Alle inzendingen over adem

5143 resultaten.

Sorteren op:

In het Oog van de Storm

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 369
Het geraas verstomt, alsof de wereld haar adem inhoudt. Maar aan de rand van deze stilte beweegt al iets. Het onweer verzamelt zich, onzichtbaar, maar onafwendbaar. De rust in mij begint te verdunnen, alsof zij haar vorm verliest. Ik weet dat dit oog zal verdwijnen, dat de stilte geen belofte is.…

Autopsie van verlangen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 348
Adem uitgeblazen in andermans leegte. Het hart is kleiner dan verwacht. Versleten randen. Littekens die niet meer bloeden en toch blijven herinneren. In de maag: onuitgesproken woorden, ingeslikte ja’s, een hoop verbrand voor het haar kans kreeg. De handen tonen geen sporen van geweld, alleen vermoeidheid.…
Nathan15 januari 2026Lees meer >

Het Huwelijk

netgedicht
2.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.302
Aan één tafel stil tussen jouw adem en mij bewaar ik mijn rust Ik lees de woorden die je niet uitspreekt, een rimpeling in de lucht, een zachte zucht. Jouw wereld stroomt ongefilterd bij mij binnen, terwijl ik zoek naar de grens van waar ik begin.…
CB20 januari 2026Lees meer >

Gebeten hond

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 371
Een adder was mij te glad en slim af kwam out of nowhere na de beet in het been van mijn Eurydice stierf ik als Orfeus wel duizend doden het gif greep als vuur razendsnel om zich heen een rat beet zijn staart af benam mij de adem een sidderaal woelde door vademdiep water en door de magisch halfduistere schemer vlogen vliegende…

Huisbezoek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 290
Ik blijf buiten tot de lantaarnpalen aangaan, tot mijn adem zichtbaar wordt in de kou. Dat is tenminste iets dat vorm heeft. De buurman staat bij de heg. Hij stelt de vraag die hij geoefend heeft. Ik kijk naar de ramen. Ze zijn zwart. “Ze is naar huis,” zeg ik. Hij knikt. Dat is voldoende. Ik loop de oprit op.…
Nathan27 januari 2026Lees meer >

Metamorfose

netgedicht
2.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 850
Vleugels in zonlicht geel draagt de stille adem ruimte wordt mijn huid Hoe de wereld met haar stormachtige kleuren en ongefilterde stemmen harder binnen dondert dan ik kan dragen. Ik trek de gordijnen van mijn geest dicht om het rauwe te verzachten.…
CB31 januari 2026Lees meer >

rouw die rechtop gaat staan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 312
de stad ademt rook sirenes snijden de avond knieën op nekken wetten op lichamen dit is geen orde dit is gewicht van een staat die leerde hoe hard stilte kan drukken op asfalt liggen namen geen labels George Breonna zoveel anderen hun adem bleef achter in de straat we zagen vuisten omhoog niet om te slaan maar om lucht te…
Cor Koene31 januari 2026Lees meer >

Tussen Tijd en Stilte

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 302
Ik volg aandachtig mijn adem, verzetsloos op en neer bewegend in diepe halen van herkenning, die mijn zintuigen zacht verdoven. In de duisternis vind ik mijzelf, waar identiteit haar gewicht verliest en als steen uiteenvalt tot gruis, om iets tastbaars te beloven.…

Liefde 60 keer

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 386
is het de liefde die zichzelf blijft herhalen tot het antwoord buigt ja denk dat dit de weg is of is het angst die geen leegte verdraagd en daarom mijn inbox bestookt met dezelfde naam ik vond geen warmte ik vond herhaling druk bewijskracht liefde die zichzelf zo vaak moet benoemen dat het woord zijn adem verliest en…
H.Hazenbries27 februari 2026Lees meer >

Het veld dat mij draagt

netgedicht
1.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 329
Het grasveld wiegt als een lichaam dat mij herkent, een lichte golf die langs mij glijdt zonder te raken, en ik merk hoe mijn adem dieper wordt terwijl ik me laat dragen door dit kleine wit.…
CB13 april 2026Lees meer >

Ik koos de kou

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 240
En de waarheid kwam — niet als een helder antwoord, maar als een raam in januari waar elke adem zichtbaar bleef. Ze sprak niet luid, maar zette dingen stil, en wat zij wegnam bleek precies wat mij recht hield.…

Lichtpuntje

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 320
Ik adem trager en keer terug naar mijn eigen tempo. Ruis wijkt en mijn aandacht vindt weer een plek. In dat halfdonker groeit een warme kern die blijft, zelfs wanneer de dag te zwaar wordt. Als ik daarbij stilsta, wordt het licht een richting. Geen stem, maar een uitnodiging om terug te keren.…
CB24 april 2026Lees meer >

Buren van de Nacht

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 240
zij niet zeggen kon de dreiging zonder naam of bron een krat,wat rook een kleine brug de grens week zacht kwam niet meer terug hun ruwe rand werd ondergrond waarop geen vallen meer bestond wat uitschot heet uit andermans mond bleek hier een dragend stil verbond nu draagt de nacht wat eerder brak geen angst meer die haar adem…

Zoals geliefden

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 232
Ademen in open lucht, je kussen, zonder nadenken, zonder angst voor wat komt. Al is het maar voor even, al is het maar om te vergeten. Loop met me mee, wat er nog over is. Voor het stil wordt zoals het nooit had mogen worden.…
Bex4 mei 2026Lees meer >

De Orpheusspotvogel

hartenkreet
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
En wanneer hij zwijgt, blijft er een heldere echo achter, een teder mosgroen spoor dat mij uitnodigt om langzamer te ademen en te luisteren naar wat in mij nog fluistert, zoals hij, zonder haast en zonder gewicht.…
CB25 mei 2026Lees meer >

Eindeloze stroom

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 414
Wanneer de dag te vol wordt, zoek ik de plek waar adem opnieuw ruimte maakt, waar aandacht zich opent als een blad in ochtendlicht en eenvoud weer vrij mag bestaan. En in dat stille midden blijft een heldere, zachte stroom door mij heen bewegen, een spoor dat mij stilaan leert vertrouwen op wat in mij blijft zingen zonder haast of gewicht.…
CB28 mei 2026Lees meer >

De dagen die achter ons liggen

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 264
En in dat stille nablijven van tijd ontstaat een ruimte waarin ik zonder haast kan ademen, alsof het verleden zachtjes zijn hand opent en mij toestaat verder te gaan op een manier die nog even in mij blijft.…
CB30 mei 2026Lees meer >

Verweven werelden

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 252
Fluisterende wind verre blik die mij ontglipt schaduw blijft hangen Ze loopt door de verweerde straten, alsof ze hier niet hoort; de tere lucht draagt een bleke glans om haar heen, en haar fluisterende woorden ademen uit een ander land.…
CB8 juni 2026Lees meer >

Onthaasten

netgedicht
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 219
In de koelte die zich onder het bladerdak verzamelt, raakt haar vlucht even de schaduw van mijn adem, een korte aanraking die verdwijnt vóór mijn aandacht haar kan volgen.…
CB4 juli 2026Lees meer >

‘s nachts is alles erger

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 846
hoe jij op een eilandje leek ineens uit het water leek op te rijzen losgezongen van waar je was dat ik niet heb opgeschreven hoe je doodging stap voor stap op die gitzwarte dag dat ik in die laatste nacht naast je zat hoe jij de adem van mijn leven weggesleurd werd ik luisterde naar elke ademteug het bewijs dat ik nog steeds jou mijn…

Ontworsteling

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 158
Geen schepping uit het niets, maar uit de adem van een jager, een prooi, wankelde een denker tevoorschijn. Het blijft een huiveringwekkend raadsel dat het sprakeloze stof een stem kreeg. Maar hoe onmetelijk kaal was de leegte voor die allereerste, primitieve mens.…

Zomeravond

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 186
En in de verstilde laatste adem van het seizoen, waar stilte en geur elkaar raken, begrijp ik hoe de zomer in mij achterblijft als een lichte trilling die niet verdwijnt wanneer de nacht begint.…
CB13 juli 2026Lees meer >

De kracht van verbondenheid

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 128
In het zachte midden van een oprechte ontmoeting mag kwetsbaarheid landen als licht op water, waar wie zwaar droeg eindelijk de ruimte vindt om weer vrij te ademen. Wanneer een stem zich voorzichtig opent en de ander luistert zonder te zoeken, ontstaat een veld van diepe afstemming waarin harten bewegen zonder haast of oordeel.…
CB14 juli 2026Lees meer >

niets is meer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 123
het gemaaide gras, nat van een afsplitsende wereld beducht me voor het al gekende, de gestalte in herinnering ijvert door mijn diepgang en praat zich volle zalen zonder een halve adem of een hapering in zijn stem niets is meer in mijn non-schichtige dualistische mogendheid daar het water aan beide oevers mij het zinken verbiedt in alle…
elze22 juli 2026Lees meer >

Voetafdruk

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 143
Ik sluit mijn ogen en laat het rennen los; als de menselijke voetafdruk vervaagt, wint de natuur haar eigen adem terug.…

Avondregenboog

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 385
Ik voel hoe de avond zich rond ons sluit, niet als een grens maar als een zachte mantel die draagt wat niet gezegd hoeft te worden en luistert naar de diepe stilte die tussen ons blijft ademen.…
CB23 augustus 2026Lees meer >

Verloren liefde

hartenkreet
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 415
Onder de brede adem van de dag vertraagt alles, alsof de wereld even terugbladert in zichzelf, alsof verlies geen einde is maar een contour die pas zichtbaar wordt wanneer je stil blijft.…
CB26 augustus 2026Lees meer >

Boom

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 355
In die koepel van bladeren wordt stilte tastbaar, niet als afwezigheid, maar als een dunne laag die zich hecht aan huid en adem, een ruimte die vanzelf tot rust komt.…
CB28 augustus 2026Lees meer >

Overgangsverdriet

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.150
En wanneer de dagen korter en de nachten langer worden, ontstaat een helder, kwetsbaar besef dat afscheid geen verlies hoeft te zijn, maar een stille overgang waarin warmte nog lang kan na-ademen.…
CB5 september 2026Lees meer >

Herfst in Amsterdam

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 109
Zij verlichten niet slechts het heden, maar ook de schimmen van de jonge mannen die hier honderd jaar geleden liepen, vol van verlangen, pratend over kunst, de liefde en de dood, terwijl de kou hun adem in de avondlucht tekende en de laatste vogels geruisloos de stad verlieten. Het is herfst in Amsterdam, stel nu geen nieuwe levensvragen.…
mobar19 oktober 2026Lees meer >