733 resultaten.
Epifanie.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
622 En later op de dag opkijkend van mijn boek
staat hij daar, onveranderlijk in zijn blauwe kiel
vraagt hij met ijle stem hoe het nu gaat
met de kinderen en of de merels nog
patrouilleren op regen- en zondagen.…
Heen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.395 Bij de kom in het gras is de merel komen drinken
vier lange teugen voor hij weer vloog -
wat leeft, leeft van schrik en beven.
Ik ken iemand; hij ligt in zijn groene graf,
het is nog vers. Hij zwijgt daar
als de schuwe vogel die hij altijd was.
Ook ik ben nog nooit zo stil geweest.
Er is beangstigend weinig te vrezen.…
Stille Hoop
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
862 de late kou brengt me nog geen lente-gloren
ik mis het groene lover aan de kale bomen
geen ochtendlied van de merel wekt mij op
alleen tegen het raam spat een trieste regendrop
toch ben ik in de woestijn van mijn gedachten
diep verbonden met Hem die ik mag verwachten
nog houdt Hij zich in het naakte hout verborgen
maar bij d' eerste knop…
Kopland.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
831 De schemer die ons soms verrast,
de merel, zijn lied en jij, voordat je weer verdwijnt.…
streelde lente op je koude huid
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.373 je bloeide in je lach
ontluikte wit je tanden
je rode lippen waren zoet
nog warmer dan je handen
ik streelde lente
op je koude huid
je dooide snel tot voorjaar
een merel floot de winter uit
we droomden het concert
dat vroege vogels gaven
in het rood van ochtendlicht
bleef de zomer even nog uit zicht
we speelden zon en
kleurden dagen…
Landerig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
613 In de tuin speur ik vermoeid
naar nieuwe vijandelijkheden,
dat valt mee, een stadstuin is de Gaza niet
al valt er een merel door de heg,
het maakt niet uit, de kat is comateus thans.
Ik orden mijn gedachten, in stilte nu
want Feind hört mit al ben ik zelf
mijn ergste vijand, misschien, wellicht..…
Soulmate Lovers
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
450 Mijn lieveling komt vlinderend
Mij goedemorgen wensen
Een dagpauwoog ligt heel dicht naast me
Matahari, zinderend
Tekent cirkels rond mijn lippen
Kust mij teder zoetelieve
Zoetelieve immer wieder
Voel haar bloemenhoning drippen
Liegen bleiben liegen bleiben
Zingt de merel in mijn brein
Voel de eenheid van twee lijven
Wil zij 't liefst…
Jubelzang over de wijn
gedicht
3.3 met 3 stemmen
948 van het glas op,
prijst een merel het lot van alweer
een dichter nakend op het trottoir met
grijze lokken golvend in de regen.…
HET DEERT NIET MEER
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.422 openvouwen dat ik van je hou
Het is verdronken in de opgedroogde parels
De nachten uitgedauwd in lome dageraad
En in de middagwarmte kleurt de tijd de waarde
Omdat de zon verlangend aan de hemel staat
Het deert niet meer, de dagen zullen lengen
De zomer wordt verwelkomd met gelach
En in de avondluwte streelt het fijnbesnaarde
Wanneer de merels…
dromen voor één dag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.118 als het schijnsel van de ondergaande zon
de laatste schittering in je tranen breekt
zullen sterren je in troost omringen
wil de merel je in zijn lied bezingen
zal de nacht in je armen sluipen
waar heel even alle zorgen geborgen
en de zachtheid van een wereld in dromen
weer verlangen schept naar een nieuwe morgen
waar de zon in liefde ontwakend…
NORMAAL
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.186 normaal, wat vrienden rond een open haard
een galerie vol beelden
een merel bij de kriekentaart
een kind dat zich verveelde
normaal, een doodgewone zaak
een visser die zijn net leegt
twee vissen aan dezelfde haak
een krab die nog beweegt
normaal, zo'n alledaags woord
als leven en eten met elkaar
niets dat de rust verstoort
en bij het…
MEIREGEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.014 de meiregen valt met bakken
uit de lucht de prunusbloesem
wordt losgeweekt treurt om
snel vergane glorie laat kopjes
hangen ziet op de begane grond
vloed aan regenwater dringen
bij rioolput de merel dempt zijn
gezang minder uitbundig soleert
hij bezwerend naar betere tijden
wisselvalligheid grijpt mijn lurven
neemt me stevig in de houdgreep…
De wijnkan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Op tafel stond de wijnkan klaar
bij lach en licht en zomers weer
de merels floten buiten daar
alsof ze wisten van geen keer
Ik dronk een slok en hoorde zee
het eendere geruis van zand
alsof de golven zacht en mee
mijn kleine haast al onderhand
Laat af van hoop, zei iemand mild
drink voordat stof een kom herneemt
de kan ging rond, de…
Lente Haiku Vijf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
600 Mmm, stil luisteren,
parelende vogelzang
merel in de beuk.
Mmm, even voelen,
dieprood gebakken stenen
verwarmd door de zon.
Mmm, even kijken,
priljonge lenteblaadjes
duizend kleuren groen.
Mmm, even ruiken,
tere leliebloesempracht,
eeuwige lente.
Mmm, even denken,
schoonheid is van elke eeuw,
de zin van leven?…
ochtend
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
862 wanneer de zon weer 't luchtruim pacht
en grif de laatste ster ontzet
lik ik de wonden van de nacht
en zoek de veren van mijn bed
de uil verdween met 't laatste zwart
nu merels fluiten in mijn goot
voorbij de daken, stil, verstard
kleurt zich de einder karmijnrood
onder dit hemels kleurenlicht
komt 't leven stilaan weer op gang
ik smeek…
Wij hebben het erover of wij zullen verhuizen
gedicht
2.9 met 31 stemmen
25.849 Waar je stem is wil ik zijn
zoals op onze eerste dag
toen jij aan stilte die hem veilig hield
mijn naam ontsloot
samen met namen van vogels -
mees, jonge merel;
bloemen die daar uit het stof
ontstonden - krokus,
sneeuwklok, narcis -
wuifden, geven
aan je groet gehoor.…
Denkwerk ( 2 )
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
649 in het aardse speuren
de wandel in een gesluimerde middagzon
waarin het ijs zich tot bloemen vormt
een verlept boeket op een schuurraam
de merel op het tuinhek een poging doet
iets lieflijks de stille hof in te zingen
daar, waar de kale winterbomen
mij links en rechts treurende omringen
in die kou zoek ik naar iets
waaraan ik mij…
nog onverzonnen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
564 dromen van ooit een ander
gedicht dat zich niet meteen
ontbloot of gewonnen geeft
zoals een schilder bij ‘n leeg
nog maagdelijk doek in vage
tinten verzonken blijft
en de merel in de tuin nog
een poosje zwijgt voordat hij
in alle vroegte z'n liedje fluit
zoals ‘n woord geduldig rijpt
op zijn eigen uur en tijd in
het daglicht kruipt…
Koor
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
508 De oudste taal ter wereld
Klinkt sinds mensenheugenis
Met pasen noch met kerstmis
Wat op zich geen leugen is
Het gemis aan kerklatijn
Doet velen terugverlangen
Naar pracht en praal der kanseltaal
Gregoriaanse zangen
Het zijn de opgezette kelen
Die zoetgevooisde klanken kwelen
Van blauwborst nachtegaal en merel
Wijsjes die geen mens vervelen…
Vernuft van vogels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 blauw in de warme
voorjaarszon in 't volle zicht
van vogels, ik nestel me op
het balkon en luister met een
hart dat tegen eigen ribben slaat
alles zingt stijgt op naar boven
met warmte binnenin dat uitstraalt
naar de mensen in 't volle zicht
van vogels in het openluchtconcert
uit pure liefde voor muziek, ze
kwinkeleren er op los, de
merel…
Ongerijmd vogeltje
gedicht
4.8 met 4 stemmen
1.764 Piepjong probeersel ter verbetering
van het ongevederde niets,
prefiguratie van een merel.
Maar het bloed is nog rood
in het bijna doorzichtige vlees. Gek
die gele stekels waar de veren zijn mislukt.
De bek snakt nog. Hij lijkt verwonderd
dat een zo dun vlies de zon bedekt.…
Lenteschreden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
441 Er komt in maart zeker een dag dat zelfs rozen openspringen
merels vast het hoogste lied samen met een lijsterkoor zingen
dus opgelet, nu de lente heel traag haar eerste schreden zet.…
Dank je wel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
438 O merelke, o kerelke
wat ben jij fraai aan het fluiten
mijn hele dip is uitgedoofd
nu jij zo galmt hier buiten
O merelke, o kerelke
wat ben jij schoon aan het zingen
mijn goed humeur komt weer op gang
ik kan zowaar wel springen
O merelman, o Don Juan
wat loof ik jou voor het helen…
ik heb mij met moeite alleen gemaakt.
poëzie
3.1 met 74 stemmen
25.014 in het oog van de nacht woon je als een merel,
of als een prins in zijn boudoir: de kalender
wijst het zeventiende jaar van Venetië en
zachtjes, zachtjes slaan zij het boek dicht.
kijk! je schoenen zijn van perkament
o - mijn vriend - deze wereld is niet de echte.…
Gevleugelde gevoelens?
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.330 Heeft een merel gevoelens,
zingt hij daarom zo blij?
Kan een mus ook huilen,
tjilpen met tranen erbij?
Kan een kraai verliefd zijn
met zijn hoofd in de wolken?
En kan een duif ook boos zijn
als mensen het plein bevolken?
Pleegt een zwaluw zelfmoord
als hij niet meer leven wil?…
Dubbelleven
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.419 appel
was bijna in de beet vergaan
glazuur van glanzend blanke tanden
spiegelde de witte worm
hij trok kronkelend zijn kop in
in stervensangst geheel ontdaan
het was vlak voor de tweede hap pas
dat ik het zwarte puntje van zijn neus zag
vol schrik heb ik de appel weggeworpen
want net als bij de worm
was weg die lust tot happen
een merel…
Vogel-uur
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
895 De meeuwen slapen nooit
ze kwekken en ze krijsen
maar als het vogel-uur begint
wanneer het licht de hemel kleurt
begint een merel hen te overstemmen
het 'tè-tè-tè' verstomt
en rollende octaven
zetten de toon der ouverture
van alledag in zomertijd
geen dirigent, de meesterzanger
zet hier de toon, en 'tú-tú-tú'
vallen zij in, de koorgenoten…
Zingen, hoe de donkre wereld
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.250 Zingen, hoe de donkre wereld
zijne ronde reize gaat;
zingen ‘lijk de merel merelt
‘lijk de nachtegaal, die slaat;
zingen; blind, ‘lijk vóor alle eeuwen
’t laaien van ’t onnozel licht;
zinge’ als zon en maan, flambeeuwen
aan het duisterst aangezicht;
zingen: vreugde en smart, gesmeten
al wat gloeit en al wat rijt,…
Voorjaarsmoeheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
726 toonaarden
sluipt hij weer naderbij
en komt het harder aan bij mij
als was ik er allergisch voor geworden
Dan kom ik weer
op de vanouds bekende plek
en is er niet te vluchten
Het verlangen knaagt en zeurt
tot in mijn ziel
en ik moet mijn hart weer luchten
Ach, kon 'k maar even dat luikje sluiten
voor alles wat het hart beweegt
gewoon de merel…
winterhardheid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
708 nu weet ik hoe hard haar handen zijn
waar vlakbij het hart hing in bundels
aan rode touwen en onstuimigheid
tijd maakt inderdaad einders
de zang van monniken als draagbaar
van de merel en de nachtegaal
hoe hoog in godsnaam verblijft zij
kruipt door het grijze van haar gaan
het valt niet in sluiers uit te drukken of
te dragen, licht schuilt…