635 resultaten.
rijk dorp
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
672 mijn mooi Drentsch dorp
karakteristiek op ansichtkaarten
met rieten daken, glorieuze eiken
lommerrijk decor
bestendige beloften
als wasgoed aan de lijn
beschermd gezicht, sindskort domein
van "nieuwe rijken"
voor de niet zo welgestelde
verbeeldt dit plaatje
een vervlogen tijd
van voeten om de haard
bij moeke die de appels
van de pluk…
zij is boom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
649 ze volgt levens
en voelt zich als een boom
die stil moet blijven staan zonder wortels
de grond is te rul en boven haar kruin
staat een hemel die enkel Magritte zou kunnen schilderen
ze rookt graag pijp en houdt van appels op haar hoofd
ooit speelde ze piano, nu geniet ze van Vivaldi
wanneer de noten door haar takken gaan
haar bladeren beroeren…
Vervloekte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 Zijn cocaïnebloed stroomde ongezien
de aarde in, een verschrikte duif draaide zijn
nek als vanzelf te ver door, viel als een rijpe
appel op zijn aangehaalde hartstilstand.…
Klagen bij de groenteboer.
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
719 -zelf vind ik dit dan weer
een dooddoener van jewelste-
Mijn kapper zegt me
wat twintig kappers vóór hem
ook al zeiden:
dat het maar goed is
dat we het weer niet kunnen sturen,
maar toch,
ik weet, ik ben een zeikerd,
maar toch
vind ik die appels duur.…
Passievlucht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 Jij vroeg was deze hang een zucht
Naar Eva's appel, passievrucht,
Was deze puur uit nostalgie geboren?
Jij vroeg mij naar de liefdespijn
Naar 't bitterzoet van rode wijn,
Was jou en mij geen morgenland beschoren?…
De vergankelijke kosmos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
434 cultuur bloeit het lichaam open
Met een hart dat is gesloten
De body glanst met goud bespoten
Webben rond vermolmend hout
Roerloos tot de dood zo oud
Waar de tuinheer niet kan snoeien
Kan geen lelie open bloeien
Waar geheid de tijd de pijn van voelt
‘t Bloed gekoeld waar woede innerlijk woelt
Hangt in een mist van tranen
Rotte appels…
Deae Nehalennia
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Gij die leeft aan zee,
wees mijn roergangster
en reis met me mee;
met u als leidsvrouwe
bevaar ik rivieren
en zeeën vol vertrouwen
dat m’n lading, vaten wijn,
behouden blijft, en
profijtelijk zal zijn;
u schenkt immers voorspoed,
geeft gunstige wind, en heerst
over eb en overvloed;
van u de bloemen in het voorjaar,
de appels, peren, druiven…
Diep in de geest een reservoir van moed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
450 Het licht baant zich een weg door de spelonk
Wat windselen, maar verder is het leeg
Omdat Gods Zoon een heel nieuw lichaam kreeg
Van razendsnelle deeltjes zonnevonk
Eerst sterven om weer op te kunnen staan
Dat was wat mij al eerder overkwam
De appel valt weer niet ver van de stam
J.C raadt mij mentaal herrijzen aan
Staalblauw en strak vandaag…
Kaagse Kringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 En weer valt er een manspersoon
Zonder respect voor vrouwlijk schoon
Hij dacht in termen van de macht
Vergreep zich aan het zwak geslacht
Een appel valt in het gemeen
Niet ver van stam en ook die steen
Waar hij zich stootte aan zijn
teen
Gaat niet opzij, zij is keihard
Was het haar blik die hem verwart?…
Mens zonder onderscheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
706 zijn
door alle variaties in
het menselijk voorkomen
en de verschillen in
diepgang niet in de
vele kwalificaties onder
te brengen maar alles
gender neutraal te maken
mens zonder onderscheid
in essentie hebben we
alles geprobeerd om die
rolverdeling zo eerlijk
mogelijk te houden tussen
man en vrouw na een
mislukt begin van de
appel…
KIJK OM JE HEEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
557 zich verlekkerde aan de notenboom
de wolken die hun route
door de lucht vonden
de wind gaf alles een zucht
een boom bewoog en nam even
de vorm van een levend wezen aan
natuurlijk is het allemaal
zo normaal ook al sta je
er vaak niet bij stil
bij dit alledaagse gegeven
ik stond onder een appelboom
en voelde me een beetje Newton
toen de appel…
Onverharde weg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
464 onze dromen te behouden
Tot het niet meer lukt
om met handen en heupen
onze onmacht met elkaar
in liefdesliedjes weg
te dansen en mee te zingen
met het geluk en het verlangen
Dan samen met ogen en lippen
te dansen en mee te zingen
om het verdriet van het ongewenste
afscheid dat we nemen
zonder afscheid te nemen
te overstemmen
De appels…
‘villa’ (2)
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.256 ’t opgetrommelde beertje
(uit energetische analen)
maait de scherpe kantjes
ervan af
en ‘t zuigt ’t gras diep in
de zak
met geperverteerde vracht
ook is ’t vijgenblad te nat
om verdraaid in de wind
aangetrokken te worden
al herhalen de naalden
hun roterende ballade
met contrapunctie en appels
met noten collationerend
diep…
Blokkendoos
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.589 Ik heb blokken genoeg,
mooi gekleurde, mooi gevlekte,
en wanneer ik er de tijd maar eens voor had,
dan was de aarde een appel
zonder rotte plekken
met aan ‘t steeltje een onbespoten blad.
Wees voorzichtig als je binnenkomt,
gooi niet met de deuren,
pak een stoel en sluit aan in de kring.…
een boomgaard in oliver bc.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.275 over de heuvels
ik sta versteld en staar
in mijn hoofd kabbelt onzinnig gekeuvel
rond in de hitte van de zon
een mindier drie dagen drie zinnen
terwijl de bergen wegroesten in de rivier
geritsel door het hoge gras van de boomgaard
er is geen ratelslang te zien
een vogel schiet angstig uit de halmen voort
hoor de plof van een vallende appel…
Herfstrood
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.805 In rouwzwart groen een vrolijk plekje rood:
Een blozend dak, een gladiolusvlam,
Een rozige appel of een hanekam,
Zal dat mij troosten over zomerdood?
O tragisch traag laat vallen van de stam
Scharlaken bladen in de bruine sloot
De wilde wingerd, of in gulpen vloot
Zijn bloed, gelaten najaars-offerlam.…
De Wisselwacht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.693 Zonder geld of snuisterij
dreef hij bleek zijn koperij
van pandjeshuis De Wisselwacht
gelegen aan de Slapersgracht
waar dromers staande in een rij
hun allerlaatste dromerij
verkochten voor een lege nacht
aan Astaroth van nummer acht
Zonder appel of een ei
trokken zij die nacht onvrij
met ogen hol die al hun pracht
verloren waren in een…
Rijk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
716 ons dorp
dan zie ik huizen met rieten daken
met als decor in 't groen
als was het voor het plaatje
de eeuwenoude eik
kastanje in de bloei
en wasgoed langs het straatje
beschermd is nu dit dorpsgezicht
voor "nieuwe rijken" heel wat waard
voor mij de langvergeten warmte
van voeten om de haard
bij lieve drentse moeke die bewaart
de appels…
jij dronk het tegenlicht
netgedicht
2.6 met 36 stemmen
2.204 omheinen
en jij naar ‘t einde staart waar de zon
herleeft in haar compassie, doch het late
maanlicht schrobt de nacht voor zich uit
en stapelt hoop op afvalbergen woordenhoog
jij lijnde de grenzen op je kaart
en scheurde de evenaar in twee, jij kan
niet houden van een wereld waar levens
worden geplukt zoals wij in ‘t vroeger eens
de appels…
Velouté
gedicht
3.8 met 9 stemmen
7.680 En appels eten.
--------------------
uit: Raster 2004.…
Vervloekte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
553 Zijn witte bloed
stroomde ongezien de aarde in, een verschrikte
duif draaide zijn nek als vanzelf te ver door,
viel als een rijpe appel op zijn aangehaalde
hartstilstand.…
Gedachtengang
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
547 Bereikend de volle rijpheid
van volgroeide appel
"diepe schaamteloze blos"
Ragfijn spint het levensweb zijn weg
het mysterie volgend.…
Het beeld valt, oftewel de vernietiging van een Homo sapiens.(1)
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
592 Haar woorden vielen hem
als rijpe appelen in het hart,
de een na de ander,
en als beloftes vermomd.
Alle deuren ontgrendelt
om maar niets van al dit zaligs
te hoeven missen,
zijn knellende boorden afgedaan
en weggeworpen nam hij alles tot zich
en in hem op, als zuurstof, in zijn poriën,
in elke ader.…
Duivel noch God
netgedicht
4.2 met 48 stemmen
1.270 zo zwaar en donker als ik kan zijn
hoeveel groter moet het licht
de ruimte die ik ben, zijn om 't te dragen
de stroom vliedt in en uit mijn hart
klamp ik mij vast aan hetgeen gegeven
hard als steen zal ik zijn, zwaar wandelen
ploeteren in het zweet des aanschijns
om het verschil te ervaren
dagelijks nog eten wij zelf van de appel
maar…
SIXTY GOING ON SEVENTY
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
553 Met Zwitsers geld koffie en taart betaald
Nog naar mijn strooien zonnehoed getaald
Me over ‘t klingelende vee verwonderd
Chalets gezien stammend uit achttienhonderd
Besneeuwde toppen dichterbij gehaald
En dan, het groene gras in Interlaken
Waar fabeldieren op vier benen landen
Daarbij door bronzen klokken begeleid
En Wilhem Tell maar appels…
Sint Maarten
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
878 Bij iedere deur zingen ze een toepasselijk lied
Vroeger bedelden ze om een appel of een peer
Maar dat doen ze tegenwoordig niet meer
Het gaat nu om het snoepgoed, dat is favoriet.…
Wat ook een schele tokkie mag zijn
hartenkreet
1.6 met 11 stemmen
1.306 Jij achterlijke schele tokkie kijk naar je brievenbus
De trilling vol emotie werd van kwaad tot erger
En er ontstond een werelds idee,
Met een wereld, wat een verschil
Een breed zichtveld,
Die zowaar een appel schilt
Kronkelend in het verschiet
Uit het lood en in blijheid geniet
Met een markant uiterlijk
Gelijk schrijvend in de vreugde…
Zonder voorbehoud,
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
632 Gisteren zag ik haar werkelijke
gelaat, waarachter appels rijpten,
haar contour sneed door mijn blik,
gloeide na in een ondergaande snik
van zonnen glanzend in de ogen, passie
gehouwen uit geaderd marmer, polijst
verlangen in een tijdloos ogenblik, het
bloed als onstuitbare beek die haar
bedding kweekt, onverzadigd als een
ster die…
Financiële crisis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
573 De appel valt niet ver van de boom.
Integratie is nodig
tussen 'uiten' en 'duiten'.
Genezing begint met erkennen
dat ik in mijn 'uiten'
zoveel moeite heb met mijn 'duiten'.
Geen dubbeltjes agenda meer.
Eerlijk over jezelf
naar de ander.…
Lente
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
727 De appel- en kastanje boom,
beginnen reeds te botten
en onder de forsythia
vrijen twee vlindermotten.
Dit wonder der geheime kracht,
in schepping opgesloten
laat de mens verwonderd staan,
de kleinen en de groten.
Ik vraag mij af: wie heeft toch wel
dit in elkaar gezet?…