4788 resultaten.
Oeverbank
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
617 Laag vliegt een zwaluw over 't water wat duidt op regen
een vis met lef, hapt naar de zelfde prooi
wie zal het zijn die nipt de smaak van 't vliegje miste?
Nu scherper aangevlogen over het rimpelloze
blijkt de vis verscholen, volgt hij de loop
van 't trage water of wacht hij kalm op regenval?…
jacht
gedicht
3.7 met 6 stemmen
2.022 me oorsprong influisteren
een hels geluid maakt het gefluister
roept me terug naar een kamer, een bed
een tafel wit gedekt waaraan verzadigd wordt gepraat
een toekomst uitgestippeld
als gestreken hemden, levenslang
ik verlang niet naar een toekomst
kijk niet uit naar het verleden
zoek het warme hol onder de sterren, de maan, de zon, in de regen…
Winterregen
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
402 Al heel vroeg in de morgen word ik wakker
Met bakken hoor ik de regen uit de hemel vallen
Op weg naar een nieuwe bestemming strijken menige
traandruppels neer en scheren nog even langs het dakraam.…
Avond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 De blauwe regen voor mijn venster,
staat daar roerloos groen te zijn.
Een zachte koelte brengt
langzaam wat verfrissing
na een dag vol zonneschijn.
Hoe heerlijk is het nu buiten.
alle geluid is verstomd.
Waarin alleen de eigen
innerlijke stem te horen is
Om de voorbijgegane dag te overdenken.
Genietend van de schemering die komt.…
Als het je overkomt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Als het je overkomt dat plots de grijnzend zwarte dakpannen luid schreeuwend je bedreigen dat ze neer gaan storten op je hoofd
Of dat de even zwarte nacht - als was hij eindeloze maag - besluit dat het jouw beurt is om van alles te verteren, nee, zelf weg te teren
Of nog dat plots de maan hard naar een wolf begint te huilen
Of niet gevallen regen…
Kinderen van de wind
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
405 Ik heb een hekel aan de wind,
zei het mopperende herfstkind,
Hij rukt de blaadjes van de bomen,
het stormt en er valt veel regen.
Daardoor is het guur en nat,
niet iedereen kan daar tegen.
Ik heb ook een hekel aan de wind,
zei het verongelijkte winterkind,
Het is dan buiten vreselijk koud
en het is maar heel kort licht.…
Jij bent
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
529 Jij bent het meisje dat lachend de deur opende
‘Welkom’ zei en mij in je leven binnen liet
Jij bent de mond waardoor ik wil lachen, praten en zoenen
De ogen waardoor ik naar mijzelf leerde kijken
Jij bent de zon die warmt, brandt, mijn leven kleurt
De regen, die mij laat voelen en doet groeien
Jij bent de wind die blaast in mijn kleine…
constant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 spijt
is als de regen komt, breekt
stilstand aan in krekelzang. knak,
een tak, de botte plof van lucht op lucht
en lijven volgen haar golven
naar een einde dat al lang het jouwe was
maar nu weer daverend begin.
constant is steeds
het aanbod van beweging
het ogenblik nabij
waarop de vraag verstomt.…
Ze heeft genoeg aan zichzelf.
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
648 Regen laat natte sporen na.
De nacht heeft woorden getekend.
Kriskras in rimpelingen
gleden droombeelden voorbij.
Ze blijven liggen tussen de plooien van de tijd,
tussen glooiingen van een ouder wordend lijfelijk landschap.
In traagheid wordt de nacht afgeschud
balanceert ze tussen
wakker wordend daglicht
beroofd van haar rust.…
De laatste akkoorden
netgedicht
2.4 met 21 stemmen
883 Zijn stem, een echo van verloren
tijden, een melodie die te breekbaar is om vast
te grijpen, zijn woorden als zachte regen op het asfalt van
herinneringen, waar we zijn liedjes altijd weer vinden, ook als tijd hen vervaagt.…
Waar het zacht is
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 Ik voel alles, vaak te veel, als
regen die blijft vallen, en leer dat niet meer
als zwakte, maar als kracht te zien—alsof mijn tedere ziel
met open handen luistert naar wat anderen fluisteren, maar zelf niet begrijpen.…
afdalen in de luwte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 natuurwetten;
de zwaartekracht had mijn hart
verkozen, mijn longen zogen
zich ongewoon heftig vol; mijn
hoofd kon niks meer bijbenen,
er verschenen engelen in wit;
aan draadjes in ’n kamer hing
ik, bloed droop door de vlijtige
warme handen, ’t verband dat
onder juiste omstandigheden…
de regelmatige slag klaarde op
als ’n zomerdag na harde regen…
De zon vraagt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
244 De zon vraagt of ik snel naar buiten kom,
ze schreeuwt dat de storm is gaan liggen,
er is geen regen meer om bij af te druipen;
vogels zingen degelijke welkomstliederen,
en de vlinders doen hun rondedansdingen
met zoemende bijtjes op de binnenplaats.…
Zo diep als glas
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
403 kwijnend
Alsof de zon een laken was waarachter nacht
Grijnzend verborgen in haar ijs hing
Hang mij in dat laken
Was me tot ik weer wit
Wit als de huid van doden ben
Waai niet meer wind
De mensen om een tentstok
Span ons als een web vol dauw
Tot ochtendlicht ons langzaam naar onzichtbaar straalt
Blijf weg rivier en val van regen…
MOLENKOREN (tijdigheid van het weten)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
288 De mijmer verstijft:
de regen blijft,
zolang het duurt,
in vlagen dalen
van onzekere wind
in onstuimige vaart
die onrust baart;
achter dat onheil
der wichelaarsgoden,
de lachende derden
zonder mensengeboden,
verblijven in vaste beelden
de sterren,
zoals de tijdigheid
van het weten
beklijft.…
De melancholie van vergankelijkheid
netgedicht
2.2 met 43 stemmen
524 Koude lucht draagt geuren
van vochtige aarde, verre regen, en een
belofte van winter, terwijl de zon haar laatste lijnen
achter het landschap legt, en ik adem het verdwijnen van de tijd in.…
Verstilde kracht
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
402 Geen felle bloei die dwingt
om gehoord of gezien te worden, liever
de geur van natte aarde na de regen. Twee wortels die
ondergronds de rust bewaren, beschut tegen de wind op open wegen
.
De branding bedaart waar het
glooiende landschap jou ontmoet, een plek
waar zenuwen eindelijk mogen landen.…
Slechts een voorbijganger
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
256 De bomen groeien zonder mijn toestemming,
De regen kent niet mijn naam,
En zelfs de sterren volgen mijn gedachten niet.
Lang heb ik gedacht
alsof woorden dingen konden vasthouden.
En kennis een vorm van macht.
Maar het zijn laat zich niet regeren.…
Versleten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
84 jouw ogen die ik vergeten zal
jouw handen hoe ze voelen vooral
jouw stem je woorden meestal
nu zijn we terug bij af
donderwolken en zachte regen
die mij van jouw radar vegen
stop eens met mij te vergeten
ik onthoud alleen jouw lach
k ben voor jou oud versleten en uitgedragen
zit nog steeds met zo'n honderd vragen
ik ben bekaf…
Nabijheid van het bos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
146 Een jonge varen duwt door het asfalt,
de regen voedt de wortels van het groen,
en spoelt de oude sporen nuchter weg.
Mossen kruipen over muren van beton.
De menselijke ruis trekt eindelijk weg.
De natuur herovert stil haar bedding;
ik laat de kramp los en ik kijk slechts toe.…
De zwarte veer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.102 zweeft
een lichaam zonder warmte
een oorsprong zonder naam
een klein zwart teken
tussen aarde en bestaan
de pennen naar de hemel
de schacht nog in de grond
een vleugel teruggebracht
tot wat de aarde vond
geen beweging meer
geen richting, geen enkel geluid
de open lucht die boven haar ontsluit
zwart nog tegen het bleke groen
door regen…
De stille terugkeer
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
732 En wanneer regen hun randen
verzacht tot bijna niets, blijft slechts een dunne
herinnering achter in donkere aarde, waar het verval zich
mengt met nieuw begin en vergankelijkheid ademt als een stille terugkeer.…
Sla de grote trom
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.057 armen om je heen
jij wandelt
mij voorbij en gooit met oud zeer, wat deert
nog het kind, dat nu dan toch zijn eerste
stappen zet, tegenslagen worden opgevat
als misgegane zetten
spreid je armen en voel het nieuwe leven
ken geluk bij naam, noem het hét kind van de liefde
kus de lucht alvorens je het ademt, schrei
de wind en maak je eigen regen…
vakantie is voor thuisblijvers
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.810 uithuizig zijn
gangers zweten poriën die niemand kennen wil
vrouwen klagen slappe billen borsten vettig dril
kinderen dreinen hun files zuig’rig verveeld venijn
met het autootje rijden ze op elkander tegen
bunzings geiten de radio staat knalhard aan
gore wc’s als eindeloze rijen desolaat verder gaan
zuchtend zieken schelden bidden ze om koele regen…
Psychische Natuurramp
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.891 De onzichtbare dam houdt het niet meer tegen
alle beheersing is nu kwijt
weg gespoeld met de regen
die vanuit mijn ogen een spoor slijt
Deze kolkende rivier verandert in een waterval
als hij de rand van mijn kin bereikt
het verdriet klettert in een dal
alwaar ook de tweede dam bezwijkt
Het hele lijf in paniek, de nood toestand van kracht…
Brusque
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.078 geheimen
die hem zwijgend omgaven
soms woedden er stormen
in die hoge ronde horizon
zodat zelfs getemd gesteente
hem niet kon behoeden
want kracht is ook kwetsbaar
in deze oude stenen tijd
vandaag en eeuwen terug
verrijzen werken nog langzaam
en verzekert niemand
zich tegen iemand
deze waanzinnige
werd uiteindelijk geveld
door een regen…
Herfst
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
950 weer herfst koud en nat
Ik wou dat ik warme kleding aan had
Het is snijdend koud en kil
De wind die weet niet wat hij wil
Hij waait alle kanten uit
Papiertjes en bladeren vliegen vooruit
Vallen op het mooi gemaaide gras
Van het schooltje van de kleuter klas
De vogeltjes ouders vervelen zich dood
Hun kroost is uitgevlogen en groot
De regen…
Ze bloeien nog
gedicht
4.0 met 27 stemmen
34.309 De grote zee en alle wijde wegen
ontstuimig heb bemind; alleen het lied
van wolk en wind, en zonneschijn en regen
heb aangebeden, maar Uw liefde niet.
Dat ik Uw wereld als een harp bespeelde
en zag Uw grote harmonieen nooit.
En heb mijn dank, met ogen wijd van weelde
als witte bloesems in de wind gestrooid.…
Voor jou mijn lieve kleine
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.575 Waarom zag jij nooit de bloemen,
dieren, regen, zonneschijn ?
Waarom mocht jij niet gaan groeien ?
Moest je weg van ons, zo vroeg ?
Waarom mijn lieve, lieve kleine,
kreeg jij toch niet lucht genoeg ?
Wat ik je graag had willen geven
samen met je lieve pa,
is een heel gelukkig leven,
dat werd het niet, bij lange na !…
Vamp
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.561 Ik raas blind naar de regen
Gerommel mengt zich door grijs
Ik borrel en bruis en behaag
Het verwende kind en vind het bewijs
Van de kwaal in mijn maag
Waar zij verzuurt en gist
Tot ik me op blote voeten waag
Over sintels, distels, grint
Pijn is waan, een beetje boeten
En wie bloed en koud zweet verdraagt, bezint
Zal nooit meer naar de honden…