591 resultaten.
In de haven.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
960 Maar - niet de zeilen vòlgebrast...
Toe! leg een reefje, waar het past:
Het zou eens s t o r m e n kunnen!…
vier de reis van leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 als in de prille ochtend
jouw nieuwe jaar zich meldt
rinkelen in weerom
de voorbije jaren
in deinende stromen
de ankers van herinnering
streelt in veilige haven dobberend
de wind van toekomst
de nog gestreken zeilen
die bollend eens gehesen
de ontdekkingen van leven
gelijk regenbogen slingers vieren
in de golven van die vergankelijkheid…
Alles wuift
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Klaproos wuift
Burka wuift
Zeilen klapperen
op 't golvend glinsterend
spetterend water
van het IJsselmeer
Lakens bollen en wuiven aan een waslijn in 't Gooi
De familie wuift
bij het vertrek: dag, dag
Koolzaad en margrieten
staan samen te wuiven
in de berm
Dag meeuw, ik wuif
De meeuw drijft af
De kont van een vliegtuig
komt in zicht…
WILDE DOBBER
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
418 van kwaad en verderf
de gewezen boom wordt steeds
door het tierende water
verzwolgen ondergeduwd
maar komt weer koppig boven
de zwarte einder
toont telkens trillend licht
van felle bliksems
die hard in elkaar grijpen
vragen doen rijzen
over lange strijd tussen
engel en duivel
almaar verder
luchtstromen uit Gods hand
zijn lichte zeilen…
ONTSNAPT AAN MOBY DICK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 dienen
haaien komen aangezwommen
hun bloeddorstige kaken
gaan begerend van elkaar
de ranke kist dreigt om te slaan
de schipbreukeling bewaart
bij zijn geweldige doodsangst
onblusbare vechtersaard
gestoken door moordend zonlicht
dan bekoeld onder
eindeloos sterrenrijk
gaat de man voort
geeft zich over aan afwachting
bolle zeilen…
Schaduwen in de rivier
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
423 Vriend, hijs het zeil
Negeer het gekletter van de storm
Er is iets dat het zoeken waard is
En ik heb je nodig,
ik heb je…
Mijn hart is een verlaten haven
De bomen verliezen hun schors
Er komt een koude wind aan
En ik voel je,
ik voel je
Hij is in aantocht.…
Vlinderpelgrimage
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.062 Daas van de reuring in de negorij
Waar salarissen de dienst uitmaakten en tijdschemas
En ook Jo in haar pastorie droeg er toe bij
"Is er dan geen risico aan verbonden?" vroeg ze
"Je verwedt je leven!"
Of verraden voor het eskader
Ontpopte de genese zich in de bossen om een moord?
Aan zijn vader's fusilade refererend
Zette hij die bij…
Pour Anne De Bruxelles
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.508 Voor Anne Van Brussel
De nieuwe morgen wordt wakker
belooft een mooie, propere dag
zonder een knellend verleden
een zon die voortdurend schjnt
een zachte bries, een zeil, een boot
In de schaduw van het grootzeil
rust de tijd en valt in slaap
met het wiegelied van
het schommelen van de botter…
Stormschade
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.170 Ik gids een blozende bruid door de mist
Ze gilt doldwaas naar de rivier
Zwellend in haar bedding
Bijna een lied dat voert naar verder
Stormvlagen walsen door de haven
Klaar om haar zeilen te vieren.
Gejoel van matrozen.
Sterren worden blanke waterlelies
De dageraad een doornloze gloed.…
Antichrist
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.052 Wanneer de ruige sneeuw de Alpen niet zal dekken,
Wanneer de zomer heet zal ijzelen van kou,
Wanneer de lucht het land zal weigeren de douw,
Wanneer 't gedierte zal de Oceaan uitlekken,
Wanneer de noorder-pool de zeil-steen niet zal trekken,
Wanneer de grijze wolf het schaap zal wezen trouw,
Wanneer de vrouw een man, de man zal zijn een vrouw…
Zeekoorts
poëzie
3.7 met 27 stemmen
4.313 Het rukken van 't wiel, 't gekraak van het hout, het zeil er tegen,
Als de dag aanbreekt over grauwe zee, door een mist van regen.
Want de roep van de rollende branding, brekende op de kust,
Dreunt diep in het land in mijn oren en laat mij nergens rust.…
Zelfgekozen schemering
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2 De schepen zeilen verder.
Ze varen naar de horizon van de nacht.
Beladen met flarden van gisteren.
Op weg naar een nieuwe dageraad…
Chakka!
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.627 Hinnikende ruiters hijgen
hoog gesnoerde laarzen rijgen
petten zeilen schreeuwen vechten
chakka!
Spetterende gouden bekers
vlaggen sjerpen zwoele vrouwen
manen staarten ruwe touwen
chakka!
Grandioze jubelzegen
zwelgen in champagneregen
winnaars kussen natte monden
chakka!…
Skûtsjesilen op het IJsselmeer
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
899 veertien stoere tjalken,
met hun brede, bolle vleugels
de krachten van de wind beproeven
ik hoor de schippers woedend tieren,
het helmhout stevig in hun knuisten omvat,
ik zie de matrozen bij de zwaarden,
ze schreeuwen: 'het wetter is dik en swier'
hun handen laten de schoten vieren
de tjalken gaan nu en masse door de wind
en laten hun zeilen…
WONDEREN IN DOOD GETIJ
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
555 Het meer brult, schuimt woest:
zeilen, wimpel en vlag slaan
één trillende maat.
Voor het zwarte raam
staat een elektrische kaars,
gloeit sierlijk schokkend.
In de winterwei
liggen schapen knus bijeen,
herkauwen druipnat.
Twee zwarte schapen
stappen verwoed door struiken,
zijn ruig als bizons.…
12 gordiaanse knopen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
612 Voor avontuur bedoeld,
was het scheepje getuigd,
werd het door passies
overspoeld, als vliegende
Hollander, een jachtig
galjoen, bolde winddruk
de zeilen met de kracht
van 12 gordiaanse knopen
stuurloos op een bevroren
kompas, overtuigd in een
nauwe wambuis, geankerd
en gekapseisd bij onbekende
kusten, waar het lot het
zwaard in…
Lijf, het huis van geest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Neem de wind in alle zeilen
Zodat het leven vooruit gaat
Probeer imago op te vijlen
Het leven gaat zoals het gaat.
Dwalen door het halfduister
Angst slaat me om het hart
Het lichaam beweegt, maar luister
De ziel is nog altijd zwart.
Een bordje bij de horizon
Gloort daar soms een sprankje hoop?…
Dag dichter
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
905 Dag dichter
Ik heb je machteloos liefgehad
zeil maar weg
neem de eerste beste bries
een laatste zwaai vanaf de dijk
een handkus voor je laatste werk
vaarwel dichter
tot aan het zielenwater
je hebt me machteloos lief gehad
ik onthoud alles, zei je
ik geloof je
ook datgene wat je vergeten was
de tak die van de boom viel vlak voor…
DE LEYEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 Zeilen met tastende punten schuiven
behoedzaam ogend tussen eilandjes voort,
als vleugels van traag zwevende duiven.…
Alle touwtjes in handen... .
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
733 Met klapperende zeilen ben ik kapitein
met schip tegelijk.
Geen man overboord ... 'kielhalen' komt bij
míj niet voor.
Ik zal ervoor zorgen, dat we allen
bij de juiste thuishaven aanleggen...
Het is de énige prijs, die ik graag in ontvangst
nemen zal, om toch weer door te geven.
In elke haven een herinnering. Een andere ervaring.…
het fundament op scheuren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 ik ken al de scheuren bij naam, het jaartal
van geboorte de mail op datum het gesprek
wat niet loont, beloftes in loze ruimtes dragen
mijn spouw op het laatste fundament
ergens sijpelt wat vocht over het behang, het
voedt de bloemen op het gele perkament, de nacht kent
zijn slaap niet meer en beeft onder het zeilen
tegen de wind
het…
Badwater
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
562 Ze zeilen weg over de zee tot in de tropen,
ik voel me eventjes verlost van huis en haard.
Ik laat een bootje door de shampoo vlokken varen
en voel me dan gelijk weer stuurman op de brug
die in het noodweer toch de kloten weet te klaren,
door scherpe geest en met een fier gerechte rug.…
de taal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 zijn onregelmatig
althans uit ons diepe verleden
ver voor de regel -de en -te
het kofschip is jong en mooi
maar mist alles voor die tijd:
ik ben ik was ik heb ik had ik zie ik zag
ik ga ik ging ik hou ik hield ik zeg ik zei
ik kan ik kon ik sta ik stond ik loop ik liep
ik zit ik zat en ga zo maar door
al die werkwoorden dat je de zeilen…
Meeuwen.
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.128 Witte zon op zee en zeilen.
't Water ruist en meeuwen keilen.
Gevleugeld schuim,
de baar onttrokken,
vliegen ze in 't ruim,
en vlokken.
Een tuimelvlucht!…
Er zijn ook overeenkomsten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 vallen; opnieuw opstaan geeft slechts visie
een kijk die jou voorheen misschien wel heel vreemd was
Elk inzicht is onderhevig aan wijziging
slechts ten goede of ten kwade
Zonder visie, geen leven, geen mening
een leven zonder inzicht schrijdt voorbij
kabbelt slechts voort zonder enige intentie
Bedoeling onderhevig aan verandering
alle zeilen…
Oud schip
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
522 De zeilen zijn versleten en de masten
vertonen diepe kloven en houtworm, soms
klim ik naar het kraaienest om keihard
om mij heen te krijsen, zwaar verbitterd
om het zinloze geklots van de golven
tegen mijn oude kameraad.…
Windhandel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Van een brede de zeestraat wijken
zeilen naar de hoog gedragen kaden.
Azuur schuimende vloten,
onder akkoord gaat de ruilhandel van boord.
Geen schijn taalt naar wat de wind bepaalt,
opgeruimd door wijde adem verlaten schepen
vol zwier de lange vlokkige pier.
De windhandel ligt nooit stil.…
de wolf van Eristoff
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.101 Een hete zomeravond, de meeuwen vielen van het dak,
ik zou de tuin nog gieten maar daaraan had ik lak
toen schonk ik menig wodka in, ik zoop me buiten zinnen
mijn oude vader zei het nog; van drank kan je niet winnen
Toch ging ik aan het slempen, ik zoop als een natte dweil
en toen ik toch de bodem raakte ging ik snel onder zeil
Diep slapen…
DOOR STEILTE OMRINGD
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
289 zijn tekenstift gaan
maakt de wolken onder hem
zuiver wit en loodgrijs
de voldane dampwerken
strelen donkergroene bergen
waartussen een groot meer
vereerd met de zingende naam
Lago Maggiore
vanuit heel de wereld
mensen naar zich toe haalt
een eigen heerschappij voert
over diens getrouwe
dienaars getij en weer
kleine puntige zeilen…
Tijdgenot
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
733 Getrimde zeilen
een zachte golf raakt het hout
stilte draagt de boot
De wereld trekt aan me,
voorbij in een stroom van golvende
indrukken die me meeslepen. Ik blijf staan waar
drukte oplost en alles zich uitvouwt tot een zachte ruimte.…