5107 resultaten.
Blauwdruk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
132 Elk fundament van twijfel,
elke muur van angst — ik goot het zelf,
met onzeker gereedschap,
met handen die al werkend leerden.
De muren staan er nog.
Niet als gevangenis, maar als handschrift.
Vrijheid was nooit het ontbreken van muren.
Vrijheid was de steen in mijn hand,
de keuze waar ik hem legde.…
Zwartgerokte duistervogels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
232 Ze draaien in een vicieuze cirkel,
dwangmatig gevangen met hun angsten,
als zwarte asvlekken op een perfect blauw doek.
De wind draagt flarden van ver verleden met zich mee.
Je probeert de namen te onthouden,
krast ze met een droge tak in de koude aarde,
maar de lijst is te lang, de nacht te diep.…
Gelijk een vogel uit haar kooi ontsnapt
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
138 in
de stilte van
de zoele nacht daalt
de vrede en rust
neder om de pen op papier
te laten schrijven
wat diep verborgen zit
en naar boven komt borrelen
daar waar
de subtiele lucht
wordt ingeademd
die tot levenskracht opwekt
En nevels op doet lichten
met de schaduwen
van wimpers
op het gezicht en een hart vol
liefde met de angst…
Schaduwgang in avondzang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
151 Het duister kruipt een worm in blinde schaduw
mijn hand versteent rond een verloren woord
ik beef en poog terwijl de takken klagen
mijn woede wordt door niemand hier gehoord
Eenzaamheid als herfstwind in de bomen
het koude blauw omringt het zwarte pad
de angst van God is in de nacht gekomen
een dode vogel in het kille verdorde gras
In het…
De dans ontspringen
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
664 Hun voeten dragen de blaren van elke grens
onder een hemel die weigert te sussen
terwijl de kou door schrale kleding snijdt
en de angst als een schaduw met ze meereist.
Het is een illusie te denken dat we ontkomen.
Er zijn geen wegen om de dans te ontspringen.
Het leven is vluchtiger dan voorheen
en zij kunnen nergens heen.…
Verhuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
47 Die liet ik achter me
net als de echo van duizend angsten.
Is het nog ver, vroeg ik om het uur. Uren
werden dagen, weken en maanden.
De wereld was wreed in alle seizoenen, ik
onthield de kleuren van miljoenen bloemen.
Waar gaan we heen. Ik had zoveel vragen.
Vergeet de gevaren, had vader gezegd.…
LOTJE IN LATEN SLAPEN
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.267 Kon je ongestoord bewegen en eten,
jouw angsten voor een paar uur vergeten.
we hebben het wel vijf maanden geprobeerd,
Jouw angsten en krabben geaccepteerd.
Toen heb ik met veel pijn het besluit genomen,
jou naar de “poezenhemel” te laten komen,
kreeg je eindelijk rust en vrede,
was voor jou het leed geleden.…
Liever niet!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
919 Nog half slapend staan ze op
Wakker in een wereld vol geweld
In een wereld vol armoede en angst
Zijn ze als kinderen in een wereld zonder rust
Nog half slapend staan ze op
Bedelend voor dat beetje geld
Worstelend om te overleven
Zal ook morgen de zon nog voor hen schijnen?…
Wij denken, herdenken en denken nog
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
660 is dat de waarde van het leven
of ben ik het ...die zich vergist
leven we in angst en beven
staan we nog op Schindler's List?…
Als volgevreten koningen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
700 Vergeten de oorlogen en het geweld,
de onderdrukking, angst, verdriet.
En het enige wat bij ons nog telt,
is carierre, luxe ... de waarheid niet.
De zanger, verzonken in zijn lied,
zingt ons toe: We horen het niet.
Zijn woorden die ons eigenlijk raken,
negeren we, we willen niet ontwaken.…
Nacht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.043 Duisternis sluit zich voor mijn ogen
Terwijl de wijzer richting twaalf sluipt
Ik wen langzaam aan het donker
Schaduwen tekenen zich af
Ik duw mijn handen tegen mijn oren
Om hun stemmen niet te horen fluisteren
Vingers verkrampen en angst overheerst
Bang om te verliezen wat het daglicht zag
Ze bewegen achter de meubels
Raken me aan in mijn…
Uitgewezen
gedicht
4.4 met 94 stemmen
15.941 mens zonder hoop, dag zonder licht,
volk zonder recht, stem of gezicht,
gebroken van angst, gemarteld kapot,
wonden voor eeuwig, onbegrepen je lot.
zag ik een vogel, vrij in de lucht,
wist ik het zeker: ik vlucht!
zeven jaar hier, veertig jaar daar,
zeven jaar vrij, veertig in gevaar.…
Verlost van al mijn zorgen
gedicht
3.6 met 29 stemmen
14.935 ik heb niet gekozen voor deze eenzaamheid
evenmin voor deze angst
als balling te leven in Amsterdam
om mij heen, ballingschap
in de palm van mijn hand
zie je nu maar te amuseren,
als een kind in een leemte,
ontheemd
ach, vriendschap door dik en dun,
ik ben bereid te versmelten met jou
in de stilte van de nacht
eerst zal ik hymnen zingen…
werelddierendag
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
2.321 tommy, de straathond
waar ik angst voor had,
zette ik zonder zever
als jongen van zeven
de euthanasiespuit
in het achterste.
de guppy's liet ik
copuleren tot het aquarium
van het onzuiver water barste
en ik de miljoenenvisjes
herleidde tot min oneindig.…
Optimist? realist!
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.272 Nee, het is niet altijd gemakkelijk
een mens te zijn
soms roept het angst op
soms doet het pijn
Nee, het is niet altijd gemakkelijk
een ander te doorgronden
er zijn al zoveel mensen geweest
die zichzelf niet eens verstonden
Nee, het is ook niet gemakkelijk
heel de tijd gelukkig te zijn
de wereld is nu eenmaal
niet altijd een festijn…
veilige zone
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.229 Als het weer zo slecht is dat ik me wil verstoppen
Als ik in mezelf gekeerd ben met eenzaamheid en angst
Of als er een vacuum in mijn dag is binnengeslopen
Of als ik gewoon even wil huilen..........even helemaal alleen
Wil dat niet zeggen dat ik niet van je hou
Als de dingen in mijn leven niet zo perfect zijn
Als er stress is overal waar…
voor N.F. negen wetten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
541 zittend op een verweerde bank
lees ik, keer op keer,
een gedicht van weinig woorden
terloops kijk ik op
vier zwarte zwanen staren me aan
niet in staat tot bewegen
versteend door een wurgende angst
het is hun nabijheid die me beklemt
wanhoop maakt zich van me meester
ze sluiten me in
ze zullen verdwijnen
de vijver lonkt
of honger verleidt…
Ook waanzinnige dichters worden ouder (een Odyssee)
netgedicht
4.7 met 34 stemmen
959 Bind me vast aan de
pijnhouten mast van dit schip,
want angst maakt de dood
tot een schuilplaats.…
Leven
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.374 Je komt als klein mensje op aarde
Onwetend en nog zo klein
Geen angst, verdriet of andere pijn
Alleen jij en jouw unieke waarde
Gedurende je eerste jaren
Krijg je volop bescherming en aandacht
Niks geen geweld, lust, wraak of macht
Alles valt nog te verklaren
Naarmate je langzaam verder groeit
Kom je steeds meer vragen tegen
Zit je vaak…
NeverEnding story
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.069 daarvan de wapens vastberaden laden
en rancuneus het leven van een ander schaden
door huis en haard genadeloos te bombarderen
nadat er over korenvelden dode geuren dreven
de zon gedoofd in een geblakerd wolkdek zwierf
met mijn geliefde ook het laatst vertrouwen stierf
is haat verzengend uit haar as verrezen
nog echoot in het gehoor de angst…
Het Elfje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
876 Een heel kort poosje voelde ik me blij
Maar ook een angst voor alles wat bestaat
Een elfgeval bestaat toch niet nietwaar?
Onnozel wierp ik anderdaags een blik
't heelal door 't raam weer gadeslaan en zag
de kindjes spelen, aan 't raam een leeuwerik
'k Heb regenboog en noorderlicht geëerd
Een schilderij. Maar nimmer nog zo'n dag.…
Herinnering
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.040 worden afgelost
En even later loopt hij de hondenwacht
Met in de arm, op scherp zijn dienstgeweer
Hij vreest gevaar, en dat komt altijd weer
Benauwder nog dan overdag--dat is de tropennacht
Gevaar dat is nooit weg, zit altijd in de buurt
Ligt op de loer, soms onverwachts, een schot
En wie het treft ontkomt niet aan zijn lot
Het is de angst…
vriend
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
5.721 mijzelf, jij bent mij vertrouwd
Jij kent mijn gezeur, mijn te harde lachen
Jij noemt mij een branie en jij hebt gelijk
Maar pak nog een pils, zet je stem maar wat zachter
want ik ben als altijd ruim binnen bereik
Ik die graag je broer
en je maatje wil wezen
Voor jou zet ik mezelf probleemloos te kijk
Ik ken jouw vriendin, je zorgen, je angsten…
Loslaten
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.068 verkeerde
Grapjes maakt
Hartendiefje, zorgenkindje
Strakjes moet je
Alleen op je fietsje
In het donker door
De polder
Op weg naar de echte
Grote school met allemaal
Vreemde mensen en
Kinderen die je gaan
Uitproberen en testen
Hartendiefje, zorgenkindje
Mijm elastiekje moet ik
Laten vieren ook al
Is het met veel verzet
En angst…
Wisselende posities
gedicht
2.3 met 124 stemmen
35.538 Ik raad je angst
verschijnsel na verloren samenhangen. Helpe iets dierbaars
dat de weg smelt: een sneeuwkonijn. Nog beter: weten. Liefst:
goedzicht.
----------------------------------
uit: Raster nr. 119, 2007.…
Gaza-strook
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
951 kanonnenrook
het krijsende gekerm overstemde
was het niemand, die Israel afremde
op deze, groot als Texel, Gaza-strook
Geef ze hun land, zou men zeggen
terwijl onschuldige kinderen worden doodgeschoten
is men nog steeds aan het overleggen
terwijl een volk, verlaten en verstoten
Vecht voor hun eigen ware bestaan
en heerst de constante angst…
Laten gaan
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.745 veroordelende blikken
Duale beoordelende dialoog
Verandert in een paar snikken
In ‘n manisch monotone monoloog
Als een droge keel
Die slikte zijn lot
Weg inderdaad
Die ene zin kwam wel in woord
Maar niet in daad aan bod:
“Ik kom eraan”
Verlatend en herstellend vermogen
Gaat in het uur U achterlaten
Inherent gedogen
Wat twijfel en angst…
Vader
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.283 Het leven bleek een
lange eenzame weg vol obstakels;
vele debacles hinderden, gaven angst,
voor jezelf en de dood bleek jij
nog het bangst; nooit werden wij
vrienden, was dit het wat wij
verdienden? Nu ben je al een hele
tijd dood, bijna vergeten; onvind-
baar graf, zwervend door de ether,
eeuwig op zoek naar beter?…
verdoemenis van verandering
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
596 deze dag
en op een liggen sterven
blaadje na zuchtje
na boompje en een kermen
is het krampen
in een pulseren overgegaan
mijn pink trilt nog wat na
ik begin te geloven in fabeltjes
het inzetten van de aftakeling
haalt mijn niet willen geloven in
mijn hart loopt leeg
en de aarde kleurt rood
boze berken grimassen
om mijn ingehouden angsten…
Papa Bunker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 Schaamte voor de nabijheid van het lagere deel,
waar wij heimelijk mee spraken achter de gordijnen
van diverse pastorieën vol hartverbrijzelende angst,
zonder die poespas was ik vrolijker geweest.…