2645 resultaten.
De waterkant
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
664 Als kind speelde ik graag aan de waterkant
spelend met bootjes of steentjes scheren
altijd was er een buurvrouw aan de overkant
die, uit angst voor verdrinken of mij bezeren
mij waarschuwde voor de gevaren van de waterrand
geheel opgaand in mijn spel zag ik geen gevaar
de bootjes dreven onschuldig in de haven
toch kwam deze vrouw met een afwijzend…
Teerbemind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Zij groeit en zij groeit, mijn vrouwen groeien uit tot een pompoen
tot ons foetje als een ballerina, niet met gekrijt, maar dartel met
de klikjes van een dolfijn, haar haven inglijdt, zo snel en licht, zo vrij
van pijn en draken dat de goden een zucht van verlichting slaken.…
Sjofar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
735 Plek waar dorstigen naar kennis
Zich lezend konden laven
Mokum; stek van stennis
Hebreeuwse haven!…
tien voor tien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 in een natuurlijke ovaal
tussen dikke beukentakken
beweegt een houten mast
met vage wimpel zonder vlag
waarschijnlijk een toeristen tjalk
die voor even in de haven mag
in het zonlicht, in de schaduw
van de vol gegroeide kronkeltak
door het ritme van de rode pannen
en het hangend groen gebladerte
ervaar ik op balkon met koffie en gebak…
Spiegelvriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.046 rivier
ik zag september
in een boot
met een glimlach
naar mij zwaaien
alsof ik weer die prins was
die op een afstand kon liplezen
hoe de toekomst voor hem klaar lag
zwanen vlogen over de oevers
spiegelvriend je schreef mij
over toekomstdromen
het schip met gevoelens
voer met het innerlijk kind
langs herfst bomen
naar november haven…
Meeuwen voeren
gedicht
3.7 met 9 stemmen
3.802 Daar kunnen wij in schuilen voor elkaar.
2
Wij staan op het terras te praten met een wolk
Van af- en aanvliegende meeuwen, geven namen
Aan kiftende snavels die ons brood betwisten,
Ons vlees vliegen naar de stampende haven.…
(n)ergens thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 dat als alle dingen onder de zon
zij de weg naar het licht vinden zal
zoals de satellieten in het heelal
wetend dat hij blijft komen
steeds opnieuw voor meer
met het gat in zijn handen
die op haar deur blijven slaan
eens weet en ziet zij haar kans
zal zij met haar bange kinderen
niet hier meer hoeven wachten
maar weg in veilige haven…
Alsemgeest
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
467 ja, navigare
is puur maritiem gezien
nodig geweest
z'n eigen koers
naar gevaarlijke golven
van Aden, door Rode Zee,
Suezkanaal
routes vol smokkel
piraten die dwalen,
exotische vissen
met hun bloedkoralen
exodus anoniem -
Dit zijn de namen
van woestijnmigranten
hun hoop en verhalen
langs mediterrane
frontexodus haven…
van harte ouder tellen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 besmettelijk geluk
voor jou en ieder die jou graag ziet
bouwend aan nieuwe herinneringen
gemetseld uit vreugde en verdriet
over gewone en ongewone dingen
die bij geluk ons ook zorgen geven
nu jij vandaag een jaartje ouder telt
vieren wij behalve een lieve dochter
een vrouw ook en moeder met name
die sterk vaak en soms wel wanhopig
als veilige haven…
hoe wit met hoe velen
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.965 hoe mooi zeg gewoon hoe mooi ze groeien vanzelf ademen
en leven dicht opeen en nieuw onder de donkere bomen de oudsten als gul
gemorste melk of sneeuw sneeuw is er niet gevallen geen vlokken tussen de bomen
dwaling van zonnevlekken maar plotselinge witheid wildheid van bloesems slaat uit
in dit scherfje ongerept winterbos dat thuis en haven…
gevierde vrijheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 kleur van herkomst
geeft vrijheid zonder grenzen
vriend of partner mogen zijn
van de mens om wie jij geeft
zonder naar verschil te kijken
wat in kunne ons ook varieert
brengt vrijheid vol van liefde
zonder hinder van beperking
een mening opvatten mogen
die niemand onteigenen zal
met geweld of onderdrukking
legt vrijheid in veilige haven…
Sta Op !!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.075 Sta op en trek ten strijde
voor hen die onder racisme lijden:
Pik het niet langer
en spreek je uit,
tolereer geen intolerantie,
geen discriminatie, geen haat;
kijk niet weg, negeer het niet,
zie het onder ogen, wil het weten
en kom in actie;
vorm een schild, een brug,
een veilige haven,
wees een vriend en medestander,
sta zij aan zij,…
Survivalkit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 een rijker ingezetene
van onze hof van Holland
zal zeggen "mijn entreepas
van de villa verde veda"
een chique de friemel weduwe
"de code van de ophaalbrug
van mijn château prima de luxe"
Ach lieve heer, ieder het zijne
mors aequat immers omnia
dood of de gladiolen, maar
ook ik neem voor de zekerheid
mijn have en mijn goed
in…
Waar liefde stil ademt
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
679 Je bent het licht dat niet verblindt,
maar zachtjes verwarmt, een fluistering in de
storm van mijn gedachten, waar woorden soms tekortschieten,
en ruimte tussen ons groeit als een veilige haven waar ik mezelf mag verliezen.
In je ogen zie ik de kamers van
mijn eigen ziel, elk schaduwspel, elke glimp van
hoop en pijn.…
Is liefde dan een machteloos erbarmen?
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
229 Ik zoek haar hand, die kleine, warme haven,
voordat de golven overstag gaan in de vloed,
maar zij keert weer, met vreemde glans omhangen,
met geuren van een oord dat mij verraad vermoedt.
Is liefde dan een machteloos erbarmen?
Een kort beven van de wimpers in de nacht?…
Aquavontuur
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
251 stutten en palen en muur
nog van geen opgeven wil weten
tot de zee haar in de lagune verschalkt
een achtarmige octopus, een gigant
om zich heen grijpt en als Scylla
in de Charybdis verweerde gewelven van oeroude steen laat slijten
de lagune-enclave aan lidoboulevard
heeft de mens verlaten, hij neemt de wijk
en duikt onder naar veiliger haven…
Morgendauw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
33 Voor wie intens voelt, is de wereld vaak te luid,
maar dit vroege uur biedt een veilige haven.
Het verzacht de scherpe randen van de voorbije dag
en brengt de overprikkelde ziel weer thuis.
Ook wie nuchter door het leven wandelt en bouwt,
herkent in deze breekbare helderheid een stille kracht.…
Matrozenblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
956 Voor de matroos blijft de haven gelijk
Hij die nachten op golven slijt
En onder de zeespiegel het vloeiend rijk
Niet raden kan.…
Afgesneden astronaut
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
717 Houston we have-
aardse achtergrondspoken en fantasmes
zingen zijn helm vol impressies, de schaterlach
van landelijke pastoors in dorpen zonder huizen.…
LIED VOOR MEZELF
poëzie
3.6 met 9 stemmen
4.683 Of ik de rijke haven vinden zal weet geen; de sterren niet.
Doch steeds zingen de baren: Kom met ons mee, kom met ons mee!
Is het de lokstem van de Loreley?
Ik ben een koen kind dat niets weet van de kloof
die ligt tussen dood en leven.…
kruispunt
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
629 voeten stoppen aangestrand
de linten door het landschap
ademen de aarde een teug hoger
er is een passagier meegekomen
hij kwam van de andere kant
met het ijle van lyriek in het hoofd
stippen vullen de oogleden knippergewijs
de belofte groeit stroboscopisch
op het ritme van de fata morgana
de man schijnt op een infrarode golf
naar de haven…
Lied der zeelui
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
693 In berusting ziet men de haven,
waar de zeelui schrijven over gevonden schatten.
Jij ruwe zee,
jij levend lied.
Jij ruwe schepper,
jij zorgt dat men ziet.
Wie geeft zoveel vreugde, zoveel verdriet,
te troosten geeft de zee, te treuren niet.
Jij ruwe zee die onmacht heet,
zo diep dat men geen grenzen weet.…
Zaaigoed van Vanille
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
2.617 wasvrouwen op weg naar de rivier
een tijd gewacht
totdat de gamelan verstierf
tot het stopte met de regen
Hier zijn kinderen nog kinderen
ze gaan jalan jalan
over het zaaigoed van vanille
groene sawa's, buitenleven
konden spelen van de Batak
met hun hoofd nog opgeheven
en van krissen die zij kregen
van een meer dan oude man
die in de haven…
Lieve opa
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
3.679 Lieve opa, bedankt voor al die fijne jaren,
Jouw schip is nu de haven uitgevaren….…
schepen van hout
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 zeilen rennen vol langs touwen
gehesen ontluikend op de wind
vleugels van ganzen die opstijgen
eenmaal de haven verlaten verdwijnt
het land met klaagzang van meeuwen
die boven het wijde zog zweven
na het vertrek niet rijker noch wijzer
de harten gebonden in de lijven van
schepen van hout en mannen van ijzer
het dek rijst op een golf de houten…
"Eigen" wijsheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.231 toch probeer ik hem te bereiken
naar ieders gevoel zal dit hopeloos lijken
een harde confrontatie is mijn idee
ik negeer bij voorbaat zijn nee
terug naar af, dat zal je genezen
je moet mijn laatste gedicht maar eens lezen
doordenk, overzie nu je daden
en laat de omgeving naar je ommekeer raden
ook jij kan thuiskomen in een veilige haven…
Jan Eijkelboomsteegje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Hoera de Dordtse magistraat
Heeft het besloten Jan Eijk krijgt zijn straat
Nou straat, een steegje waar
Je nog niet dood gevonden worden wilt
Aan hem voor wie geen weg, allee of laan
Geen avenue, geen plein, plantsoen, poort, dijk
Baan, bolwerk, dreef, haven, kade, gracht te groot zou zijn
Wordt minder dan een voetnoot toebedeeld
Maar aangezien…
Vloedlijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 De waterlander vertrok, keerde soms
weer in de haven, maar altijd weer
woei de wind hem de oceaan op.
Waarom kwam jij niet mee?
Het droge land bindt je alleen maar
met diepe wortels, zodat je onbeweeglijk
vast staat, totdat een ander het oordeel velt.…
grieks vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 -
de voorouderlijke hang
van de vissersboten
de gewoonte van
zware netten
het schelpengruis
in het plooiend water
onder de boten
langer van huis
maar terug keren de kielen
in de kleine haven
afnemen en langzaam aangroeien
het verschil is niet
de smalle romp
of de blauwe doften
half op de kant gestrand
is de zee
vertrouwelijk…
Het Noorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
614 Helaas beheers ik hun taal niet genoeg,
kan wat in hen leeft niet altijd goed verwoorden,
maar voel mij hier, in het Hoge Noorden,
geborgen als een schip in een veilige haven.
Dit land, dit taaie volk,
ik maak er deel van uit,
ze liggen diep in mij begraven.…