8103 resultaten.
En profil: morsdood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 (n.a.v. beroemd fresco van Giotto)
De duivel danst, vliegt en
trekt
Op graven, voorbij en
soms
Vaker dan ooit vermoed
lacht hij schizofreen
En profil: morsdood
vanuit alle posities donker
Grijs zonder licht
Gelaatstrek onaange-
naam
In wolk boven gepeu-
pel
Gebracht, de laatste groet
Fresco vol van haat
zijaanzicht niet…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
765 Zit, en de wereld gaat aan je voorbij.
Geef, en het helpt je leven.
Neem, en niemand wil je helpen.
Ze willen alles in jouw plus,
maar niets in jouw min.…
Natuurlijk, wil ik genezen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
2.050 kom leven, terug naar dat feest,
comfortzone voorbij, dan kan je weer
nieuw geloven in het origineel,
dat de natuurwet nooit liegt
alles samenbrengt en terug heelt.
maar wie zit er echt aan het stuur
zijn we dat allen misschien, dan is
het hoog tijd voor een gesprek met
de alhelende kracht van moeder...…
Zij zag mij en groette
gedicht
4.2 met 6 stemmen
3.203 Maar er kwam een oud vrouwtje
op een ezel met een deken over haar
benen over het bospad voorbij.
Zij zag mij en groette.…
Ze nam en zwolg hem in
poëzie
4.7 met 3 stemmen
2.768 Ze nam en zwolg hem in, ìn hare ogen,
En sprong vooruit en greep hem en gedogen
wou ze niet dat hij sprak, ze drukte hem
De lippen met de hare toe, hun stem
Werd niet gehoord, heel lang, ze zat dichtbij
Tegen hem aan en boog zich, en voorbij
Zijn borst, haar hals omhoog, stilde ze zo
haar dorst, soms snikkend en ter nauwerno
Ademend.…
Met de ragebol
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 Niet te veel kijken
naar dat wat voorbij gaat.
Tussen hoop en toekomst
bloeien de rozen.
Vergeet mij niet, "oh lief!"
Mijn voetstappen dolen in
het rond
op onvruchtbare
grond en
de zon houdt zich schuil
achter donkere wolken.…
Stroomgebied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
801 voorbij de datumgrens
in de lage tonen van de rivier
worden dagen korter
fladdert een verwaaide wens
nog eenmaal buitendijks te gaan
haar verkalkte aderen
vertrekken geen spier
verzanden in kribbige oevers
waar dammen naderen
en overlaten in lot berusten
weeën van waterstand
kabbelen tegen het plankier
schuren in hun verval
door tamelijk…
De Driemaster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
911 reisde met volle zeilen richting Curaçao
Met Tula als kapitein en Karpata als stuurman
Maar het schip leed schipbreuk
zonk naar de bodem van de zee
en daar bleef het liggen,
tot het op 1 juli 1863 naar boven steeg,
statig de haven van Willemstad binnen schreed
en met gouden letters schreef:
‘De slavernij is voorbij
Ook hier…
Op de rails
gedicht
4.8 met 5 stemmen
6.927 Het leven gaat aan ons voorbij.…
waarom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
720 wat
Positieve negativiteit
of negatieve positiviteit
is er verschil
ik weet het niet tot mijn spijt
Depressie waakt om de hoek
maak haar niet wakker
optimisme komt om de bocht
ik voel me een stakker
Ziekte jarenlang
kan toch niet de bedoeling zijn
een betekenis
waarom alle leed en pijn
Recht je rug en ga door
het leven is zo voorbij…
Emotie der Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
839 Soms gaat het niet om principes
Maar om gekoesterde feiten
Soms is pijn en leed niet belangrijk
De andere keer wel
Hoe een simpele huivering
Zoveel emotie kan losmaken
Zowel voor jou, als voor mij
Soms is het niet erg om de ogen te sluiten,
Even alles voorbij laten gaan
Je kan van liefde houden,
Of de liefde willen houden,
Hoe veilig het…
Romântico
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 geliefde
krul je in mijn armen
dan laat ik je de vertes zien
bovendien het lieve leven
voorbij de horizon
laat mij je dragen
over jong groene akkers
bloemrijke velden
en glooiende heuvels
waarover ik je vertelde
laten wij oprijzen van de aarde
hangen boven turquoise zeeën
zwevend met de vogels mee
tot wijzelf vleugels krijgen
transparant…
taverne deuzeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
459 Ik wacht tot je voorbij rijdt
en zie van verre
hoe je uit de wagen stapt
oversteekt
en zonder verder omzien binnengaat.
Ik blijf dan zitten
tot de taverne sluit.
Er zijn ook vele dagen
dat je niet naar huis komt.
Dan duurt het wachten nog veel langer,
tot de taverne eindelijk sluit.…
Strijken IV
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.753 Strijkend zegt zij: dat vergeten
van wat ik gisteren deed en zei,
dit langzaam aan wat minder weten
is het niet al de nacht in mij
die mij mijzelf maar laat herhalen
het leven loopt aan mij voorbij
ligt aan mijn handen te verschralen
voortdurend lijd ik averij.…
Onderzee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
415 kolken
van breekbaar porselein
in gedachte helder van nature
door vloedlijnen onder druk
doch wildrooster van binnenvet
in kringloop van water en regen
een rad voor ogenschijnlijk
min of meer als bij toeval
breekt het water verborgen aan
vraag me niet waarom
van hier struikelt het oppervlak
tuimelend als helmgras in het duin
voorbij…
Noten kraken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Pasen is alweer een tijd voorbij
Hoewel het in mijn hart elke dag
Nog Pasen is -
Tijd voor ruimte, voor toekomst
Die in mij allang verdwenen leek -
Is er elke dag - Goddank - weer
Dat nieuwe licht dat vroeg al
Aanklopt aan mijn donkere,
Gesloten buitendeur en deze
Heel voorzichtig op een kier zet
Naar wat nog van dit leven rest;…
Interceptie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 het kan nog wel even duren
alvorens enig licht zich werpt
op de waterwandeling van
nachtvissen binnen graancirkels
vergeet niet de macht der
gewoonte, zilveruitjes en dagkoersen
het tijdelijk geluid tegen een muur
door zwijgzaamheid gestut
de wanhoop aan begrip voorbij
het excuus voor gezworen twist
de jubel van voortijdige luister…
Ik ga slapen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
825 Je hebt gedaan wat je zei
11 maanden en 1 dag en het was voorbij
Oneerlijk was je gevecht
Door die verschrikkelijke ziekte werd je lichaam zo slecht
Maar wat heb je gestreden elke dag weer
Op het end wilde je nog wel maar kon het niet meer
Afscheid nemen doet heel veel pijn
Maar je hart is gewoon gestopt en dat voelt fijn
Ook al is er…
- Silhouet -
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.104 Met het wassen van de maan
bezit jij de kracht om te verbeelden
zoals de zee haar spiegel overstijgt,
grenzen voorbij gaan aan het heden
buitensporig trekken beelden
zachtjes eensgezind hun schreden,
de glans van lang beroet verleden
langs de duistere hemelwand,
Zilverblauw valt het sterren strass
waar blinkend maan verankerd was
in de…
Het leven is fantastisch
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
755 Is dat genieten van wat voorbij is?
Of, is dat genieten van iets dat niet wil sterven?
De muziek en de beelden,
ze raken me aan.
Ik galm mee.
Het leven is fantastisch…
La vie en rose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 het leven laat los
ik voel het al even
verwachtingen geraken
bros en wat is geweest
lijkt voorbij te zweven
wat ik ooit heb geplant
staat verreikend in bloei
vruchten doen mijn ogen blinken
ook is het meer aanschouwen
op een fragiele afstand
en hoor veel in een echo klinken
het leven laat los
terwijl de tijd vervliegt
ik ben tevreden…
Met de zalmen mee
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 Jij hoort hier niet,
Zegt de getroubleerde
Geest in jou, jouw hand
Omklemt ongevraagd de mijne,
Terwijl je ogen me nietsziend
Aankijken, immers ze kijken mij
Niet echt aan, maar eerder voorbij,
Met de zalmen mee moet
Je gaan, zeg je, -
Je starre ogen fixeren mij
Om mij nooit meer los te laten,
Tegen de stroom in moet je gaan,…
Herinnering
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.154 De zomer is voorbij.
Herinnering, gestage pijn
ingevreten in mijn hart
-rosse roestschilfers-
dat ouder is dan 34 jaren.
In de Netedalen
zie ik steeds vager
de dierbaren oprijzen
uit oktobermist en bleke blaren.
Een beeldengroep uit vroeger jaren,
dan weer een schimmenspel
met onwezenlijke gebaren.…
Verontrustend dun
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 Ben gesprongen
De zevende hemel in
Maar miste de afslag,
Wilde nog keren op de weg,
Maar dat was waanzin,
Want ik was mezelf al voorbij -
Een hemel verderop kwam ik
Terecht, de achtste, zeg maar,
En kon het verschil zo een
Twee drie niet meteen
Ontdekken, behalve dan
Dat alle geluk van de
Zevende zichtbaar omgekeerd
Was in…
In dit moment
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
527 mijn huid raakt gerimpeld,
doch de ogen zien schoonheid
almaar toenemen door het rijpen
in de vele voorbije jaren,
en voelen zich minder verplicht
om het “ waarom” te verklaren
ik lijk dan ook meer
door het wezenlijke verlicht;
dat vaak het tegengestelde
op liefde is gericht
zelfs of juist als het vergankelijke
in toenemende mate…
Hazenslaap met helm op
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 ben de angst voorbij
schiet ik hem nu
of doodt hij later mij
voor even rust in
de kapot geschoten huizen
waar het sterft van de muizen
eten en drinken zijn
de eerste behoeften in het
sluipend bewegen om te overleven
de idealen zijn vergeten
in het stinkend vuil
waarin wij al weken zweten
afgestompt in primitief
ageren branden wij…
een zakje drop
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
798 honger
loop maar een eindje om, zei hij tegen zijn dochtertje
op het eind van de Elisengarten
zijn hand aaide nog even
haar donkere haren
nietsvermoedend verdween ze verderop
in het licht dat met de rijen kasseien speelde
het was zijn hand die bedelde
net iets over vijf uur
mensen, grijs en gehaast
naar bloemenblauw behang
liepen voorbij…
Je lach bloeit bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 wolken hun grijs
donkeren in zwart
want je lach
bloeit bloemen
wild van het veld
nog gehuld in zon
voordat wind ze velt
maar ogen verschrikken
in het flitsende licht
we tellen seconden
donderen samen
tot de volgende schicht
verbazend dichtbij
schokt de hemel
voor even in razernij
in de verte komt blauw
nu is de bui snel voorbij…
De Mond Moet Spreken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 Als de rede voorbij is
en de wijsheid te laat.
Mijn opstand van woorden
Bezegelt mijn droevig lot.
Een redenaar gebroken
Op weg naar het schavot.
Mijn opstand van woorden
In het verkeerde plot.
De mond moet spreken
Over wat verborgen wordt.…
Zielsverloren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
526 Ze was in een flits
voorbij gefietst,
terwijl ze mij
indringend aankeek,
zo met haar kort
geknipte kapsel,
waarvan ik wel
begreep waar dat
voor staat.
Ik heb de gedichten
van Sapfo ook gelezen.…