Alle inzendingen over vergankelijkheid

637 resultaten.

Sorteren op:

Opstaan van het beest

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 483
Verstand heerst en voorkomt dat ‘t gevoel escaleert, maar soms staat hun ziel in brand gaan gevoelens - sterker als de leer - in hun brein te keer Even zijn ze weer het beest -dat wij lang zijn geweest- zonder besef van tijd en van vergankelijkheid, primitieve toestand van redeloosheid Hun wankele geest overgeleverd aan gevoelens…
Custor1 maart 2010Lees meer >

Träumerei

netgedicht
3.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 796
gemeen op Schumann’s geschreven noten vaart zo nu en dan licht kabbelend op een oceaan van kwetsbare stilte waaraan klanken gewend lijken en harten zich langzaam ontdoen van kilte de melancholie in het dragend verhaal zuivert een atmosfeer van oud zweet ontsluit mijn ziel opnieuw voor spiegelende taal waarin ik, zo mogelijk, het vergankelijke…

De Parel

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.392
De wereld, zoals onze geest die kent ligt in de schoot van toekomst en verleden het onvergankelijke toegewend, dat zich voltrekt in haar verganklijkheden. Al wat zij voortbrengt heeft zich opgericht vanuit een aanvang, in zichzelf gevonden, en breidt zich uit en bloeit onder het licht, - en gaat dan in zichzelve weer te gronde.…

Veranderlijk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
Het weer is altijd veranderlijk Alles op aarde is vergankelijk Veranderlijk zijn de tijden Niemand kan dit vermijden. Veranderlijk zijn de mensen Veranderlijk zijn hun wensen Veranderlijk is ons bestaan En eenmaal zal alles vergaan.…

Veranderlijk

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
Het weer is altijd veranderlijk Alles op aarde is vergankelijk Veranderlijk zijn de tijden Niemand kan dit vermijden. Veranderlijk zijn de mensen Veranderlijk zijn hun wensen Veranderlijk is ons bestaan En eenmaal zal alles vergaan.…

Illustere leegte

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 544
Niets is voor altijd alles gaat voorbij het fruit van jouw lippen droge dromen van zijde alles is inherent en incompleet door grove vergankelijkheid in deze worsteling met verveling gedachten aan jouw vroege dood ach, was ik maar een regenworm dan zouden mijn stomme dromen voor altijd zonder zonde zijn in de warmte van het eenzaam bed…

Late guldenroede

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
Men loopt zo gauw voorbij in herfstachtig najaar aan wat uitgebloeide takken in een groepje bij elkaar vergankelijk geworden kleur verliezen, broos staat het stil, wat triest komen uit de mist in zicht van zachte lichtval en zie.... hoe een spinnetje ontdekte de ragfijne takjes waaraan het zijn webje spon en kijk...…

Onsterfelijkheid

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
Onsterfelijkheid, de lege vormfactor tussen vlees en droom, zonder stilstand de eeuwige spiraal afglijden ingekapseld in de slotvaste tijdscapsule Slechts bittere weerspiegelingen zouden resten en de nasleep van uitstervende tremolo’s, met in elke oogknippering de vergankelijkheid van een klaproos Obligaat toekijken op afscheid en verscheiden…

Zombie

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 470
Arrogantie is als een verwelkte bloem decadent op weg naar de ondergang teloorgang van droevige dromen het leven kent voorspoed en tegenspoed tijd kent geen genade voor het noodlot samen kijken we uit naar het nabije einde wanneer de prille ochtenddauw de absurditeit van de wereld herkent in dwaze toespelingen van de ziel vergankelijkheid…

gefileerd

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 301
het leven overstemt de hobbels van de vroege morgen die de de late nacht tracht te ontvluchten met gedachten die gefileerd het gestalte langzaam laat verteren in een rosarium beplant met zwarte granieten laatbloeiers het licht is als een dubbel dicht geslagen boek waarvan de kaft ontheemd de vergankelijkheid zonder vrees omarmt…
elze18 januari 2026Lees meer >

Najaar

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 136
elk soort rijkdom kent zijn plek en tijd en is aards vergankelijk, doch niet in mijn gedachten de liefde die ik mocht dragen en nog zal geven zal alles vertalen in het niet verwachten…

En nu 'k mijn mensenleed heb weggeschreid

poëzie
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.872
Zo wil ik dan, genezen voor altijd, Mij zalig om mijn grootste droefheid prijzen, Die aan 't verganklijk Ik het Zelf kwam wijzen In vergezicht op de een'ge Wezenheid.…

EEUWIG EENZAAM

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.996
Maar dat, verganklijkheid ten spijt, Het leven zelf steeds is gebleven De duurge droom, de hoog-verheven Schepper van tijd en eeuwigheid. Wat klaag ik om mijn eenzaam lot, Schoon Lief, en dat ‘k u nimmer vinde Op mijn overal verdoolde tocht?…

Nu danst geen vlinder

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.002
Ook al ben jij nu heegegaan en is dit allemaal zo onwerkelijk - al kunnen wij dit niet bevatten of verklaren, niet invoelen of duiden: er zal wel zin zijn, er is het grote geheel waarin ook dit puzzelstukje past, en al weten wij soms heel veel (of menen dit toch): er zijn ook raadsels, mysteries, duisternissen en dood, vergankelijkheid,…
Adeleyd8 augustus 2007Lees meer >

Paestum

poëzie
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.804
een oeroud zwijgen heeft zich opgericht uit de getijden der vergankelijkheid. en onberoerd staat dit verweerd geweld boven de wirwar en het gekrioel der mierennesten, en het zichzelf verdelgend menselijk gewoel.…

En nu 'k mijn mensenleed

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.070
Zo wil ik dan, genezen voor altijd, Mij zalig om mijn grootste droefheid prijzen, Die aan 't verganklijk Ik het Zelf kwam wijzen In vergezicht op de een'ge Wezenheid.…
J.A. dèr Mouw20 september 2019Lees meer >

C. MONET, DE JAPANSE BRUG

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.511
En bij het heengaan voel ik mij ontheven van de vergankelijkheid. In mijn hand haar nieuwe telefoonnummer, geschreven op een kunst-ansicht aan de mooie kant waarvan een groene brug staat weergegeven die een begroeide vijver overspant.…

Horizonvriend

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Even spatte de zon open in de intensiviteit van het verlangen het was lang geleden dat ik de zomerbloesem had geproefd zintuigen die ik had gekregen door mijn heimwee ik liep met je mee door het oorspronkelijk bos bloesemvrouwen lieten wind waaien over landerijen ik had je lief gehad toen ik op de wolken liep maar alles bleek vergankelijk…
mobar27 juni 2017Lees meer >

Denken kan niet meer

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 548
De vernietiging begint zijn geschiedenis te tekenen vergankelijkheid als globale vergane glorie vele diersoorten sterven spoedig uit en we voelen het in onszelf in iedere porie vervuiling vraagt verdwaasd zijn tol de consumptie slaat op hol zelfs in de ruimte zwerft het rond veel te groot is onze mond denken kan niet meer, voor huilen te…

verbeter

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
hoe kan ik anders dan de zetel die me lief is de wereld laat dirigeren met de bewegingen van mijn onbewuste ik moeder aarde heeft vele vruchten laten zogen tot een hemelse genoegen die haar baarmoeder telkens de vreugde liet baren dewelke ik nu zo mis het verbeteren van de kennis schudt twijfel en vergankelijkheid tot een ware taart…
elze10 juli 2022Lees meer >

Herwaardering voor Van Herwijnen

snelsonnet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 770
Carol...Ik was hem eigenlijk vergeten Althans, ik denk er niet zo vaak meer aan (Bekende weg die spelers dikwijls gaan Alsook degenen die nog van hen weten) Het beeld is schrijnend midden in de roos: 'n Levensloop in 'n kartonnen doos…

''Venus was her name''

hartenkreet
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.062
aanschouwen bij een optreden ergens in Den Haag een mooie meid van wilde schoonheid en een stem die er mocht zijn later ben ik haar uit het oog verloren even was er nog de kortstondige revival van Shocking Blue doch daarna verdween ze in de luwte Mariska blijft voor mij immer Venus die de wereld veroverde maar ze heeft ook de vergankelijkheid…

Een innige mortale kus

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
ik ben je niet vergeten al sinds mijn geboorte heb ik jou op mijn geweten jaren ben je weggebleven af en toe wat schaduw of het grauw en wit van een gezicht maar de laatste tijd maak jij toch min of meer een ongepaste inbreuk op mijn leven waar cultuur haar mooiste kanten toont zie ik jouw hand die vergankelijkheid beloont jij…
wil melker26 oktober 2015Lees meer >

bloesemkinderen

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 729
oh aarde, laat mij wonen in de duizend ramen in de schoot van ieder zicht laat stilte mij herkennen wanneer ik loop naast kinderogen, donker door verlatenheid ik zal de spraak van het vergankelijke bewaren maar geef hen de klanken van het licht ook al weten zij niet waar ze kijken moeten, waar de weg is zonder schreien het open…

Als de adem draagt

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 752
onbekende waar verleden wordt geleden in de onrust van het hart de verwachting is als de dood vergane liefde mijn smart gelijk een stek zonder wortels zal ik niet meer kunnen aarden de verte is haast opgedroogd, zo lijkt wel herken ik nog in het ademen de naamloze voortschrijdende waarde gestoeld op die ik ben en de vergankelijkheid…

conventies

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 762
gezichtsuitdrukking kwam ik tekort om die ander wel te begrijpen waarom zijn mensen zelden duidelijk iedereen is gelijk iedereen is meteen meteen over de zeik waar is broederschap gebleven avontuur was verslavend deed de mooiste vrouw verbleken avonduur of schemering herfst vijf voor twaalf de verslaving is gebleven het casco is vergankelijk…

Daarmee goed te leven?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
Het gebruik van riten en symbolen oneindige creaties van de geest, vaak gestuurd in kwetsbaarheid, een troost of eeuwenoude vloek, is mij om het even, een bestaan tussen mijn uiterste polen, in de draaikolk van de realiteit de queeste van verlossing komt de spiegel van vergankelijkheid voorbij, even lijkt ik te zijn verlost van mijzelf…
Pama3 september 2020Lees meer >

het tolhuis

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
ineens verdwenen zijn, met de kleding van de dag nog om het geweten gewikkeld het haar verkleefd in lange slierten grijs onberoerd liggen emoties te eroderen in de vergankelijkheid van de geest, niets achter gelaten alsof het er nooit is geweest wielen wentelen zich naar andere tijden naar daar waar het zoeken wordt gevreesd terzijde…
elze24 januari 2016Lees meer >

Morgen is een andere keer

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 513
Vergankelijkheid wordt zo snel vergeten; als een hart om passie bloedt. Als een klaproos is het leven op de velden van eer. Strijd wordt om strijd gestreden. En passie sterft op de bajonet van een geweer. Als een klaproos is het leven. Slechts de schoonheid van een dag. Gelukkig is diegene die zo een dag beleven mag.…

Plagen blijft knagen haten nog veel meer

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 477
kom kwijl de woorden van de witte boorden rijg ze aan elkaar 't is maar voor even morgen zullen we ze niet lezen er niet voor beven in dit vergankelijke leven maar zingen van leven gewijd aan God luisteren naar de stemmen en naar elkaar dat wat de wereld niet kan verstaan zal menigeen hun vrolijkheid beklemmen soms gaat het…