...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
Een ogenblik dacht ik te weten wie je bent, maar toen was ook je beeld weer weg. 'k Stond midden in het land, alleen. 'k Stond midden in het land, ik was alleen, ik was om mij heen, ik was zo stil. De wereld was zo ver en alles wit. Het water stroomde nergens heen. 'k Stond midden in het land, ik was alleen.…

Duivelen wijsheid

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.136
KNIEL VOOR GESNEDEN BEELDEN NIET. Tenzij gij ze op rijksdaalders ziet.   3. VLOEK NIET. Wat helpt het? Blijf bedaard, En kijk uw vijand in de kaart.   4. KERK ELKE ZONDAG. Wat men zegg', Het blijft tot veel de beste weg. 5. EER UW MEERDERE. 't Is de man, Van wie bevordring komen kan. 6. NIET DOODSLAAN.…

- Afscheid is een te groot woord -

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.050
speciaal voor jou het gevoel dat mijn huis ellendig bevroren tumultueus en in wanorde stekend achter blijft, als iets bedreigends wilde het de sloot over springen terwijl verwerken van ondraaglijk verlies nog in gedachten even bij mij wijlt misschien..is overlijden alleen zo tragisch klaar en cru omdat je weet dat al onze beelden…

Een dagje aan zee

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 828
afgebakende gebiedjes als territoriumdrift de gegraven kuilen zijn niet te tellen op één hand die gewoonte staat in hun geheugen gegrift volgepropte lichamen in een te kleine bikini met daar achter een jongedame heel gedwee vervuld van zichzelf met een air van arrogantie hopend op een avontuurtje na een dagje aan zee het voorgeschotelde beeld…

Kent gij het land?

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 908
Het marmer leeft, de beelden zien mij aan: wat heeft men u, onschuldig kind, aangedaan? Kent gij het wel? Dáárheen, dáárheen, richt ik met u, Beschermer, mijn schreên. Kent gij de berg met 't steil en kronklend pad?…

DE DICHTER

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.050
Geen zomer-schaâuwe is schoon als 't beeld, in volle teilen, der welv'ge melk die ront, van roerig licht ommaald. Mijn schamel huis, waar zoel een geur van peren draalt, weegt teerder in mijn schroom dan 't hele herfst-verwijlen.…

Voordat

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
niemand ooit zal weten hoeveel ik om jou gaf Voordat dit alles is voltooid verleden Laat mij nog eens getuigen hoezeer ik heb geleden En spreken van een liefde die kennelijk niet kon Een liefde die ten einde kwam voordat ze echt begon Nadat nu al die jaren zijn vervlogen En weinig nog resteert van wat ooit is geweest Staat mij nog een beeld…
Harry Bongers13 september 2015Lees meer >

Binnen Wereld

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 657
vaag gevoel dat ik niet zomaar kan verklaren Er welt iets in me op, wat is het, hoofd wees even stil Relax, ik concentreer me op een innerlijke schil Bloeit daar, vlakbij m'n middenrif, een onderwater-varen En zweeft er langs die klier een kreeft met opgeheven scharen Glijdt tussen de organen door een waternimf omhoog Impressies worden beelden…
Ton Hettema26 januari 2016Lees meer >

De zanger

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.305
Zweeg vreemd gezang en dorper lied, Verstiet men zijne tale niet, Nog zou de zwerver komen En rijzen in de zaal, Vol beelden en vol dromen En klang en bonte taal.…

Intense

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 770
Vanuit een kalme stilte rijzen klanken leggen de bodem de vrijheid om te laten gaan lichaam en geest tijdelijk overgeleverd danst zij daar het tempo voert op los zweept alles los handen in de lucht geur van velen muziek ruist door aderen ritme vloeit door rusteloze lijven hartslag muziek beat beelden vertragen leven…

Hartkloppingen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 650
Dan verdwijn je buiten mijn beeld, zwaaien heeft geen zin en ik denk na, verzin en verzin.... Wanneer je niet open besluit te doen, ga ik terug naar huis met lood in de schoenen, want daar ligt je sleutel Eenmaal terug: zo snel nog nooit geweest staat je deur open en ga ik op zoek naar je.…
Johanna18 augustus 2016Lees meer >

Ode aan de jaloezie

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 699
Brightside laat bezingen Hoe je nooit eens iets verandert Aan de beelden die opdringen Als je haar ziet met een ander In een Nederlandse rap Zei Brainpower zeer raak "Soms is liefde net kwartet Maar mist zij de vierde kaart" "Die blik als jij hem ziet Die wil ik ook ontvangen" Zong Eels ooit in een lied Jaloers en vol verlangen Uit…

En het geschiedde

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 946
De media staan vol van afschrikwekkende beelden en verhalen, ook onder andere uit Syrië; vele groepen voeren nu het bewind. Geen feest van het licht, geen kostbare gaven, maar granaten, kalasjnikovs, bommen en zelfmoordgordels. Extremisten reizen náár het Oosten.…

Aan d'aarde verhangen.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Ik laat mij dopen in het maanlicht omhult door stukjes zachte liefde waarvan elk beeld door het dansend spel van de regen wordt opgeslokt. Met gesloten ogen kijk ik voel en raak met tintelend verlangen en toch...toch zweef ik in het niets met alleen een ruimte tussenin om in de ochtend herboren te worden.…
Katty1 maart 2017Lees meer >

als een moeder gaat

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 791
hebben wel een leven lang weet van onze aardse weg, het is de natuur eigen met alle seizoenen mee te gaan, ook naar het ver- gaan als dan de laatste adem de weg naar binnen vindt neem ik door het verdriet iets bijzonders waar zie dan plots de dode groeien tot een echt monument op zo'n moment komt alles tezamen, alles wordt in een enkel beeld…

AAN KATHARINA ROZEBOOM, WEDUWE GOEDHALS

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.893
O bloem der vrouwen, die gelijk een rozenboom Vol geurs Den Haag versiert, ons Statenhof, vol hoven; Met schoonheid overstort, met geest en gunst van boven, Als met een frisse dauw of milde regenstroom: Uw afzijn baart mij pijn, ’t zij dat ik wake of droom; Toch zal uw minzaam beeld geenszins mijn hart beroven.…

Gewoon om te koesteren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
Als adem voelt het moment, als een stijgwind passend bij dit natuurlijke beeld mij toebedeelt hier kan ik hun wintertooi bijna voelen. En nu denk ik wel na, geniet het fooimoment mijn hartstocht wil een vuur gaan ontsteken.…