503 resultaten.
Drank maakt meer kapot dan je lief is.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
921 Daarmee ga je naar de bliksem.
Drank maakt meer kapot dan je lief is.…
Boeken
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
899 Dat valt me om de bliksem nog niet mee.
Beslist geen negenhonderd moet ik vrezen
al zijn het er toch wel iets meer dan twee.
Maar laat ik me in dit verband beperken
tot een begrensde lijst van de auteurs
-al schreven zij niet allen meesterwerken-
die ik beschouw als kundige fraseurs.…
Als het stormt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 Een onweer en bliksem in verschillende soorten en
maten van onverwachte en onvoorspelbare kleven op straat
Een ongeziene lente met jeugdigheid en grilligheid terwijl op sommige
momenten de zon haar stralen probeert te werpen op een klein stukje natuur.…
AFWACHTEND HOREN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 dochtertje van vier jaar
zit op pa's vertrouwde schoot
gekleed in een grijsgroen pakje
rode wollen muts op
nog vol koude adem
van druk spelen bij wild waaien
radiozang galmt zacht dalend
voorzegging van het weer
doet zich luid gelden
zwaar onweer nadert
vader denkt met angst
oooh
dat ons prachtig bos
gespaard mag blijven
voor felle bliksems…
Berg op bestelling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
441 Maar voor een god regelt zij de donder
en bliksem uit de krochten van de hel,
buien nog valser dan de wildste teefjes;
hoe stiller de steentjes worden verrold,
hoe steiler de berg zich oprijst als front
om die mond vol hoogmoed te dempen.…
zondagse morgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
229 -overleden katers vluchtten in het verleden
bij de geringste donderdreiging
bliksem
als afleiding draaide ik dan Beethoven
daar zij de verhalen van Thor niet wilden geloven-
..rond de aangehaalde thema’s en verwijzingen
de verdwaalde woorden in doorlopende zinnen
zomaar binnengeslopen dat
wij zingen over een schematische toekomst
zonder…
Mìjn orka
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
599 Mijn orka springt amechtig uit
z'n kieuwen
In 't zilte nat, zijn oog gespind
op vis
Verscholen in een bolvormige
nis
Die telkens weer zich flitsend
blijft vernieuwen
Onneembaar transparant is 't
bastion
Uit wanhoop haalt hij dan z'n broer erbij
Vangt bot - de vissenkom gaat niet opzij
Zo ondoordringbaar is het
glasplafond…
Droomwereld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
874 Voort
De bergen die ik
Ontwaar vereeuwig ik
Met gedachteloze
Streken
De brandende zon kan
Mij nimmer raken,
Oppermachtig ben
Ik
Ik schaterlach om inktzwarte
Onweersluchten die mij
Niet deren
Kunnen
Niets kan mij dwingen
Wanneer ik de
Keuzes niet
Maak
Het crescendo onderga ik
Gelukzalig, ik voorzag
Zijn onvermijdbare
Komst
Bliksem…
Langs het pad van vergetelheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.052 De bloemen hangen treurig als vergetende in de
storm van het leven en blazen allemaal mee aan
de melodieën die een rouwstoet ooit speelde toen
men zich nog heilig op liet gaan aan de klanken
van ware vriendschap en het echte stille verdriet
de stenen tonen lijdzaam het einde van de strijd
vanwaar een bliksem door de heldere hemel slaat…
VERLANGEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
4.136 En, of de stormwind langs mij joeg
En uit het kruiend zwerk
De helle bliksem nedersloeg._
'k Vloog toch op moede vlerk
(Al dreigden ook gevaar en dood)
Nog hijgend voort door storm en nood
Naar u, mijn lief, mijn lust!
Dan zonk ik neder in uw schoot,
Dáár vond ik rust!…
Monoloog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
671 dat hij gewapend
met het ongesproken woord
“kniel” wil zeggen, en dwingen wil,
tot overgave
aan zijn ziel, onbelicht
de zon wordt in de schaduw gezet
wanneer ontvangen wordt
wat schaars is
de ziel is het terrein van de bliksem
op de tast vindt de monoloog er telkens de weg
voelt bomen, rotsen
het is er stil, hij trotseert afgronden…
Boom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
696 Dank voor de schaduw die je bood
De sterkte van je bemoste schors
Waaromheen onze armen
Steunpilaar
Je blad zuchtte mee met ons
Vogelnesten droeg je
Aan je takken hing onze schommel
Bliksem en ziekte bleven je bespaard
Je viel niet ten prooi aan ontbossing
Bijl en kettingzaag velden wel verwanten
Die dienst deden als haardblok en boot…
ZOVEEL MEER TE ZIEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
406 herken de wolk die regen verhult
tel de rust die tussen donder en
bliksem heerst met geduld
herken de schoonheid in een melodie
open je ogen en oren en zie
elke steen bezit geweten
ieder wezen kent z’n eigen taal
zelfs een leeuw heeft mededogen
en een ieder weet nu de natuur
is ons waardevolste kapitaal
ik zie wat ik wel of juist niet…
VERBODEN LIEFDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 vanuit de welvingen
wenkt zeemeermin Minja
de man bij haar te komen
voor een ander bestaan
in het diepe zeerijk
waar aardse kwellingen
vergeten zullen worden
brullende storm
teistert het wijde water
in 't grimmige nachtdonker
speelt de zanger moedig
een reuze bliksem schittert
de verlangde vrouw verschijnt
op de ziedende schuimbergen…
Zomermens
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
599 Steeds weer overvallen worden door bliksem, regen en de inktzwarte tunnel
Op zoek naar adem, op zoek naar die roze, wolkeloze, zoete lucht.
Ondertussen spartelend als een vis op het droge happend, happend naar een zucht.…
Ek is...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Vergewe my die insittendes en hulle,
die vormlose bliksems.
Vergewe my,
want jy ken my.
Jy ken my goed.
Ek is in die val van die voël.
Die gloed van die droom.
Die ouman se roggelende einde,
en die kleinding se pynlike begin.
Ek is Bayete.
Ek is Ons vir jou.
Ek is Liefde.
Ek is Vigs.
Ek is die mensdom se steunpilare.…
Het onweder
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.991 Duchtend 't bosje in te dringen,
Aarzelt, toeft zij aan 't begin;
Maar des bliksems schitteringen
Drijven haar er eindlijk in.
't Weer bedaart; 't houdt op met lichten;
De onweersflitsen troffen niet;
Maar onmisbaar zijn de schichten,
Die het Minnegodje schiet.…
een prozaïsche reisafstand (dixunt simultanus)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 Wie van de vergeten godenzonen heeft,
badend in de zonovergoten dodenzee,
de bliksem in Carus’ hoofd geschoten,
-waarop niks meer uit de hemel kwam?…
Lucella
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.168 Liefdes hof braveert het al:
Laat het haag'len, laat het waaien,
Laat de hemel bliksems zwaaien,
Met een zware donderval;
Laat de gure winter beven,
Dat al 't geurig groen bederft;
Liefdes bloemen blijven leven,
Laat het sterven, wat er sterft!
-----------------------------------------
uit: Duytse Lier (1671)…
Ik tegen mezelf
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.069 Op de melodie van Coldplay Us against the world
Oh ochtend kom binnen met wolkenlaag
Los deze mist op maar doe het traag
Breng terug het zonlicht laat de stralen vaag
In mijn hart spiegelt verdriet
Het pad dat ik afloop slingert heen en weer
De duivel praat in mij en zet een engel neer
Geraakt word ik door bliksem terwijl ik deserteer
Uit…
Uit liefdesnat geboren...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.097 De tijd telde de jaren bij
en in jouw groei
spraken de seizoenen ware woorden,
zon, jonge knoppen en bloesems, volle bloem,
ook bliksems en donders,
de koude en vallend blad
als respons op jouw bestaan,
gingen alle onwerkelijke illusies vermoorden.…
Weergod Hiemstra
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
612 secretarisvogel
Die weet hoe hij het Weerlicht heeft doorgrond:
Doorploegd mijn associatierijk jargon
De free jazz van het meer-weergodendom
De Ster en Maan - SM van Gerrit Hiemstra -
Laat ik voorlopig voor zijn rekening
In lederhosen doet-ie ook zijn ding
Als Meteoroloog maar zonder Swing
Het was de opperweergod Jupiter
Die slingerde zijn bliksem…
Roestige vleugels boven het weiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
214 In de verte staat de eik,
bast vol diepe littekens van bliksem en bijlen,
takken als klauwen die de wolken openrijten
alsof ze de wind willen wurgen en nooit meer loslaten.…
Hoop
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
543 Een donkere weg, een duister pad,
Wind door de bomen, een donker bos,
Regen, storm, bliksem, ja alles nat,
Dat kille gevoel, zo alleen,
Voortslepend, met een pak, mezelf.
Zag ik licht, dat gaf me hoop,
Niet wetend waar ik was, tijd die voortkroop.
Je kwam op tijd, nee niet te laat.
Je stak die hand uit, zei: kom maar hier.…
GLIMLACHJES
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.161 een erg kort lontje
Poesiealbaum voor mij niet nodig,ha ha
Mis-dien-aars: sorry verkeerd begrepen
Klere-lijer: slordig op zijn kleren
Trom-pet: afdekhoes
Sexist: lid pijperkorps
Auto-gram: fileleed
Opgewonden standje, ook eens proberen
Mala-Fide is de zus van Malle-Eppie
Tampon: gereedschap van de stukadoor
Penis-koker. snel warm
Hete bliksem…
voor het slapen gaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 draai dansend pirouetten op het ijs
of kronkel slang sidderend over de grond
als ze eindelijk dan de slaap vatten
sluip ik op kousenvoeten zachtjes
hun kamer en de verhalen uit
waakzaam om niet te struikelen
over het speelgoed op de vloer
want als ik daarover vallen mocht
zou ik waarachtig hen weer wekken
met welgemeend een donder en bliksem…
Onweder
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.389 Onder dit wisselend tij van scherts en roerende weemoed,
Ernstig plannenberaam en vertrouwelijke boezemontlasting,
Trok aan d’ oostelijke hemel een heir van donkere wolken,
Door de dampen gewrocht, die de hitte van de hitte der zon had doen opgaan,
Zwanger van bliksemend vuur en weldadige regen, te samen.…
De Texel Twee (een liedje)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
534 De mannen van ijzer, zij waren niet bang
voor stormen en bliksem of golven.
Ze kauwden hun pruim en ze gingen hun gang
en werden door brekers bedolven.
Ze stonden aan dek als een rots in 't geweld
van water en klaprende zeilen
en dachten geen mum aan het loerend gevaar
maar telden de vis en de mijlen.…
Bassin aux nymphéas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
627 In die zwoele, stille hoop
raakten wij elkaar nog aan,
niet alleen, nooit echt alleen,
want in de bliksem, helder wit,
hebben we elkaar verstaan.
Jouw adem, blauw en roze,
danste licht als morgendauw
op Monets groene lelieblad,
en in die fluisterende nevel
hoorde ik je, zoet en trouw.…
VAN DE OUDE BOOM
poëzie
3.5 met 13 stemmen
6.657 De winter heeft erop
zijn boos gebijt vermoord;
het water heeft het merg
in ‘t herte eruit geboord;
de bliksem spookte erom,
en kraakte, met geweld,
er halve bomen uit,
en takken ongeteld;
de tijd onteerde laf
en langzaam al zijn lijf,
en nog en roert hij niet:
hij staat daar, rotsestijf.…