5803 resultaten.
heden ten dage
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
757 een tocht naar binnen
waar in afscherming
de dood rijpt
naar winterse termen
en mijn gedachten
doelloos zullen zwermen
een herhalende tred
van groeiend sterven
ogenschijnlijk een pas
op de plaats rust
tenware het flambayante
voor een wijle in slaap
moet worden gesust
deze kracht
zo natuurlijk en gewoon
is sterker dan
mijn speelse…
Blijven zingen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.389 zal ik vreugdevolle liederen
spelen
zal ik vreugdevolle liederen
BLIJVEN Z I N G E N.…
kindsoldaat
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.277 fatalistisch heeft
waar dromen lang al zijn verloren
en met kogels zijn doorzeefd
Karaktertrekken uitgewist,
als sporen na een regenbui
Een radertje in een machine
niets op zichzelf, direct vervangbaar,
een leven dat vergiftigd wegtikt, explosief,
niets te verliezen,
radeloos, een hoopje mens
een kloppend hart vol jeugdig leven
een speelse…
Glazen beelden tollen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 ruit
ik pas niet
in de transparante tolerantie
en breek uit
geef mij de hel
de geilheid van de stoeipoes
kerels met verhitte koppen
daar louter ik begeren
leef me in uit hete lust
passie om het uiterste te leren
wonden boeien in het
pijnlijk schroeien tot op het bot
waarom gaat alles steeds kapot
ik lijd aan leven in het
spelen…
mechanisch circus
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
539 hij een draad trekt
om de mensen heen
om de dingen
en wat fictieve waarden
recht zijn speeltuin in
hoe er buiten de lijnen
slechts halve waarheid
bestaat
en het wachten
op zijn grillen
om een steen te werpen
om te zien
of er een rimpeling ontstaat
met kleverige handen
weer gaat wikkelen
want het is nooit af
het zoeken en het spelen…
Daar louter ik begeren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
578 ruit
ik pas niet
in de transparante tolerantie
en breek uit
geef mij de hel
de geilheid van de stoeipoes
kerels met verhitte koppen
daar louter ik begeren
leef me in uit hete lust
passie om het uiterste te leren
wonden boeien in
het pijnlijk schroeien tot op het bot
waarom gaat alles steeds kapot
ik lijd aan leven
in het spelen…
Nichtje
gedicht
2.1 met 68 stemmen
29.943 Nichtje, wild honingnichtje, hoe we speels
langs tafelpoten kropen, pumps en laarzen
beslopen, steeds naar veters grepen, stout
stout nichtje, blond je vlechten en van snoep
je mond, die sloep, die zomer en dat meer
waar ik het raadsel van je mond uitvond,
nu strik je zelf je veters, stapte duizend
treinen in, nam vluchten naar Milaan
en…
Postscriptum
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
515 Geen leugen
Slechts eerlijk spel
GEHEUGEN SPREEK
Mijn speurtocht.…
- Unieke tweelingenziel -
hartenkreet
4.5 met 36 stemmen
1.848 Van alle grote sterrengangen het meest verdwaald,
stervende glinsters van een groot en zoekend kind,
Mijn tweelingenziel, een innerlijk dat nooit een rustpool vindt
speelse en innemende expressie dat zacht weerklinkt.…
Mijn landje met regen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
739 In Spanje is mij te warm
In België is mij te Belgisch
Kinderen spelen op de weide
Vragen doen zij zo vaak
Over waar zijn de gele klompen gebleven
De zon gloeiend
Maar toch koud
Waar ben je nou?
4 seizoenen één land en dat is
Nederland…
God is buitenkerkelijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
589 In plaats van het boetekleed
aan te trekken
zich te bekeren
tot de mens
blijven ze voor God spelen
bepalen met kracht
de liturgie van macht
exclusief voor heren
zij slaan de maat
met dissonanten
systeembeheerders
vol celebranten
die niet willen horen
hoe we willen bidden
hoe we willen zingen
niet begrijpen
hoe we willen vrijen…
De brug van de rede
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
664 De doden zijn niet dood,
de levenden niet levend
de tijd van het verleden,
verkeerde lang in een
ongeschreven verlangen,
uit nood vermeden, verleert
wat door een kind is geraakt,
het leed als carrousel in
een eentonig spel, de afgrond
als ondiepe kwel,waar kraaien
zich spiegelen aan hun verstand.…
DE MEEUW
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.919 En dacht, genesteld tegen het duin,
Waar ik dit spel zat aan te zien:
Als ik de meeuw vanaf deez’ kruin,
Bespiedt een engel míj misschien.…
DE SCHEPER
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.089 De waakse wolf, die zich geen wolf betoont,
Lekt speels de staf en handen van de herder,
Die twintig kudden eenzaam heeft gehoed.
En met een blik, waarin de liefde woont,
Drijft hij de witgewolde wolkjes verder...
En ziet naar hen, de heide en de' avondgloed.…
Duivel noch God
netgedicht
4.2 met 48 stemmen
1.270 zelf van de appel
maar blijven de vinger naar buiten toe wijzen
de verantwoordelijkheid of wezenlijkheid
welk van de twee is ons te groot, te zoet
om er tegen te blijven vechten, als dieren
met primitief instinct, een dag voorbij -overleeft
met de ervaring van het verschil
terug, als Adam en Eva in het Hof van Eden
het Leven als passie spel…
de natuur
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
626 De lammetjes en kalfjes spelen in de wei, en daardoor worden de schapen en koeien blij.
De lekkere geuren van de bomen in het bos, en het mooie groene mos.…
de natuur
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
652 De lammetjes en kalfjes spelen in de wei, en daardoor worden de schapen en koeien blij.
De lekkere geuren van de bomen in het bos, en het mooie groene mos.…
Gesloopt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
544 De ruiter bestijgt z’n paard
hij grabbelt naar de knoppen
geen deernis, ’t is geen edel spel
amoveren,’t is niet te stoppen.
De kogel slingert,
puntloos beukt hij erop los
Tot splinters, gruis vermorzeld
verdoemd tot bulken puin.…
Alleengelaten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
760 Ik mocht eindeloos met je grote borsten spelen,
het hangen aan je tepels vond je zeer opwindend,
je stond wel halfnaakt te pronken op kantelen,
die frivole acties waren niet echt bindend.
Had ik maar het lichaam van jou!…
De blaadren rijzen door de stugge nevel
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.910 Want wij zijn arm, en knagen aan ’t verleden,
en spelen met de kaarten van verdriet.
Het schoonste sprookje stelt ons niet tevreden,
en door de nevel lokt de toekomst niet.…
Zilte voeten,
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
534 Wij leefden, grazend als de dieren
in het stille dal van een duinpan,
spelend in het licht en zon en met
elkaar om steeds een eerste bruiloft
te vieren, beschut tegen raadselen
van de toekomst en de wind, wie van
ons het ruisen van de golven, het spel
van elementen wilde zien, besteeg
het helmgras naar de top, tuurden
naar de kim en verder…
het klopje aan de deur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.764 Het is bijna sinterklaasavond
de warmte van de moederhaard
waarin vlammetjes kleurrijk spelen
doet blozende wangen roder kleuren
koude handen glijden vanuit wollen wanten
de warmte tegemoet
op de stoelleuning een dikke sjaal
onder de kapstok
staan de moonboots
ze lieten een nat spoortje na
op de treden van ‘t portiek
op tafel geurt…
Mijn zonde is ijdelheid, die niemand weet
poëzie
3.1 met 9 stemmen
1.643 Want soms, als ik genot begeer, dan treedt
Hij voor mij heen en weeft elk eenzaam uur
Vol pracht van ijd'le fantasie – en 'k tuur
Naar 't spel, waartoe 'k mijn zinnen overreed.…
Piano-oma
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
804 oma las geen noot, maar spelen kon ze wel
haar favoriet: Johan Strauss walsenkoning
het klonk altijd opgewekt in haar woning
eerste noot twee tellen, tweede noot een tel
zij leerde haar stukken feilloos op gehoor
even proberen dan had ze er weer één
‘t ging altijd zonder moeite, zo ‘t scheen
na één keer luisteren had ze het al door
in…
Avond
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.379 Ver alree verkwijnen
De speelse knapenkreten. Star en koud
Nu staan de huizen. Achter de gordijnen,
Spreken de mensen, warm en welvertrouwd,
Hun liefdewoorden - Sterloos donker rouwt
De regenhemel boven huizenlijnen.…
Er is een hemel en een hel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Al kan ik niet de tijd vergeten
op dat witte wijf, bij wijn en spel,
in Drenthe in de hei gelegen,
Donar die schreeuwt onder mijn vel
om zuurstof, lustige drank en eten,
de Dood, zijn ketter in ‘t gewelf,
gijzelt en maant: iets is in tel
wat in geen Testament beschreven:
er geldt in de hemel als in de hel
een maximumsnelheid voor uw…
Enkels van integerheid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 Vriend, gezel die meer of minder
dan een mens voor anderen toegewijd,
voor mij een minnares, tevens vermetel
kind, speels van aard, ruimhartig en
wijzer en jonger maar van dezelfde tijd.…
Ter nagedachtenis van een kind
poëzie
2.0 met 1 stemmen
1.673 En de oudren juichten om dat kind,
Het enig hun gegeven ;
Zijn lach, zijn kus, zijn schaterend spel,
Zijn liefde was hun leven.
Zij drukten 't aan hun kloppend hart,
Zij wilden 't hier behouden.
Zij zeiden, dat zij 't volst genot
Der aard hem schenken zouden.
0 moederliefde, o vadermin,
Wat kon het meer behoeven
Maar...…
Oudbakken rapvers
gedicht
5.0 met 3 stemmen
9.501 Ik kan veel
ik kan winkelend publiek laten lopen
ze zelfs laten marcheren - door stompende muziek
in hun buik te programmeren ik kan boodschappen
leggen in hun winkelwagentje dat dakloos na sluitingstijd
op straat is geparkeerd
en ik kan roofvogels uit de stad amuseren
met poezemuizen nagemaakt van spelen verfomfaaid
- gewapende scholieren hun…
Dromen van vrede
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
758 Achter de grenzen van dit visioen,
zien wij de zuigeling met een adder spelen,
de wolf zijn voedsel met de schapen delen,
en niemand die hen enig kwaad zal doen.
Zo dromen wij onszelf naar vrede toe,
naar niet meer bang zijn, niet meer hoeven huilen,
nooit meer voor razzia’s, voor bommen schuilen –
O God, wij willen wel, maar toon ons hoe!…