580 resultaten.
Weiliedje (1916)
poëzie
3.8 met 46 stemmen
4.021 Waarom is de wei zo schoon ?
Omdat zich de zon op de weide
Gebouwd heeft tot tijloze woon
Zijn tenten uit blauwgroene zijde.
Des uchtends zweeft naakt in een damp
Een kind over halmen en sloten,
Die blozen van 't licht zijner lamp,
Als rozen door regen begoten.…
de trein
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.906 Een mooi Lente dag
Ik en mijn zieke lijf
rijden door de natuur
Ik snuif de geuren
van herboren gras
voel de zon op mijn huid
lammetjes dansen zorgeloos
in de wei
Ik zie een jogger in de verte
Het is een jonge vrouw
net als ik...…
Herfstnacht
poëzie
3.0 met 21 stemmen
3.785 Langs wei en wilgen glee de vochte nacht,
Het deinzend witte kleed golfde en bezoomde
Het lage land, - boven de herfstdauw doomde
Het blinde oog der maan - zo stil, zo zacht.…
Het Groninger Hogeland
poëzie
3.6 met 34 stemmen
5.817 I Het land
't Is alles eenvoud wat uw stoerheid sierde,
En alledaags bij werelds wufte pronk:
Het zwaatlend koren rond de heilge wierden,
Uw kolken waar kasteel en kerk in zonk;
Temidden graan en bontbebloemde weien,
Waar de gelatenheid zichzelf bedroomt,
De nuchtre pracht der rijke boerderijen
Met brede schuren tussen schraal geboomt'…
Zielskramp
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
878 een onmogelijke ontsnapping
Zo rijpt het bijgeloof
Het minste teken brengt de hel
Een slang in een snavel
Een gloed van vlottende kleuren
De gestalte van een voorouder
Dan richt men het kruis op
En preekt men boete
De rechtvaardig moet kermen tot het graf
Wie afwijkt wordt verstoten
De menigte spoelt over de aarde
Een gevaarlijke wei…
Zongedroogd lied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
724 Wei en werk zijn jeugd. Onherkenbaar dezelfde
gebleven en moet zich enkel haasten om tijdig
het draaien van de aarde aan zijn laars te lappen. Is ook de
zoutgescherfde spiegel van het veld ziet een gekrakkeleerde
boer. Wil spontaan weer op play nijpen.…
Eens en Nu.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.366 En 'k zie het Leven als door koele glazen:
Een blauwe stroom, een zonbeglansde wei,
Waar 't bruine paard en blanke koeien grazen,
En een wit zeil drijft, achter 't groen, voorbij.…
VAN EEN LIEF VROUWENBEELD.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
971 Gij, fris on lieflijk vrouwenbeeld,
Geboren op de Vlaamse wei,
Gij, die gemoed en harte streelt,
Als de eerste schone dag van Mei,
Zo zoet!
De gele golven van de Scheld'
Gelijken uwer lokkenpracht;
Uw wang, een geurige roos uit 't veld,
Waarop de zielenvrede lacht
Vol gloed!…
Het Vrije Veld
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
574 Wij gingen fietsen op een dag in mei
zo'n dag die wel betoverd lijkt, be-engeld
Door bloesemgeur en lusten aangezwengeld
bevonden wij ons weldra in de wei
De fietsen aan het hek, intiem verstrengeld,
kwam over ons een eeuwig jong gevrij
Half dronken van de passie, dij aan dij
naakt in het malse gras, zacht, hoogomstengeld
Het leek een dag…
Regenboog
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
872 De bloem in de wei
Zij bloeit er vrij
Niemand die zegt
Zij is niet echt
Ze waait mee met de wind
Als de lach van een kind
De bij met een zoem
Van bloem naar bloem
Vlinders erbij
In d' bloemenwei
En de wind schaterlacht
Als een kind in de nacht
Het regent en de zon schijnt
En dan verschijnt de boog
Vol kleuren en vol…
Spelletje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Dit lijkt me een boeiend spelletje
Wanneer je in een trein gezeten
Door het landschap glijdt
Keer de rollen om
Stuur de passagiers de wei in
Zet de koeien in de 2de klasse
Stel je de vraag
Hoe reageren de reizigers
Binnen het prikkeldraad
Wanneer ze door de ruiten
Van de voorbijflitsende trein
De gezonde koeienkoppen opmerken
Wedden dat…
Mei-vallei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
566 Wij spoeden ons naar een malse wei
waar watertjes welig tierelieren.
Ik spreid een smetteloos laken uit
om gauw een plek te reserveren.
Wat een weidse rust - ik ruik het!
Dit landschap moeten we respecteren.
M'n liefje zindert met me mee.
Een bij landt op haar ranke neusje.…
Luister even
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Ik zag een ander wit dier in de wei
van heel dichtbij ooievaar of een lepelaar,
een door iemand geschapen exemplaar.
Gewone dingen, iets wat toekomst heet
om mij heen kijkend in het weiland, wellicht
uit een paradijs verdreven gewoon leven.…
Kerststal in Frisia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
679 In 't lage weideland van Frisia
werd in december gans de koegemeente
van 't melkveesyndicaat Campinia
gezegend met de blijde komst des heren
Men sprak van Adam, naakt en hooggeboren
die miste deerlijk één rib uit z'n lijf
een ander, naaktgeboren, zonder wijf
was, naar men zei, vroeg in de wei geboren
Maar vooraleer die bij z'…
aankomst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 .
“… een weg door de wiegende wei…
en kijk de beek, schrijf ik dan, daar, ja kijk daar
die met de kikkervisjes, weet je nog?“…
de bloemen zijn herinnering
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.479 golfden in de zee
kruisten in de branding
ik rustte op het zand
en jij nam diepte mee
de wind joeg schuim toen
onze toppen oversloegen
we dolden op het puin
van eenzaamheid in kroegen
de ochtend ging weer gloren
de zon scheen lichter op de dag
je liet de wereld spreken
ik gunde je mijn liefste lach
de bloemen zijn herinnering
aan de wei…
Tutti frutti
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
434 Men neme 4 eetlepels
biodiverse geraffineerd
kakelverse ongepasteuriseerde
zachte volromige yoghurt
van de dames naaktgeboren
en vroeg in de wei
Vervolgens neme men
ter voorkoming van maagkramp
geen ovaal gekleurd
inclusief kippe-ei
een blank exemplaar
der poelehoenders
hoort er evenmin bij
ter bevrediging der lust
van…
Gods Water
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
565 De patriot, de oerconservatief
Verdeelt en heerst, in 't pakhuis van de tijd
Waar hij zich zeker waant, besluiten mijdt
En de gelegenheid hem maakt
tot dief
Gods water vloeit van akkers
naar de dorpen
De wei, de es, de visafslag stroomt leeg
Het relvolk hokt bijeen in stad
en steeg
De bijbelbelters voelen zich verworpen
Opgehitst…
Europapa Zeus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
475 viel zijn lustig oog op
de godin
Der jacht of maan in verre weidse oorden
Vaak ongezien, dat geen hen zag
of hoorde
En heimelijk, dat Hera hem niet stoorde
Zo bleef genieten nooit zonder gewin
Doch in de schoonste aller maanden - Mei
Zag hij de liefste van
Kirgizië
En ook een schoonheid uit
Fenicië
Europa was haar naam en
in de wei…
ik ken ze allemaal
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
739 nergens terecht kon
de koningin van de botanische tuin
de chef van het landschappenpark,
bezorgd om erica, grasgrazend de vrijwilligster tegemoet
ik ken ze allemaal
Ruud met z'n hoofd vol van onnette dames
Leen die alles vies vindt maar het wel opruimt
Hans, sluit de hekken maar laat mij met rust
Robbie die met mij een vierkantje loopt
om de wei…
De doden en de kinderen
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.053 Een kerkhof vind je, evenals een wei,
Een plaats goed om te draven en te spelen.
Je praat met dingen die geen antwoord geven,
Die enkel lachen, stil, lang, als de zon,
Er schaduwen als glimlachen doen zweven.…
Maanlicht
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.626 Een koel, blank kleed dat verre strekte
En velden wijd en weien dekte;
Blanktrossige bomen daar geheven
Leken in zilvermeer te leven.
Zilver was ‘t al. De duinen lagen,
Als reuzen door de slaap verslagen
In glimmend pantser breed ter neder
Een zeemeeuw sloeg de zilverveder.…
Wolkenwandelaars
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
776 als het weer lente is
kinderen
ga ik samen met jullie
over de wolken wandelen
over de witte wattenwolkjes
zie je ver beneden ons
koeien in de wei
vol gele boterbloemen
en daar ons huis
kabouterhuis
zie je moeder
wuivend met een zakdoek
dag moeder
wie staat er
midden op de weg
de hand beschermend
voor de ogen
turend naar onze wolk…
De ganzen roepen me
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
603 Zie de dag ligt aan mijn voeten
de ganzen roepen me
langs de schemer van mijn adem
zoek ik zorgen langs de kade wei
de ritssluiting van de deur staat open
hij drenkt het weten in de wijn
zo knevelt hij de stad
maalt zijn engelen klein
hangt het vocht aan het plafond
en druppels vallen
in lege handen van een volle maan
tastend…
Het zonnespel
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.471 Zacht daalde een zondagsrust, ik lei mij dromend
In ’t geurig bloemgoud, dat de wei bemint,
En voor mij rees, het groene veld omzomend,
Een berg van beuken, wuivend op de wind.
Ik zag hun toppen, beurtlings licht en donker,
In vlammend opgaand en weer uitgeblust,
Zich tot dit spel van schaduw en geflonker
Alle gewillig lenen, onbewust.…
PUURHEID
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
651 Roodborstje, klaproos of een veulentje in de wei
Het hart jubelt en lacht; ik ben zo blij.
Het universum is groots en weldadig en blijft een wonder
Dit jolige wicht dankt en looft en elk nieuw uur is bijzonder.…
De schaatsenrijder
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.519 Alles lijkt zo leeg en ijl –
door berijpte weien
lange sloten rijen,
’n kerkespitse aan de kim,
’n dorpscontourtje, ’n molenschim...
’t is al star en strak… en verder
zwiert de rijder op zijn baan,
of hij eeuwig door zal gaan.…
MAANLICHT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.593 Een koel, blank kleed dat verre strekte
En velden wijd en weien dekte;
Blanktrossige bomen daar geheven
Leken in zilvermeer te leven.
Zilver was 't al. De duinen lagen,
Als reuzen door de slaap verslagen,
In glimmend pantser breed ter neder.…
sociale afstand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 als het dekbed voor een mooie zomer
door de lente weer wordt klaargelegd
waaien als windmolens de gedachten
van ergernis via berusting naar hoop
mij door het hoofd en het gemoed
waar het nieuwe leven vrolijk dartelt
als de pasgeboren lammetjes in de wei
braken immers gestadig ons de media
de berichten die ons bang benauwen
van de levens die…
Lammetjes
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
649 Even buiten Gouda fietsend zag ik lammetjes
in de wei, die al behoorlijk waren aangedikt,
waarbij ik een kreet van verwondering uitte,
als een kind zo blij.
In de vijver achter mijn schrijfpaleis zijn
iets van zes jonge meerkoetjes in de weer,
terwijl een boosaardige reiger aan de kant
van het water staat te dreigen.…