Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Volle maan

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 654
Ze kust de zee, de wolk, het gras, en maakt van schaduw stille was. Een droom zo puur, een licht zo klaar — de nacht lijkt minder eenzaam daar. De wereld houdt haar adem in, de wind beweegt op teugen traag, een uil zweeft rond met wijde zin, zijn roep verwaait, zijn vleugel vraagt.…

NAJAARSJACHT

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 321
takken als klauwende vingers zich roerloos krommen om de schreeuw der nachtvogels vergeefs tussen hen te houden de huiverklanken stoten tegen blauwzwarte schimmen die trots blijven wat ze zijn dennen staan plechtig gekleed verstilde gedaantes vliegen over mos graspollen en ronde houten graven hun vleugelslagen maken kleine schaduwen…
Han Messie17 november 2025Lees meer >

Zilverlicht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 354
In het woud waar schaduwen zweven, waar oude stammen adem halen, Laat het zonlicht de kruinen leven en kleurt de morgen met gouden stralen. Een rivier kronkelt door het veld en draagt het glanzen van de dag. Langs de stenen worden verhalen verteld, op een fluistertoon die blijven mag.…
Johny Donovan21 november 2025Lees meer >

Zonnebril

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 337
Dus demp ik haar: ogen, stemmen, verwachtingen— met een dunne laag schaduw, een grens die alleen ik herken. Mensen lopen voorbij, achteloos, luid. Ik kijk toe, half verborgen, hun leven onbereikbaar, hun ritme niet het mijne. De zon verschuift. Mijn gezicht blijft stil. De bril houdt bij elkaar wat anders uit mij zou breken.…
Nathan22 december 2025Lees meer >

ik ben gemaakt

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
was om hier en vandaag ver van hen vandaan een vlaag van een herinnering aan hun gezichten een kleine verrichting wellicht toe te kunnen dichten er is geen invallend licht wat een zindering oproept geen gelaat of contour geen geur nog noch een smaak waarvan ik bovenmatig kwijlen ga of overstuur raak ik ben gemaakt zonder eigen schaduw…
Alghar3 januari 2026Lees meer >

artistieke zinzoeker II (Danaë-studie)

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 345
Op mijn schone wondersloffen wervel ik gewoon door de stof, bewust mijn verlangens voedend met Danaë’s sensuele schoonheid, ‘t stof der schaduw achterlatend op een lang geleden vergeten verleden.…
R.E.N.S.5 januari 2026Lees meer >

Schizofreen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 350
Ik zie mezelf in stukken, versplinterd, verscheurd, onder de schaduwen van ogen die ik niet bezit. Het kleine hart klopt nog, verstopt achter woede en angst, het biedt weerstand tegen verdwijnen, tegen de leegte die alles opslokt. De wereld kijkt door ogen die ik niet bezit. Ik huil soms, maar meestal zit ik stil.…
Nathan12 januari 2026Lees meer >

Ik kies dit pad

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 761
Ik zie hoe macht duwt, zonder schaamte, zonder grens, hoe schaduwen langer worden dan waar ze thuishoren. Maar ik ben niet machteloos omdat ik geen reus ben. Ik ben niet stil omdat ik tussen anderen sta. Ik spreek eerlijk, ook als waarheid schuurt. Nostalgie brengt mij nergens; stilstand is geen keuze.…

In de stilte van deze ochtend

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 332
.; Uit die schaduw van D. aan de dubieuze rivier de P. en dat gelauwerde hart van A. verscheen, lang geleê de verzwegen waarheid. A. droeg een tak van D. jaren bloedend als een corona rond zijn vergiftigde hoofd alsook verzwaard door het immer ongezegde.…
Alghar2 maart 2026Lees meer >

Zoekend

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 292
Daar, tussen de schaduw en dat gouden moment, is er de rust die enkel de dromer echt herkent. Deze rust vindt zijn anker, voorbij de sterrenpracht, als ik de blik ontmoet, die mijn eigen blik verwacht. Een hand zomaar op mijn schouder, zo breekbaar en zo zacht, net als dat lieve woord, dat mijn dromen leven geeft en kracht…

Doe hem ook zo’n roze bril

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 311
alles maar gewoon waardoor hij weer een keer zonnestralen voelen wil de wind in zijn weelderige haar als die trein dan toch wegrijdt en hij achterblijft met een bloemrijk stofje gedrapeerd in zijn handen waarin hij zijn neus vanzelfsprekend nog één keer steekt Laat hem lekker zijn gang gaan zonder bang te zijn in de veilige schaduw…

Het geluk dat draagt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 232
Want waar een mens in stilte bloeit, ontspringt een bron die verder reikt; geluk dat zacht een ander stuwt, totdat het hele veld ontwijkt de schaduw van het enkel zijn. Zo weeft het licht zich door de tijd: een vonk die overspringt van hart naar hart, tot niemand achterblijft.…

eerste adem

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 211
vanaf de eerste kreet ligt de schaduw al opgevouwen tussen de lakens van de wieg een baby vuist klemt zich vast aan lucht alsof tijd iets is dat je bewaren kunt in een broekzak tussen verloren munten en een kassabon van gisteren de jaren lopen niet ze lekken uit een knie uit een spiegel uit het trager worden van namen op de tong…

Waar een moeder begint

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 205
Ze leert niet door te wijzen, maar door te zijn, een zachte schaduw in het ochtendlicht, een hand die niet duwt maar opent. In haar jaszak ritselt het alledaagse: pleisters, broodkorsten, een vergeten knikker die ooit een tranenvloed stopte.…

Met sierlijke trotse lijnen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 195
(Het gebedenboek ‘De Katholiek’) met sierlijke, trotse lijnen liet zij haar eerste kind in het gebedenboek verschijnen… een jonge vrouw… een zoon zij schreef: ‘Franciscus Gerardus Caners is in den morgen van den 21 april om 12 uur en 15 minuten gebooren in 1874’… steeds weer een kind dat zij schreef achter in haar boek in de schaduw…

Sombere stad

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 196
niemand luistert naar jouw gezang niemand wordt rijk van dit hart muziek uit duistere nachten als diep en zwart goud wij dwalen door betonnen stegen het zachte lied blijft onbeantwoord de eenzaamheid valt niet op ooit was er helder zonlicht oren zijn nu dichtgegaan de wereldstad is kil en grijs de nacht omsingelt ons wij staan in de schaduw…

Wanneer de tijd vertraagt

hartenkreet
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 181
Oranje vlinder de zomer vertraagt even blad draagt de schaduw Wanneer het oranje zandoogje neerstrijkt, brengt zijn vlucht een verschuiving in mijn aandacht, alsof de tijd zich even voegt naar de ruimte van het moment.…
CB8 juli 2026Lees meer >

Aangespoeld

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 190
Schaduwen haken zich vast aan ritselend riet. De golven dragen wat de oever achterliet, een verre echo sterft langzaam in de nacht. Het water spiegelt wat het oog nu niet meer ziet, terwijl de koude stroom geduldig op je wacht. Het zand omsluit de rust die je tenslotte vond, de nacht trekt langzaam haar donkere sluier dicht.…

Liefde is

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 16
En zo vliegen we gewichtloos door de tijd, waar elke schaduw verandert in een warme gloed. Zelfs in de stilte tussen twee ademhalingen in, klinkt het geheim dat alleen jij en ik verstaan. De muze en de onmacht onder het licht van volle maan.…
mobar20 november 2026Lees meer >

Melancholia.

poëzie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.979
Maar de zon hield op te zengen, En ik zag de schaduwen lengen, Lavend, over het veld: De lichte zilvergazen Uit damp van water-wazen Van de wetering op-geweld.…

Barrière

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 329
Een muis wordt wakker of was nooit echt weg ze rekt zich uit in een stoffige heg geen wekker,geen planning geen dag die begint alleen maar snorhaar dat stil iets verzint ze ontbijt met een kruimel half oud, half zacht een vondst in de hoeken van schaduw en nacht geen dieet, geen schema geen schuld na haar hap ze schiet door de keuken…

Atelier : 'een laatste dialoog'

hartenkreet
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.936
Aan het einde van het pad langs een zijden schaduw van bronzen bomen laat ik samen met jou de herfst ontwaken Ik streel over ’t groenige water en meng grijze tinten doorheen het roestige bruin van verdorde bladeren In zachte bogen laat ik je sierlijk dansen wanneer een koele bries het kleurende lover laat vervagen Door elke windvlaag…

Inval

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.310
de kamer lijkt zwaarbewolkt het licht is spaarzaam waar schaduwen lijken te verspringen ik dans over de muren en verdwijn in de vloer van mijn gedachten geen beeld is dromeriger dan kleur gedoopt in inkt het handschrift dat fantaseren heet schilderij in schilderij het beweegt tot acrobatisch woordgespeel ik dep mijn kwast in een zomermeer…

Zwemmer

hartenkreet
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.094
je kleedt je uit en vouwt alles netjes op golfen benaderend zoals een gewond dier wordt benaderd je ademt het scherpe van zout en meeuwengegil de schaduw van de omhelzing is te zacht om je los te kunnen laten op de wind wat zingt hij, een verleidende roep of kyrie?…

Vliegende bloem uit glanzen van opaal

poëzie
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.328
Dreigt vijandschap uit schaduw, op eenmaal Laat hij zich vallen, vouwt zijn glorie dicht, En tussen kleurloze vermolming ligt Uitgedoofd 't brokje zon, onvindbaar-vaal. Wegvlind'rend uit mijn Brahman's wereldvuur, Zweeft in Zijn licht door mijn eigen natuur Mijn ziel, die Hem weerkaatst in poëzie.…

Magnolia

hartenkreet
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.655
Zij, magnolia die een schaduw over me werpt en de distels aan haar grillige wortels sterven. Terwijl de kraaien landen op de stangen van het sterfbed lik ik haar suikerlippen luister naar het gegons van genot zie de klamme blozende bloem. Stuipend lach ik me kapot.…
Wimper10 juli 2003Lees meer >

Zou ze met haar

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 965
van paden die naar binnen gaan zou ze weten dat ze alles weet van wat hem daar kan vernietigen Zon trekt de dag naar beneden waarachter perspectief verschijnt duisternis wacht in de hemel even heeft de wereld vrij spel het antwoord is aangekomen met een enkel beeld verteld Ze ligt tegen hem aan, zo naakt hoofd op zijn borst, in schaduw…

Littekens

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Ik zoek een vervolg en een verleden in de enige schaduw van mijn leven. Ik ben de weg verloren geraakt en dring binnen tot in een plek waar tranen worden bewaakt. Ondergeschoffeld in het verdriet sla ik mijn handen om mijn bestaan, ik draag geen andere naam. Stille stiltes worden doodse stiltes, de littekens staren mij aan.…

De forel

poëzie
2.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.002
Gelijk een schaduw grauw, schiet de forel, En schielijk, uit de zwarte nacht der stenen, En ijlt de bergstroom ver vooruit, verdwenen In 't rimplend zonlicht, dat daar flikkert schel. En zie!…
Jacques Perk19 februari 2003Lees meer >

Nog eens, toen je oud werd, zag je de Alpendalen

poëzie
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.968
Nog eens, toen je oud werd, zag je de Alpendalen Van 't leven jou met late idylle lokken; Je zag, hoe bergop lange schaduwen trokken Onder een mist van scheve zonnestralen; Nog hoorde je over lichte hoogten dwalen 'T elegisch tink'len van verspreide klokken Nog zag je, wit door zwarte dennen, brokken Van 't sneeuwveld, nu niet meer bereikbaar…