Alle inzendingen over koude grond

8933 resultaten.

Sorteren op:

Ijzer en oud lood*

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.306
De diepe gronden van onze liefde verbonden haar en mij tot in de dood, dacht ik, tot zij mij plots overbriefde geraakt te zijn door ijzer en oud lood. Opnieuw beginnen als het haar bliefte, was wat mij in wanhoop te binnenschoot. want de pijl die mijn hart zo doorkliefde, deed mij haar zien als kostbaarste kleinood.…

Uit grijze hemel

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.695
De grond is arm, als menig hart, En zo gebaat bij malse regen, En ginder, achter wolken, mart De goede zon met al haar zegen. O somber, toch zinrijk verleden, Dat immer ver en verder wijkt, Gezegend is het zonnig heden, Waarover nooit een schaduw strijkt.…

Tussen twee seizoenen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
De natuur weet het niet zeker Blaadjes verkleuren wat Het is nog steeds zomer Maar het weer verkleurt het blad Een fris windje waait er Het regent lekker nat De zon breekt door de wolken Een regenboog wijst het pad Het wonder aan de horizon Wijst een weg vol kleur en pracht Een paddestoel schiet uit de grond De struiken wiegen zacht…

Ooit

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Je moest mij soms temperen en zette mij telkens weer met beide voeten op de grond. Maar nu help je mij omhoog, wanneer ik bukkend tracht op te rapen wat jij liet vallen. Er is nu niets meer over van de fysieke kracht waarmee wij eens elkaar behaagden.…
Günter Schulz30 september 2012Lees meer >

Een uiterwaard van kwel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
In gewijde grond van onbedijkte welen blijven mijn herinneringen stokstijf staan. Mocht het verstotene in thuiskomst helen, dan laat ik mijn krankheid vliedend gaan.…
Iniduo23 december 2012Lees meer >

BEIDEN

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 625
Het denkerswerk vol zoeklust der bewonderde wijsgeren schrijvers en hen die met getallen hun kunst tonen geniet dikwijls meer achting dan het nuchtere spreken en handelen dat men ziet bij arbeidende mensen of zwoegers die de grond bewerken God verspreidt zijn zegenbrengende geest over veel verschillende bezigheden geboren uit noeste handen…
Han Messie5 januari 2013Lees meer >

Bevriende idioot

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 944
Ooit vloog jij zo hoog bezag jij werelden en wonderen bomen groeiend tot de hemel en je viel niet, je viel nooit over mijn woorden moest je denken de vraag was als een ontwerp voor de droomtuin van de toekomst en je at niets, je had niets gegeten op de bodem was de grond te nat er groeide geen wildernis op het beton van de stad…
mobar20 februari 2013Lees meer >

De Vreter en het Beestje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Enkel denkt het daar te kunnen zijn Wat de vreter doet Alles wat de vreter doet Tot zich neemt Kan enkel nog tegen stribbelen Tegen meedogenloze controle Echter weet het beestje Te zijn buiten te doen Verlaat de omgeving Overstijgt de vreter Te zijn verliet verlangen Geeft te eten aan de bangeriken En toch met beide voeten aan de grond…

Met de ragebol

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
" Mijn voetstappen dolen in het rond op onvruchtbare grond en de zon houdt zich schuil achter donkere wolken. Alles ontstaat uit zichzelf wanneer wij zingen van liefde en bloemen Stem vol melancholie Hij haalt de ragebol door spinnenwebben van de taal.…

Nachtvlucht naar jouw woord

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
Ooit vloog jij zo hoog bezag jij werelden en wonderen bomen groeiend tot de hemel en je viel niet, je viel nooit over mijn woorden moest je denken de vraag was als een ontwerp voor de droomtuin van de toekomst en je at niets, je had niets gegeten op de bodem was de grond te nat er groeide geen wildernis op het beton van de stad je pakte…
mobar14 oktober 2013Lees meer >

Hoe depressie eruit ziet

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
Met vlijmscherpe blik Fileer je mijn Aanwezigheid in die Uiterst steriele Apotheek van jou - Wegkijken lukt nog Net niet, maar wat Had je het graag Gewild - Mijn smoezelige jas, Ongeschoren kop, Mijn tandenloze mond - Je walgt en kijkt Uit verlegenheid naar De grond, je schaamt Je dat je zoiets goors Moet aanschouwen…

AAN DE POEZY.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.682
Mijn hoofd hangt moedloos op mijn borst, terwijl ik naar de dauwdrop dorst, die, waar gij treedt, de dorre grond beperelt! Keer weder, en begeef mij niet, maar onderhoud dat hemels leven, dat zich ontwikkelt uit het lied.…

De golfslag sterft

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Het is wanneer ik op het strand loop - daar waar zand en water elkaar raken = en de golfslag rond mijn voeten sterft dat ik nadenkend kijk naar waar ik sta de grond die mij eerst stevig droeg lijkt verdronken te verspoelen en aan draagkracht te verliezen onder mijn aarzelende stap maar dan zie ik de lijnen voor me…leidend naar de einder…
sacrajewa13 december 2014Lees meer >

Judas Iskariot (Matheus 27:1-10)

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 942
Steunende handen onder zijn hoofd ogen die branden verward en verdoofd Verbeten mond heeft Hem gekust voelt nu geen grond en ook geen rust Dienend het beest schijnheilig geweest en vastberaden de Liefde verraden Schuldig branden dertig in getal in zijn handen 't werd zijn val Berouw gekomen 't zilver gegooid zijn leven ontnomen…

Hem ontgaat niets

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 514
Zij zullen vooralsnog de grond beslaan maar ooit met kluit en al ten onder gaan.…

Na verloop van tijd

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
ja, er is nog ruimte tussen vloedlijnen en wassende maan nog tijd te gaan, stranden te struinen, te verstuiven als duinen, totdat we verliezen in verdwalen het lichaam mank gaat we grond en ogen met sterfhout behangen wennen aan vocht uit verse wonden, wennen aan de bres in de haag troosten met snoep dankwoorden spuien…
Iniduo6 april 2015Lees meer >

Dit ingenieuze spel

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 427
verwoestend slaat de wind het rijpend koren neer als dank voor deze zomerdag of zien wij dat verkeerd waar in de hitte ongezien het vocht is verdampt gewas door zonnebrand al geel en slapjes hangt bedekt zij nu de aarde laat water mondjesmaat de grond indringen beschermt zo wortels en wat andere zaken die de bodem vruchtbaar maken…

Druppel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
En aan het einde van de tunnel; water, grond, een hand? Ogen wijd open, gespitste oren, lippen aan elkaar geplakt. Mompel, glimlach, schreeuw en een halve traan.…

Uitgerust met veren

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
aan de grond stijgt weinig meer dan een sterk gesmoorde opwinding, trillen vleugels na..…

Het is weer stil aan zee

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 487
Alleen de schittering drijft nog op het water en zo af en toe dan gaat er in de verte nog een schip voorbij dit voortvarend leven is het beeld voor mij gisteren scheen zo fel de zon dat zelfs mijn tuin het niet meer harden kon nu valt de regen mij niet tegen zie ik de grond al ademend bewegen hier leer ik in alle overgave heel bewust mijn…

Diep geworteld

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
Weerstonden ook zij storm en wind als aan de grond genageld, en hebben zij elkander een levenlang bemind? Ik weet van een oude beuk die er al een tijdje staat, zijn armen wiegen eekhoorntjes op het zingen van de wind.…

Fruitige dissonant

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Zo'n gerimpeld appeltje met een beurs plekje zo hier en daar, ligt op een fruitschaal als het onuitgesproken gebaar een miskend geschenk te zijn van moeder aarde; dat geen genade meer vindt op grond van de menselijke esthetische waarden.…

Zomerlandschap

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
de hemel is blauw en wijd van een stil gelijk het gras buigt met de wind en ruiselt liefderijk gering onder een boom bewegen schaduwvlekken om van verloren aandacht de steelse grond de lucht is op glas geschilderd blauw vee blijft de aarde trouw het graast traag en onverdeeld door de late schemer waaiert ver uit in een voldane…

Bodemvriend

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Ik heb de centen verdiend om de grond te bewerken ploegen, zaaien, maaien, oogsten met de blik naar het Zuiden en de vruchten aan de boom dikwijls staarde ik naar de zee als naar een lang vergeten heimwee dan schreef ik jou brieven bij het kaarslicht van de nacht er lagen hier lijken begraven schreef een oud potlood op vergeeld papier…
mobar5 november 2017Lees meer >

Witruimte

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 554
Laat mij ook toe tot jouw stilten, lief, laat mij daar scheppend in de sneeuw jouw diepere sporen ontdekken, onttrekken aan bevroren grond. Jouw nachten wil ik warmen tussen verstarde regels door.…
Ludy Bührs8 december 2017Lees meer >

pink

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
in de wind bewegend als ware het natuurlijk waggelt grond genageld ter verleiding lokkend wulps de billen wiegend pink haar soortgenoten even is er aarzeling als ruiken zij van list het onraad van bedrog tot uiteindelijk sneller voor instrijkend landen dan de vleugels slaan dons en veren dromend net zo lustig ogend over golvend waterbed…

Wandeling

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
verstaat als je mij toelaat, in droomwereld of niet geveinsde werkelijkheid reizen we samen naar de stilte onder de bloesem van de vlierstruik we ruiken de adem van zomerse wind zuurstof in de lucht van groot verlangen zonder verstandelijke conflicten of kleerscheuren van liefde ook de laatste woorden vallen op de zachte zwijgende grond…
mobar9 januari 2019Lees meer >

Woud

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
ik stil als een vlinder zo sterfelijk dat we nauwelijks leven Hoewel ik ook rouw verheugt mij dit bos van mos, stammen, takken van nu en eeuwen her Ik dacht dat ik eeuwig wilde leven maar ik heb me verzoend En ik voel alleen aan de dingen die hier blijven: het zachte groene mos, de weerbarstige stammen, de verloren takken op de grond…
J.Bakx30 april 2019Lees meer >

Herderstafereel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 658
daar ligt hij dan, de murw geslagen hond hij jankt een wraaklied in het doodse oord waar bitter bloed zich mengt met zwarte grond is er geen ziel die zijn geweeklaag hoort weer bijgekomen likt hij al z’n wonden hem toegebracht door een verloren zoon die er in gruwelzonden per seconde zijn vader overtrof in bruut vertoon diezelfde avond,…

Zegeningen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 685
... dat er schaduw komt als de zon gaat stralen: weet dat in de lommerte ook warmte neer kan dalen Vrees niet... dat het onkruid wordt als het zaad gaat groeien: weet dat op de armste grond…