5946 resultaten.
leven proeven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
631 verscholen
in het struikgewas
met wortels gegrond
een oude druivenstok
in zachte zomerregen
in zijn blad verscholen
zingen luidkeels vogels
hun allerhoogste lied
hieperdehiep hoera
klinkt hun symfonie
voor de jarige job
die voor hen jij bent
in extase zingen zij
over al die vele jaren
die als druiven ook
voller smaak krijgen
door aan koude…
Besmettelijke ziekte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
450 Ik keek in de goud gebraden heerlijkheden
Een tafel met daarop een koude kaars
En een paar takjes lavendel in een zilveren vaas
De ober van het restaurant
Staat voor de deur met een blocnote in zijn hand
Ik aarzelde even; voordat ik naar binnen ging
En trok uiteindelijk de stoute schoenen aan
Terstond vroeg hij naar mijn adres en naam
Ik…
Zelfportret
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
581 Langzaam en voorzichtig kom ik los uit een
zichzelf gesponnen zijdezachte cocon die als een huis
mij heeft beschermd tegen de barre en boze dagen waarbij elke
vorm van donkerte, koude zowaar schraalheid mijn voorbije bestaan bepaalde.…
over dichters
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
491 dichters begraaf ik in mijn koude dagelijks.
hun zwijgen ettert, zweert letters uit mijn mond
en de namen kleven de leegte van de namen
aan de tegels van de leegte die de leegte betegelen
zodat er middenin een leegte kan ontstaan genaamd
verlangen
waarin de woorden witte tranen bloeden,
en de nare tranen in het git vergaan.…
Ze luistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Haar koude adem,
pijnen van haar ziel bevriest
in het verlangen naar eenvoudig voortbestaan,
niet verblind door met nevelen bedamte ramen,
ogen als poorten naar haar inner bestaan.
Haar schommelstoel schommelt haar voort.
De lamp op de tafel gedoofd
was het in kamerschemer
dat ze nieuw leven begon,
haar hart een ander lied verzon.…
Dauw robijnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Een koude ochtend-adem zeilt binnen door de ramen
en al spinnend rijpt de dageraad.
In het traag ontwaken
hoor ik de stilte achter mijn stem
en overstijg de roes van mijn dromen.
Tastend zoek ik mij een weg tussen de lakens
wijl haar beeld uit mijn lichaam verdwijnt
haar zoete parfum
tussen witte regen vervagend.…
Voorouders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 II
Mijn eigen wandelwegen,
ze bevatten beenderen
en vlees van m’n voorgangers;
Aardes koude kostgangers.
Zij zwoegden hier, net als ik,
in zon en regen, weer, wind;
ademden dezelfde lucht,
voelden dezelfde zwerfzucht.
In hun voetsporen volgend
maak ik mijn levensreis rond;
steeds verder, brozer, banger:
Aards komende kostganger.…
In de herfstjaren van mijn leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Zoals het leven in al haar facetten voorbijgaat, mijn haren
worden grijs tot wanneer ik word gesluierd in een koude wintermist
Maar, beste lezer, laten wij eerst de lof zingen van deze nadagen vol vruchten
Klanken van mijmeringen en overpeinzingen maar ook nieuwe uitdagingen en groei.…
Paars
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
604 herders en de schapen,
die andere schapen zochten
warm en zacht de huid,
de and'ren waren harig
We werden koningen,
mochten dienaren bevelen
Dan werden wij de onderdanen
Een dankronde was er
Een slapen in iets dat nog niet af
Maar planten waren goed verzorgd
Er was goed voor ons gezorgd
Het slapen met vrouw als dochter,
haar koude…
in jaren vergaard
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
522 ik woon in mijn hut
weliswaar van hout
in vergaand stadium onthecht
en op een enkel cruciaal punt gestut
in de zomer warm en winter koud
doch ik ben omgeven door engelen.
ze laten mij met rust of laten mij bengelen
aan de rand van mijn eigen woud.…
Altijd aanwezig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Een herfstig blad valt
biedt haar schoonheid en troost aan
een graf zonder naam
Wind strijkt langs de namen in steen, een fluistering van wat was,
mijn vingers volgen haar letters, koud en stil, maar nog altijd haar.…
De verdrietige kerstbal
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
672 Ik hang nog hier en heb het koud
en heb het gevoel dat er
niemand is, die van me houdt.
Maar wacht, wat hoor ik daar?
Er komen mensen aan.
Ja, ik zie ze en wat zo mooi is,
ze blijven bij me staan!
Een meisje kijkt verrukt en zegt:
Daar hangt een rode kerstbal.
Zo prachtig tussen al dat wit,
ik hoop dat ik die krijgen zal.…
wat haat verbrijzelt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 glühwein geurt
zwaait zomaar ineens waanzin een zeis
die levens sloopt of erger nog: moord
waar net nog tomeloze vreugde was
hangt nu dood geschreeuwde stilte
harten staan stil of slaan op hol
angst trekt van gezichten nu maskers
de kerstmarkt bedoeld als plek van licht
wordt ineens extreem zwarter dan zwart
door het kille doen en de koude…
In stilte van toen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
640 Maar als hij ze opent, is er alleen het koude licht van deze kamer,
en een heimwee dat hem zachtjes, maar onvermijdelijk, verteert.…
De ontwaking van de natuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 En in dit tedere moment van overgang
ontvouwt zich een symfonie, een harmonie van verandering, van stilte naar
eerste geluid, de belofte van zachte, warme dagen die het koude grijs voorgoed vervangen.…
sleetje varen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
562 tijdloos landschap
dan rukt plots de noordenwind
zwiept en zweept het lijf en gelaat
als een ongetemde woeste feeks
vieren regen en hagel winterfeest
wild danst sneeuw op bergtapijt
de Husky’s vliegen er overheen
sleurend rennend, luid blaffend
huilen zij vrolijk in de natuur
na de rit als warm gebaar
zijn er dankbaar vele knuffels
koude…
Wanneer licht zich opent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
599 Hun knoppen trillen op het
randje van openbreken alsof ze zich nog niet durven toevertrouwen
aan het bleke licht dat zachtjes over de akkers strijkt en de koude grond verwarmt.
In de sloot weerspiegelt zich lucht,
ijl en blauw als een belofte.…
‘het knotsgekke ventje’
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
436 “Laat ons samen rammen en klooien in koor,
als bij elkaar geraapte mooie-woorden-mannen,
uit wankele puzzelstukjes (sch)aapachtig verlangen,
als prachtig verfrommelde exemplaren bewaard”
Echter lonken de westelijke duinen,
waar de luide haan met zijn teven pronken zal,
-ook het struinen zal langskomen
de tenen in het fokking koude zand gestoken…
Winterwonderland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
364 De zon hangt laag als een gouden belofte,
breekt open in een fontein van licht,
legt warme handen op een koude wereld
en tilt het bos een moment uit de tijd.…
koffie en herinnering
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
297 De koffie is koud geworden.
Ik laat hem stil staan
en vraag de serveerster
mijn kop opnieuw te vullen.…
Een Nieuwe Winterreis in Liefde
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
324 Arriveren na twee uur, wachten op parkeerplaats,
met onze mobiels, in de koude beven,
't Nieuwjaar! Och! 't is altijd 't oude.
Ze 'n roeren, noch ze 'n poeren en,
bij 't nachtelijk gestraal, men zweren zou
dat 't spoken zijn, of lachliedjes in de sneeuw,
zo'n dag met jou moet ik beschrijven, opdat het beklijft.…
Schemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
321 Vrolijk breekt de koude, helder het nieuwe weer
Weer een dag zonder antwoord en zo gaat nu elke keer.
Schemer wat zeg je, ik hoor je fluister
En de Stilte.. wat moet ik er mee..?…
Hindert Nix
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
276 't is veel te koud voor mei, vindt u ook niet?…
Toneelhuis van de liefde
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
388 Misschien kom je ooit terug
op een koude regenachtige dag
als de liefdeszomer voorbij is
en de zon niet meer terugkeert
of afwacht om hier te komen
gedurende de herfst en winter
in de stilte van onze geheime liefde
ergens op een bibbereiland buiten de stad
midden in het woelige water
zal ik eindelijk in liefde leren zwemmen
naar de maan…
De Wedergeboorte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
183 De koude schacht, het marmer blank en koel,
Zij droegen lang het moegemarteld lijf.
Een rijk van tranen en een stug gevoel
Hield de bezieling in een kille schrijf.
Ik haatte plots de stilte en de nacht,
Die alle schoonheid traag had omgebracht.
Toen brak het zwerk. De bliksem sloeg misnoegd
De harde korst van angst en ijs aaneen.…
Altijd onderweg
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
181 De straatstenen glanzen koud en kaal
onder de bleke, vroege ochtendzon
met opgezette kraag loopt hij voorbij
aan de ontwaakte gevels van de stad
zijn voeten kennen blindelings de weg
weg van de warmte die hij net bezat
de smaak van slapeloosheid in de mond
weegt zwaarder dan de tas aan zijn hand
op het perron herhaalt de film zich stil
in…
Soep
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
835 Helder, fris water uit de kraan!
Eerlijk vlees van grazig rund.
Vermicelli, wortels en prei.
Een paar bosuitjes natuurlijk.
Peterselie en een snuifje zout.
Tuingroenten in oma's pannetje.
Blauwe vlammetjes dansen onder de pan.
Malse soepballetjes laat ik zwemmen.
Prettige vetoogjes komen bovendrijven.
De geur van mijn jeugd stijgt op.
Mijn…
Weer zo’n bericht
snelsonnet
3.6 met 9 stemmen
778 Heeft men zich door de nieuwsbrij heengegeten
Dan komt luilekkerland: het weerbericht.
Luim, kijkersfoto’s, steeds een blij gezicht.
Nooit kijkt zo’n weerman strak of afgemeten.
Maar stiekem denkt hij: “Wat een hondenbaan.
Weer windkracht 4, ik snak naar een orkaan.”…
Blue
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Het nieuwe jaar begon nog wel zo goed
Met feestgedruis, champagne, mooie plannen
Om iedere verslaving uit te bannen
Uw allerbeste beentje,frisse moed:
Geen koolhydraten, zuivel en geen zoet
En dat u voortaan lief en aardig doet
Eens omkijkt naar uw eigen vlees en bloed
En dat u zich behoorlijk voorbehoedt
Weer vaker met de trein gaat of te…
Blue
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Het nieuwe jaar begon nog wel zo goed
Met feestgedruis, champagne, mooie plannen
Om iedere verslaving uit te bannen
Uw allerbeste beentje,frisse moed:
Geen koolhydraten, zuivel en geen zoet
En dat u voortaan lief en aardig doet
Eens omkijkt naar uw eigen vlees en bloed
En dat u zich behoorlijk voorbehoedt
Weer vaker met de trein gaat of te…