8214 resultaten.
de heupen van de hinde
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
752 jouw pupil is een bolle spiegel
die de vonk van de maan verraadt
haar zwarte meren en kratermonden
die elke voorbije traan slikken
ik strooi meel en poedersuiker
over de deeg van jouw vel
met gulzige maar trage handen
kneed ik de heupen van de hinde
tot een brood van zonnebloempitten
een feest voor de speekselvlokken
elke vingerafdruk…
weven een gordijn van stilte
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
755 vlokken zweven
traag voorbij weven
een gordijn uit stilte
aarde ligt er
winters bij slapend
in het wit van kilte
wind is guur en
strakke lucht belooft
weer vorst van lange duur
sloten gaan bevriezen
vogels moeten wakken
kiezen om te overleven
een sneeuwpop met
de bezem in de hand
is koning van dit land
kooltjes zijn…
Vriendschap
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
8.043 De eenzaamheid duurt echt te lang
Gaat de tijd van afzondering echt voorbij?
Voor vriendschap ben ik echter bang
Is dat niet weggelegd voor mij?…
Enkele reis
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
530 Tussen gevallen blad
van kiezelsteen tot berg,
de kilte treft me in het merg
in de stilte van de wind,
een sterven drijft mij voort,
de as verwaaid, me altijd vindt,
slechts in één richting spoort,
een laatste reis,de laatste stap
die ik alleen moet maken,voorbij
de kale bomen met de witte raven,
die de toekomst bewaken, wachters
van een…
Najaarswandeling
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.977 En wij gingen als blinden en waren doof,
gingen als doven en waren blind,
en de dood van de zomer was in het loof
en ging ons voorbij in de wind.
En `t popelblad trilde op het wolkengrauw,
als maanlicht op dodenzerken,
en ver in het schaarhout schimden flauw
de witte geraamten der berken.…
Tussen droom en daad
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.572 Een land zo golvend groen
voorbij alle leed en zorgen
Wat je ervoor moet doen
is opstaan in die nieuwe morgen
Last van wetten?
Praktische bezwaren?
Niet alleen zul je zijn
Geliefden gingen voor
Troost voor alle pijn
Blij gelach in ‘t grote koor
Wat kan je beletten?
Welke mitsen, maren?…
wegwandelman
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
564 op veler lippen
ligt nog zijn naam
de faam erbij hoort
niet, is overroepen
maar hij luistert niet
hij is toch verder gegaan
in de stilte van voorbij
klinkt zijn aarzelende stap
terwijl hij onverdroten zoekt
naar het noorden van dit pad
alles is hem onbekend, nieuw
en een beetje beangstigend
hij was een jongen die
een man is kunnen worden…
Ik zal u niet beminnen
poëzie
4.2 met 12 stemmen
4.579 Ik zal u niet beminnen,
Gij, die in vreê gewaad
Voorbij mijn torve zinnen
Langs-heen mijn leven gaat.
Ik zie uw rústige ogen,
En 'k weet hoe goéd ge zijt:
úw tederheid, gebogen
Over mijn eenzaamheid.
En 'k heb u niets verborgen
Van blijheid, drift en leed,
En hoe uw plegend zorgen
Me in stilte wenen deed.…
Gesloten
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.404 Om na een tijd
Weer te herstellen
Een ander vinden
Open te stellen
Haar liefde schenken
Kwetsbaar te zijn
Vertrouwen hebben
Geen angst voor pijn
Het wordt steeds zwaarder
Spontaan te zijn
Te durven vallen
Wennen aan pijn
Na iedere keer
Gaat het meer moeilijk
Doet het zo zeer
Mijn hart van steen
Nog te doen smelten
Dat is voorbij…
elf mei meisje
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
627 komt zoeken
om dan de man te ontmoeten
die je leven komt te stelen
je jonge hart doet verstommen
tot een gebarsten klok zonder klepel
niet zeker meer van de toekomst
je wordt herinnerd en herdacht
te jong om schuldig te zijn
heeft niet iedereen de kans
je nog te leren kennen na vandaag
slechts dat één momentje
en het is nu alweer voorbij…
Bijgeloof of niet?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
874 De tijden van de fabels zijn voorbij.
Geen weerwolf of vampier ziet men verschijnen.
Geen griezelvlucht in fantasie, geen deinen
in heerlijk toeven bij die hekserij.
Toch, en dat zult u nauwelijks geloven,
ben ik, een heel gewone jongeman,
een gruwelijke weerwolf nu en dan.
Mijn zelfhaat raak ik nimmer meer te boven.…
muziek
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.397 voorbij aan rozen en je wezen
in de zonneschijn van onze ziel
zo intiem
zo ik ben jij.
ontmoet me in de warmte van je armen
laat me vrij in schaduwrijke frasen
van pianospel en dansende violen.
het pianospel en jij
ga toch net me mee
jij
mijn evenknie.…
L & H
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.624 hij staat in de rij
altijd vrij, hij weet het
al jaren voorbij het punt
dat hij nog kon wijzigen
wat een slecht idee blijkt te zijn
geweest, bijzonder slecht
maakt iedereen hem wijs
je investeert in spraak
in eigen woorden eerst
de taal door je keel
uit je bewegingsvolle mond
tot in het te barsten hoofd
van je toehoorder
meer hoeft dat…
De helpende hand
gedicht
2.8 met 28 stemmen
12.983 Zijn missie op de aarde
net begonnen ís voorbij.
Nog even zitten, nog even leven
nog even maar nog even.
---------------------------------
uit: 'Ik heet welkom', 2007.…
vraag dan
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
882 alleen vandaag
ben ik het kind met ogen, niet
vervloekt
alleen vandaag behoor ik tot de toekomst
en de waanzinnige visioenen die als lichtramen
uit de wind vallen
vraag over morgen
vraag over dromen van duizend keren onschuld
vraag of ik jou wil aanraken voorbij de golven, de meeuwen
de waarheid en de spartelende vuurtoren vol introvert…
De zwaarte eraf
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
842 ik vertilde me
mijn lange leven
aan wat de liefde is
of liever nog: dat wat ik dacht
dat hij zou moeten zijn
tot mijn verdriet
ging in mijn meisjesjaren
de lichtheid al mijn hart voorbij
want niets was slechter
dan riskant te leven
en hachelijk was het
later toen ik ouder werd
om de liefde niet
heel serieus te nemen
of
erger nog…
De dag deelt prima open
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
1.984 wat jij van mij weg liet
in draaiende seizoenen
van het levenspad
dat verraste mij nog het meest
jij ging weg in stappen verder
voorbij muren/deuren
toch blijven er raakvlakken bestaan
tussen jou en mij
biedt deze ruimte duidelijkheid
is dit niet het einde
het pad loopt alsmaar verder
de dag deelt prima open
als je ‘s morgens wakker…
Een tergend witte maan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
658 Soms wordt de maan tergend wit
zijn de kraters bloemen in het zand
verdord zoals de dood van deemoed spreekt
ebt het water weg en blijft
het land mijn heldendom
nu schuift er een schaduw
over de zwarte akkers en het besef
dat mijn tijd zoals de nacht voorbij glijdt
en onrust me verblijdt met gulzigheden
van deze nieuwe tijd
het sterven…
ik heb het gemist
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.447 voel eens hoe de wind waait
als lange tijd geleden
hoe zacht hij spreekt
en aait langs je haar
hij draagt de geuren
voorbij mijn inademende neus
ik heb het gemist,
zoveel jaren;
de lach van de lucht
het zicht op licht
zomaar, zonder
op enige bedoeling te varen
neen, ik heb mij niet vergist
het raakt even
aan geluk en zo intens…
Kinderen van een NSB-er
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
2.932 vrienden kwijt
maar ach, die kinderen waren onschuldig
bleven toch een vreemde eend in de bijt
Zelfs jaren later, na de bevrijding
keken de mensen de kinderen erop aan
het leek alsof ze op hun voorhoofd
een bordje met
"mijn vader was een NSB-er" hadden staan
Ze hebben er jarenlang voor moeten boeten
hun vrienden liepen langs hun deur voorbij…
De gekrulde waarheid
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.147 Je krullen dansen
als prettige getouwde harlekijntjes
die de zon vangen
weerschijn van vlaagjes
blond weerkaatsen
in het licht
met lichte tikjes
schouders raken
het weerbarstige van je gezicht
als kleine wondertjes
omtoveren in een glimlach
terwijl ik jou schrijlings
voorbij wandel
zodat onze armen elkaar raken
je passen versnelt…
De Amstel buiten Amsterdam
gedicht
2.3 met 13 stemmen
8.679 Het bric á brac voorbij aldoor het vlakke blinkende dat over
het plein van paardeweidjes, van tuinerijen door Ouderkerk voert.
----------------------------------------------------------------
uit: 'De dame van de tapisserie', 2007.…
Sodom-blower
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
617 In de gotische kamers
van het Goudse stadhuis
ontwaar ik een trollenfeest
en in de priemende ogen
zie ik de lokroep van de hel
bij regen in een stad die vervalt
terwijl mijn sigaar in rondjes draait
voorbij de etalages van de schijn.…
Red Bull
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.358 Duizelingwekkend razen straatlantaarns
hoeren en nachtclubs aan ons voorbij,
de flakkerende dageraad wacht om de bocht
en weer heft de zon het bloedende hoofd.…
Herfst
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
627 Een boom gestild
verkleurd verschiet
verdriet achter de huizen
buigt eenzaam met de wind
geef hem die hand, mijn vriend
en tracht onachtzaam
mee te zaaien
deze droeve melancholie
heel af en toe
tussen het zwerven
het is nu voorbij
de grote trouw
blijft behaaglijk
binnenshuis
waar haardvuur knettert
en weer een jaar
bedachtzaam wordt…
Hufterigheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
614 Wilde het niet weten
hield je veilig als een
vreemde voor mij
kwam ook niet voor je op
wilde ook snel vergeten
wanneer men zei
daar gaat weer een
hoofddoekje voorbij
alles in mij zei stop
het werd hoog tijd ik
wilde niet meer meedoen
aan die opkomende
hufterigheid om onze
samenleving te vergriepen in
plaats van me te verdiepen
in het…
de eerste zondag in november
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
672 grauwe wind grijpt parasollen
regen valt als blad de regen
kleurt de straten watergoud
binnen hangen hoog de lampen
boven een piano en een drummer
hun doorgerookte stemmen
gaan aan ons voorbij
een hand glijdt langs een rug
de wereld hangt op warme billen
vol van bier en rode wijn
er wordt uit volle borst gezongen
als in de late middagdienst…
vluchtig geluk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 Ik word de helft kleiner
zoals ik mijn linkervoet
om mijn heup draai
als een idioot zondagskind
op een suikerspinnenkermis
wanneer de dingen genoemd
worden sinds mensenheugenis
maar het is zo weer voorbij
als de steek van een bij
alsof ik vermaand word
om mijn dwaze gelach
alsof het klapt in open lucht
het bestond alleen in mijn hoofd…
vluchtig geluk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
661 Ik word de helft kleiner
zoals ik mijn linkervoet
om mijn heup draai
als een idioot zondagskind
op een suikerspinnenkermis
wanneer de dingen genoemd
worden sinds mensenheugenis
maar het is zo weer voorbij
als de steek van een bij
alsof ik vermaand word
om mijn dwaze gelach
alsof het klapt in open lucht
het bestond alleen in mijn hoofd…
Aambeeld,
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
623 Zag de manen zich in fletse
kringen verkrampen in
de handen van de nacht,
verdwenen figuren trekken
voorbij in een onafgebroken
stoet om de vege huid te
redden, vermoeide hoofden
gebogen, de witte lippen
stijf gesloten zonder klacht
of vragen op het aambeeld
van de dag gewogen, als de
zon z’n rug opricht,wordt
de droom een plicht…