7674 resultaten.
Kopland ( of het cadavre exquis )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Als Kopland zingt van het trage land
en lieflijk dicht van bomen en dieren,
dan voel ik me vaak met hem verwant
wanneer ik slenter langs droeve rivieren.
Of neem dan verlaten huizen,
een oog dat valt op behangpapier,
gekruld door tijd en tochtige kieren
een muur die fluistert van kindervertier.…
Drang
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
778 Sapstromen in bomen
wantrouwen de wind.
Er zijn regenbuien
die modder gebruiken
omdat het ijs is verdampt.
Oude weefsels verteren
want hongerige vormen
dringen aan, dringen op,
dringen aan op ontplooiing...
Dan - tijdens een milde namiddag
ontstaat de knop, de beloofde welving.
IJverig breekt de bloem door haar strengen!…
Optuig in mijn geest
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
575 ik hoor het ruizelen
van woorden uit de
bomen van mijn dromen
die ik optuig in mijn geest
het is een feest
van groene blaadjes
prille tonen op muziek van
lente als de winter is geweest
in kleur bloeien akkoorden
als zinnen zich formeren
volgens regelen der kunst
schrappen en opnieuw proberen
wind draagt traag
wat inspiratie aan als…
In scheppingskwaliteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 kom wandel
met mij mee
de lege bossen in
en vind jezelf terug
fluister met bomen
zie hoe zij hun
plaats verdedigen
naar lichter dromen
proef de
zomergeur die
warm doorstoofd
hangt in donker loof
weet je een
met leven zonder tijd
alleen seizoenen tellen
tot het oogsten is bereikt
dan geeft
de kou respijt
na rust en reparatie…
Eindige illusie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 als een fonkelnieuw beginsel
hangt als gesponnen suikerspinsel
het ochtendlicht tussen de bomen
de draden zo precies geweven
als in een ragfijn spinnenweb
de puurheid overvalt me, ik heb
het zo nooit eerder waargenomen
het teer verspreide licht
herken ik uit een voorbestaan
waar eeuwigheid en tijd
als vloed en ebbe samengaan
ik ben een…
mus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 luisterend bij het raam
hoor ik in een boom
met op de achtergrond
een ekster schreeuwend
klein een kinderstemmetje
hongerig de ouders bedelen
rond huis en haard zoekend
van bessenstruik tot fruitvlieg
zamelen zij het maal
schichtig naar omhoog blikkend
waar zij in het groen verscholen
hun weerloos jong weten
dat - het snaveltje wijd…
Winter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 De natuur heeft zijn geheimen,
om als een kunstenaar,
bomen en struiken om te toveren,
in het helderste kristal.
Zo zuiver, zo mooi, zo fijn.
Claire Vanfleteren ©…
Rondgang
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
618 het blauw van de winter
tekent zich zo mooi
over de kale bomen
een kraai vertelt
in krasse taal toch
alvast zijn lentedromen
wat koude poedersuiker
legt een maskerende deken
over het onbewogen gras
vanuit mijn glimlach
tekenen zich asemvlaagjes
met genoegen vertraag ik mijn pas
voor even verban ik
de twijfel naar de verte…
Ontworteld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 er is een boom aan het land ontworteld
hij ligt voor een huis en een dorre tuin
zijn takken raken de deuren en ramen
waar jij vele winters vaak achter zat
je bleef er uren zitten tuurde voor je uit
schilderde met je camera en luisterde
naar de regen en het geselde van de wind
die de oude treurwilg tot vallen bracht
maar nu wandel ik en…
Haiku 5#1
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 Herfst
De bomen roesten
in het zachte zilv'ren licht
dauw op de naalden.
Afstand in stilte
Geluid van water
verder dan de horizon
gebroken golven.
Hondenweer
Na hevig onweer
verdwenen zelfs de katten
maar de liefde bleef.
Versmolten dagen
Het jaar snelt voorbij
weemoedige uitlopers
waaien de uren om.…
Wolk vriend
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
561 Ik heb ook die droom
dat ik mensen in de wolken zie
omdat je die droom met mij kunt delen
in dit laag, zo dicht bij de grond
waar mist van verlangen blijft hangen
waar ik je hart zou willen stelen
maar ze drijven voorbij
die wolken en die droom
en je maakt me gelukkig
met de wolven bij die boom
van de verboden vrucht
treur niet…
Haiku van het eeuwige leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
713 Ik heb besloten
Om maar te accepteren
Dat mensen dood gaan
Ik heb besloten
Om zelfs te accepteren
Dat dieren dood gaan
Maar ik verdom het
Om ooit te accepteren
Dat de aarde sterft
Moeder Aarde zal
Steeds opnieuw leven baren
Mens, dier, boom en plant
Want er is een wet
Van behoud van energie
Van oneindigheid
Die ons…
WOORDELOZE SCHOONHEID
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
436 van veel vlinders vogels
bomen en bloemen
ken ik de namen niet
net als van al die naamloos
mooie vrouwen
die ik al genietend zie
ik hoef ze niet te benoemen
mijn oog vertelt me wel
wat het ziet en gaat mij
dat in beeld toevertrouwen
hun schoonheid ontsluit
in mij een geluidloos lied
gecomponeerd met de prachtigste
niet bestaande…
Litha
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 Zegen het bos en alle bomen,
zegen de struiken, de kruiden
en de bloemrijke akkerzomen.
Zegen plant, mens en dier
met levenskracht en lust,
met liefde en plezier.
Midzomerzon,
omarm de vruchtbare Aarde;
bemin haar teder, koester het leven
dat zij u baarde.…
lijfsbehoud
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
407 ergens schort het aan besef
door bomen het bos
grondig, heuvelachtig, aards
gruizig in mistnevelen
fijnmazig verdeeld met een
zilvergrijze dunheid
melkweg ten spijt
gehemelte noch schorre keel
sommige dingen zijn niet
zoals ze lijken
zoals vandaag het verleden
van morgen
zoals scheidslijn
woord voor woord gespeld
zelfs toen…
Segais' bron
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 Hazelaars, heilige bomen
staan rond de bron van vijf stromen;
ze dromen met elf en zalm.
Drink van stromen en bron, word wijs,
en inspireer de ziel z'n reis
als kraanvogel; grijs en kalm.
Zoals het is in Andersland,
zo is het ook aan deze kant:
Wees open voor de vijf zinnen,
open voor gevoel van binnen
bij beminnen en streven.…
Huiswerk
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
796 Het getuigde van veel zelfvertrouwen
want de eerste storm werd goed doorstaan
bomen hadden diep gebogen, maar
hun bouwwerk bleef naar wens bewaard.
Zo leerden wij dat zorgen slijten mogen
wat goed gebouwd is kan een storm doorstaan
want stormen blijven immers komen
om naar hun aard, ook weer te gaan...…
een mooie dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 badend in het schijnsel van het zinderende ochtendlicht
omgeven door het ruisen van de traag bewegende zee
betoverd door een vlinder die een daverende dans verricht
onschuldig en bekoorlijk en zo dans ik met haar mee
het klamme mos, de paarse bomen, weerkaatsend in de felle zon
de geuren die de prille lucht haar stille gratie geven
erkentelijk…
de zee de zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 grijs en ruw
met zware deining
een koortsachtig ongedurig
spektakel en geraas
beukend op het basalt
om dan weer
in een blauwe slaperige
kalmte te verschijnen
haar golven rekken zich
traag naar alle kanten uit
vandaag is zij een vlakte
egaal als een meer
een schitterende blinkende
spiegel van ongekend formaat
de bomen…
Lieve Kerstman
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
643 In plaats van pakjes onder de boom,
vraag ik U simpel en gewoon:
neemt U dat verhipte virus met U mee
als U weer vertrekt met de arrenslee.
Begraaf het zo diep, dat niemand het meer heeft
dat is het enige waar ik om geef
niemand meer ziek, of ook besmet
verder hoef ik niets, als uitgelegd!
Met liefs…
LAIS CC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
405 De tijd is bom, de uren tellen snel.
Het brandt van toekomst die verlopen is
en elke stap wordt vak in ’t ganzenspel.…
Ontdooiende wintermuziek
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
520 overal waar jij
verscheen gaf natuur
acte de présence
zag in de verte al
de knoppen van
bloemen zich openen
om in volle
nieuwsgierigheid hun
hart aan de kijker te tonen
struiken ritselden
bomen ruisten hun
groene welkom melodie
de vergeet-me-nietjes
in het gras wisten
al meteen dat jij er was
adembenemend
hoe zij groeiden…
opgejaagd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 wind die jaagt
tot het waait en de dood
met takken uit de kruinen slaat
Zo ook zou het afdichten van holte moeten zijn
tot het beurse uit de lippen valt
ietwat van vergankelijkheid verketterd is
wankel terend op slechts een paar schimmige woorden
met enig voortbrengsel de vrucht ontstaat
maar het dichten van holte is zeldzaam
zoals de boom…
Een plek waar ik tot rust kan komen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
418 Er is een plek waar ik tot rust kan komen,
kijkend naar al die mooie bomen.
Waar de bloemblaadjes waaien in de wind.
Zo voel ik mij nog echt een kind.
Een kind dat geniet van alles om zich heen.
Die weet, ik ben niet alleen.
De plek waar veel valt te beleven.
Waar jij je alleen maar aan hoeft over te geven.…
Vertroosting
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 hoed
verhinderd
storm hem op te tillen
de woeste wind schuift
donkere wolken open
herinneringen en intens verdriet
dat in vormen
en in linnen dringt
mijn steun
en vertroosting
tussen de muren die ik in die
jaren achterliet
de glibberige aarde voelend tot
onder mijn voetzolen
ik zet mijn kraag op
en loop langs de bomen…
Niet uniek : Het is als een paspoort met een valse identiteit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 Ginds zag ik
de blinkende kopieermachine
radeloos kopieën van foto’s maken
Ik ben jij
en jij bent mij
Digitaal communiceren
ze met elkaar
de beul gaat als een herder voor
de weg der waanzin tot aan het graf
Men moet kunnen blijven
staan in de storm als een boom die
eenzaam
is waarvan de wortel
in de vruchtbare aarde is…
Eerste schrijven in groppo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 Wat ziet mijn oog toch graag de wolk aan gindse kimme gaan
Doorkliefd slechts door de hoge boom en torens die daar staan
Gestut door bergen staat het al op hoogtes onbekend
En blauw en eindeloos de lucht waartoe de rots zich wendt
Wat zie ik graag, wat voel ik graag de berglucht en de regen
De oude huizen roodbepand, zo kalm en welgelegen…
Op een mooie pinksterdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Op een mooie pinksterdag…
Terwijl ik dit geluidloos typ
want gsmtoetsen praten niet
zingt buiten een vogel
zijn ziel uit zijn lijf
Hartstochtelijk gekwetter
beantwoord in andere klanken
Vogels praten met elkaar
terwijl de wind door de bomen ruist
en op de achtergrond donder aanrolt
Metafoor voor ons mensenleven
Altijd dreigt ergens onweer…
Thuiskomen op Schiermonnikoog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 Schelpenpaadjes kronkelen achter de duinen,
de branding groet met geruststellend geruis,
verderop zingen vriendelijk de bomen,
alles komt terug, ik ben weer thuis.…
Dromen van de hel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Waarom dromen er mensen
van de hel, een woeste wereld
met bladloze bomen, beestachtige
mensen, dorstige slachtoffers
theaters waar de moorden echt zijn
en van leuzen in bloed geschreven?
Waarom fantaseren ze zo
over een beter leven
over een nieuw begin?…