5046 resultaten.
Randen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
237 Zijn stilte valt eerder dan zijn stem.
Je kijkt op.
Te laat om zeker te zijn van wat je ziet.
Hij blijft staan.
Alsof hij niet zeker is
of hij mag binnenkomen.
Geen grote woorden.
Alleen een blik die blijft hangen.
De lucht is scherp.
Elke ademhaling heeft randjes.
Je denkt aan licht dat er niet meer hangt.
Niet als herinnering.…
Overmacht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
720 tranen
stromen langs
lijnen die ooit
aanraking waren
meer is er niet
enkel het beven
van handen die niets
meer kunnen dragen,
haar mond vol
ingeslikte dagen
haar dieren die
kijken alsof blijven
de eenvoud toont
vogels die tegen
ruiten tikken,
vrijheid bestaat
ze wil vertrekken
niet achterlaten
wat zonder haar
geen stem…
Het algoritme van de tederheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
196 we zochten een vader en vonden een code
een zachte interface die onze tranen telt
in de kille kamers van het nu
waar de schermen oplichten als glas-in-loodramen
en we bidden tot de clouds die we zelf hebben gevuld
het is de plooi in het laken die we willen kussen
de stem in de ruis die zegt ik ken uw noden
dus weven we van onze eigen eenzaamheid…
Van fluistering naar zang
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
382 Ik hoef niets te plukken of
te bewaren, alleen te luisteren naar wat de
aarde nu zingt zonder stem. In dit stille opmerken vind ik
plaats om verder te gaan: de fluistering wordt zang, en ik draag haar mee.…
Versleten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
84 jouw ogen die ik vergeten zal
jouw handen hoe ze voelen vooral
jouw stem je woorden meestal
nu zijn we terug bij af
donderwolken en zachte regen
die mij van jouw radar vegen
stop eens met mij te vergeten
ik onthoud alleen jouw lach
k ben voor jou oud versleten en uitgedragen
zit nog steeds met zo'n honderd vragen
ik ben bekaf…
van zwanen en van wilgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
253 en trots
die traag door de diepe rivierkuilen gaat
groen is het woud in zijn knoestige vuist
het sap dat omhoog door de twijgen stijgt
terwijl het lied van de wind in de bladeren ruist
en de stroom het geduld van de aarde vertaalt
ze drijven als zeilen van sneeuw en van ijs
getuigen van blinde geboorte en wit geweld
de rivier heft haar stem…
Ode aan Jacques Brel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
20 Nu rust je onder de palmen van een
ver afgelegen eiland, maar je stem blijft echoën door
de grijze straten van Brussel. Een baken voor iedereen die durft te
dromen van het onmogelijke, de eeuwige minnaar van de breekbare, menselijke ziel.…
Ik wou dat ik kon...
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.676 ‘k wou dat ik kon zingen, ’n stem had van een prachtige sopraan
‘k zou warempel eerst beginnen en er helemaal voor gaan!
‘k wou dat ik kon schilderen, ’n hand had met erin een penseel
’n schildersezel en palet, ‘k zou schilderen zoveel!…
Eurydice
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
510 hardvochtig buitenspel gezet
De dagen werden nachten
golven op de rusteloze zee
gelijk het zwerven van Odysseus
en 't wachten van Penelope
Doch op een dag keert plots het tij
de charites, de schikgodinnen,
waren Orpheus goed gezind
zij leden met Eurydice
Galmend bracht hij zijn gekweel
over de Styx het stille water
zijn stem…
VOOR WAARDIG STERVEN, VOOR AARDIG STERVEN! 7.00 uur geschreven, 7.30 uur Paus gestorven, dus wordt word werd!!!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
705 "
Hij die oude man in Toscane
neemt er nog een Crodino op zijn leven
laat de bijzondere smaak als een eeuwigheid
liggen op zijn tong en spreekt
"Maar het is genoeg geweest
het is goed, mooi geweest
en het zal nog veel mooier worden
Want hij hoort een stem in de verte
zijn vrouw roept: "Man waar blijf je?…
Surplus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 En als de echo langzaam zakt,
blijft er iets rechtop staan in de stilte:
een koor dat weet hoe het verder kan,
en een dirigent die in elke stem
nog jaren zacht zal doorklinken.…
Antwoord.
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.774 De stem van Godsdienst, Recht, en overtuiging smoren,
En bukken, laf als elk, voor de Inquisitie-roe?
Neen, snoodaards! vloek en woed, en knevel de aard in banden;
Mijn tong, mijn pen, is vrij, als ’t hart dat in mij slaat.
’k Veracht de dolle drift van lage Dwingelanden:
Eén Heiland is me een schuts voor aller Duivlen haat.…
STERREN
poëzie
3.7 met 17 stemmen
3.790 En 'k heb niets dan de stem van mijn hart, die mij 't eeuwige leven belooft,
En de heilige onsterfelijke sterren, hoog boven mijn sterfelijk hoofd.…
DANSEN OP JE GRAF
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.065 de regenjas hangt onberispelijk over mijn arm
de paraplu wijst de weg naar jouw tombe
juist als ik stijlvol de uitgangspositie inneem
barst het onweer los rolt de donder aankondigend
op mijn gladde zolen glijd ik alle kanten op
bravo ruisen de van ver toekijkende populieren
ik hoor van verschillende kanten onderdrukt
gegrinnik en jouw stem…
Een berk
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
2.490 berk geweest zijn
slordig gevlekt weliswaar
doch aan bast herkenbaar wit
het gebladerte ook in grijze lucht
lichtvoetig, te kwetsbaar
om de zon niet door te laten
de man die vocht met taal
totdat het speelgoed werd
dompteur van cijfers en wetten
als waren het zijn geliefde leeuwen
ik ken zijn gezicht niet, helder
hoor ik zijn stem…
Herinnering aan een schildersdorp
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
4.625 Ik geloofde in die snedige stem,
mijn tong was een knecht.
Oren verwarden beloftes met bedrog,
getroffen door bewondering.
Zelfs de grap drong niet tot me door
toen hij zei:
“Mijn oma was gevechtspiloot.
Haar gebit werd in de schroef gezogen,
de ronkende kist stortte in de sloot.”…
De Noordenwind
poëzie
4.0 met 29 stemmen
5.013 Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij,
dat er geen liefde en lachen om mij is,
geen zoete stem, geen blik van vrienden-ogen
geen weekheid en geen weemoed en geen lust.
'k Wil eenzaam stijgen in de Noordewind,
die in de kille nacht gestadig waait
groot en onwetend.…
Barplicht
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.961 “Pardon” zegt een tikje schor
een kale heer met snor,
En een stem, die zeik’rig zeurt.
“Ik was eerder aan de beurt”.
Hij bekijkt de man vol wrevel,
Had graag de punten van de knevel
Zodanig rond zijn hals gestrikt
Dat hij ter plekke was gestikt.…
"Gevlucht"
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.593 het een sprookje was
Op mijn rug, luisterend naar de wind
mijn ogen knipperend, door de zon verblind
De zon als een stralende bol in de lucht
geschrokken volgt een diepe zucht
Mijn gedachten weer bij de werkelijkheid gekomen
kijkend om me heen, ik heb liggen dromen
Op mijn bed lig ik hier, in een eenzame cel
alles weer scherp, een stem…
De Totaalklever
netgedicht
1.5 met 12 stemmen
1.310 De stem aan het gezang
van statiegeld.
Op scheve hakken grist het geleerde schorem
citaten bijeen.
De raper van vieze papiertjes
is weer onderweg
door sneeuw nog ijsgang gehinderd,
plakt hij voort.…
Pil voor de vrede
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
771 "
Met die leus ging hij demonstreren
Op het Binnenhof bij de machtige heren
Eerst stond hij er alleen te staan
Sommigen keken hem raar aan
Maar dat kon die man dus niet storen
Hij wilde zijn stem laten horen
Hij ging uiting geven aan zijn zorgen
*Mensen denk toch aan de dag van morgen.…
Domburgs uitzicht
poëzie
3.2 met 14 stemmen
2.592 Uw stem en glimlach mag mij overal bereiken
Als zonneschijn en wind op de’ ongemoeide tocht
O korte kussen met voor gisteren en morgen
En voor- en achterland Gods grondloze eenzaamheid,
Zoetste verlorenheid waarin wij zijn geborgen,
Steeds uit onszelf gered en tot elkaar bereid.…
Zonder jou
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.125 Mijn liefste ik mis je, elke dag,
ik hou nog steeds van jou,
ik mis jouw stem, ik mis jouw lach,
zoveel dingen waar ik van hou.
Het is voorbij, de tijd schrijdt voort,
na elke dag komt weer die nacht,
dat duister dat mijn rust verstoort,
er blijft er één waar ik op wacht...…
bitter bosnië
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
771 vernietigen
van schuldloos leven
vandaag mag dicht bij mij
een minderheid reeds eisen
dat zuivering geschiedt
een democratisch recht
wanneer komt het moment
dat ik uit haat en zinloos
hetzelfde leed
zal moeten ondergaan
mijn kind
ook jij riskeert verminking
moord ontijdig
verwacht niet dat er één
een hand heft die hen stuit
geen stem…
Kantoor-erotiek
hartenkreet
4.2 met 40 stemmen
3.783 daalde mee
Er werd niet gesproken
wel blikken van genot
totdat ze opeens opstond
de deur voorzag van het slot
Gracieus dalend op haar knieën
een stoute glimlach op d’r gezicht
kroop ze zijn kant op
haar blik was kruisgericht
Met zijn lid tussen haar lippen
haar ogen naar die van hem
kon hij geen woord meer zeggen
slechts een hijgende stem…
Saudade
poëzie
4.3 met 21 stemmen
6.058 Aan de kusten van de oceanen,
In het oerdonker van de bossen,
Hoor ik 't groot ruisen nog steeds ontstaan en
Zich nooit meer tot een stem verlossen.
----------------------------------------------
uit: Soleares III Saudades (1939)…
zoveel moois
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.226 zoveel moois op deze wereld
ik verbaas me erover
als ik die beelden zie op tv
luxe schepen doorklieven golven
dieprode kleuren van zeilen
het prachtig blauw van de zee
de snelheid van het leven
een vliegtuig komt los van de grond
verdwijnt achter wolkenmassa's
het blauwe heelal verblindt
haar schoonheid stilt mijn stem
een vrouw rekent…
Kerstnostalgie
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
2.805 krast versleten
een oude versie van Stille Nacht
waarna een zuivere knapenstem
zingt over het Kind in Betlehem
dat zolang al werd verwacht
uit de keuken drijven geuren
van zoete spijs en wildgebraad
verwachtingsvol tot watertanden
de kleintjes wassen braaf hun handen
als de kerkklok zessen slaat
vader vertelt het kerstverhaal
zijn stem…
hallo
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
880 Lehmann
die ik zo bewonder
vooral om zijn zeggingskracht
waarachtig gevarieerd en heel bijzonder
hij draaide zich om
en ik stak schielijk mijn hand uit
terwijl hij aarzelend ja schudde
en daarbij licht verstoord keek
zacht bij stem vroeg hij breekbaar
welke dichter ik wel niet was
waar hij mij kon lezen
waarom hij mij niet kende
een…
Verbonden in de lucht
hartenkreet
1.4 met 16 stemmen
1.399 Verdrietig keek hij naar de horizon
En wenste dat hij vliegen kon
Plotseling hoorde ze zijn stem
En daar zag ze hem
Ze sloot haar ogen en pakte zijn hand
Maar greep tevergeefs in een hoopje zand
Haar hart vervulde zich met verdriet
Maar ze voelde dat hij bij haar was, ook al zag ze hem niet
In zijn gedachten vloog hij naar haar land
Ze…