5860 resultaten.
Mijn landje met regen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
739 In Spanje is mij te warm
In België is mij te Belgisch
Kinderen spelen op de weide
Vragen doen zij zo vaak
Over waar zijn de gele klompen gebleven
De zon gloeiend
Maar toch koud
Waar ben je nou?
4 seizoenen één land en dat is
Nederland…
God is buitenkerkelijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
589 In plaats van het boetekleed
aan te trekken
zich te bekeren
tot de mens
blijven ze voor God spelen
bepalen met kracht
de liturgie van macht
exclusief voor heren
zij slaan de maat
met dissonanten
systeembeheerders
vol celebranten
die niet willen horen
hoe we willen bidden
hoe we willen zingen
niet begrijpen
hoe we willen vrijen…
De brug van de rede
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
664 De doden zijn niet dood,
de levenden niet levend
de tijd van het verleden,
verkeerde lang in een
ongeschreven verlangen,
uit nood vermeden, verleert
wat door een kind is geraakt,
het leed als carrousel in
een eentonig spel, de afgrond
als ondiepe kwel,waar kraaien
zich spiegelen aan hun verstand.…
DE MEEUW
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.919 En dacht, genesteld tegen het duin,
Waar ik dit spel zat aan te zien:
Als ik de meeuw vanaf deez’ kruin,
Bespiedt een engel míj misschien.…
DE SCHEPER
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.089 De waakse wolf, die zich geen wolf betoont,
Lekt speels de staf en handen van de herder,
Die twintig kudden eenzaam heeft gehoed.
En met een blik, waarin de liefde woont,
Drijft hij de witgewolde wolkjes verder...
En ziet naar hen, de heide en de' avondgloed.…
Duivel noch God
netgedicht
4.2 met 48 stemmen
1.270 zelf van de appel
maar blijven de vinger naar buiten toe wijzen
de verantwoordelijkheid of wezenlijkheid
welk van de twee is ons te groot, te zoet
om er tegen te blijven vechten, als dieren
met primitief instinct, een dag voorbij -overleeft
met de ervaring van het verschil
terug, als Adam en Eva in het Hof van Eden
het Leven als passie spel…
de natuur
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
626 De lammetjes en kalfjes spelen in de wei, en daardoor worden de schapen en koeien blij.
De lekkere geuren van de bomen in het bos, en het mooie groene mos.…
de natuur
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
652 De lammetjes en kalfjes spelen in de wei, en daardoor worden de schapen en koeien blij.
De lekkere geuren van de bomen in het bos, en het mooie groene mos.…
Gesloopt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
544 De ruiter bestijgt z’n paard
hij grabbelt naar de knoppen
geen deernis, ’t is geen edel spel
amoveren,’t is niet te stoppen.
De kogel slingert,
puntloos beukt hij erop los
Tot splinters, gruis vermorzeld
verdoemd tot bulken puin.…
Alleengelaten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
760 Ik mocht eindeloos met je grote borsten spelen,
het hangen aan je tepels vond je zeer opwindend,
je stond wel halfnaakt te pronken op kantelen,
die frivole acties waren niet echt bindend.
Had ik maar het lichaam van jou!…
De blaadren rijzen door de stugge nevel
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.910 Want wij zijn arm, en knagen aan ’t verleden,
en spelen met de kaarten van verdriet.
Het schoonste sprookje stelt ons niet tevreden,
en door de nevel lokt de toekomst niet.…
Zilte voeten,
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
534 Wij leefden, grazend als de dieren
in het stille dal van een duinpan,
spelend in het licht en zon en met
elkaar om steeds een eerste bruiloft
te vieren, beschut tegen raadselen
van de toekomst en de wind, wie van
ons het ruisen van de golven, het spel
van elementen wilde zien, besteeg
het helmgras naar de top, tuurden
naar de kim en verder…
het klopje aan de deur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.764 Het is bijna sinterklaasavond
de warmte van de moederhaard
waarin vlammetjes kleurrijk spelen
doet blozende wangen roder kleuren
koude handen glijden vanuit wollen wanten
de warmte tegemoet
op de stoelleuning een dikke sjaal
onder de kapstok
staan de moonboots
ze lieten een nat spoortje na
op de treden van ‘t portiek
op tafel geurt…
Mijn zonde is ijdelheid, die niemand weet
poëzie
3.1 met 9 stemmen
1.643 Want soms, als ik genot begeer, dan treedt
Hij voor mij heen en weeft elk eenzaam uur
Vol pracht van ijd'le fantasie – en 'k tuur
Naar 't spel, waartoe 'k mijn zinnen overreed.…
Piano-oma
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
804 oma las geen noot, maar spelen kon ze wel
haar favoriet: Johan Strauss walsenkoning
het klonk altijd opgewekt in haar woning
eerste noot twee tellen, tweede noot een tel
zij leerde haar stukken feilloos op gehoor
even proberen dan had ze er weer één
‘t ging altijd zonder moeite, zo ‘t scheen
na één keer luisteren had ze het al door
in…
Avond
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.379 Ver alree verkwijnen
De speelse knapenkreten. Star en koud
Nu staan de huizen. Achter de gordijnen,
Spreken de mensen, warm en welvertrouwd,
Hun liefdewoorden - Sterloos donker rouwt
De regenhemel boven huizenlijnen.…
Er is een hemel en een hel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Al kan ik niet de tijd vergeten
op dat witte wijf, bij wijn en spel,
in Drenthe in de hei gelegen,
Donar die schreeuwt onder mijn vel
om zuurstof, lustige drank en eten,
de Dood, zijn ketter in ‘t gewelf,
gijzelt en maant: iets is in tel
wat in geen Testament beschreven:
er geldt in de hemel als in de hel
een maximumsnelheid voor uw…
Enkels van integerheid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 Vriend, gezel die meer of minder
dan een mens voor anderen toegewijd,
voor mij een minnares, tevens vermetel
kind, speels van aard, ruimhartig en
wijzer en jonger maar van dezelfde tijd.…
Ter nagedachtenis van een kind
poëzie
2.0 met 1 stemmen
1.673 En de oudren juichten om dat kind,
Het enig hun gegeven ;
Zijn lach, zijn kus, zijn schaterend spel,
Zijn liefde was hun leven.
Zij drukten 't aan hun kloppend hart,
Zij wilden 't hier behouden.
Zij zeiden, dat zij 't volst genot
Der aard hem schenken zouden.
0 moederliefde, o vadermin,
Wat kon het meer behoeven
Maar...…
Oudbakken rapvers
gedicht
5.0 met 3 stemmen
9.501 Ik kan veel
ik kan winkelend publiek laten lopen
ze zelfs laten marcheren - door stompende muziek
in hun buik te programmeren ik kan boodschappen
leggen in hun winkelwagentje dat dakloos na sluitingstijd
op straat is geparkeerd
en ik kan roofvogels uit de stad amuseren
met poezemuizen nagemaakt van spelen verfomfaaid
- gewapende scholieren hun…
Dromen van vrede
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
758 Achter de grenzen van dit visioen,
zien wij de zuigeling met een adder spelen,
de wolf zijn voedsel met de schapen delen,
en niemand die hen enig kwaad zal doen.
Zo dromen wij onszelf naar vrede toe,
naar niet meer bang zijn, niet meer hoeven huilen,
nooit meer voor razzia’s, voor bommen schuilen –
O God, wij willen wel, maar toon ons hoe!…
De levenskunstenaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
882 Genieten doet-ie voor het volle pond:
hij speelt het spel der vele nummerborden.
Haast alle dagen speelt-ie 't wonderwel.
Door al die auto's is het lekker druk,
wat extra fijn is voor z'n solospel.
Z'n optimisme is niet in te tomen
Aan vrienden zegt-ie stralend van geluk:
'M'n midlifecrisis is nog niet gekomen!'…
Wat hem een leven lang zou boeien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Trok hij door het woud van woorden waar de wind vrij spel had.
Sommige woorden waren aan flarden gescheurd, anderen stonden in brand.
Verbijsterend passeerde hij ze,
zag ze zwijgend aan.
Sommige had hij lief, anderen vermeed hij als de pest.
Maar dat alles woonde ook in hem.…
De accu die dood gevonden werd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
529 Wegenwacht die opdook
En constateerde dat de accu
Zoals hij zei dood was, zo dood
Dat zelfs de radio er niet meer
Op kon spelen, leeggelopen en
Tot de draad toe versleten -
Zo erg versleten dat er
Geen redding meer mogelijk was
En al snel het geel van de
Wegenwacht vervangen werd door
Het geel-blauw-groen van de
Ziekenauto van GGZ…
Circuslicht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.220 't Is of in droom het leven herbegint,
Of ik weer kind ben en nog weer verlang
Naar 't lieve spel van clowns en acrobaten,
Naar wigwam, vredespijp en boomerang
En naar de strijd van cowboys of piraten.
Dit teder licht verheldert de atmosfeer:
Morgen wellicht ontluiken de eerste blaren
En bouwen weer de vogels aan hun nest.
…
Levende lavendel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
624 Wat zij niet weet,
zuurstof als kleur is echt, wat zich
in de eerste aanschijn aan levende
wezens hecht, een speelse kracht
die kleuren wegkaapt uit De Provence
voor de luie voeten van een profane zon
die lankmoedig op haar wacht.…
Ik kan uren zitten turen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.152 Ik kan uren
Zitten turen
Naar het wiss'lend zilv're spel
Van de stippen,
Die er glippen
Over 't water bij de wel.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar 't krioelen door het mos
Van de diertjes
En de miertjes
In het boom-gekroonde bos.…
Kerrie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
638 Spelen mag ik in de stallen.
Er zijn ratten, cavia's, kikkers,
konijnen, apen, katten en honden.
Mijn vriendje is Kerrie.
Hij heeft een canule in zijn buik.
Maagzuur is zijn redding.
Maandenlang moet dat worden afgetapt.
Elke dag ga ik met Kerrie wandelen.
Op een dag is hij niet in zijn hok.…
FIETSENMAKER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.060 Spits denken wil geldsommen omranden,
die hun spel leiden met moer, bout en ring,
zich vrijmoedig tonen, vol bezinning,
om voldaan in de la te belanden.
's Avonds maakt de zwoeger een vermoeide stap,
waar de arbeid vloeiend klinkend in verdwijnt,
vindt het heerlijke, verlangde gereedschap.…
16.000 Kilometer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
547 Ze zonnen door, ja dat is vaak wel waar
en hebben tuintjes waarin kinderen spelen.
Het rijtjeshuis u weet wel ~aanelkaar~
daarvan staan er in Nederland zo velen.
Het groeit maar aan, ze komen jaar na jaar
op bunders waar een boer niet meer wil telen.
Het rijtjeshuis u weet wel ~aanelkaar~
daarvan staan er in Nederland zo velen.…