Alle inzendingen over spel

5803 resultaten.

Sorteren op:

Prullenbak heeft de hik

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 826
die spelen in de bak toch maar eventjes gaan kijken hopelijk geen muizen, ah jak De prullenbak heeft de hik. Niets te zien gelukkig maar iets of iemand moet dat doen een of andere grappenmaker zonder enig goed fatsoen De prullenbak heeft de hik.…
Pietra19 maart 2014Lees meer >

Pluimage?

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
Als laatstgeborene wat te laat verstervend alle tijd een rol te spelen gespiegeld in een onherkenbare gelaat onverhoopt alles nog te delen voordat de eeuwigheid de deuren openslaat.…
Pama14 mei 2014Lees meer >

nabeeld

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
kortstondig heb ik je gekend wij waren jong en snoepten van de liefde aan de zonnekant het was te vroeg ik wist niet welke woorden ik moest spreken je ging terug en nooit heb ik je nog gezien toch bleef ik wachten als had je me beloofd, stilzwijgend, wat ik dacht dat je wou zeggen en sedertdien spel ik de tijd als onvoltooid verleden…

Delen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
Als knaapje moest hij steeds zijn speelgoed delen, dat zorgde meest voor oeverloos verdriet maar voelde hij zich weleens onbespied, ging hij alleen met schep en zandvorm spelen.…

BREDA 'S STATION

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 902
wanden hebben spikkels krioelend wit en zwart vervaagde tekeninkt kunstzinnig uiteengespat omringd door geestdriftig geloop bloeit bedaard zakenleven in nodende winkels verspreiden knusse vertrekken smakelijke geuren van verkwikkende spijzen door dit tierige leven klinkt opgewekte toonkunst uit een vleugelpiano waar een ieder op mag spelen…
Han Messie4 november 2014Lees meer >

Het einde van de dag

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
Dat stuk verstilde tijd aan het einde van de dag, net voor het donker wordt, dat magische moment waarop ik als groot kind nog even, na het eten, buiten spelen mocht: “Vergeet niet thuis te komen wanneer het donker wordt ”. De kindertijd voorbij laat ik nu graag de honden uit nadat het eten is gedaan.…
Lisa Leyten19 januari 2015Lees meer >

De Vliegeraar

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 695
Het spel van lopen, snokken aan het touw en laten vieren scheervlucht als koppig neen boven de kale weide. Langzaam wint hij hoogte, met een ruimere reikwijdte wordt koord gegeven al hij erom vraagt, een verzadigd zegevieren Hoger dan canadabomen en het dennenbos daar ligt het huis, waar ze woont.…

Botsing met een vlinder

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 523
ik ben in botsing met een vlinder gekomen nog nooit zo fluisterzacht frontaal geraakt ze fladdert speels door ruïnes van mijn dromen waar alles donker is, verdord en stukgemaakt haar lange jurk is wit, haar ranke voeten bloot ze danst door alle kamers, in regen en in wind ze lacht naar mij en stift haar volle lippen rood 'ik ga je strelen…

De stormen voorbij

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 615
de kinderen spelen zoals vroeger buiten en buren blijven even staan. 't Is alles heel eenvoudig, heel geduldig; hoe kon het ooit zo ànders zijn? Maar ieder mens draagt dromen menigvuldig: gewoon maar léven is te klein! Toch komt doorheen de jaren steeds meer stilte en leert dit hart een pelgrimslied.…
Adeleyd15 april 2015Lees meer >

Mijn lichaam...

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 692
Als een boom zal dit lichaam blijven staan wachtend onomwonden tussen het spel van licht en schaduw tot haar vingertoppen sterven en zuchtend ophouden te bestaan de dans verloren...!…
katty23 juni 2015Lees meer >

Duizend jaar.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
Kijk, ze spelen. Een vuurtoren waarschuwt voor het vasteland. Hij telt de stralen, schikt ze naast elkaar en bouwt een aureool voor de hemel. Wit licht waarop hij wil schrijven, woorden die versneeuwen. Het is een waan, misschien een leugen om bestwil. Hier wankelen nu gekunsteld blokken metaal, vervormd, gedeukt.…

Ome Joop

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 729
als kind handbal die tijd komt nimmer weer Hij groette met een grote zwaai als altijd enthousiast speelde het liefst nog met ons mee de graag geziene gast Nu is hij in zijn hemel kijkend op ons neer vertelt ons het is goed geweest al doet het afscheid zeer Zij zitten daar nu bij elkaar die Schuiten in kwadraat ze zingen en ze spelen…
frans schuit24 september 2015Lees meer >

HET BLIKSEMVUUR

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 984
Dit zijn de verborgen wegen, de heerbanen van 't hemels vuur Waaraan wij spelen, sluimren, omstrenglen elkander, ontwaken.…

Erdohan

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 540
Turkije speelt vals spel en dealt op sneaky wijze met die killers van IS, met die drie miljard is niets geheald, raken die vechtjassen nog meer in de stress.…

Op de oceaan.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.080
De zee jacht òp een heir van vlugge kuiven, Waar zilte zoomen van smaragd in schijnen; Zij rimplen, rijzen, wentlen en verdwijnen, In wisslend spel van schittren en verstuiven - En in de branding van dat stage schuiven, Laat golf na golf haar donkre diepte deinen, - Tot indigo en brons in grijs verdwijnen, Om zilvren kuiven weer omhoog…
Jan Veth27 januari 2016Lees meer >

Weerzien

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
En eindelijk herenigd zullen we als vanouds als Gods kinderen weer wandelen en spelen, omstraald door hemels Licht.…

Ode aan de zon

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 832
De lucht is grijs en dreigend, de storm heeft nu vrij spel. Ik schuil en denk stilzwijgend, brand dan maar in de hel!…

Katknuppelen.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 873
. - 't Beest is ons tot nut geschapen, Niet tot spel voor ruwe knapen... Kom, verlos het arme dier! Wie een beest zó kwellen kan, Die wordt een ondeugend man!…
J.P. Heije2 september 2016Lees meer >

blauwe maan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
haar lichaam gesluierd en ik kniel doe mijn ogen dicht en wacht op de blauwe maan in het donker van mijn ogen licht ze even op een vuurvliegje een vallende ster of dans je dan te hoog door daken door muren en ramen valt de blauwe maan over schelpen en stenen lege borden en wat ze zoal achter laat op het bed waar hij slaapt spelen…
kornelis25 september 2016Lees meer >

Nachtstilte

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 608
Soms lijken de tegenkrachten sterker te zijn en adem ik nog amper in deze opgelegde hel, maar als een mijnwerker in een oude goudmijn weet ik wel, vroeg of laat winnen wij dit spel.…

De eerste stap

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 639
Zich schittert in een kleuren- spel, dat echt opgaat bij iedere tel, en niet door een sprookjesschrijver lijkt te zijn verzonnen. De treden die opgaan naar jouw voldoening een mens te zijn binnen het kleurenspectrum van hart tot hart, gaan via de trap naar echte dromen; wekken opnieuw tot leven wat voorheen geen kleuren had.…

Door onze zachte, licht-ontroerde lijven

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.328
Door onze zachte, licht-ontroerde lijven o Zusters, woedt die grote strijd nu fel: wij hunk'ren naar de toekomst, 't heerlijk spel aller krachten, die nu in ons verstijven. Wij horen Vrijheids zoete lokken wel, en reppen ons...…

Jouw kus .

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 626
Niet hebberig niet dwingend wat vragend onderzoekend gevend speels verfijnd als nectar proevend. Zoen haar tot haar hartslag spinnend wordt en ze denkt : " er is geen plek waar ik je mond nog liever heb dan hier !" Lippen strelen van zichzelf al mooi ...…
Katty14 januari 2017Lees meer >

Jeugdherinnering

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 639
Daarna snel naar buiten met z'n twee, kattekwaad en spelen op deze mooie zomerdag.…

de schommel

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 810
de schommel hij strompelde er heen rafels aan het touw hangend plankje scheef twee verzakte palen hij was nog een kind veel ruimte om te spelen zwevend in de lucht vader deed hem duwen benen ver boven de lat luid gillend in de wind elke dag opnieuw vol fantasie en kracht op het hoogtepunt prachtig vergezicht hoge sprong eraf lachend…
willem jacobs26 augustus 2017Lees meer >

Samen ter ziele

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
de pijn geleden van het er niet meer zijn na wanhopige gebeden samen waren we daar zonder gezichten omdat we niets van elkaar wisten tot het moorden in woorden die we niet wilden horen de explosie het geren paniek zonder perspectief de inkeer en het weten dit niet te zullen overleven in de schreeuw wie ik ben nog was er het spel…
wil melker30 oktober 2017Lees meer >

Onverschrokken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 769
liefde bedrogen Want Hij kon mij niet aan Liep van mij weg Voor zijn gedrag Gaf hij geen uitleg Ik wees hem de deur Ik besefte Hij was een acteur, een charmeur Hij versierde mij vlot We hadden ons genot Maar spraakzaam werd hij nooit Ik voelde me berooid Dicht gaat mijn open hart Eventjes voelde ik mij verward Ik zag hij speelde een spel…
ebba28 december 2017Lees meer >

Salie en Haas

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 8.629
Ikzelf wilde dat vader kwam Om te spelen met de trein Het rijpen duurde me te lang. 2. Die donderdag erop Trokken ganzen over een veld Grijze vogels in een roze lucht. Een man strooide er met as. En zei luid vaders naam. Ik snapte niet waar hij bleef. 3. Weken later speelde moeder Een blij gezicht. En ik speelde machinist.…

Hemelse akkoorden...

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 960
Jij weet mijn diepste snaren te raken als doordrongen sluierloze ziel alles van mij, houd van alles van jou gevoelige klanken komen naar boven speels ons altijd weten te vermaken.…
Vos Andrea14 februari 2018Lees meer >

Toevalligheden in april

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 428
straat als het café De Stamboom en ik hoop u vaker hier te zien, want ik heb mij met uw woorden geamuseerd glimlach rimpels dieper geworden rondom de ogen en de mond Zij beroeren eerst mijn vel, daarna mijn diepere gevoelens onder de opper- en lederhuid en zij vleien zich in het bottenmerg beginnen didgeridoo te spelen…