8933 resultaten.
Ijzer en oud lood*
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
2.306 De diepe gronden van onze liefde
verbonden haar en mij tot in de dood,
dacht ik, tot zij mij plots overbriefde
geraakt te zijn door ijzer en oud lood.
Opnieuw beginnen als het haar bliefte,
was wat mij in wanhoop te binnenschoot.
want de pijl die mijn hart zo doorkliefde,
deed mij haar zien als kostbaarste kleinood.…
Uit grijze hemel
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.695 De grond is arm, als menig hart,
En zo gebaat bij malse regen,
En ginder, achter wolken, mart
De goede zon met al haar zegen.
O somber, toch zinrijk verleden,
Dat immer ver en verder wijkt,
Gezegend is het zonnig heden,
Waarover nooit een schaduw strijkt.…
Tussen twee seizoenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 De natuur weet het niet zeker
Blaadjes verkleuren wat
Het is nog steeds zomer
Maar het weer verkleurt het blad
Een fris windje waait er
Het regent lekker nat
De zon breekt door de wolken
Een regenboog wijst het pad
Het wonder aan de horizon
Wijst een weg vol kleur en pracht
Een paddestoel schiet uit de grond
De struiken wiegen zacht…
Ooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.042 Je moest
mij soms temperen
en zette mij telkens weer
met beide voeten op de grond.
Maar nu
help je mij omhoog,
wanneer ik bukkend tracht
op te rapen wat jij liet vallen.
Er is nu
niets meer over
van de fysieke kracht
waarmee wij eens elkaar behaagden.…
Een uiterwaard van kwel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 In gewijde grond van onbedijkte welen
blijven mijn herinneringen stokstijf staan.
Mocht het verstotene in thuiskomst helen,
dan laat ik mijn krankheid vliedend gaan.…
BEIDEN
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
625 Het denkerswerk vol zoeklust
der bewonderde wijsgeren schrijvers
en hen die met getallen hun kunst tonen
geniet dikwijls meer achting
dan het nuchtere spreken en handelen
dat men ziet bij arbeidende mensen
of zwoegers die de grond bewerken
God verspreidt zijn zegenbrengende geest
over veel verschillende bezigheden
geboren uit noeste handen…
Bevriende idioot
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
944 Ooit vloog jij zo hoog
bezag jij werelden en wonderen
bomen groeiend tot de hemel
en je viel niet, je viel nooit
over mijn woorden moest je denken
de vraag was als een ontwerp
voor de droomtuin van de toekomst
en je at niets, je had niets gegeten
op de bodem was de grond te nat
er groeide geen wildernis
op het beton van de stad…
De Vreter en het Beestje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Enkel denkt het daar te kunnen zijn
Wat de vreter doet
Alles wat de vreter doet
Tot zich neemt
Kan enkel nog tegen stribbelen
Tegen meedogenloze controle
Echter weet het beestje
Te zijn buiten te doen
Verlaat de omgeving
Overstijgt de vreter
Te zijn verliet verlangen
Geeft te eten aan de bangeriken
En toch met beide voeten aan de grond…
Met de ragebol
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 "
Mijn voetstappen dolen in
het rond
op onvruchtbare
grond en
de zon houdt zich schuil
achter donkere wolken.
Alles ontstaat uit zichzelf
wanneer
wij zingen van liefde en bloemen
Stem vol melancholie
Hij haalt de ragebol
door spinnenwebben van de taal.…
Nachtvlucht naar jouw woord
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
490 Ooit vloog jij zo hoog
bezag jij werelden en wonderen
bomen groeiend tot de hemel
en je viel niet, je viel nooit
over mijn woorden moest je denken
de vraag was als een ontwerp
voor de droomtuin van de toekomst
en je at niets, je had niets gegeten
op de bodem was de grond te nat
er groeide geen wildernis
op het beton van de stad
je pakte…
Hoe depressie eruit ziet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 Met vlijmscherpe blik
Fileer je mijn
Aanwezigheid in die
Uiterst steriele
Apotheek van jou -
Wegkijken lukt nog
Net niet, maar wat
Had je het graag
Gewild -
Mijn smoezelige jas,
Ongeschoren kop,
Mijn tandenloze mond -
Je walgt en kijkt
Uit verlegenheid naar
De grond, je schaamt
Je dat je zoiets goors
Moet aanschouwen…
AAN DE POEZY.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.682 Mijn hoofd hangt moedloos op mijn borst,
terwijl ik naar de dauwdrop dorst,
die, waar gij treedt, de dorre grond beperelt!
Keer weder, en begeef mij niet,
maar onderhoud dat hemels leven,
dat zich ontwikkelt uit het lied.…
De golfslag sterft
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
582 Het is wanneer ik op het strand loop
- daar waar zand en water elkaar raken =
en de golfslag rond mijn voeten sterft
dat ik nadenkend kijk naar waar ik sta
de grond die mij eerst stevig droeg
lijkt verdronken te verspoelen en
aan draagkracht te verliezen
onder mijn aarzelende stap
maar dan zie ik de lijnen
voor me…leidend naar de einder…
Judas Iskariot (Matheus 27:1-10)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
942 Steunende handen
onder zijn hoofd
ogen die branden
verward en verdoofd
Verbeten mond
heeft Hem gekust
voelt nu geen grond
en ook geen rust
Dienend het beest
schijnheilig geweest
en vastberaden
de Liefde verraden
Schuldig branden
dertig in getal
in zijn handen
't werd zijn val
Berouw gekomen
't zilver gegooid
zijn leven ontnomen…
Hem ontgaat niets
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
514 Zij zullen vooralsnog de grond beslaan
maar ooit met kluit en al ten onder gaan.…
Na verloop van tijd
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 ja, er is nog ruimte
tussen vloedlijnen en
wassende maan
nog tijd te gaan, stranden
te struinen, te verstuiven
als duinen, totdat we
verliezen in verdwalen
het lichaam mank gaat
we grond en ogen met
sterfhout behangen
wennen aan vocht uit
verse wonden, wennen
aan de bres in de haag
troosten met snoep
dankwoorden spuien…
Dit ingenieuze spel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
427 verwoestend
slaat de wind het
rijpend koren neer als
dank voor deze zomerdag
of zien wij dat verkeerd
waar in de hitte ongezien
het vocht is verdampt
gewas door zonnebrand
al geel en slapjes hangt
bedekt zij nu de aarde
laat water mondjesmaat
de grond indringen
beschermt zo wortels
en wat andere zaken die
de bodem vruchtbaar maken…
Druppel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
851 En aan het einde van de tunnel;
water, grond, een hand?
Ogen wijd open, gespitste oren,
lippen aan elkaar geplakt.
Mompel, glimlach, schreeuw
en een halve traan.…
Uitgerust met veren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 aan de grond stijgt weinig meer
dan een sterk gesmoorde opwinding,
trillen vleugels na..…
Het is weer stil aan zee
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
487 Alleen de schittering drijft nog op het water
en zo af en toe dan gaat er
in de verte nog een schip voorbij
dit voortvarend leven is het beeld voor mij
gisteren scheen zo fel de zon
dat zelfs mijn tuin het niet meer harden kon
nu valt de regen mij niet tegen
zie ik de grond al ademend bewegen
hier leer ik in alle overgave heel bewust
mijn…
Diep geworteld
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
560 Weerstonden ook zij storm en wind
als aan de grond genageld,
en hebben zij elkander een levenlang bemind?
Ik weet van een oude beuk
die er al een tijdje staat,
zijn armen wiegen eekhoorntjes
op het zingen van de wind.…
Fruitige dissonant
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
522 Zo'n gerimpeld appeltje met een beurs
plekje zo hier en daar, ligt op
een fruitschaal als het onuitgesproken
gebaar een miskend geschenk te zijn
van moeder aarde; dat geen genade meer
vindt op grond van de menselijke
esthetische waarden.…
Zomerlandschap
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 de hemel is blauw en wijd
van een stil gelijk het gras
buigt met de wind en ruiselt
liefderijk gering
onder een boom bewegen
schaduwvlekken om
van verloren aandacht
de steelse grond
de lucht is op glas geschilderd blauw
vee blijft de aarde trouw
het graast traag en onverdeeld
door de late schemer
waaiert ver uit in een
voldane…
Bodemvriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 Ik heb de centen verdiend
om de grond te bewerken
ploegen, zaaien, maaien, oogsten
met de blik naar het Zuiden
en de vruchten aan de boom
dikwijls staarde ik naar de zee
als naar een lang vergeten heimwee
dan schreef ik jou brieven
bij het kaarslicht van de nacht
er lagen hier lijken begraven
schreef een oud potlood op vergeeld papier…
Witruimte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
554 Laat mij ook toe tot jouw stilten,
lief,
laat mij daar
scheppend in de sneeuw
jouw diepere sporen ontdekken,
onttrekken aan bevroren grond.
Jouw nachten wil ik warmen
tussen verstarde regels door.…
pink
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
605 in de wind bewegend
als ware het natuurlijk
waggelt grond genageld
ter verleiding lokkend
wulps de billen wiegend
pink haar soortgenoten
even is er aarzeling
als ruiken zij van list
het onraad van bedrog
tot uiteindelijk sneller
voor instrijkend landen
dan de vleugels slaan
dons en veren dromend
net zo lustig ogend
over golvend waterbed…
Wandeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
647 verstaat
als je mij toelaat, in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
onder de bloesem van de vlierstruik
we ruiken de adem van zomerse wind
zuurstof in de lucht van groot verlangen
zonder verstandelijke conflicten
of kleerscheuren van liefde
ook de laatste woorden vallen
op de zachte zwijgende grond…
Woud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 ik stil als een vlinder
zo sterfelijk dat we
nauwelijks leven
Hoewel ik ook rouw
verheugt mij dit bos
van mos, stammen, takken
van nu en eeuwen her
Ik dacht dat ik eeuwig
wilde leven
maar ik heb me verzoend
En ik voel alleen aan de
dingen die hier blijven:
het zachte groene mos,
de weerbarstige stammen,
de verloren takken op de grond…
Herderstafereel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
658 daar ligt hij dan, de murw geslagen hond
hij jankt een wraaklied in het doodse oord
waar bitter bloed zich mengt met zwarte grond
is er geen ziel die zijn geweeklaag hoort
weer bijgekomen likt hij al z’n wonden
hem toegebracht door een verloren zoon
die er in gruwelzonden per seconde
zijn vader overtrof in bruut vertoon
diezelfde avond,…
Zegeningen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
685 ... dat er schaduw komt
als de zon gaat stralen:
weet dat in de lommerte
ook warmte neer kan dalen
Vrees niet... dat het onkruid wordt
als het zaad gaat groeien:
weet dat op de armste grond…