4810 resultaten.
Leven
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.640 Niets leek meer van belang,
alles wazig, mijn geest verward.
Een laatste zoen op haar koude wang,
de werkelijkheid was te hard.
Nog geen jaar later het bericht,
mijn grote liefde was niet meer.
Littekens tekenden haar gezicht,
ze viel ten prooi aan het verkeer.
In de jaren die zouden komen,
bleek het lot nog niet gunstig gezind.…
Mooi-weerslied
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.039 Ik had geen lust,
En vond geen rust:
'k Was treurig, of daarbinnen
Een boze geest had uitgestrooid,
Dat 's Hemels blijde zonne nooit
Weer de aarde zou beminnen.
Nu wekt haar gloed,
In mijn gemoed,
Een vreugd, niet uit te spreken!
't Is of er bloemen open gaan
En lentenachtegalen slaan
En strakke windslen breken.…
Winterglans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 De ongeduldige
honden trekken hun voyeuristische baasjes terug
naar huis, zo van, neuk niet naast je eigen
vrouw en op een bevroren schommel zit een
adellijke geest te wachten op ontdooing.…
Zij hoort zijn lokroep wel- maar ziet hem niet....
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
822 ingeklapt
hoort zij uit nevelige verte spijtig verlangend lied
de zoete lokroep van het beest
het woeste - lieve- zachte- onberekenbare beest
dat haar opnieuw lijkt te verleiden
kom buiten spelen - klinkt het lied
ik ken een spel om angsten te bevechten
om pijlers te bouwen- om bruggen te verbreden
en ook het blikveld van onze benepen geest…
ALS DICHTER ZIT IK ER NU MEE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.245 zij het beter, ook de weg, die zij moest gaan
ze dacht ik bouw voor mijzelf een goed bestaan
in mijn leven is verder geen plaats voor jou,
ik kan goed op eigen benen staan
jij hebt jouw waarheid en ik die van mij
dat was wat ze steeds weer tegen je zei
dat herinner ik mij nog goed
en ook dat nare woord perceptie
andere waarneming in de geest…
EMILY DICKINSON 465
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
580 Toen ik de geest gaf, hoorde ik
Een vlieg mijn slaapvertrek belagen
De stilte daar was voor de storm
Of tussen felle regenvlagen
De ogen waren uitgewrongen
De ademhaling schoolde samen
Om zich ferm en kordaat te houden
Straks voor de Grote Kroongetuige
Wat vond uit mijn nalatenschap
Bij wie als erfstuk onderdak?…
Leven in droom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.837 neevlen rozig-zoet
Achter de speelse kruinen poost
(Gelijk een bleke bruid soms bloost
Door van haar lokken 't weefsel blond),
Ons huisje, in vreemde dromenstond
Wonder herschapen: dak en muur
Was warm en lieflijk gloeiend vuur,
En schemervormen, toch herkend,
Hadden iets toovrigs, als een tent
In Oosters Nachtverhaal gebouwd
Door geesten…
Remco Campert in het oog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
765 Zij stapt in met losse heupen en dartele tred,
het jongetje met stok en een geest van elastiek.
Tussen hen in schuift 70 jaar levensspel.
De dood is geen noodlot, deze jeugd kent geen tragiek.…
DUIZEND METER FILM
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
479 Een denkbeeldige kogel van verwijt schiet ik
naar het brandende westen,
maar ik raak niets,
slechts één gebrandschilderde
engel schrikt zich rot
en fladdert terug naar God
De geest zoekt, verbeten
naar het verborgen verband:
de formule voor alles,
in slechts één elegante, korte
vergelijking, die altijd klopt, zelfs als
men allang dood is…
Onbeduidendheid. Gedachten in de ouderdom 1
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
600 Ik heb stapels aan archieven
in mijn onbewuste mee te dragen
een dag is al een druppel in de oceaan
dat is niet overdreven
en het bestaat, zo lijkt bij mij, uit chaotische lagen
Van kennis en gevoelens, zeg maar al het wel en wee,
onnoembaar aantal ervaringen zijn in lijf en geest verweven
tot aan het moment van heden en ik lijk al ver in mijn…
Gramsbergen - Coevorden v.v.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Een bord, 500 m, doet de vermoeidheid wat voelen
nog maar een paar halen
de haven is een van de halve doelen
je geest doet aan vertalen
Nu rest alleen nog de reis terug
naar de Gramsberger haven
je wilt niet falen
dus je gaat er voor
met ferme halen.…
Tranen van wanen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
724 woorden
wisselsporen
refrein:
Knal van galm
walm van vuur
wees zuinig
op de natuur
Opstand tegenstand
geen spoor geen woord
geen klinker gehoord
landschap op een oor
Mensen met macht
liegen als dieven
volg geen leiders
kies je eigen pad
Stille wateren
diepe wonden
wijde hemel
vol gedonder
Bomen vertakken
dijken verzakken
geesten…
DAG EN NACHT, de televisieserie: sex op de werkvloer!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
867 ziekenhuisbezoeken rondom mijn dochter Giulia
en een langdurig verblijf in het Koningin EmmaZiekenhuis
en dan dat zoenen op de werkvloer van de kinderafdeling
een rijk orgasme van kussen en een reeks aan tederheid
bij de afronding van het eerste seizoen
en zo herkenbaar voor mij Jan Jacob
niet alleen in en rondom ziekenverzorgbedrijven
waar lichaam en geest…
Lofzang Zoals We Zijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
638 Misschien ben ik maar een meisje
in jouw ogen, zoals alle meisjes
zijn geweest, al was het soms
maar even en al ken je hen
anders
allemaal zo verschillend
de buurvrouw, de lerares
jouw oma, jouw moeder
jouw zus en ik, het meisje
op wie je verliefd werd
ik, de vrouw met wie je slaapt
en ons dochtertje, een prinsesje
in jouw fantasieën…
Schouwburg-rijmen
poëzie
3.0 met 19 stemmen
6.947 Verbiê de lieden het toneel,
Zo loopt er zevenmaal zoveel;
’t Verboden wil men allermeest,
En tegenstreven noopt de geest.
Wie die de ijver blussen wil,
Zie door de vingers en zwijg stil;
Want wordt gij op uw zeer geraakt,
Zo denkt: ik heb ’t er na gemaakt.…
DE BARRE ROTS
poëzie
3.8 met 20 stemmen
4.137 wen der tegenheên vaak overstelpende vloed
voor een ogenblik tijds is geweken,
zij de bloesem van vroegere weelde vergaan,
zij ’t voor altijd op aard met vreugde gedaan,
voel’ zich ’t hart bij herhaling nog breken; —
toch verheft zich in vrede de geest naar omhoog,
bij de daauwdrop der smeltende smart in het oog,
en men beurt uit ons werelds…
Aan Jacob Cats
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.145 Rust, dichter-pensionaris, warm
In 't Hemelrijk, in Godes arm,
Wiens naam gij altoos preest;
De laatste Nederlander sterft,
Eer Jacob Cats zijn glorie derft
En Nederland zijn geest!…
Camoës’ thuiskomst
poëzie
3.9 met 9 stemmen
4.275 Na zeven dagen in de stad gelaten,
Door niemand vergezeld, gingen wij saam
Als geesten overdag door vreemde straten,
Geen juichend volk, geen vrouw wuivend aan ’t raam.
Aan ’t hof wist niemand meer van onze naam.…
- Wel honderd keren -
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
638 Het was als vulde de geest zich met lucht,
omdat ik even wilde zweven,
op duizend onbeduidende melodieuze teksten,
eenzame grappen een miljoen keer bekeken
elk eenzaam woord van rouw, ik hoorde ze.. jou
zo diep voelbaar, schrijnend dichtbij.. jij
mijn kwetsbaar fluwelen hart.…
zinloze strijd (proza)
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.008 fundament gezakt en opgelost zijn,
het leven als een gevecht op weg naar
een ontsnappen uit -de realiteit van het nu
het eeuwige nu -dat wezenlijk tastbaar is,
-de schreeuwende in de woestijn- dorstig
naar de pure sappen van de levensboom
waar er in vroegere tijden maar enkele waren
is het nu een collectieve verschuiving die
men in eigen geest…
Herinneringen
poëzie
3.1 met 8 stemmen
1.635 Nog zijn zij alle tien in 't leven,
En mannen zijn 't naar geest en lijf.
Nog heeft geen hunner ons begeven,
Al worden wij wel oud en stijf!
Doch komt de liefde ze ons ontstelen...
Wel doet het scheiden lijden; maar,
Gaat, kinders lief, 't geluk is daar,
Waar kleintjes bij de haard spelen!…
Oud en nieuw.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.181 Dat hij nu het éérst en méést
't Onkruid veegt uit hart en geest!…
Het herfstbos spreekt - een herfstsprookje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Geesten spreken tussen
kalende schimmen van bomen. De herfst is de
tijd bij uitstek om jezelf te verliezen in je
eigen dromen.
Aan de bron van je wezen in een somber
schimmig herfstbos; dansen de vuurvliegjes
er vrolijk op los.…
Tonen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
541 Waar ben ik gebleven
liet ik me vangen door de tijd
waar ben ik gebleven
in eigen overlevensstrijd
Dwars door de gevaren
ben ik langs afgronden gegaan
Wars van navelstaren
heb ik alles doorstaan
Een orkaan van de gedachten
die zich verdringen in de luwte
van mijn geest dachten verwachtend
aan hoe het gisteren was geweest…
Pleegkind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
870 dat een stap teveel een struikelblok kan blijken
Was het selectief waarnemen of werkelijkheid
toen bij die allereerste ontmoeting de idee ontstond
dat dit het was, waar hoop en beeld in elkaar samenvloeien
de stralende lach, het nog kale hoofdje en het bijna tandeloze bekkie
het oog in oog, het blauw in blauw, toch nog peilend
de armen en geest…
Dodenmaskers
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
599 Overvallen door sombere gedachten
in een onzekere tijd waarin wij elkaar aanstaren
met angst
voor de onwezenlijke spookbeelden van holle
dodenmaskers wereldwijd
Om in stilte met de geest en het gevoel van een kunstenaar
uitdrukking te geven
aan de ziekmakende tijd
Pijnigende gedachten en overal het zwijgen om ons heen
goedwillende…
Ochtendwaken
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
627 Ze laat haar geest verder dwalen
en ontdekt in haar mentale mist
een langzame druppel van spijt
uit een complex verweven geheel
van emoties,
terwijl ze tastend kijkt door het weefsel van Illusie.
"Wie bepaalt de grens tussen leven en dood?…
Futhark
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 ᚠ
vonk, vee en welvaart
veel, heel veel rijkdom
ᚢ
viriel en vruchtbaar
vitale oeros
ᚦ
defensieve doorn
destructieve drift
ᚨ
goddelijke geest
geeft wijsheid adem
ᚱ
rijd en reis ridder
richt je roer op koers
ᚲ
toortslicht, lichtbaken
laat kennis je leiden
ᚷ
geef gul, geef offers
geen gratis geschenk
ᚹ
vervulling, vreugde
vrij…
Zwarte sneeuw onschuldig Lam
hartenkreet
5.0 met 31 stemmen
697 Ramadan geboren verwachtingstijd
Drie jaar voor ze samen zen- zijn
Reddersbrevet van’ Sportief Zwemmer’
Oorlogsgeweld visjes in een emmer
Vastentijd van ‘sportief zwemmer’
Reddingsvest zowaar de “Redder”
Abrahams zonen broedermoorden
Ham in bloed verwoorden
Abrahams zonen en zijn neven
vasten in beheersen,
De Grote manitou, De Grote Geest…
Zijnsgambiet
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
395 werd beurs van Amsterdam
maar dat had Multatuli goed gezien
Mainzer Beobachter van 't wereldrijk
de eerste klokkenluider van de natie
maar ik dwaal af, want voor ik het te laat zie
spoed ik mij 't liefst naar mons Parnassio
de muzenberg, parnassus, helicon
waar ik met verzenschrijvers oden bouw
geïnspireerd in een voortdurend nou
de geest…