1045 resultaten.
Jouw lach
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.151 De lijnen in je gelaat vertrekken.
Sommige krimpen, sommige strekken.
Je gezicht wordt al rapper
steeds en steeds knapper.
Je mondhoeken trekken in een krul,
je lach is spontaan en o zo gul.
Zelfs je ogen, die lachen mee,
mooi diepbruin van kleur, alletwee.
Door smalle spleetjes lachen ze naar mij.
Het is jouw lach, die maakt mij blij!…
Val di Sole
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.039 De 05.00 uur vogels
wekken de vakantiegeest
musiceren een levendige opera
door vensters en vertrekken.
Het bruisend licht
geeft de vallei van de zon
een sprekend gezicht.
Helder water uit iedere bron
stromende gezondheid
op een langer leven.…
Gelukzaligheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.234 Vannacht wil ik vertrekken
naar het land van duizend dromen
waar velden van goud zich strekken
en rivieren tot in de hemel komen
Waar parels in de lucht hangen
met een glans van zachte helderheid
waar alle tranen worden vervangen
door geuren van gelukzaligheid
Waar vlinders tegen elke stroom
zich wentelen in passende vorm
het ritme gevend…
Verraad
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
1.013 Dan op een dag,
waarschijnlijk onverwacht,
zul je iedereen achterlaten,
je zult je ogen sluiten
en met een sereen gezicht
zomaar vertrekken.
Hoe is het mogelijk
het licht van vulkanen,
zonsopgangen en
gloeiwormpjes te zien
en dan verraad te plegen
door het duister te betreden?…
Een stille zomerliefde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
684 De lucht een zwarte spreeuwenzee
Vlucht van zomermiddagschepen
Op windankers drijft met hen mee
Een geurend badpak met aardbeistrepen
Jouw granietporseleinen borsten
Lieten duizend en één nacht zweten
Mijn hunkerende lippen verdorsten
Tot een bleke wondanemoon
Nu zwieren gistervorsten aan de horizon
Zonder te vertrekken zal ook jij me verlaten…
Vaarwel Ramses Shaffy
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
980 kom, zei hij, reik mij je hand Sammy
we zullen samen doorgaan en
onder het zingen van de Pastorale
nam hij afscheid van het leven
zonder bloemenkrans en in nachtgewaad
vertrek ik hier zonder bagage
zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
kan ook zonder mij dus, laat me
’t is stil in Amsterdam, zo stil
zonder zijn cantate, zijn uitstraling…
Goed gezind
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.064 De vertrekkende politici hebben recht op wachtgeld; bij elkaar voor zo'n 5 miljoen euro……
ontwaken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
627 toen een roodborst riep dat het morgen was
verdween de vage kleur van dromen
mijn hart barstte haast,
door overgaan vol nieuwe adem
in gestrekte ledematen kwam dit lijf op gang
goedemorgen wereld
je bent ingeluid door hoop, gezongen
door de zuiverheid van dauw, op oude nacht
ik vertrek nu naar de dag -en wacht
tot aan de stille overdracht…
Uitdagend in haar vrijerij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 stook het vuur
nog eenmaal op
voor de zon ons laat vertrekken
zing de weemoed
naar je land dat al
zo lang in tranen brandt
een laatste dans
hartstocht op bloedhete kolen
uitdagend in haar vrijerij
rood gloeit de as
de eerst strepen licht doen pijn
in afscheid van het samenzijn
weer ligt de wereld open
we moeten verder
onstuimig…
familie
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
772 en zie
daar zijn we weer tezamen
om de afstand af te leggen
met een steeds zwijgzamere verbeelding
misschien zullen we weer vertrekken
en verder leven
achter het gebarsten raam
van de stamboom
het schateren hebben we immers
achtergelaten in kinderlijven, geen kus meer
die nog vruchten schudt
uit het koele water dat tussen ogen…
Rijkman Groenink
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
505 Bij zijn vertrek bij de ABN Amro Bank kreeg hij een gouden handdruk mee van 26 miljoen euro.…
Niemandsland wordt iemands land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Thuishaven
van waaruit wij
in vreugde vertrekken.
Om in
vrede
thuis te komen…
Eindeloos....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
907 In een ander vertrek,
tikt het glas en kraakt..
haar adem verstomt, magie ontwaakt
in het holst van de nacht
stroomt energie en kracht
dwars door het leven heen
hij is daar,
hij laat haar niet meer alleen.…
tijdslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 het duurde zolang zoiets duurt
langer dan een ogenblik, korter dan een eeuwigheid
gevangen tussen binnentijd en buitentijd met
een vaste periode tussen aankomst en vertrek
zo bevroren als ijs, zo hard als graniet
geen speld tussen te krijgen
‘ergens moet je een grens trekken’
daar stonden we dan
de telefoon thuis laten liggen
de sleutel…
Toverstok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Wil ik dat hij soms wel, soms niet
als een engel mijn bed in duikt --
zijn vleugels klaar voor vertrek?…
lichtspoor
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 in de nabijheid van de weegschaal
van Themis hangt een geur van
verderf een parasitaire strijd woedt
in ondoorgrondelijke lagen drek
dit is alles zegt het blinde lot
negeer het weerlicht
vertrek vlucht kijk niet om
geen tijd voor gerechtigheid
geen tijd om drek te scheppen
ga dit is alles ga
gesloten ingekeerd stil
met koffers van…
Land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
399 Waarin nu zoveel andere mensen komen wonen
die zich hier langzaam nestelen,
hun kinderen over 'mijn' land praten
die elke zomer naar het land van hun ouders vertrekken
en niet meer weten van welk land
ze 't meeste houden…
Onbekende muziek
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
549 Waarom zou ik boos zijn
we hebben niets meer dan onszelf
troostend en zoekend
vriendschap, zielsverwantschap
en het zijn op zich geen wanen
omdat werkelijkheid anders toont
in bizarre lucide dromen
die toonladders beklimmen
met onbekende muziek van de ziel
waarom zou jij boos zijn
met het vertrekken van de trein
je hebt niet anders dan…
De nachttrein
netgedicht
1.5 met 17 stemmen
315 Rollende nachttrein
lichten glijden door het glas
een slapend gezicht
Nachttrein staat stil in
het dovende blauw; zijn metalen huid
bewaart het laatste licht. Raam spiegelt een hemel die
zacht en zonder haast naar donker helt, terwijl het spoor niets meer verlangt.
Wagons schuiven het
station uit, een zachte ruk door lucht
die al naar…
thuiskomst
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.357 ik kom van ver: een open deur
ons huisje draagt een zoete geur
de stille warmte koestert elk vertrek
mijn leren jasje hang ik bij je jack
mijn schoenen zet ik vlak naast die van jou
ik kruip je aan, ik ben je vrouw
je zachte armen stevig om me heen
hier zijn we samen en hier zijn we één
hier is mijn hart, jouw lichaam is mijn huis
waar…
cupido
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.651 voor heel even
dat zij niet toebehoort aan hem
zij verrast hem in het minnen
en verdiept zich in zijn hart
en verlangt niet naar het einde
van wat zij samen zijn gestart
ik verjaag de dwaze dromen
en word wakker door geluid
hoor dan beiden zachtjes komen
zie de parels op hun huid
neem pijl en boog in handen
strek mijn vleugels en vertrek…
Het oude jaar
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
898 Zijn tijd was daar gekomen
Een feit dat eeuwen bestond
Hij hield zich lekker slapende
Niet rekenend op de nieuweling
Die plotsklaps voor hem stond
Opschieten vadertje je moet vertrekken
Zo klonk knallend het donderend geraas
niemand wil dat je nog langer blijft
opzouten vanaf nu ben ik de baas
De oude kwam overeind stram en stijf…
ROOK KRINGELT
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
936 een vrouw inhaleert diep en
blaast met haar hoofd achterover
verveeld de rook uit
die grillig schimmig zichtbaar
omhoog kringelt in
het schaars verlicht vertrek
we wachten zwijgend
tot het voorbij is
ovens branden
een grijswitte dikke pluim
rook kringelt met de wind mee omhoog
zichtbaar als een kattenstaart tegen
de verder strakblauwe…
afscheid
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.718 lopend door de witte weide
over bevroren pollen van gras
neem ik een verlate reiger waar
stram in de houding
doch steeds voor vertrek klaar
wat had hij nog te zoeken
op dit uitgestorven winters veld
had hij mij nog iets te melden
iets dat alleen voor mij geldt
het was als of hij
meewarig staarde
in de verre einder
wat dromerig…
Tot ooit weer eens
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.006 Met een zijslag naar een nieuwe voorstelling
vertrek je wijder en wijder, nader en nader,
opstandig bijna, neem je stelling.
-Wij hadden vrienden kunnen zijn- Stilte valt.
Ik heb je mens gekend, van de Boze gehoord. Jij
slaat sjaals om de waarheid tot asfalt.…
Zomerzee.
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
827 We vertrekken, straks is het vloed…
Opgebrand
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.571 Vannacht liet je
in je vertrek 'n lichtje branden
Ik liep bij toeval langs
't was middernacht
Of ik wellicht
bij jou zou aanbelanden?
Je huisdeursleutel zou steken
in jouw slot?
En op m'n tenen
binnenkomen en fluisteren:
slaap zacht, slaap zacht?…
tristesse
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
765 ik heb reeds lang leren berusten
in de harde werkelijkheid van het leven
als ruimtevaarder in de relatieve tijd
tussen aankomst & vertrek
ben ik de zwaartekracht…
Westerbork
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.060 Hier ging de laatste trein
vertrek Westerbork.
Waarheen?
Niemand wist het
ontgoocheld
ontluisterd
als mens
samengepakt als vee.
De bomen zagen het
maar zwegen
mensen zwegen
niemand protesteerde,
op een enkeling na,
maar die werden ook
snel tot zwijgen
gebracht.
Hier liggen duizenden
voetstappen
van doodsbange mensen.…
Westerbork
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.342 Hier ging de laatste trein
vertrek Westerbork.
Waarheen?
Niemand wist het
ontgoocheld
ontluisterd
als mens
samengepakt als vee.
De bomen zagen het
maar zwegen
mensen zwegen
niemand protesteerde,
op een enkeling na,
maar die werden ook
snel tot zwijgen
gebracht.
Hier liggen duizenden
voetstappen
van doodsbange mensen.…