615 resultaten.
Levend verleden
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
556 zie
als ik in het verleden staar, zij waarvan
ik allengs voortschrijdend inzicht ervaar
Zij, het fiere meisje van lang geleden
was ik zeker niet vergeten
doch sommigen leven ergens ver weg
in afstand, wel of niet te meten
Toch woont zij plots even in mijn gedachten
waarin het beeld van een jong mens verschijnt
en herinner mij dat haar prille…
niet meer weten wie we zijn
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 wie ben je op die foto
als je hart bitter weent om
het kind op je schoot
omzwachteld in gebroken wit
laat het prille leven niet gaan
nu wanhoop uit de hemel stort
begraaf het kind niet in haar laatste slaap
we willen het wiegen in onze armen
in het open veld
onder de zwarte hemel
in het hoge gras zullen we
naar de sterren kijken…
Meidans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
336 Op blote voeten in ’t bedauwde gras,
Dansen wij in mei de lentedans,
In de vroege ochtendstond,
Als de prille zon de dauw verbrandt.
In ’t warme gras vleien we terneer,
Uitgeput, doch zeer voldaan,
Kus jij vederzacht mijn mond,
Wijl de zon naar haar zenith klimt.…
Lijnen van licht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
424 Haar voetjes dansen langs de witte zwanen,
die in het prille uur hun intrede doen.
Ze kust het buiten wakker met een zoen,
en boven haar ontwaken zacht de manen.
Haar adem componeert de luwe wind,
die weldra langs het monument zal gaan.
Er bloeien dunne twijgjes in haar ogen.…
Dromende man
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
363 In een broze werkelijkheid
waar niemand anders
kan komen
achter de doorzichtige horizon
van een ongekend bestaan
verzin ik hoe jouw ogen kijken:
Ik heb jouw prille schoonheid getekend
in alle bekentenissen van pure passie
jouw fraaie naam in liefde gevonden
wanneer het droomlied klinkt van liefde
door volle hartstocht van een illusionair…
half is al heel wat
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.250 half wat
is al heel wat
wij waren mirakels vast geklit
subiet na onze prille partnerhit
we verliefden ons per emails
lijkt op reizen op de rails:
de treinen rijden – sans doute -
is het evenwel de juiste route?
ze hebben zekere bestemming
maar hoe staat de afstemming?…
Gesluierd Naakt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.049 vanzelf sprak
In een luchtig vertoon van vezels
Stof en gestalte vielen samen
In de ronde, reine welving van de heup
De korrel van het vel
De weke weelde
Wenkt mijn tintelende vingertop
Mijn blik dolt en doolt en tolt
Versplintert radeloos op dat naakt
Dat ik uiteindelijk uitlas in één adem
Lonken wordt begeren
Zoals ik de preutse, prille…
Pril
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.643 zwemen van licht
volle flarden breken, ontvluchten ijlings zicht
langs gevlochten takjes, nesten rijpen wit
wellende druppels stillen in helderheid
door ijzige zuchten van vorstelijk sluipen
gevangen en smachtend zich te vloeien
tot wilde stromen uit knellende boeien
om als voedend nectar weg te druipen
uit de kille greep van de prille…
kind van alle seizoenen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.314 vroege vlinder zomaar op mijn hand
gevlogen tovert warempel een jonge
lente, ontluikt vanbinnen het prille
besef van broos geluk
in huppelpas en zonder jas ren ik naar
buiten waar mijn vrije kind weer toeft
in zomerse tijdloze dagen, speels
nog onbevangen
aan de einder wieken ganzen naar verre
oorden, ruist langs nevelig avondrood…
Sneeuwklokje
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
3.118 Schuchter werkt het prille groen
vanuit brekend zand naar ’t licht
waar het leven tot in volheid knopt
als serene schoonheid zich ontpopt
dat zich ned’rig naar d’ aarde richt
haar pracht buigt zwaar de ranke steel
en teer bloemt zij haar blad'ren wijd
die puur van kleur het hart ontbloten
wit/groen gerokt; de kern omsloten..…
aarde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
767 Moeder natuur, geef mijn leven weer zin,
ik ben de aarde op deze planeet
sinds mensenheugenis,
vanaf het prille begin.…
Steelse lachlichtjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
587 Langs de lange groene lindelaan
zie ik een ouder echtpaar gaan
hand in hand en met een blijde blik
op elkaar stappen ze voort
Veel hebben ze meegemaakt
van alles en nog wat met elkaar gedeeld
ze zijn door de wereld aangeraakt
maar zijn door elkaar nooit verveeld
Na lange tijd zijn ze gaan samenwonen
hij vroeg haar hand in het prille begin…
Gedachten spinsels
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
721 Gedachten fladderen af en
aan likken verse wonden
behoedzaam van de maan,
verkeer jengelt in de straat,
blikken dromen verpakt in
monotone regelmaat, maant
ongewassen licht tot nog
groter spoed, ontneemt de
eerste stap de prille moed,
wordt energie vermorst,
voorbij de dagelijkse kost,
wanneer de nachtdraak zich
met irreële spinsels…
Gescheurde nacht
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.065 In de smoezelige kamer, brak alles los in bittere tranen
Al snel jankte ze mee, als prille tiener koesterde ook zij wanen.
Zacht zei ze: ik werk hier voor mijn kleine meid
Dat sloeg aan, ook hij leefde voor zijn zoontje, altijd!…
Rembrandtcyclus 7: anno 1642: gebroken zoek ik troost bij Titus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 verdriet gevangen tranen
van ons allebei
verslagen ben ik
lief en dankbaar kind
jij reikte mij je snotlap
toen onze liefste stierf
dat teken is een grote troost
die ik nergens anders vind
jij liet aan mij je hart zien
en gaf het zomaar weg
jij liet aan mij de kleur zien
zo rood
eerder niet door mij geverfd
doorbloed en kloppend
prille…
lenteoproep
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
452 laten we samen
bij het begin van deze prille lente,
na wekenlange mist van twijfel,wantrouwen en onbegrip,
na maanden van koude-kak-drukte en kille verbeten kilte
mekaar eindelijk opnieuw recht in de ogen zien,
niemand hoeft gezichtsverlies te lijden.
we hoeven niet langer
de verdorvenheid,
de domheid
en de zwakheid te promoten.…
HERSTEL
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
615 De wereld vol vragend duister drukt zwaar,
wil de beide prille zielen verwinnen.
Van alle kanten loeren boze zinnen.
Angstwekkend woud, wild als warrig hoofdhaar,
toont vreemde monsters, naderend gevaar...
Maar _ een zachtzinnig schijnsel dringt binnen!
De kinders staan stil, zwijgen en wachten,
bereiden zich voor op woedende strijd.…
dans, dans! voor Pina.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 meer het midden kiest
de zon zendt haar warme licht
door de openstaande deur
iemand plant een boom
op de kale vloer valt de schaduw
van een breekbare tak en aarzelend blad
gebonden spreidt ze als vleugels
haar armen, handen en vingers
ze bereikt de openstaande deur
- net niet -
op de vale vloer strelen haar vingers
over de echo van de prille…
Laat woorden wenen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
703 Gebruik die kracht, benut de prille moed,
die jou ontvank’lijkheid geschonken heeft.
Laat woorden wenen in die tranenvloed,
want liefde die jouw wezen warm omgeeft
verliest in hartenpijn haar gouden gloed
door stil verdriet dat in de schaduw beeft.…
Jeugdhaven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
809 Er liggen zes boten
aan een steiger
in de haven van mijn jeugd
ieder met een eigen zeil
een buitenboordmotor en roeispanen
een kiel, een roer, en een reddingsboei
soms spring ik in het prille water
van het meer, met minder herinneringen
bevaar ik oceanen in mijn fantasie
waar mijn moeder plots een eiland wordt
en mijn vader een gebergte…
Nieuwe adem?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 Gedachten fladderen af en
aan likken verse wonden
in het licht van een bleke maan,
verkeer jengelt in de straat,
blikken dromen verpakt in
monotone regelmaat, maant
ongewassen licht tot nog
groter spoed, ontneemt de
eerste stap de prille moed,
wordt energie vermorst,
voorbij de dagelijkse kost,
wanneer de nachtdraak zich
met irreële…
DES STERV'LINGS ZALIGST GOED
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 We zullen zien, mijn prille boreling
De herbergier leende hen een lantaren
Boven de stal stond een soort megaster
Drie wijze astrologen van heel ver
Wees deze op Het Kind en engelenscharen
De herders in het nachtelijke veld
Werd aangeraden ga op kraamvisite
Er klonk een lied voor massa en elite
Dat uitkwam wat al tijden was voorspeld…
de lente lonkt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
434 daar is het weer, het prille groen
een zachte gloed, een nieuw seizoen
het jonge gras dat wenkt en lacht
waar jij straks droomt in zomerpracht
de eerste bloesem, licht en fijn
kleurt takken zacht met roze schijn
de lucht eindeloos helder blauw
de zon die warmer wordend lonkt
hoop ontwaakt, de wereld zingt
nieuw leven dat danst ons tegemoet…
Vriend zonder vader
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
388 De chronische ziekte van jouw oude vader
schilderde nieuw verworven heimwee aan de zilte zee
papieren schepen op golven van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie, het verliezen van zijn geest
Lethargie was een overlevingstoestand
omdat rouwen onverteerbaar bleek
geen strategie of prille wijsheid
een korte stilstand om te overleven…
toen zij aan de liefde dacht
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
607 Hoe zij op prille bloemenvoetjes
lento binnenschrijdt
zich trillend tussen witte bloesems vlijt.
Hoe liefde onder laaiend zonnelicht
een lichtvoetig allegro zingt
haar oneindige vleugels spreidt.
Hoe zorgeloze, zwoele liefde oogst
troost dan weer presto voor
de zomerstorm de benen neemt.…
ROUW EN VREUGDE
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
350 Ronde graven, geboren uit houtwinning,
vergaan zacht en langzaam onder gebeuren
van ontwaakte, prille dierenbeleving.…
er vallen gaten in de horizon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
992 de dag is jong in zijn
kijken naar gisteren
ik wil niet naar je reiken
er vallen gaten in de horizon
ik zag hem rond
met hier en daar projectie
in rood door de reflectie
van een prille morgenstond
je voeten konden mij in
afdruk zo intens bekoren
ik zie de dubbele sporen
nu vervagen in de wind
je speelde als een kind
boven de branding…
Onbezonnen
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.837 ze zwanger worden zou
Ze heeft zich toen gegeven
Het deed ook best veel pijn
Was dit nou zo geweldig
Ze vond het niet eens fijn
Nu voelt ze zich genomen
En blind erin geluisd
Dat 1 stom kikkervisje
Haar toekomst zo doorkruist
Twaalf en een half
Van boven nog niet vol
Maar heeft van erotiek
Haar buikje nu al vol
In haar jonge prille…
Dit wintert niet
netgedicht
2.5 met 28 stemmen
7.414 Een derde breekt
het hoofd over een prille min.
En wij? Zoveel is zeker:
wij sneden ook, wij slepen dito
potloden en braken ons de hersenen
over idem.
Het zijn van de woorden
dezelfde daden.
Maar klinkers wisselen
als seizoenen.…
herfstten in het rijke rood
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.422 ik zag de
knoppen botten
je prille lente
was zo groen
je bloeide open
keek verwonderd
naar al het nieuwe
bloosde diep
om het te doen
mijn handen
streelden in een
zacht gebaar je haren
je ogen zomerden
volgroeiden lente
en in de warmte
van onze armen
verstrengelden we
heel teder tot een paar
we herfstten
in het rijke rood
dat…