4788 resultaten.
Zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Regen en Viotti.
Het vertrouwen van spinnenwebben. We zijn met velen.…
Midlife herfstmaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
459 .
________________________________
De dagen van de week hypnotiseren
Een schepje water
spel van wind en regen
Het sap van alledag
terug in de tuin
De stilte van de herfstmaan
is gezegend
Wedergeboorte in het zachte
breken van het laatste blad
Als dans vol weemoed
laatste zomerdag
Even iets anders...een kikkerbil
op te hoog…
Muziekbeleving
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
565 Dat is helemaal niets mis mee daar je ook
elke vorm van angst en pijn vermindert zowaar opgelost
Je laat zon tevoorschijn komen bij eender welke woeste regen of storm
Door jouw creativiteit en variatie kan ik op elk moment van de dag luisteren naar jou.…
De zachte stem van de heggenmus
netgedicht
2.6 met 27 stemmen
777 Tussen takken schuilt
zijn lied rijst uit de schaduw
stilte in de lucht
Hij kiest de rand van de wereld, waar takken
verstrikt raken in dicht groen, waar licht gefilterd wordt door
een waas van twijgen en onkruid, waar de grond zompig is van vergeten
regen, waar stilte nooit helemaal stil is.…
de tuin in mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
442 de schuur
mijn handen vonden geen verband
met wat ooit was: mijn groene vuur
maar kijk, de grond roept mij weer
in nieuwe vorm, in zachter jasje
een tuin die haar oogsten deelt
met iedere mens, met ieder dier
geen honderd meter om te ploegen
maar paden vol met zachte zorg
waar bieten, sla en snijbiet zwoegen
onder de zon en zelfs bij regen…
In jouw genade
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
301 Ik zie hoe je de regen aanraakt
met je vingertoppen,
lijnen trekt van water
uit wat ooit was.
Je beweegt je buiten de tijd,
in een stilte die niets hoeft te bewijzen,
als een schaduw
die zich uitstrekt —
niet om vastgehouden te worden,
maar om te blijven.
De hemel is je doek.
Het zachte geruis van water
je begeleiding.…
Omgekeerd Morgenrood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
270 De wind draait, brengt een geur van verre regen mee,
en laat mijn huid tintelen alsof hij rouwt om wat voorgoed verdween.
Toch, in dat ene ogenblik van licht dat alles keert,
ontwaakt een zaadje diep in mij – klein, stil, onzichtbaar warm.
Het fluistert: alles keert weer, al is het nooit meer hetzelfde meer.…
Onbezorgdheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.431 ."
zij legde koude
op mijn huid
een orde in het
wilde gras alsof
begrijpen zonder ruit
een echo was
maar onbezorgdheid
bleef bestaan
een kind dat door
de regen liep
dat zelfs in breekbaar
opengaan
nog iets van
eeuwigheid behield
want wat is denken
zonder zee
zonder vallen van
de nacht
zonder een hart dat
af en toe…
Plafond op een kier
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
261 ik dacht eerst
dat voelen iets
zachts was
een beek onder
het denken
iets dat meebeweegt
met regen,slaap
en muziek
maar weten
bleek veel vreemder
het zat soms
in een sinasappel
die van tafel rolde
zonder aangeraakt
te zijn
of in een hond
die midden op
straat naar
een lege gevel
bleef blaffen
flakkerend tl-
licht
boven…
Proteïne
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
226 geen vlees van Liefde; de witte melkweg
was een grote bloemenzee zo ver je kijken kon… narcissen
waar de honing uitdroop… bedwelmd liep ik door deze
augiasstal vol Schoonheid (de smaak van water op mijn
tong een natte vinger in je oor) we lachten en deden
alsof we zelf verhalen waren; het vlees is woord geworden,
een woord van gouden regen…
Egoloze bevrijding
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
161 Het is niemands intentie te schofferen
wie dan ook, nee zelfs geen poète maudit
noch diens dochter noch die armzalige deerne
die madelief die desanderendaags
alsmede toute la journée aujourd'hui
tussen de gouden regen en duizendschoon
in de middenberm ligt te creperen
onttrokken aan 't zicht van geblindeerde
razende quattro's zo snel als…
de avondwandeling zonder idee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
173 hand
De hedonistische nachtgenieter
die vertrok als de buitenissige
naast de lelijke maatvoering
-met eeltplekken-
fors ingekort door de smalle
scherpe scheuren
lag in naakte puurheid als ding
-te kijk-
[ondanks
dat rook
je geleerde gedachten afsloten
van een hardheid zonder hemel]
Omstanders sneden geen houtjes
in de regen…
Routine
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
115 varenachtige fluweelboom
zo zacht en rozig,
de stenen diertjes
die de serre sierden,
gekleurde stenen vloer
En boven, om de dakgoten
te bekijken
bleven foto s van je ouders
met vier dames, jij oudste,
jullie met kinders elkaar omarmd,
kleintjes, eentje miste tand,
verhaal van oma’s opvang
in oorlogstijd me beklijven
We wilden regen…
Een reis die niemand kiest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
17 We praten over kleine dingen:
de regen, iemand die nog belt.
Ik luister langer dan ik vroeger deed
wanneer je iets van toen vertelt.
Ik wil je vragen niet te gaan,
maar zie hoe moe je bent vandaag.
Ik schuif mijn stoel wat dichterbij
en stel je toch die andere vraag:
Of je wat water wilt, of rust,
of ik de gordijnen sluiten zal.…
Dissonantie reductie
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
23 De wind raast om het oude huis,
de regen tikt op het raam.
Het weer is grillig, wild en luid,
en kent nog geen vaste naam.
Ik lees het nieuws met grote schrik,
de aarde warmt, het ijs verdwijnt.
Ik knik bezorgd: ‘Wat erg, wat triest,
dat onze wereld langzaam kwijnt.’
In het hoofd een zacht gekraak,
twee gedachten op ramkoers.…
Het kleine boompje
hartenkreet
4.6 met 27 stemmen
1.255 Na jaren van regen, van zon en van winter
stond de boom zo vast als een rots,
en als de tuinman dan kwam om zijn appels te plukken
was de boom best een heel klein beetje trots.
Toen kwam er in 't najaar een hevige storm
en de regen viel neer in een stroom,
en plotseling, een flits, de bliksem sloeg in
en weg was die prachtige boom.…
Als as valt .....
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.724 zinnen
geen stopbord verbiedt mij de waan
ik wil je hier op het teer beminnen
toe lief geef mij voorrang laat je gaan
kijk een zebrapad als bedstee
zwart en wit als klank en kleur
kom ik pak jouw beide handen
ruik de bodem, proef de geur
echt, geen stoplicht houdt ons tegen
wanneer de avond als as verbrandt
vochtig omhelst wordt door regen…
Hersenspinsels
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
985 Zo valt er weer wat regen op mijn raam
terwijl ik rij
van mij, naar jou en weer naar mij
ik rij en denk, over alles dat er is
maar het voelt zo goed
ik wil het nu niet meer kwijt.
Paars vind ik mooi
van lezen hou ik niet
toch is het interessant
wat anderen geesten denken kunnen
het is zo machtig mooi
om dat dan weer te lezen.…
Voorjaar
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.085 Het leek heel even herfst, maar het is alweer voorbij,
Een paar dagen wind en regen, nu lijkt het weer op mei,
Na een aantal dagen temperaturen van twaalf graden en meer,
Schrok de natuur plotsklaps wakker en ging druk in de weer,
Het gras kreeg een kleur van opwinding en begon te groeien,
Overal zag je ineens diverse voorjaarsbloemen bloeien,…
Voor mijn liefste
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.799 Zachtjes klettert de regen op mijn schone ramen.
Waren wij nu maar onder deze dekens tezamen.
Helaas, het lot trof ons dat jij in Skippy-land zit.
Liefde kent geen afstand, maar het blijft een flinke rit.
Ik hoor jouw liefdevolle stem via een telefoonlijn.
Het is een huilende stem en dat doet mijn hart pijn.…
De weergoden.
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.210 De orkanen met de meest lieve namen
passeren nu dan de revue
onweer en donder regen en wind
we krijgen van alles toebedeeld toch nu?
Geloof me de weergoden proberen ons te zeggen
dat het anders moet echt waar
en hóe tja dat weet ik niet
daarin schuilt toch echt gevaar!…
Bijzonder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.273 De laatste straal zonlicht gevangen in een ogenblik
Het eerste druppeltje verkoelende regen na een hittegolf
De plons in zee na een lange periode aan tobben
De tijdens het in de ogen teruggekeken worden ontstane klik
Het huilen naar de maan van een eenzame wolf
De hersenen voorzien van velen lobben
Gedachten aan iemand van vroeger en je loopt…
déjà vu
hartenkreet
4.1 met 32 stemmen
3.929 guur op straat
de wind huilt door de open stegen
het is ontzettend druk
een massa vreemde mensen kom ik tegen
ik voel me
- ondanks al die mensen -
hopeloos alleen
de harde wind, de regen
en mijn warme winterjas
zorgen dat ik nat verhit
verstrikt raak in m'n lange das
ik zoek een uitweg en zie dan
de etalage van een winkel
rijk…
Je dwingt me !
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.882 Sluit ik mijn ogen
dan zie ik je weer voor me
vallend in m'n armen
keihard vallend
als een lading zand
je begraaft me
ik krijg geen lucht meer
Je dwingt me
te rennen onder water
af te koelen in deze vulkaan
in jouw krater
te lijden
onder deze pijn
In tranen
loop ik door de nacht
regen kegelt uit de hemel
langs mijn wangen
omlaag…
La Loïe Fuller
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.669 Dán vielen weer traag
de plooien omlaag
als een ruisende regen van stralen...
--------------------------------------------------------------------------------------
uit: Verzen van Noord- en Zuid-Nederlandsche Dichters (1875-1918)…
Hemelse humor
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
910 Bij zo 'n bui
staat de weduwnaar Loek in de regen.
Zo kan Nathalie in een vloek en een zucht
in de hemel een lachbui creëren.
Met bakken komt dan zo een bui uit de lucht,
maar die humor kan Loek niet waarderen.…
Stel je dit gevoel eens voor
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.391 rampzalig begon
Ineens iemand lief aankijken
die jou ook heel lief vindt
Je kunt nog een paar uurtjes slapen
terwijl je net wakker werd van je kind
Je hoort mensen iets heel liefs zeggen
over jou maar dan wel per ongeluk
Een hele goede prijs vangen
voor een ouderwets meubelstuk
Heerlijk op bed blijven liggen
met het tikken van de regen…
Paradijs.
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
839 zit,
zie ik het paradijs,
de bloemen kleuren mijn horizon
en boven mij de lucht
Daar kan je heel veel sprookjes zien,
een monster, of gezicht
na een tijd vervaagd de schim
een wolk op de vlucht
De vogels brengen hun jongen groot,
wat hebben ze het druk
dus zette ik wat water neer
ze drinken en ze baden zich
en droogden in de zon
want regen…
- Ballade van de Bezieling als Spiegel van de Zee -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
698 Het gaf de melancholieke schoonheid hoop,
alomtegenwoordigheid streelde witte regen,
evenals de verscheidenheid..
kuste de muze het schuimend hart,
zo lief als branding weende
en smart ongerepte liefde dragen kan,
het hart dat lief kan hebben, het keek mij aan
in een zee van verdrietig dieper zwart..…
De aarde vertakt zich,
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
748 Na lange jaren zal de regen van de hoop de woestijnen
kleuren, vol getooid met bloesems aangezet uit eigen
lijf, de “ Djins” hebben hun fata morgana’s gewogen,
wortelen droge stromen tot één welige oasis, weerschijn
van een nieuwe loop gevat in een gezamenlijk gebed.…