6020 resultaten.
Er klinkt een wijsje,
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
696 Zij ligt op haar bed , een
verstilde pop naast haar
met de ogen half gesloten,
een wilde roos is op het netvlies
geboren, magisch beeld
tussen het alles en het niets
een zacht gezicht verschiet
van tint als ik in haar donkere ogen kijk
als zij in haar droom de pijn verliet
de milde adem vliegt uit
op een onverwachte morgen
waarin…
Ik dacht dat ik niet zingen kon dan blijde?
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.120 Maar ruist de zee niet rusteloos haar zang,
Nu zacht en klaar, dan war en wild en bang,
Anders in stil, anders in stormgetijde?
Zo glanzenrijk als wisseltintge zijde,
Dan armlijk grauw en wedrom, voor hoelang?
Eén blanke blauwte, en zò wisselt die zang
Die eeuwig 't eeuwig spel zal begeleiden.…
Wanneer ik tot U kom
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.233 Maar als 'k alleen ben hoor ik dag en nacht
Uw snikken en ik zie uw tranen leken,
En voel uw hart wild slaan, alsof 't wil breken,
Maar kan niet, dàn verneem 'k uw luide klacht.…
Wat moet ik nou?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
806 En de brokken lijken niet te helen
Je hartje huilt
Je weet niet waar, je weet niet wie
Je wilt het niet
Maar kreeg het
Het is een besmettelijke ziekte
Die jij niet wilde
Het is een gebeuren waarover
Ouderen beslisten
En altijd zijn de kinderen de klos
Je weet het niet meer
Verstop je in jezelf
Probeert zo te verdwijnen
Wat niet lukt…
Elke dag een cadeautje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
730 Iedere dag neemt ze dankbaar aan
Alsof het de laatste zou zijn
Echter haar ziel alleen weet
Dat ze uiteindelijk overstag moet gaan
Maar voor ze zover is, heeft elke dag een zon
Neemt ze dagen met een lach
Niet eens een grimas, en de rest;
Wilden dat ze dat ook konden!…
Moeder Aarde
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
742 dagen nu ik alles alleen moet dragen
ik heb nog zoveel levensvragen aan u
lieve moeder Aarde
drie winters lang was ik een blonde raaf
maar u vond me altijd braaf terwijl ik kogels vond op zolder
daar in ons huis ver in de polder kreeg u
op een dag een folder
over de natuur die moest genieten van uw tedere voelsprieten
of u eens pootje wilde…
SHELLEY'S STERVEN
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.052 De wilde golven sloegen
Luider en luider langs de zijden, droegen
Hoog-op het broze vaartuig, met geklag
Van schril zoevend gieren door want en stag,
Die knerpten. Hoorde-i niet, hoe de andren joegen
Hierheen en daarheen, zuchtten, riepen, kloegen?
Hij las maar, las, totdat hij niets meer zag ...…
herinnering 20 jaar nadien
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
648 in de kamer wees hij waar de tafel stond
hoe de kinderen hier hun eerste stappen
zetten, dagelijks geluk van rust en
geborgenheid; thuis rustte nu in muren
overwoekerd door wingerd, wilde hop
lager de varens, oude mossen, witte lelies
de trap hing moederziel alleen; boven was
gezonken in de hel van geweld en haat
een rode kastanje had als…
jij van mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.711 van twee bomen
begon het
naast elkaar groeiend
recht en trots
totdat de takken zich verstrengelden
toen volgden tijden van bloesem
waarvan – nu nog
volgens zingen
waar bloemen spreken
met vlinders in hun buik
door de jaren heen
verankert zich de liefde
groeit het dankbare respect
onderwijl de liefde ruist
langs stille stranden
wild…
In de winter.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.044 Dan vaart de windvlaag
Woest door de takken,
Wild door het hout,
En wat te dor is,
Breekt hij al krakend
Af in het woud.
Maar - dat geeft brandhout
Vrij aan de grijsaard,
Huivrende bloed:
Weer rookt zijn schoorsteen,
Warm wordt zijn hutje -
Dat doet hem goed.…
Man-vrouw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 Je vroeg of ik je beelden wilde,
man en vrouw, tempelbeelden,
ze moeten bij elkaar blijven, zei je.
Ik wist, als ik jou toe zou laten
je in mijn hart dreigde te verdwalen,
wat heb ik aan zo'n gekooide vogel?
Ga liever in de tuin, vlieg vrij
en kom af en toe wat eten halen,
ik zal elke keer genieten van je komst.…
Firmament
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
584 zit hij met zijn niet aflatende zucht,
Ik wilde maar dat ze het daar beneden leerden.…
O het tranen-vergieten is geen zonde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.126 Hij zou de wrede, wrede wonde op wonde,
Die dorsten mensjes in het hart te snijden
Hem, die wilde allen in zich zelf verblijden,
Helen door tranen. Tranen Zijn Geen Zonde.
Want wat zijn tranen, tranen als een teerheid,
Hoog-heerlijk in zich zelf gebrokene emotie
Als 't mannen-lijf niet langer kan hoog-trots zijn?…
Canadese dichteres
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
490 Je universitaire opleiding en docentschap
hadden niet de kracht om je hier te houden,
je wilde wijduit leven, alles was te krap
en je verdwaalde in bitter-sombere wouden.
Je eenzaamheid verteerde je levenskrachten,
je had geen puf meer voor een blij gebaar,
je vreesde vooral de poëzieloze nachten,
waarin je uiteindelijk bent gegaan.…
Een mooie dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 lange vingers zilveren
vonken stuiven over
een groep kinderen
mannen bouwen een huis
de ramen open ze timmeren
kozijnen op het licht
radio’s aan hoog zingend
spuit zaagsel poederwit
de dag is binnen bereik
zelfstandig als warmte
naar de huid
jongetjes smijten hun
fietsen in het rek zonlicht
danst over sturen weg
als een wilde…
SONNET.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
947 Op 't wilde golven van mijn boezem gaat
de deining van mijn donkere gedachten,
onstuimig zwellend in dees nacht van haat
en razernij, met ongekende krachten,
en stijgerend ten hemel op, al 't kwaad
hem tegenloeiend, dat ze aan mij volbrachten,
al wat mijn ziel met grimmige onmacht slaat
en naamloos leed, dat niemand zal verzachten.…
Weemoedig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
542 Een tweede traan loopt over d'r wang
ik wilde met je mee, ben nu zo bang
'k wil je terug, kan niks alleen
dan vermande ze zich: door op
te staan, draait weg van de foto
om niet de dag te doorstaan in
leed.
Maar ze mist je zo...…
openlucht museum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Wild en kolkend sloeg het water tegen de dijken.
De storm was niet ver af.
Door het intense zonlicht laag boven de horizon
tekenden zich dreigende figuren af.
De zon scheen met moeite door de wollen wolken.
Het landschap werd daardoor mooier dan ooit.
Tijdens de Herfst en de storm
is het schilderij van de natuur
elke seconde anders.…
Moeilijke jaren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
693 ben ik op jouw eiland gestrand
te laat en na veel slapeloze nachten
moet ik me overgeven of overgéven
wat waren het moeilijke jaren
het ach en wee was niet van de lucht
soms dacht ik, ik sta er alleen voor
maar jij liet een wonder gebeuren
door de glans van jouw lieve ogen
werd ik die bijzondere postzegel,
die jij aan jouw album wilde…
fukushima
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
752 toen ik laatst wilde bellen
kreeg ik maar geen verbinding
en moest het daarom uitstellen
een vervelende bevinding
mijn vriend vroeg toen: wat scheelt eraan?
je hebt hem net gekocht
is er soms iets mee misgegaan
op onze wandeltocht?…
it takes a village (voor Marije)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
544 slim & sprankelend
& veelbelovend & zoveel
meer mooie dingen
die jij niet echt echt
niet kon binnenlaten
het was niet de
kat die krasjes op
jouw armen maakte
het was niet jij die de
kijk-eens-hoe-leuk-wij-
samen-selfies maakte
buitengesloten
bleef je binnen
de anderen bleven
buiten niemand die jou
missen zou maar oh
je wilde…
onbereikbaar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
750 in haar geest
en niemand om haar heen
niemand had de toegang tot
het slot van haar vervallen deur
verfrommeld blik, kapotte krik
gescheurde houten planken
ik zag haar nooit, mijn hart
doorboord door pen en schroef
ik zocht steeds naar een opening
sleutelde slaafs aan ieder slot
ze had er meer dan één
geërfd zo naar het scheen
ik wilde…
Ode aan de kastanje
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.416 Dagen zijn mistgrijs gekleed
en wilde kastanjes vallen maar raak.
Hun boom een kerel, zijn dos vol
groene stekelbollen. Als dobbelstenen
rollen ze weg, hun hoop gericht op boomhoog.
Onweerstaanbare pralines,
rap door kleine handen opgeraapt,
binnen als schat verloren gelegd –
dood in minder dan een winter.…
Bulldozerspel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
754 Ik wilde bijna weglopen, maar toch zette
ik door en wist ik wonder boven wonder
ook een doosje te bemachtigen en klonk
het winnaarslied uit de machine, terwijl
ik als een kind zo blij mijn armen in de
lucht stak, alsof ik een doelpunt scoorde.…
Image de rêve
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
514 nog van tegenspoed
haar haren dansten in de wind
ze liep een beetje op haar tenen
en zo door de zon beschenen
leek ze op een hemelinge
te midden van een veld seringen
die ik bijna ruiken kon
hun pluimen raakten haast de zon
en toen opeens herkende ik
het meisje aan haar reine blik:
mijn zusje die voor 't leven vocht
die zo graag wilde…
Een triest anachronisme
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
471 ik heb
mijn gedachten
gebouwd op de
fundamenten van de
maatschappij waarin
wij ons bewegen
en waar wij leven
wilde een
betrouwbare woning
maar dat kon ik meteen
al vergeten omdat
wij niet pasten in het
model maar met extra
belonen lukte het wel
sociale woningbouw
op de linkse hoek
vol denimblauw met
grote gaten in de broek
wat…
vertel mij vader
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 mijn vader de ogen kijkend
zie ik alles wat ik ben
wil ik het antwoord weten
op wat mij bewegen laat
fluister mij vader fluister mij dan
ter bevestiging het antwoord
op de vindtocht van mijn leven
ook nu ik hier en jij daar bent
vertel mij vader vertel mij dan
ben ik grootgebracht geworden
de zoon de man en de mens
die jij wilde dat…
Een wereld vol dwazen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
550 ik heb de
chaos geordend
door chronos vastgezet
maar emoties hebben
de vruchtbare aarde niet
altijd vakkundig opengelegd
in zaaien en oogsten
leek de planning verkeerd
gods elementen wilden
niet luisteren en drogende
winden fluisterden geen regen
als de natuur er om sprong
willekeur dateert
evenementen door
onontkoombaarheid…
Het mystieke zeilschip
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
675 Of mijn vader ooit de gedachten had
om met een zelfgebouwd zeilschip
de weidse wereldzeeën te bevaren
kon ik niet met zekerheid zeggen
hij had tientallen zelfgebouwde zeilscheepjes
maar die waren te klein om mee te reizen
ze pasten nauwelijks in een lege whiskyfles
hij wilde een toeristenshop beginnen
misschien had ik mijn eigenzinnigheid…
Lenteknoppen.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
962 Ik voel mijn hart zó zwellen in mijn borst,
Of 't ook wilde openspringen, morgen vroeg,
Als al die groene knoppen om mij heen.
Hart, heugt u niet meer hoe ge eens bloeien dorst
En hoe de storm uw kelk te pletter sloeg?
En wilt ge wêer....? - Stil! zeg het mij alleen!…