5775 resultaten.
Stilstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
632 Zon, schijn in stille schittering!
Ja, eerste vogel zing!…
Keervers
gedicht
3.0 met 19 stemmen
4.708 zwijgen den haag zich verbergt
tirannen in bunkers de weldoener spelen
de lente een klaproos op slagvelden legt
als kinderen vragen waar vaders naar toe zijn
als wie er asiel zoekt geen brood krijgt maar steen
dan weet ik van zeeën
van nooit en nog verder
en dat liefde vluchtte
per voertuig verdween
er stroomt nog wat water door stille…
Huiswaarts
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
491 In het blauw proef ik je
woord voor woord voor woord
de stille en holle klanken
uit je smal getrokken mond
vervagen vergrijzen kleuren wit
traag valt het licht deze dagen doodsbleek
ik keek langs de lijnen van je gezicht
die eerder zacht en soepel waren
nu hard en je schone handen je schouders
spelen niet meer met de wind of het lentegroene…
NEBO
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.924 Had ik, als hij, die de uitverkoornen Gods
Ten leven leidde, een grootse taak volbracht,
In stille vrede stierf ik op mijn rots.
Doch doelloos moet ik lijden en mijn klacht
Kaatst, onverhoord, de kale bergkruin weer...
En, de ogen dicht, stort ik in d'afgrond neer.…
Geënsceneerd
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
641 tekende verhongering
gezichten, en werd nieuw
leven eerder een
doodvonnis
toneelstukken vol pracht
en praal werden opgevoerd
een besnijdenis, een oproer
take na take
doofstomme beelden
werden getuigen van
mensen die wachten
wachten op de dood
die hen verlosten uit de hel
~*~
~vele dagboeken vol troosteloze
waarheden blijven stille…
In mijn duisterklacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
677 bedroom ik ze niet in volgzaamheid
of onwillig zonder kracht
ik geef ze geen doorzichtletters
tegenspoed om te veroveren
als slapen weer eens moeizaam is
niet verder gaat
dan hopen
op verandering van leven
ik plaats ze niet buiten de wereld
maar verwelkom ze met eenvoud en liefde
ze zijn gewoon niet aardig
een dichtersnood onwaardig
stille…
GROND
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
659 mijn voeten vinden stevigheid op warme grond
voorbij alweer de tijd van ongeduldig wachten
houd in mijn adem en verzink in mijn gedachten
hier is het waar ik mijn bestemming vond
nu werpt de zon haar stille stralen in het rond
'k voel de geschiedenis en denk aan alle krachten
die deze grond verwondden en een broze vrede brachten
proef hier…
Ave Maria
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.207 Totdat op eenmaal door de stille lucht
Al die miljoenen gouden droppels vielen,
En Ge als een heilige in die glorie stond...…
Felice (1)
poëzie
1.0 met 1 stemmen
4.089 Soms werd verlangen mij zoet welbehagen,
Een stille weelde, als droomrig maanlicht zacht...
In ziele-lach heb 'k mijn lief heil verwacht,
Na lijdzaam wachten nieuwe smart gedragen!
Dwaas, dat ik niet begreep mijns harten leed,
Dwaas, dat mijn weelde niet vermoeden deed,
Wat groot mysterie 't àl in mij verwekte....…
late middag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
672 de plek heeft vrede bewaard tussen
recht geschoren hagen de rust van paden
die een doel benaderen
de stille middag heeft het veld gesloten
voor dagelijks verloop
doorsijpelde ruggen van stenen
bestemmen wegen zonder hoop
het zandpad is het samengevat bestaan
van een jongen een man
een plaats verbreekt verder gaan
maar leidt hoger tot…
Bemin mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Mijn honger te stillen.
Verborgen in mij,
geopenbaard aan mij.
Raakt me aan mijn ziel.
Zonder U ben ik niet compleet.
Wispelturig als ik ben ga ik aan U voorbij,
ontken mezelf.
Mijn naam onuitwisbaar in Uw hand.
Hoeveel dagen heb ik nodig,
om mijn hand in de Uwe te vervlechten?
Mijn ommekeer als een vluchtig moment.…
THEESALET
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
411 Robinson Crusoe
de vereerde held
uit zijn geliefde boek spreekt
eens op mijn verlaten eiland
peinsde ik
over de drukke kleinzieligheid
van het woelige mensdom
die je hier uitgebeeld ziet
door het gele herfstlover
dat tikkelend neervalt
op ons onderaards bed
om daar willoos te vergaan
het slapertje ontwaakt
vertelt zijn droom
aan de stille…
AVOND-MIST.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.759 De avond was gerezen,
de dag zacht uitgegaan,
de maan en sterren rezen
aan hoge, stille baan.…
De stilte
poëzie
3.9 met 10 stemmen
8.184 Zie de boom de paden tooien
Rondom zijne stille voet,
Laat uw ziel zich zo ontplooien
En haar bloemen om zich strooien
Uit een vroom gemoed.
Leer u aan de stilte laven:
Waar het leven u geleidt -
Zij is uwe veil'ge haven,
Want zij is de grote gave
Van de Eeuwigheid.…
ZOMERAVOND II
poëzie
4.0 met 2 stemmen
725 Gedachten, die de zonnige uren banden,
Bemijmer ik, waar langs de stille kreek
Het nachten naêrt en op de lage landen
De avond roerloos ligt en schemer-bleek.
Dan blaast een jongen op z'n herdersfluit
Een simpel liedje van verloren dagen;
En 't mijm'rend hart moet zachtkens medeklagen
Bij 't gaan en komen van dit week geluid.…
De juiste toon te vangen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
583 geïmproviseerde pad
dat je maakt dwars door het bos
als je stilstaat is er stilte
tot de solo van een lijster klinkt
als een betoverende serenade
plots ritmisch ondersteund
door een ijverige specht
twee meesjes komen langs
voor een vrolijk intermezzo
dan klinkt als achtergrondkoor
het ruisen van de wind in de takken
tot er weer een stille…
Levensloon
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.829 De dag verglijdt in stille glans
Bij mijn verholen droom,
Mijn ogen zien ten verre trans,
Of reeds de avond koom’.
Ik keer, als groot de zonne poost
En dag en werk zich sloot,
Waar Gij mij geeft zo wond’re troost,
Lijk van de vrome dood.…
Eenzaam
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
756 Er is maar één oplossing,
om dit steevaste verlangen te stillen
en mijn sociale aard te omarmen.
Ik ben mijn eigen beste gezelschap
en vul mezelf met eigen liefde.
Wel alleen, maar nooit meer eenzaam.…
Prelude op een Pastorale Elegie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 Die als stille wakers ’t dorp omzomen
waar huisjes onder ’t juk van tijd bezwijken.
Leeg, lukraak geplaatst en ingevallen,
omcirkelen zij het opgebroken plein.
Geen waterstraal gespuwd door de fontein;
wat mos verbergt blijkt steeds volmaakt vervallen.…
Muur.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
655 Hij is een stille dromer, sluiter van de rij. 's Avonds telt hij
stenen voor het slapengaan. Ze liggen warrig door elkaar,
zwijgen voor het bedverhaal. Heel even een moment,
met komma's en met punten, rustpauzes. Hij daalt in,
straks beginnen de weeën. Muren zijn niet eindeloos.…
Toewijding. aan ***
poëzie
4.0 met 1 stemmen
923 Hervond gij ooit een lint, een bloem, een blad,
Een stille erinn'ring aan verleden dagen,
't Vergeten beeld van vroeger vriend of magen,
Die ge eens bemind, betreurd, verloren had?…
ANGST
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.888 Er wordt een man al jarenlang gegijzeld
Ergens in een stille buitenwijk
Van een vriendelijke stad
In een vredelievend land
Zijn belagers zijn stuk voor stuk rechtschapen,
Zachtmoedige mensen
Ze zorgen voor hem als een moeder voor haar kind
Hij krijgt twee keer per dag een warme maaltijd
En alle vruchten van de streek
Ze komen langs om met…
Uren waren we aan het klimmen
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.535 Wat een prachtige, stille plek.
Hoe moet het verder, denk je. In de vallei klopt ochtendmist
zich boven de rivier op. Verlangen
in iets te verdwijnen
wat er altijd zal zijn.
Het gras is hier zo anders.
Hoe moet het verder met ons? fluister je.
Bloemen met verglaasde kelken.
Ik ga met gespreide armen op sterrenmos liggen.…
Herkenningspunten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 Twee bomen, aan het stille water
spiegelen zich alle dagen zacht,
pronken met gekregen bladeren
tot in schijnbaar dieper water.
Beiden ook nog snel verstoord,
als watervogels, zelfs een vis
't water doet bewegen
spiegelbeelden, eventjes gewist.
Het eerste blad dat valt
één enkel blaadje
ja, dat kan gemist.…
De stilte
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.151 Zie de boom de paden tooien
Rondom zijne stille voet,
Laat uw ziel zich zo ontplooien
En haar bloemen om zich strooien
Uit een vroom gemoed.
Leer u aan de stilte laven:
Waar het leven u geleidt -
Zij is uwe veil'ge haven,
Want zij is de grote gave
Van de Eeuwigheid.…
Rust.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.068 Heerlijke, donzige nacht
zinkt op mij neer; zoelig zacht
smelt in zijn adem 't laatst verlangen,
wegstervend in een laatste stille klacht.
De suizlende avondwind speelt in de zilvren snaren
der kinderkalme ziel; en op zijn brede baren
voert hij, de wijde stilte door, onmeetbre zangen.…
Winternacht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.164 Aan de klare sterrenhemel
gaat de maan haar stille gang.
In haar schijn ligt daar de vlakte,
scheemrend, als een maagd zo blank.
Uitgegaan is 't laatste lampken
dat van ver u tegenglom.
Onder witbesneeuwde daken
slaapt het dorpken, stil en stom.…
In memoriam matris.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
977 Op vleugel-suizelen, in stille nachten,
Komt uw heraut, Herinnering, getogen
Door mijne geest, en spant zijn purpren bogen,
Tot dieper duiding dan de dagen brachten.
Dan zie 'k - o zoet signaal van verre wachten!…
Het is weer "Mooi Weer"
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
565 Er heerst nu"valse"rust, in de van mensen stille stad,
waar op de terrassen nog plek is
en koel schuimend bier.
Ook ik weet dat.
Blijf daarom met mooi weer liever hier.…
NACHT
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.189 Dan rust ze uit en mijmert stille,
zalig in haar zachte glans
En hoe stiller 't wordt, te meerder
schittert alles aan de trans.
En hoe stiller 't wordt, te dieper
zinkt het dichte duister neer.…