2142 resultaten.
Einder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
589 laat me
verlaat me
gelaten rust ik
mijn wolken
bevolken
lucht
zonnestralen
rijgen
verlegen
mijn
regen
wat brengt het einde van de regenboog ?…
wat er rest van zoete dromen
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
858 de vogel vloog naar onbekende landen
bracht hem haar liefste dromen mee
naar waar zij hopeloos verzandden
in liefdesvuur dat hij verbrandde
aan 't eind van het bal-masque'
en later van de schok bekomen
zit zij gespalkt weer aan de oevers van haar zee
zij ziet de aller-wildste stromen
en wat er rest van zoete dromen
dat fluistert zachtjes…
Het vege lijf ?
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
581 Vervreemd van oorsprong, als ik
schrijf vervalt het snel tot leuren,
getroost met aangereikt gereedschap,
waarmee ik het vege lijf wil redden,
een niemandsland waarin ik mij waag,
een handgemeen met taal en tijd om
die in geordendheid te plaatsen, winst
of verlies maakt weinig onderscheid om
direct te handelen, anders ben ik het kwijt.…
Vergeten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
692 Op de grens van weten en vergeten
woont ze bij ons maar is er dikwijls niet.
Ze kijkt me aan, maar weet niet wie ze ziet,
of hoe haar andere huisgenoten heten.
Als ze het merkt, gromt ze wat verbeten
dat ze ‘t geheugen heeft van een vergiet.
Maar vaker kleuren haar ogen van verdriet,
als wij haar moeten helpen met het eten.
De wereld schrompelt…
De geliefden van stervenden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 Soms lijkt het of ze lachen.
Maar eigenlijk, diep vanbinnen, wenen ze.
Hun hart is gebroken.
Ze weten nu dat hun geliefde niet lang meer op deze wereld zal zijn.
Ze doen er alles aan om die geliefde te redden.
Ze zouden door het vuur springen voor die geliefde.
Maar hoe hard ze hun best ook doen,
de korte tijd
dat de geliefden gelukkig en verliefd…
POST
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 Dank Conny Palmen dat u wilde delen
Met anderen hetgeen u hebt ervaren
Het logboek dat u schreef brengt tot bedaren
De dingen die in vele levens spelen
De dood komt niet alleen de liefste stelen
Maar ook een ik gevormd tot wij in jaren
Afwezigheid daarvan kan zorgen baren
Je valt uiteen en niemand kan je helen
Je droeg een symbolon met een…
niet meer weten wie we zijn
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 wie ben je op die foto
als je hart bitter weent om
het kind op je schoot
omzwachteld in gebroken wit
laat het prille leven niet gaan
nu wanhoop uit de hemel stort
begraaf het kind niet in haar laatste slaap
we willen het wiegen in onze armen
in het open veld
onder de zwarte hemel
in het hoge gras zullen we
naar de sterren kijken…
Marathonman
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
583 Ik loop een marathon
samen voorop met jou
los van de massa
weg van het gedrang
we kijken elkaar aan
wat voelen we ons blij
Maar in een trappenhuis
raak ik je kwijt
ik ga een etage te hoog
en we moeten naar benee
Buiten zijn alle bordjes
plots weg of verhangen
richtingloos ren ik rond
tot ik weer de massa zie
Nu sjok ik achteraan…
Tot ooit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
957 hoe koud is de leegte
de stilte oorverdovend
het gemis immens
woordloos verbonden
maatjes door dik en dun
tot de tand des tijds
legden wij vele kilometers af
verstrengeld op 'n niveau
vol onbeschrijfbare liefde
tot het moment daar was
het pijnlijkste besluit
ontelbare tranen rolden, en nog
om mijn trouwste maatje
te doen overgaan…
Naamgeefprobleem
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
452 Die de dochter
Gebaard had
Zo lang geleden
Al - kind
Dat al volwassen
Geworden was toen
Ze door een
Anonieme bus tegen
Het kille asfalt
Was gemaaid, en
Levenloos liggen
Bleef tegen het
Ongevoelige basalt
Van de stoep ter
Hoogte van het
Zoveelste zinloze
Stoplicht dat
Een poging deed
Het verkeer in
De hoofdstad…
feest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
602 jij,
die te kort
mijn liefste wilde wezen,
wellicht ontgaat het je
of wil je het niet weten,
maar toen er nog
een beetje liefde was
had ik vandaag
gemerkt in mijn agenda
om feestelijk
met jou te vieren.
maar het verhaal
heeft een begin
een midden
en een strand
en eens te meer
verzandt het feest
dat ik je wilde bieden:
er blijft…
Laat woorden wenen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
703 Wanneer verdriet je diep van binnen raakt,
zodat gevoelens golvend binnenstromen,
en strijd vergeefs die vloed probeert te tomen
tot leed je innerlijk heeft leeg gemaakt,
dan helpt verzet niet. Laat de pijn maar komen.
Aanvaarding zorgt dat ’t tij zijn razen staakt,
en dat in jou een nieuwe kracht ontwaakt
die droefheid eerder aan je had ontnomen…
De boodschap kwam onverwacht.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 De boodschap kwam onverwacht.
En zo stort voor dat moment
Heel even je wereld in elkaar
Na een bericht
Dat je liever niet had willen horen.
Je weet immers niet van tevoren
Wat je even later zult horen.…
alleen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
554 Als het leven pijn doet
en wolken alleen grijs lijken te zijn
als alle geluiden om je heen
aanzwellen tot een monotone klaagzang
weet dan dat, ergens in die menigte
ik er altijd voor je zal zijn…
tegenlicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
391 toen we foto’s van
toen bekeken
knipten we minieme
openingen in de tijd
onze ogen bleven
aan een kleine
scène haken
zij prikte door de foto heen
we werden geraakt
door het punctum: jouw
gezicht een silhouet
de peilloze leegte later…
Troost
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 Niemand had ooit geloofd,
dat bij zo'n groot verlies,
waar de vlam werd gedoofd,
verdriet het vuur uitblies,
licht zou worden ontstoken
in de bitterzoete herinnering
en de liefde nog ongebroken
voor mijn lief die heenging.
Verdriet beheerste mijn leven
na dat tragisch ongeluk,
toen jij dat jouwe hebt gegeven.…
Tweeduizenddertien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
802 In één zucht schuilen duizend gedachten
van momenten waarop ik lachte
van momenten vol verdriet
soms weet ik het zelfs niet
Voor elke dag komt een bedenking bij
Vandaag is mijn gedachte "jij"…
Herscheppen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 Een maartse wind in een klein dorp
Waarin groen wit verjoeg, waarin een
Koele luchtstroom kopzorgen verdreef
Een prille wind in een negorij
Die een reddingsboei toewierp; een krans
Van sneeuwklokjes, krokussen en
Vroege narcissen
Waardoor je weet er is nog hoop, toch
Nog hoop, toch nog wel redding
Het fluisterende riet van een liefelijk…
Liefste
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
863 morgen ga ik verder
waar je mij liet staan
morgen ga ik verder
met nieuwe dromen
morgen ga ik verder
waar jij niet kon gaan
gisteren hield ik vast
aan gisteren
gisteren hield ik vast
aan daar en toen
gisteren hield ik vast
luisterde niet naar jou
maar nu hoor ik je helderder
maar nu begrijp ik je meer
jij liet mij niet los,
maar…
mijn levenstrein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Langzaam gaat mijn levenstrein,
aan mijn geest voorbij.
Langs vreugde akkers,
rijdt hij razendsnel voor mij.
Vaak reed ik in een tunnel,
gehuld in mist en eenzaamheid.
Dan weer door de donkere nacht,
zonder maan die naar me lacht.
Soms kwam hij door een weide van verlangen,
begroeid met pijn, verdriet.
Of onder een grijze hemel,…
In berusting
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 In berusting van verlies
voelt het liefhebben
als groeien in verdriet
waar men de hoogste toppen
van het leven wil bestijgen
het dal van tranen ziet
waar kluchten witte meeuwen
in schier onbewolkte luchten blauw
woorden van oeverloze liefde schreeuwen
verder laten dragen hemelhoog
in dagen van stille berusting
zullen woorden zwijgen…
Vreemde gedachten
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.005 Of verlies
ik wat ik niet meer kan geloven als
elk kruis
op een vraagteken lijkt
dat jij
weer betovert
met een lach die
ik eindeloos beminnen kan ?…
boekenlegger 2006
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.337 dichtgevouwen bladeren
verbergen geheimen
die schrijver en lezer
beroven van tijd
droom je een weg
door woord en verbeelding
verlies je in liefde
verdwaal in een strijd
leef tussen kaften
met uren als muren
totdat op het eind
de epiloog je bevrijdt…
herfst in mahonie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
704 herfst kiest zijn kleuren
van een somber palet
waar een schilder van licht
zich juist tegen verzet
een blauwdruk van herfst
met verlies van het blad
en al wat je ooit
aan geluk hebt gehad
de pijn van de herfst
met de kleur van voorbij
de geur van geweest
en het verval van nabij…
Zonder compas (stappenteller 9)
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
946 De routes zijn versnipperd
Naar waar de wijzer wijst
zet ik geen stap
Laat mij maar zonder kaart
het veen inlopen
daar waar de einder leeg is
de beloften schaars
Het trotse stappentellen
de dingen die ik overwon
ach, het gaat er nu nog om
opnieuw verlies te nemen…
Eeuwig besef
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
576 hoe zou het zijn
zonder de pijn van geweten
verlies te verkeren
slechts als besef
het oordeel voorbij
een inductie van wat gevoelig was
in gangen van verlangens
strijdig in zichzelf
verblijd en gekweld
van aantrekking en afweer
verlost zonder keer
om te weten wat eenmalig ervaren
momenten
feitelijk zijn…
Antihelden
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
960 Ik lees het liefst
Een goed boek
En neem mijn fantasie
In de verhalen mee
Mijn helden
Zijn de antihelden
In verhalen over
Weemoed en verlies
Geen kampioen of zeerover
Maar een simpel persoon
Die ik verkies.…
IKEA
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
544 Net twee dagen een ring om mijn vinger
En ik loop al in het blauw-gele pand
Grote pijlenhal uit het Zweedse land
Bij de kassa een enorme slinger
Ik dacht dat dit mij nooit zou gebeuren
Verlies van principes te betreuren
...met een grote knipoog naar mijn lief...…
Een nieuw begin
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
503 harde, primaire kleuren
spiegel van de werkelijkheid
ik verlies mezelf aan de koude spijt
in deze trillende leegte
tegenovergestelde,
nieuwe gezichten
asymmetrie in mijn leven, ik zoek verder
een manier om je mijn hart te geven
maar niks is goed genoeg voor jou…
einde reis
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
847 de subtiele verwijdering
het doelloos staren
de eenzame mijmering
het verlies van jaren
de gesmoorde vragen
het berustend gelach
de vlinderloze magen
het gebaar ten gedag
de zinloze kus
het zwijgend bewijs
de laatste bus
einde reis…