Alle inzendingen over eiland

765 resultaten.

Sorteren op:

Als in dromen.........

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 877
Op dit prachtige eiland vraag jij mij eeuwige trouw.. woorden schieten tekort, ik hou zoveel van jou..... En ja...ik vlieg met jou terug, als jouw vrouw. Samen terug naar Neder-land voor altijd, samen met jou, hand in hand.…
Nicoline1 augustus 2010Lees meer >

IERLANDS STEM

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Kalme effen zee dringt zacht tussen strandstenen, bereidt met groen wier een ijl, zichzelf vermengend eeuwig trillend schilderij. Glooiende weiden verbergen aan hun voeten kleine ravijnen vol koele loverschaduw en begroeide rotswanden. Op blauwe meren, door zware keien omrand, blinkt de stille ziel van misschien lang vergeten én blijvende…

Mijn allerliefste.

hartenkreet
3.7 met 105 stemmen aantal keer bekeken 9.118
Als een tropisch eiland in een verlaten zee, ja, jij bent mijn manneke. Mijn mening telt bij jou, luister je naar wat ik zeg of wil vragen Je zet me niet zomaar in de kou, maar zou me juist naar binnen dragen. Jouw respect en jouw vertrouwen, het feit dat jij gelooft in mij.…
petra5 februari 2004Lees meer >

Moesson

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.100
Ons dorp was nimmer zo nat de regen watervalt van de dakpannen cascades van sluiers omspannen het landschap en de hof wordt een bad Een verdwaalde moesson teistert het lage land waarop de boer verbijsterd het gewas verdrinken ziet de maïs wuift en golft als tropisch riet Ik drijf langs wolken vol donder naar een eiland in de zon het leven…
kees keizer23 november 2004Lees meer >

Liefde is loslaten

hartenkreet
4.7 met 38 stemmen aantal keer bekeken 4.477
Liefde is loslaten Leven is liefde Loslaten is leven Alles wat je vasthoudt, gaat stuk Kan niet vliegen Verstikt Vergaat Iedere ziel moet vrij kunnen reizen En je ontmoet elkaar in een trein In een stad Op een eiland En je spiegelt elkaar Totdat het weer tijd is om verder te gaan Alles heeft een tijd en ruimte De tijd die je met de ander…

Ergens

netgedicht
3.5 met 67 stemmen aantal keer bekeken 1.535
In het zuiden ligt een eiland een grote steenklomp maar eenmaal beklommen overzagen ogen een uitgestrekt woud bijna onttrokken aan het zicht door zijn dicht bladeren gordijn een lichtgevend wit zandstrand bedekt met rijen duinen donkerkleurige dennenbomen en honderden kleine kinderen gelukkig samen rennend op het zandstrand spelend…

Hide and seek

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
Je raakte mij in jouw cocon als vlinder aan, zonder touché Bedwelmde en betoverde mij op je eiland, nimf Circe En hield mij als de zwervende Odysseus in je macht Eénmaal vloog je naar hem toe en even vaak kwam hij bij jou Maar beide keren bleef je schuil verschanste je in je cocon Ik waande mij die grote zwerver opende zacht jouw…
Maxim3 maart 2024Lees meer >

Meeuwen.

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.554
boven de zee in de zilte lucht meeuwen in hun zijlende vlucht duikend met veel geschreeuw brullend als een zeeleeuw de zandplaat is droog gevallen met vele aangespoelde kwallen zeehonden aan het zonnebaden op de nieuwe wadden kade strand in grillig wadden water tijdelijk eiland met veel gesnater de natte vloedlijn vol voedsel voor…

behalve de chaos

netgedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 803
er zijn kamers dicht bij jou, zoals eilanden in woorden gezichten en kalenders en de ontdekking van schemer, wachters in een wieg rondgezonden omdat het sterven geen witte kant bedekt en eeuwige bloemen niet aan passiebomen groeien niet op maandag en langs voetstappen van de aarde maar in poëtische regenvlagen; het vruchtwater…

een weg terug

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 555
Het licht dat verdwijnt, zodra ik het binnenga, mijzelf daarmee achterlatend op een oeverloos eiland, waar de geuren van eenzaamheid opstijgen uit wolken van gedachten die als hongerige haaien rondzwemmen; zoals filosofen dolen in de spelonk van ratio.…

Je dialoog vervlakte

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 722
jij hebt de palmbomen nooit zien groeien op het eiland dat gekozen was zag alleen het blauw van zee een heerlijk warm strand en een beschermende hand maar in de golven was geen diepte alleen een keurig kabbelend gaan je dialoog vervlakte zonder verrassingen in vorm en kleur van het bestaan de eerste schreden zijn gezet heet gloeit…

Als ik het boek niet had

gedicht
2.5 met 33 stemmen aantal keer bekeken 7.312
. ----------------------------------------- uit: 'Het eiland van elkaar', 2006.…

Ommekeer

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
uit poriën zweten ik ontwijk de wroeging kies het luchtruim om vooral niet nabij te zijn en daarginds, zo ver in grootheid op de datumgrens van gisteren lijken alle zeeën klein ik keer mijn heugenis om treed oningewijd de toekomst binnen verkeer aldus op nog onverlichte wegen mijn buitenste lichamen zwerven over het onbewoonde eiland…
Iniduo16 december 2013Lees meer >

Levensloop

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
Verzamelt in de levensloop het zilt van jaren, van het mededogen, los van valse hoop in een briljante tocht op zoek naar eilanden van de zon, alleen door tijd bemant, troost te vinden in de vriendschappen te schuilen in het het hunkerende bloed, wat op het manifest van lijf en leed geschreven, bleven we aan elkaar…
Pama22 augustus 2019Lees meer >

Boos mag je zijn

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
ontevreden kun je worden als je de lentelucht niet ruikt geen deelgenoot bent van het genot de bloesem te zien bloeien de bloeiende lente te zien met al die bloesemgeur van vreugde teleurgesteld raak je van die boodschap in een fles eindeloos vertraagd in de verzending jaloezie is wat jouw lichaam drijven doet op weg naar het eenzame eiland…

DICHTERS OORD

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Bij al hun bezonnen waarnemingen toeven ze op een onbewoond eiland vol plotse ongekende belevingen. Vanaf het zuivere, eenzame strand zenden sterke armen omhelzingen naar het land van zacht gevoel én spits verstand.…
Han Messie23 januari 2022Lees meer >

Vervreemding

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 298
onveranderde momenten en in de toekomst waar nieuwe dromen slapen komt ze plotseling terug in een doorzichtige jurk verschijnt ze op het bal als nieuwe vervreemding op een dag na een nacht neemt ze eenzaamheid mee in peperdure boodschappentassen ze vervoert onbeschermde illusies naar een gedachtenoceaan zonder kust een gezonken eiland…
mobar24 september 2025Lees meer >

Het huisje aan de onderberm

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 159
Geboren op het eiland, in de Langstraat, een huisje tussen Kievit, Koppenaal en Kagchelland geklemd tussen dijk en onderberm. De oorlog stond al aan de horizon, maar elke ochtend schoof de zon het raam open, recht in mijn gezicht.…

KRETA

poëzie
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 8.257
't Zware schip kon zich niet verder stuwen In het weerstandloze, ijle klare, En het eiland kwam voorbijgevaren.…

Hellada

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.433
We zwierven over vaste land en eilanden, en deze indrukken heb ik nooit vergeten. Ik ben er daarna nog een keertje teruggeweest op huwelijksreis in 1990.…
Ditheke26 augustus 2004Lees meer >

zomeravond

netgedicht
3.2 met 173 stemmen aantal keer bekeken 43.672
Als van dit leven niets meer is te maken, Geef aan het eind dit eiland aan mij mee. Misschien, als morgen de vogels ontwaken, Spoel ik met het wier terug naar de zee.…
melchior16 februari 2005Lees meer >

Het doodsbed

gedicht
2.7 met 152 stemmen aantal keer bekeken 51.487
De avond is een kaars die over haar gezicht een eiland legt. Landschappen varen voorbij en zij is het laken waarop nu alles wordt gezegd. December. Bloemen klampen ramen aan, broodkruim lijnt de perken af, verstikt hun zucht. Het huis stokt in de kelen staan de klinkers amper overeind.…

Overgave

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.434
onbezielde ogen in groot contrast met de witte schuimkoppen die als afgebeten negerzoenen op hongerige zee drijven mijn huid kleurt zonnegeel als ik drink uit oceanen in het kostbare zoute nat proef ik de bitterheid van mijn sinaasappelvel, dat zich vloeiend drappeert om mijn roerloze porceleinwitte lichaam op een onbewoond vergeten eiland…
Marianne21 november 2006Lees meer >

Stilte

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.512
zwijg maar, woorden zeggen toch niks meer leg je pen neer, het blad blijft onbeschreven als op een verlaten eiland aangespoeld, blijf ik zonder jou, alleen, kleuren vervagen, alles stil in een toekomst ongewis, is het bovenal deze allesoverheersende stilte die de leegte opvult met verlangen, passie, hoop en mij steeds laat hunkeren naar het…
Marianne31 december 2006Lees meer >

Fatum

gedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 16.928
Hoe komt het dat, die de drift verstond, werelden, oceanen door te trekken, eilanden, poolgebieden te ontdekken, desnoods gestrand, versmachtend in de brand van pampa's 't wit gebeente uit te strekken, maar nooit, nooit terug te gaan, nu als een hond binnen het veeg moeras lig te verrekken van dit mijn onvolvloekbaar vaderland?…

VADER

gedicht
2.3 met 59 stemmen aantal keer bekeken 17.405
. --------------------------------------------------- uit: 'So treibt die Insel - Zo drijft het eiland', 2008.…

Van de Beagle op de krater

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 857
Op Selvagem Grande eiland Waar Darwin in quarantaine was gestrand klom een paleontoloog mee aan de hand hoog over keien los op zand Voor de lachers aan zijn kant ging hij plat hoog aan de steile wand door gevoelens voor een ei overmand kuiken vloog uit schaal nog in stand Is zo’n fossiel al niet bepaald courant Zijn kleindochter op El…

Einzelgänger

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 658
De passie staat te ver van zijn literaire eiland, het kloosterlijke te dicht bij zijn ware inborst: Einzelgänger.…

Dagen van sneeuw

netgedicht
4.5 met 59 stemmen aantal keer bekeken 1.522
het sneeuwde, die dag toen stilte schreeuwde en licht dat over de jaren lag van een leven... samen, later als droom verdronk tussen weilanden van wind en water waar ik jou de laatste rozen bracht zie ik de reflectie van een glimlach in de lucht ,volg een vogel op zijn verre vlucht zijn vleugels dragen de droom terug naar een eiland…

Wat rest van 't brede haar en bittere gouden ogen

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.194
En soms, in 't bleke bliksemen na de vlagen: De kering van het licht, de eb en vloed Van oeverloze wateren en een dagen, Een kim. een eiland door één ster behoed: Stilte, en als de ziel haar verre tocht mag wagen Bleef daar al wat verdween en eeuwig leven moet.…