Alle inzendingen over zeilen

591 resultaten.

Sorteren op:

In de haven.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 960
Maar - niet de zeilen vòlgebrast... Toe! leg een reefje, waar het past: Het zou eens s t o r m e n kunnen!…
J.P. Heije21 december 2017Lees meer >

vier de reis van leven - van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 632
als in de prille ochtend jouw nieuwe jaar zich meldt rinkelen in weerom de voorbije jaren in deinende stromen de ankers van herinnering streelt in veilige haven dobberend de wind van toekomst de nog gestreken zeilen die bollend eens gehesen de ontdekkingen van leven gelijk regenbogen slingers vieren in de golven van die vergankelijkheid…

Alles wuift

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Klaproos wuift Burka wuift Zeilen klapperen op 't golvend glinsterend spetterend water van het IJsselmeer Lakens bollen en wuiven aan een waslijn in 't Gooi De familie wuift bij het vertrek: dag, dag Koolzaad en margrieten staan samen te wuiven in de berm Dag meeuw, ik wuif De meeuw drijft af De kont van een vliegtuig komt in zicht…

WILDE DOBBER

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 418
van kwaad en verderf de gewezen boom wordt steeds door het tierende water verzwolgen ondergeduwd maar komt weer koppig boven de zwarte einder toont telkens trillend licht van felle bliksems die hard in elkaar grijpen vragen doen rijzen over lange strijd tussen engel en duivel almaar verder luchtstromen uit Gods hand zijn lichte zeilen…
Han Messie7 oktober 2024Lees meer >

ONTSNAPT AAN MOBY DICK

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 556
dienen haaien komen aangezwommen hun bloeddorstige kaken gaan begerend van elkaar de ranke kist dreigt om te slaan de schipbreukeling bewaart bij zijn geweldige doodsangst onblusbare vechtersaard gestoken door moordend zonlicht dan bekoeld onder eindeloos sterrenrijk gaat de man voort geeft zich over aan afwachting bolle zeilen…

Schaduwen in de rivier

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 423
Vriend, hijs het zeil Negeer het gekletter van de storm Er is iets dat het zoeken waard is En ik heb je nodig, ik heb je… Mijn hart is een verlaten haven De bomen verliezen hun schors Er komt een koude wind aan En ik voel je, ik voel je Hij is in aantocht.…

Vlinderpelgrimage

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Daas van de reuring in de negorij Waar salarissen de dienst uitmaakten en tijdschemas En ook Jo in haar pastorie droeg er toe bij "Is er dan geen risico aan verbonden?" vroeg ze "Je verwedt je leven!" Of verraden voor het eskader Ontpopte de genese zich in de bossen om een moord? Aan zijn vader's fusilade refererend Zette hij die bij…

Pour Anne De Bruxelles

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.508
Voor Anne Van Brussel De nieuwe morgen wordt wakker belooft een mooie, propere dag zonder een knellend verleden een zon die voortdurend schjnt een zachte bries, een zeil, een boot In de schaduw van het grootzeil rust de tijd en valt in slaap met het wiegelied van het schommelen van de botter…

Stormschade

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.170
Ik gids een blozende bruid door de mist Ze gilt doldwaas naar de rivier Zwellend in haar bedding Bijna een lied dat voert naar verder Stormvlagen walsen door de haven Klaar om haar zeilen te vieren. Gejoel van matrozen. Sterren worden blanke waterlelies De dageraad een doornloze gloed.…
Wimper14 november 2003Lees meer >

Antichrist

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.052
Wanneer de ruige sneeuw de Alpen niet zal dekken, Wanneer de zomer heet zal ijzelen van kou, Wanneer de lucht het land zal weigeren de douw, Wanneer 't gedierte zal de Oceaan uitlekken, Wanneer de noorder-pool de zeil-steen niet zal trekken, Wanneer de grijze wolf het schaap zal wezen trouw, Wanneer de vrouw een man, de man zal zijn een vrouw…

Zeekoorts

poëzie
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 4.313
Het rukken van 't wiel, 't gekraak van het hout, het zeil er tegen, Als de dag aanbreekt over grauwe zee, door een mist van regen. Want de roep van de rollende branding, brekende op de kust, Dreunt diep in het land in mijn oren en laat mij nergens rust.…

Zelfgekozen schemering

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2
De schepen zeilen verder. Ze varen naar de horizon van de nacht. Beladen met flarden van gisteren. Op weg naar een nieuwe dageraad…

Chakka!

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.627
Hinnikende ruiters hijgen hoog gesnoerde laarzen rijgen petten zeilen schreeuwen vechten chakka! Spetterende gouden bekers vlaggen sjerpen zwoele vrouwen manen staarten ruwe touwen chakka! Grandioze jubelzegen zwelgen in champagneregen winnaars kussen natte monden chakka!…

Skûtsjesilen op het IJsselmeer

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 899
veertien stoere tjalken, met hun brede, bolle vleugels de krachten van de wind beproeven ik hoor de schippers woedend tieren, het helmhout stevig in hun knuisten omvat, ik zie de matrozen bij de zwaarden, ze schreeuwen: 'het wetter is dik en swier' hun handen laten de schoten vieren de tjalken gaan nu en masse door de wind en laten hun zeilen…
Tjoke28 juli 2007Lees meer >

WONDEREN IN DOOD GETIJ

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Het meer brult, schuimt woest: zeilen, wimpel en vlag slaan één trillende maat. Voor het zwarte raam staat een elektrische kaars, gloeit sierlijk schokkend. In de winterwei liggen schapen knus bijeen, herkauwen druipnat. Twee zwarte schapen stappen verwoed door struiken, zijn ruig als bizons.…

12 gordiaanse knopen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 612
Voor avontuur bedoeld, was het scheepje getuigd, werd het door passies overspoeld, als vliegende Hollander, een jachtig galjoen, bolde winddruk de zeilen met de kracht van 12 gordiaanse knopen stuurloos op een bevroren kompas, overtuigd in een nauwe wambuis, geankerd en gekapseisd bij onbekende kusten, waar het lot het zwaard in…
pama30 augustus 2010Lees meer >

Lijf, het huis van geest

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Neem de wind in alle zeilen Zodat het leven vooruit gaat Probeer imago op te vijlen Het leven gaat zoals het gaat. Dwalen door het halfduister Angst slaat me om het hart Het lichaam beweegt, maar luister De ziel is nog altijd zwart. Een bordje bij de horizon Gloort daar soms een sprankje hoop?…

Dag dichter

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 905
Dag dichter Ik heb je machteloos liefgehad zeil maar weg neem de eerste beste bries een laatste zwaai vanaf de dijk een handkus voor je laatste werk vaarwel dichter tot aan het zielenwater je hebt me machteloos lief gehad ik onthoud alles, zei je ik geloof je ook datgene wat je vergeten was de tak die van de boom viel vlak voor…

DE LEYEN

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
Zeilen met tastende punten schuiven behoedzaam ogend tussen eilandjes voort, als vleugels van traag zwevende duiven.…
Han Messie20 december 2011Lees meer >

Alle touwtjes in handen... .

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 733
Met klapperende zeilen ben ik kapitein met schip tegelijk. Geen man overboord ... 'kielhalen' komt bij míj niet voor. Ik zal ervoor zorgen, dat we allen bij de juiste thuishaven aanleggen... Het is de énige prijs, die ik graag in ontvangst nemen zal, om toch weer door te geven. In elke haven een herinnering. Een andere ervaring.…

het fundament op scheuren

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
ik ken al de scheuren bij naam, het jaartal van geboorte de mail op datum het gesprek wat niet loont, beloftes in loze ruimtes dragen mijn spouw op het laatste fundament ergens sijpelt wat vocht over het behang, het voedt de bloemen op het gele perkament, de nacht kent zijn slaap niet meer en beeft onder het zeilen tegen de wind het…
elze13 oktober 2013Lees meer >

Badwater

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 562
Ze zeilen weg over de zee tot in de tropen, ik voel me eventjes verlost van huis en haard. Ik laat een bootje door de shampoo vlokken varen en voel me dan gelijk weer stuurman op de brug die in het noodweer toch de kloten weet te klaren, door scherpe geest en met een fier gerechte rug.…

de taal

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
zijn onregelmatig althans uit ons diepe verleden ver voor de regel -de en -te het kofschip is jong en mooi maar mist alles voor die tijd: ik ben ik was ik heb ik had ik zie ik zag ik ga ik ging ik hou ik hield ik zeg ik zei ik kan ik kon ik sta ik stond ik loop ik liep ik zit ik zat en ga zo maar door al die werkwoorden dat je de zeilen…

Meeuwen.

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.128
Witte zon op zee en zeilen. 't Water ruist en meeuwen keilen. Gevleugeld schuim, de baar onttrokken, vliegen ze in 't ruim, en vlokken. Een tuimelvlucht!…

Er zijn ook overeenkomsten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
vallen; opnieuw opstaan geeft slechts visie een kijk die jou voorheen misschien wel heel vreemd was Elk inzicht is onderhevig aan wijziging slechts ten goede of ten kwade Zonder visie, geen leven, geen mening een leven zonder inzicht schrijdt voorbij kabbelt slechts voort zonder enige intentie Bedoeling onderhevig aan verandering alle zeilen…

Oud schip

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 522
De zeilen zijn versleten en de masten vertonen diepe kloven en houtworm, soms klim ik naar het kraaienest om keihard om mij heen te krijsen, zwaar verbitterd om het zinloze geklots van de golven tegen mijn oude kameraad.…

Windhandel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Van een brede de zeestraat wijken zeilen naar de hoog gedragen kaden. Azuur schuimende vloten, onder akkoord gaat de ruilhandel van boord. Geen schijn taalt naar wat de wind bepaalt, opgeruimd door wijde adem verlaten schepen vol zwier de lange vlokkige pier. De windhandel ligt nooit stil.…

de wolf van Eristoff

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.101
Een hete zomeravond, de meeuwen vielen van het dak, ik zou de tuin nog gieten maar daaraan had ik lak toen schonk ik menig wodka in, ik zoop me buiten zinnen mijn oude vader zei het nog; van drank kan je niet winnen Toch ging ik aan het slempen, ik zoop als een natte dweil en toen ik toch de bodem raakte ging ik snel onder zeil Diep slapen…

DOOR STEILTE OMRINGD

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 289
zijn tekenstift gaan maakt de wolken onder hem zuiver wit en loodgrijs de voldane dampwerken strelen donkergroene bergen waartussen een groot meer vereerd met de zingende naam Lago Maggiore vanuit heel de wereld mensen naar zich toe haalt een eigen heerschappij voert over diens getrouwe dienaars getij en weer kleine puntige zeilen…
Han Messie7 september 2025Lees meer >

Tijdgenot

netgedicht
1.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 733
Getrimde zeilen een zachte golf raakt het hout stilte draagt de boot De wereld trekt aan me, voorbij in een stroom van golvende indrukken die me meeslepen. Ik blijf staan waar drukte oplost en alles zich uitvouwt tot een zachte ruimte.…
CB17 april 2026Lees meer >