Alle inzendingen over ademen

5126 resultaten.

Sorteren op:

Halloween Nacht

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 384
En wie nog waakt in deze nacht, hoort tussen de stilte en het vergaan: de adem van het onbekende, die zachtjes door de ziel blijft gaan.…

Galm des onheils

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 240
Maandag drie november twaalf uur des middags houdt de klok zijn adem in de beiaardier zet nu het carillon op pauzestand, het blijft een wijle stil de bovenkamer is zijn atelier en 't glazen klokkenspel daar zijn metier en als hij nageniet van zijn etude solo, zonder vangers van zijn blik op het klavier, verlangt hij naar de rust als dorstige…
Xander3 november 2025Lees meer >

Zonder titel

netgedicht
1.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 397
Ik voel de wereld altijd iets te luid binnenkomen maar bij jou wordt zelfs het zachte weer hoorbaar alsof elke rimpeling in mij eindelijk mag bestaan zonder dat ik me hoef te verbergen voor mijn eigen diepte Jouw nabijheid raakt me als licht dat niet brandt maar rustig neerkomt op plekken die lang onaangeraakt bleven waar ik mijn adem terugvind…
CB24 november 2025Lees meer >

Het zaad van Poëzie

netgedicht
1.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 722
Een tedere adem van de aarde streelt mijn huid, en iets ouds ontspruit, alsof mijn binnenwereld zich opent. In de stilte tussen gedachten vind ik wortels, die zich diep verankeren, nog niet zichtbaar, maar al richting geven aan mijn levensstroom en mij herinneren aan wat ik te lang heb laten sluimeren.…
CB13 december 2025Lees meer >

Ergens hier ver vandaan

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
Ik lig in een bamboehut, adem zout en hout - iets blijvend onbenoembaar.…
CB19 december 2025Lees meer >

Specifieke ziekte

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 419
Toch blijf ik ademen, nog steeds klein, nog steeds hier, zoekend naar wat menselijkheid. Ze zit in mij, knaagt zacht en fel, een stille vijand die ik niet vertel. Elke ademhaling voelt zwaar, beklemd — mijn eigen lichaam, een vreemd terrein, een vreemde stem.…
Nathan24 december 2025Lees meer >

Schemeren

netgedicht
1.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 462
Niet alleen verzachten geluiden, ook mijn breekbare adem deint mee op het luwen van de velden, terwijl de omarmende wereld oplost in een geruisloze samenhang.…
CB27 december 2025Lees meer >

Wind in den Ouden Boom

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 343
In t duistre der nacht waar de wind wild waait En takken kraken in kille klacht Daar wortelt de ziel in aardes rust Gelijk een boom die t licht begroet met lust O vleugels wijd in hemels adem zwevend Waar wolkjes walsen in de zonneschijn De stilte streelt de bladeren beven En t hart herleeft in t vrije vaste zijn Geen muil…
Nietsweter21 januari 2026Lees meer >

Waar alles voelt

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
Langs de oevers van ons samenzijn vindt mijn lachen zijn weg door de stilte, elke fluistering van jouw aanraking glijdt door mij, streelt mijn ribben, mijn huid, mijn adem, mijn ziel. O liefste, waar je ook bent, jouw bijzijn strekt de horizon van gevoel, een zon die het binnenste overspoelt.…
CB25 januari 2026Lees meer >

Laatste rit

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 358
Een laatste adem, met jou, tegen de wetten van verdriet. Als de dood komt, met geweld, als het leven breekt als glas, laat jij het zijn dat ik zie voor alles sluit, een weerspiegeling van ons in de lenzen van jouw ogen.…
Nathan2 februari 2026Lees meer >

Het vroege uur

netgedicht
1.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 399
In de witruimte van de dag die nog moet beginnen adem ik stilte tot mijn randen. Daar klinkt je eerste parelende groet, scherpe en heldere klanken vanaf kale tak. Je kleine borst een vlammetje in de ochtendkou, terwijl je de schemering voorzichtig openbreekt.…
CB13 februari 2026Lees meer >

Het kunstwerk

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 409
richting tot het moment komt waarop denken te strak wordt dan begint het echte werk niet meer in toevoegen maar juist in loslaten niet in aanscherpen maar in ruimte geven de gedachten worden zachter de hand laat zich niet dwingen vrijheid geeft vorm zonder dat zij vastgezet wordt wat eerst slechts drager was begint te ademen…
Silann Nara28 februari 2026Lees meer >

Voorjaarsbode

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 313
In je onbevangen, stille vlucht vind ik de tedere moed zacht te ontwaken en licht te ademen.…
CB6 maart 2026Lees meer >

Drijvend onvermogen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 361
boven alles blijft koppig blauw alsof zij niets weet van wat speelt in mij nou mijn honden gooien stippen hoog spelend omhoog alsof kleine sterren loslaten van droog zij springen en happen de stippen uit de lucht alsof zij begrijpen waar iets zich ontvlucht en ik, hun baasje sta onder dat blauw met handen vol vragen en een adem…

Thuis op deze aarde

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 404
Kwetsbaar op de grond vleugels drinken zacht het licht veilig in het nu De geur van natte aarde stijgt langzaam op, een uitnodiging om de adem diep te laten zakken. Het ruisen van bladeren filtert het lawaai, totdat alleen de hartslag van het bos nog overblijft.…
CB22 maart 2026Lees meer >

Naast jou

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 376
Je stille nabij laat mijn adem weer zakken tot een zachte kern Hoe ik naast jou besta, alsof elke ademhaling een fijne trilling opvangt die door de ruimte beweegt en mij uitnodigt om aandachtiger te luisteren dan woorden ooit kunnen vragen.…
CB27 maart 2026Lees meer >

Langzaam kijken

netgedicht
2.6 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.259
Ik volg hun zachte richting tot ik voel waar het beeld wil ademen. Soms rust ik in het midden van wat ik zie, waar schaduw en glans als twee rustige stemmen samenvallen, en ik leer hun stille gesprek te vertrouwen zonder het te willen sturen.…
CB30 maart 2026Lees meer >

Windkracht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 316
niet zij maar zij moet wijken haar eigen zien wordt vreemd en klein ze durft haar voelen niet te lijken alsof ze niet meer mag zijn en toch onder breken dragen iets dat niet bezwijkt of valt een stille kern voorbij het vragen waar iets zichzelf hervat daar mag het wantrouwen verstillen niet opgelost maar zacht en vrij een adem…

Ochtendschemering

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 363
Niet alleen ontwaken geluiden, ook mijn breekbare adem deint mee op het rijzen van de velden, terwijl de omarmende wereld zich vormt in een stille samenhang. Traag verschijnt de dag; een eerste vogel raakt het kwetsbare in mij, de wind strijkt langs mijn broze huid als een belofte - dit moment berg ik zorgvuldig op; het voedt mij.…
CB8 april 2026Lees meer >

Partituur

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 177
De muziek is er nog, tussen adem en stilte. Ik zing niet meer. De woorden keren naar binnen. Ik ken je. Ik zag je toen alles stilviel. Geen licht nodig. Alleen een avond die niets verlangt. Mijn lichaam vertraagt, zonder weerstand. Wat ik schreef, raakt me nog maar breekt me niet. Alleen dit moment, ongezien.…

Wat nog geen woorden heeft

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 267
In de langzame adem van het landschap, waar elke contour zich pas later laat herkennen, komt een vermoeden naar boven dat mij niet loslaat, een fluistering die zich nog niet laat vangen in taal.…
CB6 juni 2026Lees meer >

Corona

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 374
Vrolijk vogelgeduikel Ik kijk me blij Adem vrij Teken op het koude raam Je naam De een knuffelt Ongeremd ongetemd Machtig en laconiek Ik word tóch niet ziek De ander in hitte klam benauwd Kwarttonen gillen van berouw Op zijn buik. Op zijn rug Opa nooit meer vingervlug Bijna honderd Bereid te gaan Maar nee...…
Nita29 juni 2026Lees meer >

Als een vogel

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 217
Zijn uitgespreide vleugels drijven op de adem van de lucht, cirkelend tussen wind en verte. Als stille reiziger draagt hij dromen mee, verhalen die geen woorden vragen. Gedragen door stromingen zonder grenzen herinnert hij ons eraan dat vrijheid in vertrouwen groeit.…
CB9 juli 2026Lees meer >

Heb mij zo lief

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 123
Dan smelt de wereld, klein en zacht, in onze adem, onze nacht. Want wie bemint met ziel en bloed, weet dat afstand geen liefde doet. Een hart dat zonder jou moet slaan, kan niet voor eeuwig verdergaan. Dus heb mij lief, wees dicht bij mij, geen koude ruimte meer tussen ons tweeën vrij.…

Ochtendstilte

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 238
Boerderijen staan zonder nadruk ergens in het land, aanwezig in hun eigen ritme, terwijl het bleke blauw naar een warme rand verschuift en de wereld haar adem lijkt in te houden.…
CB23 augustus 2026Lees meer >

de nacht van 12 oktober

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 202
lichtbaken dat in de late uurtjes aan het slot van tijd tracht te sleutelen dan, waar zal mijn schrijven zich nu in gaan vertalen, hoe schromelijk zullen ze arriveren alvorens moeder overste het lichtvenster zal sluiten ach, niet alles wat je beleeft behoeft zich te plaatsen in een gedicht, want poëzie plaatst zich in het leven zoals het ademen…
elze12 oktober 2026Lees meer >

Intieme kameraad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Gezelligheid die je bracht bij nacht, wanneer de adem zijn reis had.…
mobar16 oktober 2026Lees meer >

gestrengeld verlangen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 41
en neuriën mee op de respons van de daad die in mijn gedachten leeft en nu zich in alle vrijheid kan laten gaan minuten kleven aan het liefdesvocht dat wij elkander brengen en traagt de tijd om elk het wils dat zonder iets te zeggen, het gevraagde met liefde en lust zich laat plooien in ons gestrengeld verlangen dan, onze adem…
elze1 november 2026Lees meer >

Verwachtingswereld

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 22
wij in elkaars ogen waarheid zagen winnen Ik wilde jouw jeugdsprongen niet zien ze raakten dat wat ik niet wilde dragen iets van een regenboog die grijsheid brengt jouw bewegen droeg die toekomstpijn maar jouw zwijgen verbrandde mijn dag tot een vormeloze wanhoop Die levenloze avonden waarop woorden struikelden over niks en jouw adem…

De schoot van het najaar

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 20
Ik lag in de berm, koel en leeg, zijn adem als een sluier over mijn mond, de bladeren dekten ons toe met somber goud en vallend geel— wij gaven de voedster ons lijf ten buit. Jeugd dreef voorbij zonder lust of doel, dood stond onwrikbaar tussen de bomen.…