5765 resultaten.
Tsa(a)r(sociaal)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Van een land zo groots, mooi
Poetin wil zijn naam vast in de geschiedenisboeken
Met zijn schoothondje Lavrov erbij
Een tsaar met ambitie die
Over veel lijken gaat
Het aantal doden wordt allengs beslist immens
Poetin die Gorbatsjovs werk wil ruïneren
en wil heersen als een tsaar
Grootheidswaanzin echt ten top
en van de bovenste plank
Het einde…
Bij mij zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Bij jou zijn,
is een einde aan nutteloze dagen,
geeft inhoud aan mijn leven,
en brengt zonneschijn.
En om in de vroege morgen,
in elkaars armen,
uit een zoete droom te ontwaken,
en kussend de nieuwe dag te begroeten.
Om samen de wereld te tonen,
dat niets liefde kan verslaan.…
- Geen titel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Want het einde is nabij,
Ik geraak op in de negen.
Het wordt terug tijd voor een nul in mijn verhaal.
Dat zal mijn armen terug doen leren schrijven.
Naast de uwe,
Die zullen bezwijken in de hoge zijn gezag.…
Wat als vader zegt
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
928 Een kruispunt van falende wegen
In een bergachtig gebied
Waar de lawines vallen als regen
Om hoop te bederven
Wilskracht niet meer te verwerven
Bang voor het einde van de dag
Hoe ontwaak je nog uit deze nacht
Schaamte voor je wezen
Om voor je medemens te vrezen
Maar wat als je vader zegt
‘Ik ben trots op jou’
Lijkt het van binnen
Dat…
MOT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 een zwerm gesternte er omheen en het is kern
van niets, en niets is het heelal. ongezien
is het er licht, de lege weg voorbij het einde
van de weg. op doelloos draaiende spaken
spalkt de tijd haar tikkel-tokkel van het vuil
dat willoos waait, het stof op gore straten.
stem schroeit in de sneeuw, kroepoek snijdt op de tong.…
In mijn geboortedorp
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
621 Ook klanten hoorde ik
ineens in allerlei talen
Ik had een ontbijt aan de haven
in een Zweedse bakkerij,
werd in de Keizerstraat gemasseerd door een Thaise,
at eind van de dag in een Turks
restaurant, aan de haven,
de serveerster was Pools
geeneen logger
of iets wat met visserij
te maken had.…
ER ZIJN ZO VAN DIE DAGEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Futloos, geen einde, geen begin.
Je voelt je machteloos en verloren.
Het denken is niet te stoppen.
Ook al probeer je nog zo fel.
Verleden passeert de revue...hartkloppen.
Het voelt als de hel.
Een vriendelijk woord zal ook niet helpen.
Alsof je de hele wereld op je schouders draagt.
Een vloed van negativiteit blijft je overstelpen.…
Waarheid als een haiku
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.049 Waarheid als een haiku -
de cirkel is rond
zonder eind of begin.
Beton
en plastic bloemen
bloeien niet.
Nog een waarheid -
wie achteruit loopt
komt niet vooruit.
Elke kers
heeft een steeltje
en een pit.
Waarheid als een haiku -
het kompas wijst altijd
naar één richting.…
verlies voor het verlies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
486 van zouttekort naar wanen
van paniek naar manie
een oorlog woedt in jou
en niemand ziet wat ik zie
de kanker neemt je lichaam
de chaos neemt je geest
ik zoek houvast in woorden
en vind nooit het antwoord
jij op je pad naar het einde
ik op mijn pad dat doorgaat
samen in hetzelfde huis
staan werelden wijd uiteen
soms vond ik je even…
verpletterende golf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 de mat moest strak staan
grasgroen
met ’n gat aan ’t eind
niks geen bloemetjes
of paarse kopjes
op ’n hei of ’n hen
wat geen coq is, maar ’n zij-
dehoender bijv.
(wie onthoudt al die vers-
chillen?)…
zwarte vleugels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 geen bodem, geen einde, alleen vallen.
de stilte kneep mijn longen dicht,
de schaduw hield mijn hand vast.
opgestaan in een hemel die niet de mijne was.
een plek van licht waar ik niet hoorde.
ik was ontsnapt,
maar met de geur van as in mijn vleugels.…
Kwetsbaarheid
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
325 Herfst - een kwetsbaar blad
in de wind, nog even maar,
dan is het voorbij
Het blad laat los zonder
haast, al wist het dat vallen geen einde
is maar een mild terugkeren naar wat het altijd al was.
De lucht vangt het op zonder oordeel, en even lijkt alles gewichtloos.…
Bij de les
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
352 Zij had de wijsheid in pacht,
Dat had hij al gauw van haar gedacht,
Zijn mening erover bleek juist,
Wijl zij ’t altijd had bij ’t rechte eind.
Zij vond dat niet buitengewoon,
Dat zette meteen de toon,
Hij vroeg haar om d’r raad,
Wijl hij dacht zij alle kennis had paraat.…
Schaduwen in de rivier
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
423 Hij keert steeds terug
Een nachtschaduw
op een zilveren boot
Gevolgd door de uil
en de ijskoning
Alles is rein,
alles is verheven
Ze spijzen het vuur,
maar vergeten het as
Geen spiegel van gratie
Mijn drank maakt dorstig
De vorm van mijn voornemen
Is niet de vorm
waarin ik vaar
Mijn einde,
ik zie je daar
Met je kille,
glimmende…
Een lied van schijn en wezen
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
466 Wordt zij, de liefde zelve,
dan niet eenzaam of verdoemd,
draagt zij haar lot
tot einde van haar dagen?
Veroordeeld tot verwijl in vrees
te leven zonder eenwording
in lustbelevenis des vlezes?
En ach, is zij, gekooide liefde,
wat dat ook wezen moge,
een lied van schijn en wezen
slechts ten dele aan zichzelve trouw?…
De afgedwaalde gedachte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
329 Wat als…
misschien…
stel dat dit niet het einde is.
Ze loopt rond zonder doel,
kijkt in kamers waar ze niet hoort te zijn,
raakt aan
wat je net had opgeborgen.
Soms is ze irritant,
omdat ze blijft terugkomen
wanneer je rust wilt in zekerheid,
zelfs als die zekerheid kleurloos is.…
Rijmelarij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
398 Het eind komt in zicht als je begint.
Deze waarheid weet zelfs elk kind,
want de waarheid ligt in 't midden,
tenzij we om 'n leugentje om bestwil bidden.
Van deze rijmelarij word je niet wijzer,
Wijsheid of domheid, lood om oud ijzer.
Geluk is voor iedereen beter alternatief
en is verreweg het mooiste met je lief.…
Weer eens Veertig dagen...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
294 Maar we zullen leven, groeien,
uit het eind komt nieuw begin;
veertig dagen doen ons bloeien,
zuiveren lichaam, ziel en zin.…
Onder de huid van de lente
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
370 Wat voor een ander slechts het einde van de winter is,
is voor mij een stormloop van beloftes en van licht.
Ik voel de spanning in de knoppen van de esdoorn,
hoor hoe de sapstroom door de bast naar boven stuwt.
Het is geen keuze, maar een open zenuw,
waardoor de eerste zonnestraal als loutering voelt.…
Koffiedamp en vergeten vingers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
324 Het begin trekt je meteen de koude keuken in, het midden laat je de aanraking voelen, en het einde laat die stilte nazinderen – precies zoals een goede collage het moet doen.…
wachten op het woord
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
325 twee stemmen staan tegenover elkaar
als deuren die tegelijk willen openen
maar klemmen in hetzelfde kozijn
woorden vallen niet
ze botsen
stuiteren terug naar de mond
waar ze opnieuw worden geslepen
de één spreekt
de ander wacht
niet in stilte
maar in een binnenstorm van tegenspraak
een hoofd schudt al vóór het einde
een antwoord groeit…
Tussen wat blijft en wat vergaat
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
370 Onder het trage draaien van sterren
ligt iets dat niet wijkt
dat geen begin kent
en geen einde vraagt
een stilte die denkt zonder woorden
die ziet zonder ogen
en wacht tot het verstand
zich buigt
Daar, waar het blijvende ademt
proeft het denken zijn grens
en opent zich
als een oude deur naar licht
Maar beneden, in het ritselen van…
Lezen der aarde
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
279 grond
als blad dat
zonder stem verging
geen woord dat ooit
behouden blijft
maar wat zich vormde
en ontving
tussen kiem en wat ontspringt bestaat
geen richting geen doel
slechts een beweging
die herhaalt zonder
besef en zonder gevoel
hij denkt niet na
hij doet en laat
en daarin ligt wat
hem geleidt
wat geen grens
of einde…
Excuus jongeren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
179 deuren die sloten,
tussen gangen waar stilte harder klonk
dan een stem die bleef
Voor jullie die werden verlaten,
niet één keer,
maar telkens opnieuw,
wanneer handen loslieten
en niemand terugkwam
Voor jullie die leefden in kamers
van afzondering,
waar dagen zich opstapelden
tegen koude muren,
waar een kind leerde
dat wachten geen einde…
Zij wordt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
155 Ik word zonder einde.
Ik zal nooit zijn wie ik dacht dat ik was.
Want wie ik was, werd wie ik ben.
En wie ik ben, wordt wie ik was.
Wordt vervolgd..…
de bleue strijder
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
93 Doorgedraaid als hij was,
en weerloos als hij is,
- hij trekt immers altijd
aan het kortste eind,
hij gooit nooit een mooi
stuiterende kiezelsteen -,
trok hij alsnog ten strijde
ten tijde van koude regen,
onweersbuien en overig
tegenvallend onheil.…
"Vergeet het maar"
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
35 Een ieders eind is onvoorspelbaar,
Maar eeuwig leven? Onvoorstelbaar.....…
de leegte zonder jou
hartenkreet
4.4 met 42 stemmen
4.591 De leegte zonder jou
is met geen pen te beschrijven
De leegte zonder jou
zal altijd bij ons blijven
Maar veel fijne herinneringen
verzachten onze smart
Voorgoed uit ons midden
maar altijd in ons hart
De laatste dagen van het einde
dan wordt de grote wereld klein
is plotseling alles onbeduidend
tot het laatste beetje pijn
Wat wij zo…
Heimwee
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.961 In het huis van zijn ouders werd na zijn overlijden een tasje gevonden van zijn moeder met daarin van allerlei herinneringen aan de jongste zoon Henny, die op 16 november 1956 op 26-jarige leeftijd een eind aan zijn leven had gemaakt.…
Megxit
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
445 Ze zeggen hij heeft levenslang, die schat
Ze komen overal waar hij ook is
De paparazzi, schuilend in een nis
Maar zo zet hij 'queen mom' wel mooi schaakmat
Ze hebben lang gewikt en breed gesproken
Z'n moeder's dubieuze dood gewroken...…