5005 resultaten.
De melancholie van vergankelijkheid
netgedicht
2.2 met 43 stemmen
524 Koude lucht draagt geuren
van vochtige aarde, verre regen, en een
belofte van winter, terwijl de zon haar laatste lijnen
achter het landschap legt, en ik adem het verdwijnen van de tijd in.…
Winterse stilte
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
533 Ik adem de koude lucht in en voel hoe
ze door mijn lichaam glijdt, een subtiele toets die me teder wakker maakt.
Zonnestralen breken voorzichtig
door de wolken, hun licht streelt bevroren
takken en glinstert op het ijs. Mijn gedachten worden
meegevoerd door de stilte, elke ademhaling een gesprek met de winter.…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 Ik zoek de stilte in de diepe
plooien van de vorst, terwijl de koude lucht mijn zintuigen zachtjes sust.
Dan breekt er iets open tussen
de naakte takken, een trilling die niet vraagt
om ruimte, maar haar neemt. Geen schreeuw, maar een
zilveren draad van klank die de bevroren lagen om mijn hart doet barsten.…
De monitor
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
441 Koud. Echt.
De machine ademt voor hem.
Ik adem voor mezelf.
Als hij gaat,
neemt hij de antwoorden mee.
Zo blijf ik achter met zijn jas,
zwaar als alles wat hij in stilte meebracht.…
Lichtengel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
240 Ik ben de adem die jouw haar beroert,
de warmte die jou op een koude dag vervoert.
De zachte hand op jouw schouder, zo teer,
wanneer de wereld zwaar weegt, keer op keer,
Mijn liefde is tijdloos, een eeuwige dans,
buiten de grenzen van iedere kans.…
van zwanen en van wilgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
253 twijgen stijgt
terwijl het lied van de wind in de bladeren ruist
en de stroom het geduld van de aarde vertaalt
ze drijven als zeilen van sneeuw en van ijs
getuigen van blinde geboorte en wit geweld
de rivier heft haar stem in een prevelend grijs
waarin elke golf de getijden telt
ga niet zachtmoedig die duisternis in
waar de wortels de koude…
Witte herfstvogel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
193 Al vallen de bladeren nu ook van het kille hout,
en voelt het bestaan vaak zo hopeloos en koud—
het is de hunkering naar die ene, zeldzame tederheid,
die de broze ziel in deze frisse tijden warm houdt.…
aan den oever der wederkeer
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
133 maer wanneer ick
wederkeer aen het stenigh strant,
treckt een trage koude
door leden ende gebeente.
het lijf herinnert
wat het water vergat.
.
ooch ghi siet mijn lach.
die bleef.
gelijck een klein licht
na het wijcken der zonne.
.…
De stem van de herfst
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
62 De herfstwind zingt zacht
door takken vol verlangen
de stilte luistert
Achter de wolken ademt bleek het ochtendlicht,
de herfst strijkt met koude vingers langs de bomen.
Een huismus laat zijn weemoed achter op een tak,
en raakt een stilte aan die ik niet kan ontlopen.…
M'n jas, m'n jas... waar is m'n jas?
hartenkreet
4.1 met 23 stemmen
4.204 "Ach Kerstman wees niet boos op mij,
'n kou heb ik al weken,
En had het heel erg koud vannacht,
Nam toen maar deze deken."
"Dat is geen deken, maar mijn JAS!
Waar zijn je diermanieren?…
monachos
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.255 het ware het goede het schone
moest in alle eenzaamheid
te vinden zijn
hij vond
met stomheid geslagen
op de koude steen een hert
en een duinkonijntje spelend
op het korte gras
tot een vos het pakte
binnen in zijn kluis
las hij boek na boek
maar geen licht ging hem op
geen vriend verscheen
in het voorbijgaan blinkende
uit de…
amos monachos (tweede versie)
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.682 het ware het goede het schone
moest in alle eenzaamheid
te vinden zijn
hij vond
met stomheid geslagen
op de koude steen een hert
en na lang zoeken
een beklemd konijn wiens gillen
over zee verdwenen was
binnen in zijn kluis
las hij boek na boek
maar geen licht ging hem op
geen vriend verscheen
in het voorbijgaan blinkende…
VELDBLOEM EN KASBLOEM
poëzie
3.2 met 20 stemmen
4.709 Ik wil ook u mijn hulde betalen,
Maar mijn hart, o mijn hart laat gij koud. —
Goede dag, Madeliefje! Gouddropje!
Ereprijsje, zo zedig en zacht!
Zeg eens gauw: sliept gij zoet in uw knopje,
En wat weer of gij heden verwacht?
Ereprijsje : 'Goede morgen!…
De Middellandse Zee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
961 De zee is oud, de zee is koud
de zee lijkt op een wervelwoud
van witgetopte waterbomen
die dansen, springen, spelen, dromen:
de zee is zacht en zoet en zout.
De wind die krols het water streelt
dan met mijn donzig haar wat speelt
brengt koelte in een licht gesuis
van golvenzang en zilt geruis.…
Waarom uw blik...
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.258 Zeg, kan de roos, die 't graf ombloeit,
de koude lijken nog bekoren,
in blanke doodswâ neergestrekt?…
Helemaal leeg
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
1.892 dat moment begon ik te blozen
Ik was toen zo gelukkig en blij
Ik dacht nu ben je van mij
Maar dat was al snel voorbij
Ik weet niet eens meer hoe je het zei
Weet wel dat het mijn hart brak
Het was of er een mes in stak
Ik probeerde je hart te bereiken elke keer
Maar ik kan het niet meer
Hoe graag ik dat ook wil
Binnen in mij is het zo koud…
Het kameleon
netgedicht
0.3 met 15 stemmen
1.794 Het koude oog wordt kort gesloten
door vlies van warm genoegen.
De maaltijd wordt volop genoten.
Verworven zonder zwoegen!
De les is uiteraard vervelend:
Prijs schoonheid niet zonder zorgen,
achter uiterlijk oogstrelend
is boosaardigheid verborgen.…
De wereld door mijn tranen heen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
786 Dwarrelend op mijn leven vol met zonden
De maagdelijkheid die je lichaam spreekt
Verlicht mijn donkere bestaan
Je ogen stralen als een regenboog
De prachtigste kleuren weerspiegelen mijn blik
Een stortvloed van glinsterende teinten
Daalt over mijn nedere lichaam heen
Je bent mijn schuilplaats, mijn warme deken
Mijn toevluchtsoord in koude…
Oliebollen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.114 winter
een oude oliebollenkraam
aan kwaliteit en lage prijzen
dankte de zaak zijn goede naam
De vele spiegels in de wagen
van zilverzacht geslepen glas
gaven deze kraam het aanzicht
alsof hij niet van deze wereld was
Klanten die even moesten wachten
staarden naar het fijne goud
op de lijsten rond de spiegels
en dan had niemand het meer koud…
Oorlog
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.355 je auto kwijt je teddybeer
je bedje en je boeken
en vluchten altijd verder weer
we moeten blijven zoeken
je bompa en je lieve ma
die blijven in de oorlog
de school moet terug opgebouwd
en ik eet snoep en koeken
OORLOG om DE VREDE
WE LEREN NIET VLUG BIJ
gebrom en dreunen heel de nacht
het is nog koud en buiten
slaapt een volk een kind…
Vamp
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.561 Ik raas blind naar de regen
Gerommel mengt zich door grijs
Ik borrel en bruis en behaag
Het verwende kind en vind het bewijs
Van de kwaal in mijn maag
Waar zij verzuurt en gist
Tot ik me op blote voeten waag
Over sintels, distels, grint
Pijn is waan, een beetje boeten
En wie bloed en koud zweet verdraagt, bezint
Zal nooit meer naar de honden…
Wasvrouw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
4.511 verwoedt probeert te weren
toch blijft het telkens koppig keren
tot haar denken; moe en dof
De bonte plekken tussen het wit
sorteert ze als onrusten knagen
bij het strijken van de dagen
terwijl haar prinsje heerlijk zit
Zij perst de kreukels uit het leven
terwijl hij zijn stoom afblaast
bevelend naar de koelkast baast
om hem zijn koude…
de put
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
2.748 Voor Jan, Linda, Manuel
als ik in jouw ogen kijk
dan herken ik die vreselijke pijn
de somberte die jou gevangen houdt
maken jouw ogen nu zo akelig koud
echt, ik weet waar jij nu bent
die plek is mij ook bekend
jij ziet de ladder nog niet staan
waarmee je uit de put kunt gaan
angst en paniek slaan toe
je bent deze episode moe
hoe…
Kinderkersttijd
netgedicht
4.1 met 36 stemmen
3.152 als Kerstmis nadert
herinner ik me weer
die tijd van lang geleden
de jaren van weleer
koude, korte, donkere dagen
voor het eindelijk Kerstmis werd
en vlak voor kerst werd dan de boom
door mijn vader opgezet
die kerstboom stond bij ons in huis
vlakbij de warme haard
heel stevig op een houten kruis
mam schonk chocola met koek erbij
en…
waanzin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
895 omzet
in de letters van de lezer
een ander, kleiner alfabet
zijn geest lijkt verwrongen
tot de arts gluurt onder het schedeldak
waar de cel woekert tot gezwel
dat verklaart zijn gespleten onmacht
hoe hij gekneld zit in het vel
zo bloeit de rebel in de schaduw
zijn wil ontsteeg het grazend vee
de aap die laf lacht in zijn vuist
om de koude…
Fietstocht I
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.593 Wie nu niet voelt de hoop in zich
Worden tot een wil onhoudbaar en ontstuimig,
Een wil: zonder verwijlen
De Lente door te ijlen;
Wie nu niet kon
Z’n nieuwe witheid laten varen
Langs de jonge hartstochtblaren
Van ’n witte zeilen-zon;
Die is een man zo koud
Gelijk de Winter, en zo oud.…
Dichterslatijn
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
489 Landschap in de schemer verloren,
Bergtop met een meer zo koud,
Koestert schril een vloeibaar goud,
Sprankelend in stilstand bevroren,
Pegels van ijs markeren de rand,
Punten achter elkaar vertand,
Verhard en star maar transparant,
Kristallen schitteren als korrels zand,
Stijgende zon op het koele meer,
Stralend licht breekt speels en fel…
Memoires
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.468 Alles om me heen werd koud en grauw,
Waarom bleef je niet, ik hield immers al van jou!
Nu ben ik weer alleen,
En hoe ik me voel dat weet er maar één.
Hoe klein je ook was, vergeten zal ik je nooit,
Al wordt mijn verdriet wel minder ooit!
Je hebt een belangrijke plek in mijn leven,
Als een sterretje op mijn lijf geschreven.…
Vrij ervaren
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
716 Een koude wind schrijnt
en knijpt in het gezicht van
mensen, perst het ginter
en de toekomst uit, waarin de
aarde wordt verkleind, verarmd en zet
de wereld in de vitrine van de winter.
Verweerde oude stammen van vergeten
herinneringen, gesluierd door
andere culturen, die het getij
moeten keren, dan zonder enig erbarmen.…
Ernhems Goud
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.143 ballads, klagend zacht verwoordend
dat het de schuld is van de Vrouw
Ernhems Goud, ik hou van jou
je kent de diepste duisternis
het klappen van de zweep
van kindsaf aan
een zoektocht naar Haar
tot op de bodem van je glas
en in de diepten van je teksten
aan de voeten van het Kruis
in de leegte van je huis
valt de stilte Ernhems Goud, zo koud…