Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Stilstaan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
Zon, schijn in stille schittering! Ja, eerste vogel zing!…
Gerjo Gerrits29 december 2011Lees meer >

Keervers

gedicht
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.708
zwijgen den haag zich verbergt tirannen in bunkers de weldoener spelen de lente een klaproos op slagvelden legt als kinderen vragen waar vaders naar toe zijn als wie er asiel zoekt geen brood krijgt maar steen dan weet ik van zeeën van nooit en nog verder en dat liefde vluchtte per voertuig verdween er stroomt nog wat water door stille…

Huiswaarts

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 491
In het blauw proef ik je woord voor woord voor woord de stille en holle klanken uit je smal getrokken mond vervagen vergrijzen kleuren wit traag valt het licht deze dagen doodsbleek ik keek langs de lijnen van je gezicht die eerder zacht en soepel waren nu hard en je schone handen je schouders spelen niet meer met de wind of het lentegroene…
Claire17 februari 2012Lees meer >

NEBO

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.924
Had ik, als hij, die de uitverkoornen Gods Ten leven leidde, een grootse taak volbracht, In stille vrede stierf ik op mijn rots. Doch doelloos moet ik lijden en mijn klacht Kaatst, onverhoord, de kale bergkruin weer... En, de ogen dicht, stort ik in d'afgrond neer.…

Geënsceneerd

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 641
tekende verhongering gezichten, en werd nieuw leven eerder een doodvonnis toneelstukken vol pracht en praal werden opgevoerd een besnijdenis, een oproer take na take doofstomme beelden werden getuigen van mensen die wachten wachten op de dood die hen verlosten uit de hel ~*~ ~vele dagboeken vol troosteloze waarheden blijven stille…

In mijn duisterklacht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
bedroom ik ze niet in volgzaamheid of onwillig zonder kracht ik geef ze geen doorzichtletters tegenspoed om te veroveren als slapen weer eens moeizaam is niet verder gaat dan hopen op verandering van leven ik plaats ze niet buiten de wereld maar verwelkom ze met eenvoud en liefde ze zijn gewoon niet aardig een dichtersnood onwaardig stille…

GROND

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 659
mijn voeten vinden stevigheid op warme grond voorbij alweer de tijd van ongeduldig wachten houd in mijn adem en verzink in mijn gedachten hier is het waar ik mijn bestemming vond nu werpt de zon haar stille stralen in het rond 'k voel de geschiedenis en denk aan alle krachten die deze grond verwondden en een broze vrede brachten proef hier…
Joke Kruid27 september 2012Lees meer >

Ave Maria

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.207
Totdat op eenmaal door de stille lucht Al die miljoenen gouden droppels vielen, En Ge als een heilige in die glorie stond...…

Felice (1)

poëzie
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.089
Soms werd verlangen mij zoet welbehagen, Een stille weelde, als droomrig maanlicht zacht... In ziele-lach heb 'k mijn lief heil verwacht, Na lijdzaam wachten nieuwe smart gedragen! Dwaas, dat ik niet begreep mijns harten leed, Dwaas, dat mijn weelde niet vermoeden deed, Wat groot mysterie 't àl in mij verwekte....…
Eduard Brom4 december 2023Lees meer >

late middag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 672
de plek heeft vrede bewaard tussen recht geschoren hagen de rust van paden die een doel benaderen de stille middag heeft het veld gesloten voor dagelijks verloop doorsijpelde ruggen van stenen bestemmen wegen zonder hoop het zandpad is het samengevat bestaan van een jongen een man een plaats verbreekt verder gaan maar leidt hoger tot…

Bemin mij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 578
Mijn honger te stillen. Verborgen in mij, geopenbaard aan mij. Raakt me aan mijn ziel. Zonder U ben ik niet compleet. Wispelturig als ik ben ga ik aan U voorbij, ontken mezelf. Mijn naam onuitwisbaar in Uw hand. Hoeveel dagen heb ik nodig, om mijn hand in de Uwe te vervlechten? Mijn ommekeer als een vluchtig moment.…

THEESALET

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 411
Robinson Crusoe de vereerde held uit zijn geliefde boek spreekt eens op mijn verlaten eiland peinsde ik over de drukke kleinzieligheid van het woelige mensdom die je hier uitgebeeld ziet door het gele herfstlover dat tikkelend neervalt op ons onderaards bed om daar willoos te vergaan het slapertje ontwaakt vertelt zijn droom aan de stille…

AVOND-MIST.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.759
De avond was gerezen, de dag zacht uitgegaan, de maan en sterren rezen aan hoge, stille baan.…

De stilte

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 8.184
Zie de boom de paden tooien Rondom zijne stille voet, Laat uw ziel zich zo ontplooien En haar bloemen om zich strooien Uit een vroom gemoed. Leer u aan de stilte laven: Waar het leven u geleidt - Zij is uwe veil'ge haven, Want zij is de grote gave Van de Eeuwigheid.…

ZOMERAVOND II

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 725
Gedachten, die de zonnige uren banden, Bemijmer ik, waar langs de stille kreek Het nachten naêrt en op de lage landen De avond roerloos ligt en schemer-bleek. Dan blaast een jongen op z'n herdersfluit Een simpel liedje van verloren dagen; En 't mijm'rend hart moet zachtkens medeklagen Bij 't gaan en komen van dit week geluid.…

De juiste toon te vangen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 583
geïmproviseerde pad dat je maakt dwars door het bos als je stilstaat is er stilte tot de solo van een lijster klinkt als een betoverende serenade plots ritmisch ondersteund door een ijverige specht twee meesjes komen langs voor een vrolijk intermezzo dan klinkt als achtergrondkoor het ruisen van de wind in de takken tot er weer een stille…
geeraardt13 oktober 2014Lees meer >

Levensloon

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.829
De dag verglijdt in stille glans Bij mijn verholen droom, Mijn ogen zien ten verre trans, Of reeds de avond koom’. Ik keer, als groot de zonne poost En dag en werk zich sloot, Waar Gij mij geeft zo wond’re troost, Lijk van de vrome dood.…

Eenzaam

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 756
Er is maar één oplossing, om dit steevaste verlangen te stillen en mijn sociale aard te omarmen. Ik ben mijn eigen beste gezelschap en vul mezelf met eigen liefde. Wel alleen, maar nooit meer eenzaam.…

Prelude op een Pastorale Elegie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
Die als stille wakers ’t dorp omzomen waar huisjes onder ’t juk van tijd bezwijken. Leeg, lukraak geplaatst en ingevallen, omcirkelen zij het opgebroken plein. Geen waterstraal gespuwd door de fontein; wat mos verbergt blijkt steeds volmaakt vervallen.…

Muur.

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 655
Hij is een stille dromer, sluiter van de rij. 's Avonds telt hij stenen voor het slapengaan. Ze liggen warrig door elkaar, zwijgen voor het bedverhaal. Heel even een moment, met komma's en met punten, rustpauzes. Hij daalt in, straks beginnen de weeën. Muren zijn niet eindeloos.…

Toewijding. aan ***

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 923
Hervond gij ooit een lint, een bloem, een blad, Een stille erinn'ring aan verleden dagen, 't Vergeten beeld van vroeger vriend of magen, Die ge eens bemind, betreurd, verloren had?…
J.P. Heije24 september 2015Lees meer >

ANGST

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.888
Er wordt een man al jarenlang gegijzeld Ergens in een stille buitenwijk Van een vriendelijke stad In een vredelievend land Zijn belagers zijn stuk voor stuk rechtschapen, Zachtmoedige mensen Ze zorgen voor hem als een moeder voor haar kind Hij krijgt twee keer per dag een warme maaltijd En alle vruchten van de streek Ze komen langs om met…
Jaap Mulder23 december 2022Lees meer >

Uren waren we aan het klimmen

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.535
Wat een prachtige, stille plek. Hoe moet het verder, denk je. In de vallei klopt ochtendmist zich boven de rivier op. Verlangen in iets te verdwijnen wat er altijd zal zijn. Het gras is hier zo anders. Hoe moet het verder met ons? fluister je. Bloemen met verglaasde kelken. Ik ga met gespreide armen op sterrenmos liggen.…

Herkenningspunten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
Twee bomen, aan het stille water spiegelen zich alle dagen zacht, pronken met gekregen bladeren tot in schijnbaar dieper water. Beiden ook nog snel verstoord, als watervogels, zelfs een vis 't water doet bewegen spiegelbeelden, eventjes gewist. Het eerste blad dat valt één enkel blaadje ja, dat kan gemist.…

De stilte

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.151
Zie de boom de paden tooien Rondom zijne stille voet, Laat uw ziel zich zo ontplooien En haar bloemen om zich strooien Uit een vroom gemoed. Leer u aan de stilte laven: Waar het leven u geleidt - Zij is uwe veil'ge haven, Want zij is de grote gave Van de Eeuwigheid.…

Rust.

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Heerlijke, donzige nacht zinkt op mij neer; zoelig zacht smelt in zijn adem 't laatst verlangen, wegstervend in een laatste stille klacht. De suizlende avondwind speelt in de zilvren snaren der kinderkalme ziel; en op zijn brede baren voert hij, de wijde stilte door, onmeetbre zangen.…

Winternacht

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.164
Aan de klare sterrenhemel gaat de maan haar stille gang. In haar schijn ligt daar de vlakte, scheemrend, als een maagd zo blank. Uitgegaan is 't laatste lampken dat van ver u tegenglom. Onder witbesneeuwde daken slaapt het dorpken, stil en stom.…

In memoriam matris.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 977
Op vleugel-suizelen, in stille nachten, Komt uw heraut, Herinnering, getogen Door mijne geest, en spant zijn purpren bogen, Tot dieper duiding dan de dagen brachten. Dan zie 'k - o zoet signaal van verre wachten!…
Jan Veth23 maart 2017Lees meer >

Het is weer "Mooi Weer"

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 565
Er heerst nu"valse"rust, in de van mensen stille stad, waar op de terrassen nog plek is en koel schuimend bier. Ook ik weet dat. Blijf daarom met mooi weer liever hier.…

NACHT

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.189
Dan rust ze uit en mijmert stille, zalig in haar zachte glans En hoe stiller 't wordt, te meerder schittert alles aan de trans. En hoe stiller 't wordt, te dieper zinkt het dichte duister neer.…