5803 resultaten.
Prullenbak heeft de hik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
826 die spelen in de bak
toch maar eventjes gaan kijken
hopelijk geen muizen, ah jak
De prullenbak heeft de hik.
Niets te zien gelukkig
maar iets of iemand moet dat doen
een of andere grappenmaker
zonder enig goed fatsoen
De prullenbak heeft de hik.…
Pluimage?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
460 Als laatstgeborene wat te laat
verstervend alle tijd een rol te spelen
gespiegeld in een onherkenbare gelaat
onverhoopt alles nog te delen voordat
de eeuwigheid de deuren openslaat.…
nabeeld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
447 kortstondig heb ik je gekend
wij waren jong
en snoepten van de liefde
aan de zonnekant
het was te vroeg
ik wist niet welke woorden ik moest spreken
je ging terug
en nooit
heb ik je nog gezien
toch bleef ik wachten
als had je me beloofd, stilzwijgend,
wat ik dacht dat je wou zeggen
en sedertdien
spel ik de tijd als onvoltooid verleden…
Delen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
596 Als knaapje moest hij steeds zijn speelgoed delen,
dat zorgde meest voor oeverloos verdriet
maar voelde hij zich weleens onbespied,
ging hij alleen met schep en zandvorm spelen.…
BREDA 'S STATION
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
902 wanden hebben spikkels
krioelend wit en zwart
vervaagde tekeninkt
kunstzinnig uiteengespat
omringd door geestdriftig geloop
bloeit bedaard zakenleven
in nodende winkels
verspreiden knusse vertrekken
smakelijke geuren
van verkwikkende spijzen
door dit tierige leven
klinkt opgewekte toonkunst
uit een vleugelpiano
waar een ieder op mag spelen…
Het einde van de dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 Dat stuk verstilde tijd
aan het einde van de dag,
net voor het donker wordt,
dat magische moment
waarop ik als groot kind
nog even, na het eten,
buiten spelen mocht:
“Vergeet niet thuis te komen wanneer het donker wordt ”.
De kindertijd voorbij
laat ik nu graag de honden uit
nadat het eten is gedaan.…
De Vliegeraar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
695 Het spel van lopen, snokken aan het touw en laten vieren
scheervlucht als koppig neen boven de kale weide.
Langzaam wint hij hoogte, met een ruimere reikwijdte
wordt koord gegeven al hij erom vraagt, een verzadigd zegevieren
Hoger dan canadabomen en het dennenbos
daar ligt het huis, waar ze woont.…
Botsing met een vlinder
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
523 ik ben in botsing met een vlinder gekomen
nog nooit zo fluisterzacht frontaal geraakt
ze fladdert speels door ruïnes van mijn dromen
waar alles donker is, verdord en stukgemaakt
haar lange jurk is wit, haar ranke voeten bloot
ze danst door alle kamers, in regen en in wind
ze lacht naar mij en stift haar volle lippen rood
'ik ga je strelen…
De stormen voorbij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
615 de kinderen spelen zoals vroeger buiten
en buren blijven even staan.
't Is alles heel eenvoudig, heel geduldig;
hoe kon het ooit zo ànders zijn?
Maar ieder mens draagt dromen menigvuldig:
gewoon maar léven is te klein!
Toch komt doorheen de jaren steeds meer stilte
en leert dit hart een pelgrimslied.…
Mijn lichaam...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
692 Als een boom
zal dit lichaam blijven staan
wachtend onomwonden
tussen het spel van licht en schaduw
tot haar vingertoppen sterven en
zuchtend ophouden te bestaan
de dans verloren...!…
Duizend jaar.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 Kijk,
ze spelen. Een vuurtoren waarschuwt voor het vasteland.
Hij telt de stralen, schikt ze naast elkaar en bouwt een aureool
voor de hemel. Wit licht waarop hij wil schrijven, woorden
die versneeuwen. Het is een waan, misschien een leugen
om bestwil. Hier wankelen nu gekunsteld blokken metaal,
vervormd, gedeukt.…
Ome Joop
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
729 als kind handbal
die tijd komt nimmer weer
Hij groette met een grote zwaai
als altijd enthousiast
speelde het liefst nog
met ons mee
de graag geziene gast
Nu is hij in zijn hemel
kijkend op ons neer
vertelt ons
het is goed geweest
al doet het afscheid zeer
Zij zitten daar nu bij elkaar
die Schuiten in kwadraat
ze zingen en ze spelen…
HET BLIKSEMVUUR
poëzie
4.0 met 3 stemmen
984 Dit zijn de verborgen wegen, de heerbanen van 't hemels vuur
Waaraan wij spelen, sluimren, omstrenglen elkander, ontwaken.…
Erdohan
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
540 Turkije speelt vals spel en dealt
op sneaky wijze met die killers van IS,
met die drie miljard is niets geheald,
raken die vechtjassen nog meer in de stress.…
Op de oceaan.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.080 De zee jacht òp een heir van vlugge kuiven,
Waar zilte zoomen van smaragd in schijnen;
Zij rimplen, rijzen, wentlen en verdwijnen,
In wisslend spel van schittren en verstuiven -
En in de branding van dat stage schuiven,
Laat golf na golf haar donkre diepte deinen, -
Tot indigo en brons in grijs verdwijnen,
Om zilvren kuiven weer omhoog…
Weerzien
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 En eindelijk herenigd
zullen we als vanouds
als Gods kinderen
weer wandelen en spelen,
omstraald door hemels Licht.…
Ode aan de zon
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
832 De lucht is grijs en dreigend,
de storm heeft nu vrij spel.
Ik schuil en denk stilzwijgend,
brand dan maar in de hel!…
Katknuppelen.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
873 . -
't Beest is ons tot nut geschapen,
Niet tot spel voor ruwe knapen...
Kom, verlos het arme dier!
Wie een beest zó kwellen kan,
Die wordt een ondeugend man!…
blauwe maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 haar lichaam gesluierd
en ik kniel
doe mijn ogen dicht
en wacht op de blauwe maan
in het donker van mijn ogen
licht ze even op
een vuurvliegje
een vallende ster
of dans je dan te hoog
door daken
door muren en ramen
valt de blauwe maan
over schelpen en stenen
lege borden en wat ze zoal achter laat
op het bed waar hij slaapt
spelen…
Nachtstilte
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
608 Soms lijken de tegenkrachten sterker te zijn
en adem ik nog amper in deze opgelegde hel,
maar als een mijnwerker in een oude goudmijn
weet ik wel, vroeg of laat winnen wij dit spel.…
De eerste stap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Zich schittert in een kleuren-
spel, dat echt opgaat bij iedere tel, en niet
door een sprookjesschrijver lijkt te zijn verzonnen.
De treden die opgaan naar jouw voldoening
een mens te zijn binnen het kleurenspectrum
van hart tot hart, gaan via de trap naar echte
dromen; wekken opnieuw tot leven wat voorheen
geen kleuren had.…
Door onze zachte, licht-ontroerde lijven
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.328 Door onze zachte, licht-ontroerde lijven
o Zusters, woedt die grote strijd nu fel:
wij hunk'ren naar de toekomst, 't heerlijk spel
aller krachten, die nu in ons verstijven.
Wij horen Vrijheids zoete lokken wel,
en reppen ons...…
Jouw kus .
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
626 Niet hebberig
niet dwingend
wat vragend
onderzoekend
gevend
speels verfijnd
als nectar proevend.
Zoen haar
tot haar hartslag spinnend wordt
en ze denkt :
" er is geen plek waar ik je mond nog liever heb dan hier !"
Lippen strelen van zichzelf al mooi ...…
Jeugdherinnering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
639 Daarna snel naar buiten met z'n twee,
kattekwaad en spelen op deze mooie zomerdag.…
de schommel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
810 de schommel
hij strompelde er heen
rafels aan het touw
hangend plankje scheef
twee verzakte palen
hij was nog een kind
veel ruimte om te spelen
zwevend in de lucht
vader deed hem duwen
benen ver boven de lat
luid gillend in de wind
elke dag opnieuw
vol fantasie en kracht
op het hoogtepunt
prachtig vergezicht
hoge sprong eraf
lachend…
Samen ter ziele
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
515 de pijn geleden van
het er niet meer zijn
na wanhopige gebeden
samen waren we daar
zonder gezichten omdat
we niets van elkaar wisten
tot het moorden in woorden
die we niet wilden horen
de explosie het geren
paniek zonder perspectief
de inkeer en het weten
dit niet te zullen overleven
in de schreeuw wie ik ben
nog was er het spel…
Onverschrokken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 liefde bedrogen
Want Hij kon mij niet aan
Liep van mij weg
Voor zijn gedrag
Gaf hij geen uitleg
Ik wees hem de deur
Ik besefte
Hij was een acteur, een charmeur
Hij versierde mij vlot
We hadden ons genot
Maar spraakzaam werd hij nooit
Ik voelde me berooid
Dicht gaat mijn open hart
Eventjes voelde ik mij verward
Ik zag hij speelde een spel…
Salie en Haas
gedicht
3.7 met 3 stemmen
8.629 Ikzelf wilde dat vader kwam
Om te spelen met de trein
Het rijpen duurde me te lang.
2.
Die donderdag erop
Trokken ganzen over een veld
Grijze vogels in een roze lucht.
Een man strooide er met as.
En zei luid vaders naam.
Ik snapte niet waar hij bleef.
3.
Weken later speelde moeder
Een blij gezicht.
En ik speelde machinist.…
Hemelse akkoorden...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
960 Jij weet mijn diepste snaren te raken
als doordrongen sluierloze ziel
alles van mij, houd van alles van jou
gevoelige klanken komen naar boven
speels ons altijd weten te vermaken.…
Toevalligheden in april
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
428 straat als het café
De Stamboom en ik hoop u vaker
hier te zien, want ik heb mij
met uw woorden geamuseerd
glimlach rimpels dieper geworden
rondom de ogen en de mond
Zij beroeren eerst mijn vel, daarna
mijn diepere gevoelens onder
de opper- en lederhuid en zij
vleien zich in het bottenmerg
beginnen didgeridoo te spelen…