Alle inzendingen over huis

6137 resultaten.

Sorteren op:

Shakespeare

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Als toneelspeler was je een soort zwerver en dief, niet bijster geliefd, maar je rooide het om het duurste huis in Stratford te kopen, meerdere huizen en landerijen. Zo nam je wraak op de nare mensen die nooit in jou geloofden. In je verzen verwerkte je de gemene kwetsingen. Je dikte de boel aan als een literaire sjamaan.…

melancholie

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 713
zij moeizaam leunend tegen elkaar naar lang vervlogen tijden te hunkeren staan naar geluiden van rinkelende flessen op de kar van de melkboer achter zijn stapvoets lopend boerenpaard naar de verwaaide geur van de hoefsmederij de verdwenen bakker en kleine kruidenier in een straat zonder haast vol kindervertier bij ons ouderlijk huis…

Ik droomde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
Mijn tere huis verdort, daarbinnen beven dromen van zon, van licht en regenboog, In ieder oog groeit al een ander oog dat hiervan van geluk niet meer zal weten. Hier ben ik. Wat ik was, is al vergeten.…

Afscheid

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.906
Uw oude huis zag ik met kale ramen, De luiken open — alles ongetooid. En zacht, herdenkend, noemde ik dierbre namen. Zo verre voelde ik al wat ooit vermooid Mijn Leven had. Ik dacht: 't waar wel gedaan Kwam nu de dood, genadig, mij verslaan.…

Lodeizen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 991
Hij mompelde: ik woon in een ander huis; soms komen wij elkaar tegen. Ik slaap altijd zonder jou en wij zijn altijd samen. Alleen hijzelf geloofde dat hij dood was.…

Loon naar werken

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.351
Ik heb je gemist Al die jaren Al die tijd Mijn liefde voor jou Zo zuinig bewaren Ik stopte het weg En raakte niets kwijt Ik heb je gemist Op vele momenten Zomaar op straat In huis of in bed Je was wel bij mij Vlakbij, lijflijk aanwezig Gevoelsmatig niet meer Ik was buitengezet Ik heb je gemist En nu je echt weg bent Ben ik dat gaan…

Poezenliefhebber

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 706
(voor Paul Léautaud) Na al die wulpse vrouwen en het merkwaardige genot wat zij jou boden, ben je als een ordeloze monnik afgezeild naar een romantisch huis in de schaduw van het zondige Parijs. Auw! Menige poes krabte je tot bloedens toe en als schuldige makkers likten ze je wonden schoon.…

God en Sint

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.412
Aan wasgoed dat te drogen hing op houten rekken rond ’t fornuis; aan een te klein, te koud, te vochtig huis. Aan uren in het donker liggen fluisteren in bed en luisteren, of je niets hoorde op het dak als je je schoen had klaargezet. Aan moeder die de kaarsjes in de boom pas aanstak als er ook een emmer water stond.…

BRIEVEN OP ZEE

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.854
Tussen lieve en liefhebbende steeds staat er Van kroost, huis, dorp en eiland weer 't alleen Bij trouw, geboorte en dood gevarieerd relaas. Na tal van reizen is het of een waas 't Bekende aan land omhult, men is alleen En hoort bij 't schip en houdt het met water.…

Op een huid van Indisch goud

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 708
Woorden hagelen een witte waas over het doodgeboren kind, lang geleden Moeder borduurt - half blind – haar littekens, op een huid van Indisch goud Vader bouwt zijn onzichtbare Bersiap met een ondoordringbaar doodzwijgen Hij drinkt zijn verdriet van harde tranen verslikt zich en barst Hun oudste dochter is reeds het huis ontvlucht Bekleed…

Onder de sterren geslapen

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.613
Ik denk aan mijn vader, heel ver van huis, niet meer bij machte terug te keren. En aan mijn ex die ik plots bij mijn tandarts aantrof boven mijn wijd open mond, mooier en harder dan ooit, met een slang in haar hand om het gruis en het vocht weg te zuigen. Daar lag ik.…

Niet-fragiel fragmentje uit een leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 924
Ik wou echt dat ik met jullie ogen nog kon kijken, zo vol verwondering: bloemen, huis en eiken. Mijn aandacht voor jullie zal niet verminderen. Jullie kijken mij bevestigend en onbevangen aan, met ogen die glinsteren, zonder oordeel. Zo te leven heeft wel degelijk zijn voordeel. Een mens die een kind kan zijn, is liefde en spontaan.…

Rouwzang

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.127
Haar hand lag blank, een lelie, op de baar, Waar sliep wie nóg behoorde alleen aan haar - Voor 't huis drong volk, een meisje weende zacht.   In volle zaal, wen later, zong die vrouw, Nog bleek van 't eenzaam dromen bij een graf, Vroeg 't volk dat éne liefde- en smartelied.  …
Helene Swarth27 september 2013Lees meer >

Weg is de toekomst.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 641
Het huis is nu leeg. De kamer is stil. Mijn hart is verkild. Ik was zo stom. Ik was doof en blind. Ik zag het pas toen het te laat was. Wat was ik stom. Refrein: Weg is de toekomst, donker het gat. Ik hoop dat je terugkomt, maar die hoop is vals. 'k Weet dat je daar woont, bij hem in de straat.…

Verlangen naar het platteland

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 917
Woonde ik maar in een oud huis zonder opsmuk met gammele kasten, bedden, ramen en kieren, waar soms muizen door kwamen maar ook de zoete geur, van vergeten geluk Nee het is nieuwbouw waar ik in woon strakke hoeken, tafels, wanden alles volgens een uitgemeten patroon ik kan er mijn hart niet aan verpanden Doe mij een pittoreske boerderij…

- Witte Wijnazijn -

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
Wie zich graag met kraakverse groenten de zuurte van het leven in huis haalt of beter, allerpopulairst.. wie zich graag aan topgastronomie waagt, het is niet de zuurte van het leven die voor pickles (prikkels) zorgt.…

VERWARMING VOL VERRASSING

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 509
Afrika's regentijd geeft koude striemende stralen De rijke Bantoeneger rijdt met zijn auto spattend van oerwoud naar woonstad terug een goede pygmeevriend reist nieuwsgierig mee in het grote huis leunt de verbaasde dwerg tegen warme buizen aan die hem niet de vreugde schenken van het plechtige dorpsvuur de beeldbuis schittert muziekschijven…
Han Messie26 februari 2014Lees meer >

Herrlich Weit

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 11.114
Onze kinderen noemen wij grut, het zijn precies één jongen en één meisje, zij zijn steeds het zonnetje in huis en wekken bij vrienden afgunst of vertedering.…

VISITE

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 956
Door stijve witgeknepen lippen (Haar stem sloeg in haar mond tot gruis Omdat haar echtvriend wilde ontglippen) Knerpt een mevrouw benauwd: naar huis! Het is gezegd: en allen rijzen, Bedanken, fooien, groeten! spoed! - In de besloten paradijzen Sluipt Adam weg en Eva woedt.…

DE WONING

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.304
Mijn kleine kamer, mijn laag huis, Eng en vertrouwlijk als een kluis, Waarover zich van wand tot wand De grijsheid van de zoldring spant ; Buiten de drempel het gebloemt, Dat 't aambeeld en de hamer roemt, Het goud, waaruit het is gesmeed, De vinger, die zijn drift bestreed; Opwaarts, gebeeldhouwd in het groen, Een eedle boog,…

Erwtjes

gedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 31.893
Ik kan mezelf nog zien, daar in mijn moeders huis op het balkon, bezig met erwtjes doppen in de zon. Dat was geluk. Toen was ik zeventien.…

DE „EERSTE DAME"

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.192
Ik ben de bloemtak die het huis versiert. Van een zeer oude stam ben ik gerukt. Mijn heer vereert mij als zijn eerst bezit. Soms uit de kennel van de concubinen Wringt een hoogzwangere zich en werpt haar dracht Voor 't hemelrecht van mijn gebonden voeten.…

L E N T E K I N D

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 688
En ik zie alles weer in bloei rondom het huis waarin ik werd geboren de wolken nog steeds mijn dromen in de wind het kind nooit verloren ieder jaargetijde meegenomen beweeg ik de bomen en hun stam houdt mij recht de bladeren gegaan en opnieuw gekomen loop ik steeds weer de weg van mijn jeugd de bloemen te plukken uit het groene gras denk…

Dat boek

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 659
Jij bent mij huis met dat witte hek. Jij bent de laatste waarmee ik zoen en de laatste waarmee ik vrij. Dat boek... dat boek zijn wij!…
G23 november 2014Lees meer >

Nog meer kerstleed

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.047
En ieder jaar, ’t is steeds het zelfde lied ga ik op pad om weer een spar te kopen terwijl ik denk: ~het is toch straal bezopen zo’n boom in huis~ maar laten doe ‘k het niet. Terwijl de spar me stil staat te verwensen, zing ik van welbehagen in de mensen.…

Het einde van de dag

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
Vaak ook verschijnt aan mij een beeld uit lang voorbije jaren: Een boer uit vroeger tijd, gezeten voor zijn huis, het pijpje in de mond en langzaam lurpend kijkt hij ontspannen in het niets. Het werk is voor vandaag gedaan hij laat nu slechts wat kooltjes gloeien, zo op het einde van de dag net voor het donker wordt.…
Lisa Leyten19 januari 2015Lees meer >

Wilhelminalaan

netgedicht
5.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 572
De oude stad, mijn huis alles lijkt zo ver weg vanaf de Wilhelminalaan. Hoe vaak ben ik hier geweest in deze nieuwe tijd? Waarom die melancholie? Welke herinnering kleeft er aan deze uit steen getrokken straat? Ik zie een blonde jongen, vijf jaar oud naast een oude vrouw.…

De Vliegeraar

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 695
Langzaam wint hij hoogte, met een ruimere reikwijdte wordt koord gegeven al hij erom vraagt, een verzadigd zegevieren Hoger dan canadabomen en het dennenbos daar ligt het huis, waar ze woont. Hij hangt nu stil, ik hoop dat ze zich vertoont, mijn geschilderd hart bemerkt als van een albatros en zo de woorden ziet in de wijdste lucht.…

Hij is de man

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.710
ochtend aan komt rollen de kozijnen en de lijsten rond de foto's op hun plaats en wacht tot alles bedaart en iedereen aan het ontbijten slaat hij houdt de hele dag de kleine en de grote wijzer aan de praat, hij houdt de straat tot het schemeren gaat in de gaten, als een jas passen hem de gang en de wanden als een spijker hangt aan hem het huis…

Tussen de wielen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 532
Op dat moment besef ik: ~Man je lijkt wel gek om met dit mooie weer de file in te gaan en te versmoren op het hete asfaltdek, terwijl in huis toch alles voor het grijpen staat wat je belieft voor je plezier en welbehagen.~ Uiteind’lijk blijf ik op mijn stek in eigen straat en ben de tuin door nog geen tijger uit te jagen.…