Alle inzendingen over spel

5803 resultaten.

Sorteren op:

heden ten dage

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 757
een tocht naar binnen waar in afscherming de dood rijpt naar winterse termen en mijn gedachten doelloos zullen zwermen een herhalende tred van groeiend sterven ogenschijnlijk een pas op de plaats rust tenware het flambayante voor een wijle in slaap moet worden gesust deze kracht zo natuurlijk en gewoon is sterker dan mijn speelse…

Blijven zingen

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.389
zal ik vreugdevolle liederen spelen zal ik vreugdevolle liederen BLIJVEN Z I N G E N.…

kindsoldaat

netgedicht
4.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.277
fatalistisch heeft waar dromen lang al zijn verloren en met kogels zijn doorzeefd Karaktertrekken uitgewist, als sporen na een regenbui Een radertje in een machine niets op zichzelf, direct vervangbaar, een leven dat vergiftigd wegtikt, explosief, niets te verliezen, radeloos, een hoopje mens een kloppend hart vol jeugdig leven een speelse…

Glazen beelden tollen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
ruit ik pas niet in de transparante tolerantie en breek uit geef mij de hel de geilheid van de stoeipoes kerels met verhitte koppen daar louter ik begeren leef me in uit hete lust passie om het uiterste te leren wonden boeien in het pijnlijk schroeien tot op het bot waarom gaat alles steeds kapot ik lijd aan leven in het spelen…

mechanisch circus

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 539
hij een draad trekt om de mensen heen om de dingen en wat fictieve waarden recht zijn speeltuin in hoe er buiten de lijnen slechts halve waarheid bestaat en het wachten op zijn grillen om een steen te werpen om te zien of er een rimpeling ontstaat met kleverige handen weer gaat wikkelen want het is nooit af het zoeken en het spelen…

Daar louter ik begeren

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
ruit ik pas niet in de transparante tolerantie en breek uit geef mij de hel de geilheid van de stoeipoes kerels met verhitte koppen daar louter ik begeren leef me in uit hete lust passie om het uiterste te leren wonden boeien in het pijnlijk schroeien tot op het bot waarom gaat alles steeds kapot ik lijd aan leven in het spelen…

Nichtje

gedicht
2.1 met 68 stemmen aantal keer bekeken 29.943
Nichtje, wild honingnichtje, hoe we speels langs tafelpoten kropen, pumps en laarzen beslopen, steeds naar veters grepen, stout stout nichtje, blond je vlechten en van snoep je mond, die sloep, die zomer en dat meer waar ik het raadsel van je mond uitvond, nu strik je zelf je veters, stapte duizend treinen in, nam vluchten naar Milaan en…

Postscriptum

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
Geen leugen Slechts eerlijk spel GEHEUGEN SPREEK Mijn speurtocht.…

- Unieke tweelingenziel -

hartenkreet
4.5 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.848
Van alle grote sterrengangen het meest verdwaald, stervende glinsters van een groot en zoekend kind, Mijn tweelingenziel, een innerlijk dat nooit een rustpool vindt speelse en innemende expressie dat zacht weerklinkt.…
Sabrina Bielac18 september 2009Lees meer >

Mijn landje met regen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
In Spanje is mij te warm In België is mij te Belgisch Kinderen spelen op de weide Vragen doen zij zo vaak Over waar zijn de gele klompen gebleven De zon gloeiend Maar toch koud Waar ben je nou? 4 seizoenen één land en dat is Nederland…

God is buitenkerkelijk

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
In plaats van het boetekleed aan te trekken zich te bekeren tot de mens blijven ze voor God spelen bepalen met kracht de liturgie van macht exclusief voor heren zij slaan de maat met dissonanten systeembeheerders vol celebranten die niet willen horen hoe we willen bidden hoe we willen zingen niet begrijpen hoe we willen vrijen…

De brug van de rede

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 664
De doden zijn niet dood, de levenden niet levend de tijd van het verleden, verkeerde lang in een ongeschreven verlangen, uit nood vermeden, verleert wat door een kind is geraakt, het leed als carrousel in een eentonig spel, de afgrond als ondiepe kwel,waar kraaien zich spiegelen aan hun verstand.…
pama23 maart 2010Lees meer >

DE MEEUW

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.919
En dacht, genesteld tegen het duin, Waar ik dit spel zat aan te zien: Als ik de meeuw vanaf deez’ kruin, Bespiedt een engel míj misschien.…

DE SCHEPER

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.089
De waakse wolf, die zich geen wolf betoont, Lekt speels de staf en handen van de herder, Die twintig kudden eenzaam heeft gehoed. En met een blik, waarin de liefde woont, Drijft hij de witgewolde wolkjes verder... En ziet naar hen, de heide en de' avondgloed.…

Duivel noch God

netgedicht
4.2 met 48 stemmen aantal keer bekeken 1.270
zelf van de appel maar blijven de vinger naar buiten toe wijzen de verantwoordelijkheid of wezenlijkheid welk van de twee is ons te groot, te zoet om er tegen te blijven vechten, als dieren met primitief instinct, een dag voorbij -overleeft met de ervaring van het verschil terug, als Adam en Eva in het Hof van Eden het Leven als passie spel…
pelgrim14 juli 2010Lees meer >

de natuur

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 626
De lammetjes en kalfjes spelen in de wei, en daardoor worden de schapen en koeien blij. De lekkere geuren van de bomen in het bos, en het mooie groene mos.…

de natuur

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 652
De lammetjes en kalfjes spelen in de wei, en daardoor worden de schapen en koeien blij. De lekkere geuren van de bomen in het bos, en het mooie groene mos.…

Gesloopt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
De ruiter bestijgt z’n paard hij grabbelt naar de knoppen geen deernis, ’t is geen edel spel amoveren,’t is niet te stoppen. De kogel slingert, puntloos beukt hij erop los Tot splinters, gruis vermorzeld verdoemd tot bulken puin.…

Alleengelaten

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 760
Ik mocht eindeloos met je grote borsten spelen, het hangen aan je tepels vond je zeer opwindend, je stond wel halfnaakt te pronken op kantelen, die frivole acties waren niet echt bindend. Had ik maar het lichaam van jou!…

De blaadren rijzen door de stugge nevel

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.910
Want wij zijn arm, en knagen aan ’t verleden, en spelen met de kaarten van verdriet. Het schoonste sprookje stelt ons niet tevreden, en door de nevel lokt de toekomst niet.…

Zilte voeten,

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 534
Wij leefden, grazend als de dieren in het stille dal van een duinpan, spelend in het licht en zon en met elkaar om steeds een eerste bruiloft te vieren, beschut tegen raadselen van de toekomst en de wind, wie van ons het ruisen van de golven, het spel van elementen wilde zien, besteeg het helmgras naar de top, tuurden naar de kim en verder…
pama29 november 2010Lees meer >

het klopje aan de deur

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.764
Het is bijna sinterklaasavond de warmte van de moederhaard waarin vlammetjes kleurrijk spelen doet blozende wangen roder kleuren koude handen glijden vanuit wollen wanten de warmte tegemoet op de stoelleuning een dikke sjaal onder de kapstok staan de moonboots ze lieten een nat spoortje na op de treden van ‘t portiek op tafel geurt…
windwhisper4 december 2010Lees meer >

Mijn zonde is ijdelheid, die niemand weet

poëzie
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.643
Want soms, als ik genot begeer, dan treedt Hij voor mij heen en weeft elk eenzaam uur Vol pracht van ijd'le fantasie – en 'k tuur Naar 't spel, waartoe 'k mijn zinnen overreed.…

Piano-oma

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 804
oma las geen noot, maar spelen kon ze wel haar favoriet: Johan Strauss walsenkoning het klonk altijd opgewekt in haar woning eerste noot twee tellen, tweede noot een tel zij leerde haar stukken feilloos op gehoor even proberen dan had ze er weer één ‘t ging altijd zonder moeite, zo ‘t scheen na één keer luisteren had ze het al door in…

Avond

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.379
Ver alree verkwijnen De speelse knapenkreten. Star en koud Nu staan de huizen. Achter de gordijnen, Spreken de mensen, warm en welvertrouwd, Hun liefdewoorden - Sterloos donker rouwt De regenhemel boven huizenlijnen.…
Helene Swarth7 september 2011Lees meer >

Er is een hemel en een hel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
Al kan ik niet de tijd vergeten op dat witte wijf, bij wijn en spel, in Drenthe in de hei gelegen, Donar die schreeuwt onder mijn vel om zuurstof, lustige drank en eten, de Dood, zijn ketter in ‘t gewelf, gijzelt en maant: iets is in tel wat in geen Testament beschreven: er geldt in de hemel als in de hel een maximumsnelheid voor uw…
Fibo Foppe8 september 2011Lees meer >

Enkels van integerheid

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
Vriend, gezel die meer of minder dan een mens voor anderen toegewijd, voor mij een minnares, tevens vermetel kind, speels van aard, ruimhartig en wijzer en jonger maar van dezelfde tijd.…
pama17 januari 2012Lees meer >

Ter nagedachtenis van een kind

poëzie
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.673
En de oudren juichten om dat kind, Het enig hun gegeven ; Zijn lach, zijn kus, zijn schaterend spel, Zijn liefde was hun leven. Zij drukten 't aan hun kloppend hart, Zij wilden 't hier behouden. Zij zeiden, dat zij 't volst genot Der aard hem schenken zouden. 0 moederliefde, o vadermin, Wat kon het meer behoeven Maar...…

Oudbakken rapvers

gedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 9.501
Ik kan veel ik kan winkelend publiek laten lopen ze zelfs laten marcheren - door stompende muziek in hun buik te programmeren ik kan boodschappen leggen in hun winkelwagentje dat dakloos na sluitingstijd op straat is geparkeerd en ik kan roofvogels uit de stad amuseren met poezemuizen nagemaakt van spelen verfomfaaid - gewapende scholieren hun…

Dromen van vrede

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 758
Achter de grenzen van dit visioen, zien wij de zuigeling met een adder spelen, de wolf zijn voedsel met de schapen delen, en niemand die hen enig kwaad zal doen. Zo dromen wij onszelf naar vrede toe, naar niet meer bang zijn, niet meer hoeven huilen, nooit meer voor razzia’s, voor bommen schuilen – O God, wij willen wel, maar toon ons hoe!…